Kam Yin revisited

Zo kom je ergens een hele tijd niet meer en zo ben je in korte tijd twee keer op dezelfde plek. Nog geen drie weken geleden was ik op een zondag bij Kam Yin met een van mijn beste vrienden en exact twee zondagen later was ik wederom met diezelfde vriend bij Kam Yin.

We kwamen van het bockbier festival vandaan en dan was het duidelijk tijd om een hapje te gaan eten. We waren er rond zes uur en dat is een stuk eerder dan we normaal aanwezig zijn. Welnu vinden wij het normaliter al druk bij Kam Yin om zes uur is de tent afgeladen. Tafeltjes van vier waren zo veel mogelijk in duo's opgedeeld en wij kwamen dan ook vlak naast een ander stel te zitten. Wijs geworden door de vorige keer namen we nu weer een simpel nasi gerecht om onze bordjes wel leeg te krijgen met daarnaast voor beide een Fernandes. Mij lukte het maar mijn kompaan moest wederom afhaken alhoewel hij nu veel minder overliet dan de vorige keer.Tijdens onze maaltijd wisselde ons buur tafeltje van bewoners en toen wij op stonden werd ons tafeltje meteen weer door nieuwe mensen in bezit genomen. De conclusie is duidelijk, Kam Yin is een gouden tent en de eigenaar heeft waarschijnlijk niets te klagen. maar wij ook niet want wederom aten we prima en de schade bedroeg toch wel €20 inclusief fooi.

Het bockbierfestival

De Flageolettes met hun mobiele installatie

Dit weekend was het weer zover, het jaarlijks bockbierfestival van de vereniging pint vond weer plaats in de beurs van Berlage. Wij bezoeken al geruime tijd het festival en wij hebben een vaste routine ontwikkeld. Onze festival dag is de zondagmiddag geworden omdat het op de vrijdag en zaterdagavond zo druk geworden is dat er wacht rijen voor de deur staan. Een aantal bieren zijn dan uitverkocht maar er is altijd nog genoeg keuze voor ons.

Ook dit jaar spraken wij weer in de wildeman af waar we een eerste bockje dronken voor we naar het festival gingen. Ik had een Texelse bock en dat bleek toevallig de festival winnaar te zijn en was tot het beste bockbier van Nederland verkozen. We gingen vervolgens naar de beurs waar we een glas de man a €10 en vijf munten de man €12.50 aanschaften. Het principe is simpel, ga met je glas naar een tappunt, sta een munt af en laat je glas vullen. Zoals verwacht waren een aantal bieren op (waaronder de Texelse) en was het lekker rustig. We dronken vijf bieren de man (uiteraard allebei vijf andere), kwamen een bekende tegen en genoten van de muziek van The Flageolettes. Onder de bieren was de winnaar toch wel de bekeerde suster van de beiaard maar ook de andere bock bieren smaakten prima. Kortom wederom een geslaagd festival en volgend jaar zijn wij uiteraard weer van de partij.

Surisnacks

De verandering van een keurslager in een kiloknaller was niet de enige verandering die op mijn stukje winkelstraat doorgevoerd was. Bertram en brood, mijn meer dan geliefde brood leverancier was een combinatie van (banket)bakker en tearoom. De winkel besloeg vroeger twee panden waarvan het ene volledig als tearoom ingericht was. Enige maanden geleden was er een forse verbouwing gestart waarbij er een muur tussen de twee panden geplaatst was en de tearoom tot een paar tafeltjes in het bakkerij gedeelte was ingekrompen, er was kennelijk niet al te veel business meer in het tearoom gebeuren.

Het tweede gedeelte is inmiddels als aparte winkel geopend en hier heeft zich nu Surisnacks gevestigd. Dit is een toko waar je Surinaamse producten kunt kopen, zowel om zelf mee aan de slag te gaan of om direct te verorberen. Zo kun je er uiteraard pistolets kopen met bakkeljauw en pom en uiteraard ontbreekt de roti niet in het assortiment. Aangezien ik een goede roti wel kan waarderen zal ik er zeker een keertje langsgaan om de kwaliteit van de roti (lam uiteraard) van Surisnacks te gaan uitproberen.

