Lastage

Blik op de keuken

Zaterdag was het tijd voor een goed diner en de keus was gevallen op het met een Michelin ster bekroonde Lastage, gevestigd op de Gelderse kade. Het restaurant was niet al te groot, men had 24 plaatsen verdeeld over de entresol en de vloer. Wij kozen voor plaatsen op de vloer waardoor we meteen een mooi uitzicht hadden op de werkzaamheden van de chef en zijn brigade. Ma voorzien te zijn van bubbels en knabbels door de dames van de zwarte brigade kwam de kaart op tafel en, eigenlijk net zoals altijd in dit soort van restaurants, gingen wij, zoals het hier zo mooi heette, voor de vlucht door de kaart. Acht gangen van de creaties van de chef. Alleen wij maakten er negen van want het kaasplankje zat niet bij deze acht en dat vinden wij allebei wel een must.

De finishing touch voor de kalfswang

Na de amuses arriveerden de gangen begeleid door de mooie wijnen die de sommelier voor mij uitgezocht had om de maaltijd op een nog hoger niveau te brengen. Als eerste kwam er tonijn met aubergine begeleid door een mooie Hongaarse wijn en dat was pas het begin van het feest. De tweede ronde was een mooie strak tartaar die op zijn beurt weer gevolgd werd door een garnalen bisque. Daarbij een mooie droge Riesling en een van mijn favorieten een Pouly fume. Daarna de Rolls Royce onder de vis, een tarbot met een begeleidende bordeaux. Het eten en de wijnen waren erg goed, de bediening uiterst vriendelijk en het gezelschap goed. wat meer kun je wensen bij een avondvullend diner.

De kazen

De kalfswang werd aan tafel afgemaakt met wat geraspte belperknol en was erg lekker. Vervolgens kwam het enige verschil in gerechten want Dennis houdt niet van eend en dat was het "hoofdgerecht". Hij kreeg hiervoor in de plaats snoekbaars. Mijn smient arriveerde bereid met zuurkool en vergezeld door een Portugees, de Rufo. Het volgende gerecht was het machtigste van de avond, een brioche gevuld met gesmolten epoisses.

Daarna kwam onze extra gang, het kaasplankje. Een van de dames liet ons de kazen zien, gaf wat uitleg en vroeg wat wij bliefden. Al gauw hadden we allebei een bordje met vijf mooi stukjes kaas en een gelei van kweepeer. Mijn wijn was verrassend te noemen want ik werd verblijd met een Pommeau de Normandië, een mix van één jaar oude Calvados en ingedikt appelsap, erg lekker bij de kaasjes. Als laatste kwam het dessert op tafel, een chocolade taartje met o.a. passievrucht en hazelnoot. Hierbij de klassieker op dessertwijn gebied, de beerenauslese. Na de koffie met friandises namen we na meer dan vijf uur afscheid van Lastage en haar personeel. Het was een top avond geweest en ik kan iedereen een bezoekje aan dit restaurant aanraden.

iPhone kopen

De 5s is de winnaar geworden.

Aangezien mijn bedrijf op Lumia smartphones overgeschakeld is komt daarmee ook een einde aan mijn zakelijke iPhone. Na een kort vergelijk tussen de twee toestellen gruwde ik van de Lumia en besloot dan maar om zelf een iPhone aan te schaffen.Ik besloot om echter te wachten tot de nieuwe types uit zouden komen en kon gelukkig mijn iPhone tot die tijd blijven gebruiken.

Zo ging ik dus mijn eerste mobieltje kopen (ik heb altijd alleen maar een zakelijk toestel gehad). Na wat wikken en wegen besloot ik tot aanschaf van de 5s over te gaan Deze was vanaf 28 oktober te koop in Nederland maar om nu als een idioot in de rij te gaan liggen om een telefoon te kopen, mij niet gezien. Het goedkoopst was het om hem inclusief abonnement te kopen maar dan is de telefoon niet simlock vrij en dat heb ik in Amerika wel degelijk nodig. Daarom werd het een losse iPhone en een sim only abonnement. Wat bleek, de 5s is alleen te koop inclusief abonnement, voor losse iPhone´s houdt het op bij de 4s en dat is geen optie.Gelukkig heeft Apple een hele mooie app en na een paar minuten was ik de trotse eigenaar van een zwarte (spacegrijs volgens Apple) iPhone 5s. De levering vindt plaats tussen 21 en 28 november dus ik moet nog even geduld hebben.

OV chipkaart

Zo check je dus in

Eindelijk ben ik dan ook overstag gegaan en heb een OV chipkaart aangeschaft. Aangezien ik niet al te vaak met het openbaar vervoer reis had ik er nog geen een en kocht dan een los kaartje in de tram. Toen mijn buurvrouw een keer samen met mij in de tram zat verbaasde ze zich daarover want dat losse kaartje was toch veel duurder.

