Chinatown

Vandaag begon goed, met uitslapen en dat was wel zo prettig na de twee dagen vroeg opstaan die we achter de rug hadden. We zaten om kwart voor tien aan de ontbijttafel, maar dat was aan de late kant. Het buffet ging namelijk om tien uur al dicht. Desondanks hadden we een goed ontbijt en stapten even later monter in de taxi naar Chinatown. Onze chauffeur sprak alleen Thais en Chinatown lukte nog wel, ondanks het erg drukke verkeer, maar waar hij ons precies moest afzetten was toch een probleem. Zelfs een drieweg telefoon conversatie met een Engels sprekende vriend van hem zette geen zoden aan de dijk. Op een gegeven ogenblik zeiden we stop hier maar op een punt dat er wel goed uitzag. Hier vandaan wandelden we over de markt en langs de winkeltjes in straatjes die nog smaller waren dan waar we gefietst hadden. Prominente producten waren voedsel, goud en kleding. Het doel was een kimono voor de dochter van Ron te scoren maar dat lukte niet. Na een tocht van twee uur door een doolhof zoals je dat van slechtere Jean Claude van Damme films kent besloten we Chinatown achter ons te laten.

Phat Phong

Deze avond zouden we naar Phat Phong gaan, de nacht markt van Bangkok. Een taxi bracht ons al snel naar deze beruchte plek waar je zo ongeveer ieder namaak artikel kon kopen wat je maar kon bedenken en waar louche uitziende kereltjes je een pingpong show probeerden in te lokken. Je moest niet laten blijken dat je ergens iets (zowel kraampje als show) interessant vond want de verkopers probeerden je meteen alles aan te smeren. We aten in een simpel tentje op de markt. Geen slecht eten maar voor de eerste keer waren we niet echt te spreken over de maaltijd. Vervolgens wandelden we verder de markt over en scoorde ik een koelkast magneet. De vraagprijs was 97 baht maar ik wist in no time naar 50 af te dingen. Ook dit had vast wel goedkoper gekund maar ik vond het wel goed zo. Daarna een kop koffie bij world coffee, een kopie van een Amerikaanse diner.

We eindigen de avond met een biertje in een beer bar waar diverse dames met ons in gesprek wensten te komen en om drankjes liepen te bedelen. Ik was hard en zei genadeloos nee maar Ron had het er moeilijk mee. Dit gekoppeld aan de band die op een te hard niveau jaren 80 muziek stond te verkrachten deed ons besluiten om na het eerste biertje om de rekening (check bin please) te vragen. De dames waren zeer teleur gesteld dat we vertrokken want op dit tijdstip (10 uur) van de avond waren er slechts vier klanten op ruim 40 vrouw en 10 man personeel. We liepen echter rustig naar buiten (het voordeel van een beer bar is dat hij open is tegen het geslotene van een gogo) en scoorden een taxi terug naar ons hotel. Morgen gelukkig weer lekker uitslapen.

Een relaxte middag

Na alle vermoeienissen was het rust tijd geworden. Ik ging me te buiten aan een bad om alle troep af te spoelen en Ron ging alvast naar het zwembad. Hij heeft mij daar echter nooit aan zien komen want na het bad was ik doezelig en ging "even" op bed liggen. Kortom het was erg snel half vijf en vijf uur was het tijd voor de tweede pas ronde van de pakken, en hopelijk de laatste. Stipt om vijf uur was het passen en alles was perfect afgewerkt. De pakken werden geleverd in bescherm zakken en kunnen dus makkelijk de koffer in. We hebben op zeker te veel betaald want er werd de man nog een extra stropdas bijgedaan. Maar ja wij zijn tevreden, zij zijn tevreden dus iedereen blij. We zagen onze gids nog even in de lobby, zij ging deze avond met andere mensen weg die ook in ons hotel logeerden. Morgen zien we haar weer als ze ons naar het Thai boxen gaat brengen.

Fietstocht

Het was zover, de wekker liep op een godsgruwelijk uur af voor onze fietstocht door Bangkok. We waren als eerste in de ontbijtzaal en kregen zelfs koffie van de baas ontbijt. Onze gids stond om kwart over zes in de lobby en bracht ons per taxi naar het vertrekpunt van de tour de Bangkok. We werden welkom geheten door onze gids Jimmy die vertelde dat we een kleine groep hadden. Normaal is 8 gasten en 2 gidsen, wij gingen met de helft. De andere twee belden echter af zodat wij, wederom, een privé gids hadden voor onze rit. In de parkeergarage van het hotel stonden de fietsen klaar. Ron koos een mountain bike, ik nam een damesfiets met mandje.

