Werk herinneringen 15: Tour de france spel

Een bordspel over de tour de France

De tour de France is inmiddels alweer een tijdje afgelopen maar de doping perikelen uit het verleden blijven maar doorgaan. Dit bracht mij in gedachten terug naar de start van mijn arbeidscarrière en het bijbehorende Tour de France spel.

Mijn eerste werkdag bij mijn bedrijf was op 16 juli. Naast het kennismaken met mijn collega's en de werkzaamheden was er een ding waar ik niets van begreep; een soort koortsachtige opwinding over de Tour de France. Er werd mij uitgelegd dat er een Tour de France spel was waarbij je een lijst van tien renners had en punten kreeg in de etappe's waar zij bij de eerste tien zaten. Inleg was vijf gulden en de totale prijzenpot werd onder de winnaars verdeeld en de klassementswinnaar kreeg een mooie wisselbeker met zijn of haar naam er in gegraveerd. Er waren honderden deelnemers en er was software die op het mainframe draaide en dagelijks de standen berekende en een grote lijst met de stand produceerde.

Het jaar daarop nam ik uiteraard ook deel en leverde ook een lijst in voor mijn goede vriend Dennis. Er waren toen twee competities, een voor het klassement en een onderlinge tussen Dennis en mijzelf wie het hoogste zou eindigen. Het hoogtepunt voor mij was in 1996 toen ik winnaar van het spel werd en mijn naam in de wisselbeker gegraveerd werd. Het spel begon daarna echter helaas een zachte dood te sterven omdat er bij vele andere bedrijven ook tour spellen georganiseerd werden maar de echte doodsteek kwam in 1998 toen er complete ploegen uit de tour gehaald werden vanwege doping gebruik. De lol was er van af en alhoewel het spel nog een paar jaar gespeeld werd deden Dennis en ik niet meer mee.

Borrel

De fles wijn

Het einde van de vakanties nadert en dat betekende dat ook mijn zusje en zwager weer thuis waren. Ze waren dit jaar drie weken weggeweest (uiteraard Frankrijk hun favoriete vakantieland) en dit jaar met het hele gezin. Mijn nichtje woont nu op zichzelf en dan is een eigen vakantie toch wat begrotelijk. Dan maar weer een jaartje gezellig met pa en ma mee. Alhoewel mee, zij kon slechts twee van de drie weken en sloot zich later via een treinreis aan. Wel was ze zo slim geweest om haar bagage alvast mee te sturen zodat ze daar niet zelf mee hoefde te sjouwen.

De afspraak was om vier uur bij hun thuis maar ik arriveerde een half uurtje later in verband met mijn biologische lunch die ik daarvoor in Almere had genoten. Mijn zusje, zwager, nichtje en ouders zaten al lekker in het zonnetje in de tuin terwijl mijn neefje voor de computer op zijn eigen kamer (herken ik daar iets?) op zijn eigen kamer had gekozen. Er werd een stoel voor mij bijgeschoven en ik kreeg wat te drinken en kon mee snoepen van de nootjes en toastjes met diverse salades die op tafel stonden. Hoofd onderwerp van gesprek waren uiteraard vakanties, zowel net beëindigde als nog geplande en daar werd het merendeel van de tijd me gevuld. Voor mijn zusje en zwager was een van de leukere belevenissen het bezoeken van een wijnproeverij bij een lokale wijnboer die met heel veel passie vertelde over de wijnen die hij verbouwde en de prijzen die hij daar mee gewonnen had. De verhalen waren mooi en de geproefde wijnen waren nog veel lekkerder en uiteraard hadden zij een doosje van de chardonnay aangeschaft. Ik kreeg ook een flesje en aangezien de wijn ook meteen geschonken werd had ik direct een oordeel beschikbaar en dat was 'erg lekker!'. Na een paar uurtjes was het weer tijd om op te breken en nam ik mijn flesje wijn mee naar huis. Het was erg gezellig om weer even bij te praten en de wijn zal goed smaken. Bedankt voor de gastvrijheid en tot de volgende keer!

Biologische lunch

Een biologische cateraar

In het kader van je moet van het mooie weer genieten was ik bij een ex-collegaatje gaan lunchen die met haar man aan het einde van Almere woont. Ze hebben een mooi groot huis met bijbehorende tuin aan het rand van het bos en je waant je echt buiten de stad als je daar in de tuin zit.