Van keurslager tot kiloknaller

Alhoewel ik een favoriete slager heb koop ik daar niet altijd mijn vlees en vleeswaren. Ik doe vaker mijn slagersboodschappen bij slagerij Lowie. Ook een prima slager met uitstekende spullen maar zijn grote winstpunt is dat hij naast Bertram en brood ligt en daar koop je toch wel het lekkerste brood dat hier in de omgeving te krijgen is.

Nu had ik al angstige voorgevoelens over het voortbestaan van slagerij Lowie want al te druk was het er niet als ik daar boodschappen deed. Toen de slagerij dicht ging voor de vakantie in augustus zag ik daar geen voortekenen in maar toen hij niet openging in september en het vakantie bordje bleef hangen had ik niet het idee dat hij mee open zou gaan. Vandaag kreeg ik de de definitieve bevestiging want toen ik brood ging bij Bertram zat daar nu Holland vlees naast, een kilo knaller pur sang. Dat betekent dat ik nu naar verschillende winkel gebieden moet als ik Bertram en een slager op dezelfde dag wil bezoeken.

Game over II

Het si druk op het game front. Na tijdenlang weinig tot geen games gespeeld te hebben sneuvelt momenteel de ene na de andere game. Begin van de maand nam ik afscheid van een kudde muizen in een spookhuis, nu neem ik afscheid van kuddes robots uit het Star Wars universum.

Ik ben het spel op vier mei aangeschaft voor de mooie somma van nul euro (Nederlander he) en heb het vanaf dat moment regelmatig gespeeld. Het heeft honderd level´s en elke week sneuvelde er wel enkele level´s. Kortom een prettige game de afgelopen zes maanden. Ik heb nu echter twee problemen. Wat ga ik nu spelen en wat wordt het spel voor de komende vakantie. Ik heb angry birds seasons op mijn iPhone staan maar ben nog steeds geen fan van het angry birds gebeuren, in tegenstelling tot de miljoenen mensen die het spel spelen. Nu ja, dat wordt de komende weken maar eens kijken welk spel mij kan bekoren.

Criminal

Ik schrijf de laatste tijd niet meer zo veel over comics. Niet omdat ik ze niet meer lees want dat doe ik nog steeds en dat zie ik de komende tijd ook niet veranderen, maar meer omdat ik de laatste tijd weinig comics lees die ik de moeite van een blogpost waard vind. Daar is nu echter verandering in gekomen met het verschijnen van het tweede deel van Criminal van Ed Brubaker en Sean Phillips.

Het boek lag meteen bovenop de stapel met te lezen boeken en de ruim vierhonderd pagina's waren in no time verslonden. Voor (het merendeel van) de mensen die Criminal niet kennen, het zijn een serie misdaad verhalen in de beste traditie van de crime-noir. Naast de originele Engelse versies zijn er inmiddels twee verhalen in het Nederlands uitgekomen dus als je liever Nederlands leest is dat ook al geregeld. De serie leest erg filmisch en dat is dan ook de reden dat er een optie op de film rechten is genomen. Mochten stripverhalen niet helemaal je ding zijn en mocht de film uitkomen, dan zeg ik gaan!

Onderweg

Woensdag gingen we weer eens buiten de deur lunchen. Het merendeel van de groep wilde vette kledder halen bij de McDonalds of de Burger King maar wij besloten daar niet aan mee te doen. Wij kozen voor Onderweg, het wegrestaurant aan de  A6 dat de plaats van La place had ingenomen, een plek waar ik wel vaker van een prima lunch had genoten.

Zo reden we dus gedrieën naar Onderweg om eens te kijken wat dat nu precies was. Welnu het bleek een all you can eat tent te zijn waar je voor zowel de lunch als het diner terecht kon. De lunch aanbieding was €9.95 (normale prijns €11.95) voor een lunch bestaande uit 2 soorten soep, nasi met vis, sparreibs, kipfilet, Thaise kip en groenten, sushi (inderdaad niet vers), fruit, broodjes en beleg. De echte aanbieding is echter het diner, je kunt voor €25 jezelf twee uur lang volproppen met grill gerechten, soepen, salades, tapas, wok gerechten, teppan yaki en nog veel meer. En voor die prijs is het ook nog eens gratis drinken (bier, fris, wijn, koffie en thee).