We gingen als eerste door de mega smalle straatjes van Chinatown waar vallen gewoon onmogelijk was zo krap was alles. Dwars door markten met stalletjes aan twee kanten en het was een wonder dat ik geen ongelukken veroorzaakte. Fietsen kun je kennelijk toch verleren. Na Chinatown staken we met een longtail de Chao Phraya over en bezochten we, uiteraard, een tempel. Na dit stadsdeel was er een lange tocht per longtail waar we wederom veel van het echte lokale leven zagen. Toen wederom dwars door een gebied met veel water en erg smalle weggetjes. De geluksarmbanden die Ron en ik van de monnik hadden gehad werkten niet al te best. Ron had de loterij niet gewonnen en ik slaagde erin om in het water terecht te komen.

De lokale mensen snelden uit hun hutjes en iedereen bood meteen hulp. Toch wel wat anders dan in Nederland waar iedereen komt toekijken. Bij iemand thuis in de tuin kon ik mij afspoelen want mijn broek en de helft van mijn shirt zaten onder de troep (ach weer een wasje voor het hotel). Kletsnat ging ik verder op de tocht maar in het zonnetje droogde alles weer snel. Het enige slachtoffer was de camera, gelukkig stonden alle foto's al op de laptop. Daarna wederom met een longtail naar een eethuisje op het water waar we een heerlijke lunch genoten van rijst, soep, vis, salade en een cola. Toen nog een stukje varen en het was al weer tijd voor de terugreis, wederom door de smalle straten van Chinatown waar het nu erg druk was. Gelukkig kwamen we zonder verdere ongelukken in het hotel waar we gestart waren. We namen afscheid van Jimmy die nog even een taxi voor ons regelde en er was een einde gekomen aan een mooie ochtend.

Lin-Fa

Na een tweetal drankjes in de bar was het tijd voor het diner. Omdat het wederom een vermoeiende dag was geweest gingen we voor de derde maal in het hotel eten. Nu is dat geen enkel probleem want net zoals elk hotel dat wij tot nu toe bezocht hebben heeft ook ons hotel veel restaurants. De keuze viel op het Chinese restaurant, Lin-Fa. We betraden het elegante restaurant en werden van harte welkom geheten door de Thaise bediening die als Chinese dames waren vermomd.

Het eten was uitstekend, we hadden beiden een voorgerecht, ik spring roll van zalm, Ron spring roll met krab die er niet als spring roll uitzagen maar wel prima smaakten en we deelden een geroosterde eend a la Ling-Fa. Beiden nog een noodle gerecht met garnalen erbij en we hadden meer dan voldoende te eten. En het was gewoon top! Verder was er ook nog flink wat amusement bij het eten want aan de overkant in een van de zalen van  het hotel was een groot feest aan de gang. Het stikte van de mannen, een karaoke set en een flink aantal jonge "dames" die als standaard outfit een korte strakke zwarte jurk aanhadden met metershoge hakken. Er werd ook nog wat geknokt door de heren maar de hotel security, die wel aanwezig was, greep niet in. Een van onze serveersters (ja we hadden er drie en ook hier kan ik aan gewend raken) vertelde ons dat dit een politie feestje was en we begrepen waarom er niet ingegrepen werd. Na afloop vroeg naar bed want morgen beginnen we al om kwart over zes!

Geheimzinnige briefjes

Het eerste wat we deden toen we terug waren in het hotel was een snelle douche en wederom naar de lobby afdalen. Hier werden wij door een chauffeuse opgepikt die ons naar de kleermaker bracht voor de eerste pasronde van onze pakken. Overhemden en pakken lagen klaar en het is wel een vreemd gevoel om vijf man aan je lijf te voelen trekken als je je pak aangetrokken hebt. Na enkele minuten waren we er uit, Het boord moest iets ruimer en de taille iets ingenomen. Aan het jasje ook enkele kleine aanpassingen en het zou goed zijn. Er werd nog een bijapssende das uitgekozen en onder het genot van een chang zaten wij te wachten op de auto die ons terug zou brengen naar ons hotel. Morgen om vijf uur de volgende ronde.

Op de kamer terug gekomen vond ik een envelop onder mijn deur met mijn naam er op, het bleek een boodschap van onze charmante gids te zijn. Ze had me telefonisch niet te pakken gekregen en daarom deze boodschap laten bezorgen. Het hield in dat we morgen een kwartier eerder moesten zijn voor onze fietstocht door Bangkok. Dat betekende vertrek om kwart over zes. Kreun! Ik belde haar even ter bevestiging maar kwam in haar voicemail. Ze belde echter snel terug en na de bevstiging voor morgen vroeg ze hoe het met de pakken ging en hoe onze dag was geweest. Hoe bedoel je service. Leve Azië! Zometeen een drankje en diner en er zit (helaas) alweer en dag op.