Zij en haar maan zijn behoorlijke health freaks en ik was dan ook erg benieuwd wat de maaltijd zou brengen. Welnu dat begon met een sapje bestaande uit selderij, biet, wortel en nog het e.e.a. uiteraard reuze gezond maar gelukkig ook nog goed drinkbaar. De maaltijd zelf bestond uit lekker vers brood en dingen als veganistische tonijn salade, een hele jonge komijn geitenkaas, gerookte zalm, rucola, onbespoten tomaatjes, alfalfa. Ik heb heerlijk gegeten (en uiteraard hebben we gezellig bijgekletst) met een lekker zonnetje in ons gezicht dus je kunt van een geslaagde middag spreken. Je zal mij uiteraard niet bij de potentiële vegetariër terug kunnen vinden maar op zijn tijd is een dergelijke lunch best wel lekker. Gaat dus (af en toe) herhaald worden.

De Johan Cruijff schaal

De winnaars

Zaterdagavond was het mooi weer (ondanks een wat dreigende lucht) en was de opening van het voetbalseizoen met de wedstrijd om de Johan Cruijff schaal tussen ons aller Ajax en AZ. Dan blijft er eigenlijk maar een optie over en dat is vertrekken naar de zon om in goed gezelschap en met goed bier erbij te genieten van de wedstrijd.

Welnu dat lukte prima want bij de zon aangekomen stond de tv al aan en zat een groepje bekenden op het terras waar ik me bij aansloot. Het gezelschap en het bier waren allebei goed, alleen de wedstrijd was wat minder dan gehoopt. Ajax stond namelijk met 2-0 achter. Gelukkig dreven zowel de donkere wolken in de hemel; als op het voetbalveld voorbij want regen zagen we gelukkig niet en ook Ajax wist in de verlenging de winnende goal te scoren zodat de schaal in Amsterdam terecht kwam. Een goed begin van het voetbal seizoen en een mooie zaterdag avond, het leven is af en toe best wel prettig te noemen.

Le baron

Het terras van Le baron

De zomer heeft lang op zich laten wachten maar is nu in volle hevigheid aanwezig. Dat was dan ook de reden dat ik met een collega had afgesproken wat te gaan drinken en de keuze was gevallen op het terras van Le baron in Almere stad.

Uiteraard bracht mijn navigatie systeem mij probleemloos naar de locatie maar ja dan moet je de juiste parkeergarage zien te vinden en aangezien ik de naam ervan niet wist was dat best een probleem. Via een telefonisch consult lukte het mij toch om de muntgarage te lokaliseren en al gauw zaten we op het terras met een lekker witbiertje. We hadden in alle opzichten een goede plek want onze stoelen waren mooie lounge stoelen en er passeerden meer dan genoeg mensen om de bekende terras hobby 'kijken naar mensen' uit te kunnen oefenen. Het was een ontzettend gezellige namiddag en toen we opbraken was de afscheidsboodschap dan ook Volgende week weer!

Yamas

Jet interieur van Yamas

Eens per jaar hebben wij een reünie met vier personen in Almere. Het gaat dan om het team dat onder mijn aansturing het onderhoud voor een van onze productlijnen deed. Dat team bestond uit twee interne medewerkers en een externe medewerker. Toen deze na een aantal jaren vertrok besloten wij om jaarlijks bij elkaar te komen voor een etentje om de contacten te onderhouden. Wij deden dat die eerste keer bij Yamas en dat beviel zo goed dat wij dit jaar voor de vierde keer bij Yamas hadden afgesproken.

Dit jaar was op twee gebieden uniek te noemen, wij waren met vijf man (een extra deelnemer had zich toegevoegd) en voor het eerst in al die jaren was het zulk mooi weer dat we op het terras konden plaatsnemen. Na de hartelijke welkomst begroeting namen we een drankje en begon het bijpraten want een jaar is best wel een lange periode. Onderweg bestelden wij de maaltijd en ondanks de dappere poging van de serveerster om ons het (mooie) all you can eat mezes menu aan te bevelen ging de carnivoren club voor vlees, veel vlees. Er werd vijf maal de mixed grill besteld en te drinken nam iedereen een Mythos, het Griekse bier dat Yamas serveert. Toen het eten op tafel kwam bleef het lang stil want iedereen was heel erg druk met het laten verdwijnen van de (ruime) portie aan vleesgerechten. Pas nadat alles op was werden de gesprekken hervat, deze keer vergezeld van koffie. Het was, zoals eigenlijk elk jaar, een fantastsische bijeenkomst en handen werden geschud want de volgende keer dat we elkaar zouden zien was in 2014. Dan wederom met vijf deelnemers want de nieuwkomer vond het allemaal erg gezellig en erg lekker en is volgend jaar zeker weer van de partij.