Om terug te komen op onze lunch, slecht was het allemaal niet maar ik zal er zeker geen tweede keer uit mezelf komen. Maar misschien krijg ik de kans niet eens want in het uur dat wij er waren telden we, onszelf inbegrepen toch wel een totaal van elf bezoekers en dat zie ik niet echt als een winstgevende propositie aangezien de zaak al enkele maanden open is.

Elektrisch oplaadpunt

Toen mijn woning (en uiteraard de andere woningen in mijn buurt' te koop aangeboden werd, werd verteld dat er voldoende rekening met parkeer plaatsen gehouden was. Er zou 1.2 parkeerplaats per woning komen zodat iedereen voor de deur kon parkeren. De realiteit was echter dat er minder parkeerplaatsen dan woningen kwamen en daarnaast werd er nog een aantal plekken verhuurd (uiteraard ie voor mijn deur) zodat de realiteit is dat er een tekort aan parkeerplaatsen is.

Nu zijn er wederom twee zeldzame parkeerplaatsen (gelukkig niet weer voor mijn deur) gesneuveld omdat er een elektrisch oplaadpunt is aangelegd waar twee auto´s tegelijk opgeladen kunnen worden. Gelukkig zijn er nog geen elektrische auto´s zodat de oplaadpunten nergens toe dienen. Wederom een staaltje van top beleid van het stadsdeel. `Laten we iets neerzetten waar nog niemand wat aan heeft en waar anderen nu al last van hebben.` Het doet mij af en toe dan ook heel veel plezier om in een links en groen bestuurd stadsdeel te wonen.

School herinneringen 5: Sporten & Spijbelen

Een van de leukere school herinneringen speelt zich af in de zomer en de herfst van het jaar dat ik voor de tweede maal vijf VWO deed. Door een minder slimme keuze (wiskunde II) in mijn vakken pakker redde ik het voor de eerste maal niet en moest dat jaar overdoen. Ik was echter niet de enige want vele van mijn voormalige klasgenoten moesten of vijf VWO over doen of gingen van 5 VWO naar de havo.

Aangezien de lessen in die eerste maanden een makkie waren voor ons waren we erg vaak afwezig. Wat we dan deden was naar het gym complex gaan en van de leraren daar dan wat basketballen, volleyballen en een net bietsen en die namen we dan mee naar de open ruimte buiten de kantine. Er werd dan een netje gespannen, grote ronde prullenbakken werden naar buiten gehaald als basket's en in het zonnetje werd er dan heerlijk een paar uutjes aan volleybal en basketbal gedaan. Een perfecte manier om de tijd door te brengen en zo kwamen wij dan ook de eerste saaie herhaal maanden prima door. En van invloed op de studie was het niet want iedereen van die groep ging het jaar daarna gewoon over.

Gijs

Gijs in diepe rust

Zondag avond zou ik naar mijn zusje en zwager gaan. Ik was al een tijdje niet bij ze langs geweest en er was gezinsuitbreiding. Nu vonden ze een zoon en een dochter wel meer dan zat maar er was een jonge kater in de familie bijgekomen. In eerste instantie zou hij Casey gaan heten maar op het laatste moment werd er democratisch door mijn zusje besloten dat het Gijs zou worden.

's Middags kreeg ik echter bericht dat ze half vier al thuis zouden zijn dus tegen vier uur was ik aanwezig om het nieuwe gezinslid te begroeten. Welnu Gijs was een aanhankelijk en gezellige mini poes, je moest je voeten voorzichtig neerzetten om niet op Gijs te gaan staan. Verder moest ik uiteraard een blik op het nieuwe bed werpen en dat bevestigde voor mij dat ik ook een boxspring wilde hebben.

Uiteraard werd ik gevraagd mee te eten en even uiteraard was er niet voldoende in huis dus vertrok ik met mijn zwager naar het nabijgelegen taste of Szechuan om daar een eenvoudige doch voedzame maaltijd te scoren. Daar werd dan ook door iedereen van genoten (behalve mijn neefje die at een pannenkoek) en na het uitbuiken nam ik afscheid van de familie en Gijs.