River cruise

De vierde en laatste stop van de dag was het inschepen voor een cruise over de Chao Phraya die ons terug zou brengen naar Bangkok. Het begon met een lunch buffet en alhoewel ik hier niet al te veel van verwachtte was het erg goed eten. Vele Thaise gerechten, diverse soorten rijst, vers fruit, gebak, soep en zelfs spaghetti. Prima binnen te houden en daarna was het aan dek gaan om een stukje van het "echte" Thailand te zien. Ik zat slechts kort in de zon en zocht al gauw de schaduw op waar ik in gesprek raakte met twee Amerikaansen die hier op vakantie waren. We konden goed zien dat het land flinke regenoverlast had gehad want er stond veel onder water en op een gegeven ogenblik gingen we onder een brug door waar iedereen die bovenop zat plat moest gaan liggen. Zo weinig ruimte zat er tissen de boot en de brug. Een fijne tocht van ruim twee uur en we waren terug in Bangkok. De minibus bracht ons terug naar het hotel waar het tijd was voor de volgende activiteit en dat was deze keer niet het zwembad.

Ruïnes en paleizen

Het was een zware ochtend, de wekker liep om half zes af (die van Ron zelfs eerder) voor ons uitstapje naar Ayutthaya. Na een douche en een ontbijt zaten we dan ook klaarwakker in de lobby waar onze chauffeur ons netjes op tijd kwam ophalen. Deze keer geen privé tour maar we werden met een minibusje opgehaald waar al twee mensen in zaten. Er kwam nog een 5e bij uit een ander hotel en we werden door de drukke spits heengevoerd.  Het eindpunt bleek een grote tourbus te zijn die zich al snel bijna helemaal vulde. We verlieten de stad want Ayutthaya ligt een flink eind verder. Na ongeveer een uur rijden maakten we onze eerste stop bij Bang Pa-in paleis. Hier zagen wij een van de buitenverblijven van de koning. Aardig maar niet wereldschokkend. Het spannendste vond iedereen nog de zeer grote leguaan die lekker in het zonnetje lag te pitten. De fototoestellen en camera's hadden hun ster van de dag gevonden.

De volgende stop was de vroegere tweede hoofdstad van Thailand, Ayutthaya. Deze stad was ergens in 17 nogwat door de Burmezen platgebrand en het was dus een complex vol ruïnes geworden. Het was echter zeer de moeite waard en we genoten hiet dan ook meer van dan het paleis. Aan alle goede dingen komen echter een eind en we stapten weer in de bus voor de derde stop. Een tempel met een grote zittende boeddha, een olifanten gebeuren en een markt vol met aasgieren die de arme toeristen wilden plukken. Ron ging voor een ritje op de olifant en ik keek rustig toe op een bankje hoe de karnaks met hun dieren omgingen. Na een wandelingetje in de omgeving en het ontwijken van wat aasgieren verlieten we ook deze plek op weg naar de vierde en laatste stop van de ochtend.

Kamon

Aangezien we morgen vroeg op moeten staan voor onze excursuie naar Ayutthaya en we moe waren van de dag van vandaag besloten we wederom in het hotel te dineren. De keus viel nu op Japans restaurant Kamon en waar ik voor de sashimi en een tonijn voorgerecht ging nam Ron krab sushi en kobe koe, de beste koe ter wereld. Het eten verscheen en verdween vlot en was goed maar het restaurant was een stuk stijver dan de Italiaan van gisteren waar men zelfs diverse gerechten zingend opdiende. We waren dan ook weer vlot vertrokken en namen nog een laatste afzakkertje in de bar alvorens onze bedden op te zoeken. De wekker ging de volgende dag namelijk om half zes. En dat noem je dan vakantie.

Zwembad nummer drie

Na deze vermoeiende dag was het tijd voor onze dagelijkse (alhoewel we die gisteren gemist hadden) dip in de pool. Het zwembad ziet er erg mooi uit en tegen vijf uur lagen we klaar voor de eerste duik. Na die verfrissende duik vonden we het toch wel tijd voor een drankje. Terwijl we van ons drinken aan het genieten waren werd het toch wel erg donker. Het was ons gisteren ook al opgevallen maar rond 6 uur slaat de duisternis toe in Bangkok. Even later zaten we dan ook in het schemerduister aan het zwembad en rond half zeven was het dan ook tijd om de kamers weer op te zoeken.