Zakenlunch

Het lounge terras aan de waterkant

Een van de onderdelen van het opbouwen van een netwerk is dat je die mensen niet alleen virtueel spreekt via allerlei sociale netwerken als linkedin maar ze ook ontmoet op seminars en dergelijk. Met een beperkte groep daarvan heb je zelfs nog wat nauwere contacten en woensdag had ik dan ook een lunchafspraak met een een van die contacten die bij Garansys werkt. We spreken minimaal een keer per jaar af en maken daar dan een lunchafspraak van. Normaliter deden we dat altijd bij de La place aan de A6 maar aangezien deze enige tijd geleden opgedoekt was moesten we naar een andere plek uitwijken. Mijn keuze viel op grand café de havenkom aan de havenkom van Almere.

Aldaar aangekomen bleken ze naast het gewone terras ook een mooi loungeterras aan het water te hebben en daar namen wij dan ook plaats. Eerst werden onder het genot van koffie verkeerd en cappuccino de privé zaken (en dan met name de vakanties) doorgenomen. Daarna bestelden we beide spa rood, nam hij brood met Van Dobben croquetten en koos ik voor de waldkornbol met gerookte zalm. Het gesprek ging daarna ook over van privé op zakelijk en en we keken wat er de afgelopen maanden gebeurd was en hoe we elkaar konden helpen. Het was een vruchtbaar gesprek en toen we afscheid namen werd er ook meteen een vervolg afspraak ingepland eind september. Voeg daar een gratis lunch (hij heeft een onkosten rekening) in mooi weer aan toe en de middag kon niet meer stuk.

Hittegolf

Het is nooit goed voor ons Nederlanders. Kort geleden klaagde iedereen nog over het gebrek aan zomer, nu wordt er weer geklaagd over te hoge temperaturen.

Als ik op kantoor zit te werken merk ik daar niets van.Het luxaflex en de zonwering zijn naar beneden getrokken en de airco koelt de temperatuur naar een behaaglijk niveau. Heel wat anders dan een aantal jaren geleden want toen was een hittegolf wel degelijk een aanslag op het werk klimaat. Zowel voor het grote mainframe dat voldoende gekoeld moest worden als voor de medewerkers in de pre-airco tijden. Op die dagen dat het veel te heet werd in het gebouw werd er door het management ijsjes gehaald voor een stukje verkoeling en op hele erge dagen met temperaturen van ruim boven de dertig graden werden de medewerkers zelfs wat vroeger naar huis gestuurd omdat het onmogelijk was om door te werken met het zweet dat van je voorhoofd in het toetsenbord droop.Dat is allemaal dus stukken beter geworden met de komst van de airco, maar de herinneringen aan gezamenlijk een ijsje eten in de kantine en vervolgens te horen te krijgen dat je daarna naar huis kon gaan zijn ook leuk. Ik prefereer zelf toch de huidige airco tijd tegenover de romantiek van het verleden.

Verhuizing

Je verliest bij elke verhuizing ballast

Maandag was weer de eerste werkdag na twee weken vakantie waarvan ik een week in Madrid en een week in Amsterdam doorbracht. Gelukkig vind ik mijn werk leuk en ging met plezier weer de auto in op weg naar Almere.

Ik startte mijn werk met een verhuizing want ik ga de komende weken nauw samenwerken met twee collega's. Zij waren voor mijn vakantie al naar een ruime kamer verhuisd en deze dag sloot ik me bij hun aan. Een van de voordelen van verhuizen is dat je weer eens kritisch naar je spullen kijkt en besluit wat wel en wat niet mee gaat. Zo nam ik ook deze ronde weer afscheid van het een en ander en kwam een stuk lichter op mijn nieuwe werkplek aan, gereed om de nieuwe klus op te pakken.

Overstekend wild

Overstekende ganzen

Het was van het weekend erg rustig op de weg, een combinatie van (uiteraard) het weekend en zwarte zaterdag, de dag dat de wegen vroeg in de ochtend afgeladen zijn met vakantiegangers die of met de auto naar het buitenland of met de auto naar Schiphol vertrekken. Daarom was ik dan ook zeer verbaasd dat toen ik de snelweg afreed ik in een file terecht kwam. En deze file reed niet eens hij stond gewoon stil. Daar er geen manier meer was om ergens anders heen te rijden moest ik braaf wachten maar dat duurde gelukkig niet lang. Binnen een paar minuten reed het verkeer weer door en toen ik bij rotonde van de paashaas (een werkelijke verschrikkelijk standbeeld dat geen paashaas is maar dat iedereen de paashaas noemt).kwam zag ik de oorzaak van de mini file. Een kudde ganzen was op zijn gemak de weg overgestoken en stond gezellig in het gras rond de paashaas te vergaderen. Het is altijd weer opvallend om te zien hoe gemakkelijk deze dieren zich aan de mens en het verkeer hebben aangepast want overstekende ganzen zijn eigenlijk wel gemeengoed geworden in Nederland. Als ze nu ook nog leren om geen files te veroorzaken dan kunnen ze wat mij betreft helemaal niet meer stuk.