Als echte cijferfetisjist besloot ik dat eens te berekenen voor mijn standaard rit van huis naar de Martelaarsgracht die ik gemiddeld een maal per week maak. Dat bleek 62 cent goedkoper te zijn met de OV chipkaart maar aangezien de kaart zelf 7,50 kost heb ik pas na dertien weken een coole winst van 36 cent. Niet iets waar je nu heel veel mee opschiet. De reden dat ik de kaart toch heb aangeschaft is dat het wel een stuk voordeliger is als je kortere ritjes maakt en je nooit meer los geld voor kaartjes nodig hebt. Voeg daar het gemak van online bestellen en automatisch bijvullen (als de kaart leeg is wordt er meteen weer een saldo opgezet zodat je nooit met een lege kaart zit) en ik besloot tot aanschaf over te gaan. Als over dertien weken de winst binnen is dan is het eerste rondje van mij.

Sint maarten

Een sint maarten optocht

Bij het doen van boodschappen kreeg ik opeens de heldere inval (of kwam het door het prominent uitgestalde assortiment aan snoepgoed) dat het vandaag de elfde november was en dat betekent dat het Sint Maarten is. Als kind was ik daar een zeer groot aanhanger van. Samen met alle buurtkinderen gingen we de omliggende huizen af met onze lampionnen om een liedje te zingen en in ruil daarvoor met snoep (en soms helaas fruit) beloond te worden. Na afloop werd dan alle snaai onder de groep verdeeld en kon je je de komende dagen ongans vreten.

Nu wonen er in mijn complex niet veel ouders met kinderen maar mochten ze langskomen dan wou ik ze uiteraard niet teleurstellen. Ik kocht dan ook een zak mini marsen, ging naar huis en zou wel merken of er wat gebeurde. Welnu ik had de marsen niet voor niets aangeschaft want die avond ging de deurbel en stond een van mijn buren met haar twee dochters voor de deur. De oudste zong een mooi lied maar de jongste was kennelijk met stomheid geslagen want er kwam geen woord uit. Beide dames werden uiteraard met een mini mars beloond maar daar bleef het voor de verdere avond bij. De rest van de zak gaat dit weekend dan ook naar mijn zusje want aan mij is het spul niet besteed.

De nieuwe bonuskaart

De AH bonuskaart en de airmileskaart

Enige tijd geleden kwam het nieuws naar buiten dat Albert Heijn met een nieuwe, persoonlijke bonuskaart kwam. Het verhaal dat er bij komt is dat je dan aanbiedingen krijgt die op jouw persoonlijk zijn afgestemd. Als bonuskaart gebruiker kreeg ik er dan ook eentje toegestuurd met in het begeleidend schrijven het verzoek om de kaart te activeren, anders kon ik niet van de extra voordelen genieten.

Na even kort op de website de voor en nadelen doorgelezen te hebben besloot ik de mijne te activeren en meteen aan een airmiles account te koppelen voor nog meer bonus miles. De nadelen zijn heel simpel, je geeft toegang tot je aankoop gedrag en dat gaat grondig geanalyseerd worden door de marketing machine van het ahold concern. De voordelen zijn even simpel. Aan de hand van de aankopen die je doet zul je specifiek op jou gerichte bonus voordelen krijgen. Als je dus veel producten uit het excellent aanbod kiest krijg je dan ook aanbiedingen uit dat gedeelte. Mocht je veel wijn aanbiedingen krijgen dan ben je waarschijnlijk een goede afnemer van de wijnen. Daarnaast krijg je nog allerlei extraatjes zoals een foto kookboek app voor op je iPad en belooft men cadeautjes.

Aangezien ik al aardig wat deel met de wereld via blog, Facebook en andere social media zit ik er niet mee om mijn aankoopgedrag aan de marketing machine bekend te maken. Iedereen moet voor zichzelf beslissen of hij zelf dat ook wil maar maak je geen zorgen. Men weet al veel meer over je dan je denkt.

Gevelbankje

De zeedijk met gevelbankjes

Al sinds jaar en dag hebben heel veel cafés op de zeedijk, waaronder het elfde gebod, een gevelbankje buiten hangen. Met mooi weer is het heerlijk buiten zitten met een lekker biertje en genieten van alles wat er passeert op de zeedijk. En tegenwoordig is het gevelbankje ook met slechter weer in trek want door de invoering van het rookverbod moeten de rokers, en dat zijn er best wel veel in café's, hun genot buiten zoeken in plaats van binnen.

Al jaren wordt er door de bureaucraten van het stadsdeel actie gevoerd tegen de bankjes want zo zeggen zij, het is milieu vervuiling en bovendien mag het gewoon niet. In het parool verscheen in augustus al een artikel dat de strijd verhard zou worden door de gemeentelijke verbieders en een post op Facebook van het elfde gebod bevestigde dat slechte nieuws. De gemeente had per direct het bankje laten verwijderen en onze zomerse zit plek was in rook opgegaan na 19 jaar trouwe dienst. Aan de positieve kant hebben we er deze zomer nog van kunnen genieten, aan de negatieve kant, wat gaan we doen in de zomer van 2014????

Sekt

Twee glazen sekt

Enige tijd geleden was ik met een van mijn beste vrienden naar Stuttgart geweest voor o.a. een bezoek aan de auto musea die zich daar bevinden (Porsche en Mercedes). Nu zijn wij wel vaker, behoorlijk wat vaker zelfs, in Duitsland geweest en een van de vaste dingen die hij daar doet is drank kopen. Zo stond er ook deze keer een bezoekje aan de supermarkt op de agenda en de buit bestond deze keer uit enige flessen radler voor zijn vrouw en enkele flessen sekt voor zowel hemzelf als zijn vrouw. Op mijn opmerking dat ik sekt niet echt kon waarderen kocht hij ook twee flessen voor mij, een droge en een half droge met het verzoek het toch maar eens te proberen.

Welnu we zijn enkele maanden verder en beide flessen sekt zijn inmiddels gesneuveld en mijn mening over sekt is niet heel veel veranderd. Geen van beide flessen viel onder de kwalificatie bocht en dat had ik eigenlijk wel verwacht gezien de prijs en mijn vooringenomenheid tegen sekt.Het andere probleem blijft echter bestaan, ik vind sekt gewoon te zoet. Dus met dank aan de poging van mijn maat, ik blijf er in de toekomst gewoon weer van af en houd het wel bij een cava, die vind ik een stuk drinkbaarder.

Parkeren

In mijn wijk nog wel

Toen ik mijn woning kocht werd er met heel veel tam tam verkondigd dat de gemeente voor 120% aan parkeerplaatsen zou aanleggen. Dus er was ruimte voor meer auto;s dan woningen. Uiteraard viel de praktijk tegen, er werden minder parkeerplaatsen gerealiseerd dan dat er woningen werden gebouwd en een aantal bleken ook nog eens betaalde plekken te zijn.

In de begintijd was dat niet zo erg want ik kon altijd een plekje vlak bij mijn huis vinden. Nooit voor mijn huis want dat bleken nu net betaalde plekken te zijn die je kon huren. Daarna werd het erg droevig en als ik wat later van mijn werk kwam vond ik geen plekje en moest een stukje verder gaan staan waar gelukkig wel altijd plek was. Tegenwoordig, misschien wel dankzij de economische crisis, is er bijna altijd plek, het maakt niet uit op welk tijdstip ik thuis kom. Kennelijk is h et autobezit in mijn wijk flink gedaald en dat betekent wederom plek genoeg. Dat zal binnenkort wel weer anders worden want in de wijk naast mij is nu een blauwe zone ingesteld en dat betekent dat de wild parkeerders weer verder gaan opschuiven. Ach voorlopig geniet ik in ieder geval weer van de luxe om dichtbij te kunnen parkeren.

Goedkoop wijntje

Het logo van de c1000

Gisteren kwam er een vriendin eten en er stond zalm op het menu. Bij inspectie van het wijnrek zag ik weinig soeps dus ik besloot even snel een fles wijn te halen. De c1000 is het dichts bij dus daar wipte ik snel even naar binnen en koos een fles sancerre uit.

Bij het afrekenen bleek de computer de fles echter niet te herkennen dus de kassière moest bellen wat de prijs was. Maar ook daar was geen prijs te vinden dus ik mocht de fles meenemen voor €1.99. Nu is dat geen geld voor een sancerre en al helemaal niet voor deze want hij had een gouden medaille gewonnen op het wijn festival van Macon. Kortom een meer dan prima wijntje voor een meer dan prima prijsje. Hij deed het dan ook erg goed bij de zalm..

School herinneringen 10: De terugkeer

Ik ben nooit ontzettend sentimenteel geweest en heb dus ook nooit de behoefte gehad om op mijn middelbare school terug te komen. Als er ooit een reünie georganiseerd was was ik vast wel gegaan maar die kwam er niet dus ook dat was geen reden om terug te keren. Tot mijn moeder mij op een gegeven ogenblik vertelde dat zij een advertentie in het plaatselijke sufferdje had gezien over de afscheidsreceptie van een van mijn leraren. En niet zo maar een van mijn leraren maar diegene die mij had leren bridgen en die ons begeleid had naar het school kampioenschap van Amsterdam.

Zo keerde ik dus op een middag terug naar mijn middelbare school waar op het eerste gezicht niet al te veel veranderd was. Toen ik echter naar binnen ging zag ik dat de open ruimte achter de deuren nu veranderd was van bankjes met kapstokken in een zee van lockers zoals je die in Amerikaanse films zag. Ik liep door naar de kantine waar de receptie was en zag geen enkele leerling die ik kende. De enige bekenden waren twee van mijn leraressen die mij ook nog herkenden (alhoewel ze mijn naam niet meer wisten). Ik had een geanimeerd gesprek met de dames, onder andere over de week die wij in de vijfde klas in Londen doorgebracht hadden (en die ik misschien ook nog wel eens ga verbloggen).  Op een geven ogenblik kon ik met mijn oud leraar spreken en hij herkende mij moeiteloos van onze bridge avonturen. Het was leuk om meegemaakt te hebben maar toen ik de school weer verliet had ik niet het idee er ooit nog eens terug te keren.