De reden voor Hooters

Er is eigenlijk maar 1 reden om naar Hooters te gaan. Ja hoor, ze hebben er gratis WIFI verbinidng!

Een kleine teleurstelling...maar uiteindelijk toch wel leuk

Vanuit de metro liepen we naar het Hardrock Café waar René een onderdeel van de shoppinglist af wist te halen, namelijk de Hardrock Cap. Daarna liepen we langs het Ford Museum, waar Abraham Lincoln werd neergeschoten, daar stond een flinke rij en aangezien we onze portie cultuur wel weer hadden gehad lieten we die maar even links liggen.

Lunch....tja....wat zullen we doen? Lopen we toch zomaar tegen een Hooters op :-). Deze keer wel een kleine teleurstelling. Hoewel gastvrouw Ashley erg haar best doet, is het toch niet te vergelijken met Richmond en Woodbridge. Tja, soms is het even niet anders. De burger smaakte goed, maar als dat het eerste is dat in je opkomt als je een Hooters hebt bezocht, dan lees je de Playboy zeker ook voor de artikelen!

Shopping

Inmiddels is de shopping list aangepast, alle gescorede artikelen zijn verwijderd dus mensen die bstellingen hadden geplaatst kunnen controleren of deze inmiddels in de wereldberoemde pocket zijn.

The Washington mall

Deze keer geen shopping mall maar de national mall. Het gedeelte van Washington DC waar alle musea op een langgerekt stuk zitten met daarvoor een eerste stuk met monumenten.

De ochtend was beter dan gisteren, nog steeds geen hoge temperaturen (17 graden) maar er was geen regen (het is nu 4 uur en nog steeds droog). Aangezien het dagprogramma uit veel lopen bestond was dit goed! Als eerste een tochtje naar de starbucks om gezond te ontbijten, koffie met sandwiches (echte met groen voer en tonijn i.p.v. vermomde hamburgers). Daarna een kort loopje naar de metro om naar de Washington mall te vertrekken. De metro in DC is groot, schoon en reclamevrij, kortom een topper vergeleken met steden als New York en Londen.

Na een kort ritje kwamen we bij de start van de tocht, het Abraham Lincoln momument. René werd direct geinterviewd door een kudde schoolkinderen die op een field trip waren. Op de vraag wat vind je hiervan kwam er direct het woord Impressive uit en dat was het ook. Zelf vonden de schoolmeiden het echt "boring" en konden inet geloven dat we op een vakantie hiernaartoe waren gekomen. Volgende highlights bestonden uit de reflecting pool (Forest Gump), het WWII memorial, het Witte Huis, het Washington monument en Capitol Hill. Het enige bezochte museum was de botanische tuin wat bij Dennis de volgende opmerking ontlokte "Wie mij bij de start van de vakantie had verteld dat we een botanische tuin gingen bezioeken had ik een leugenaar genoemd". Daarna werd de metro wederom genomen naar Ford's theatre (de plek waar Lincoln neergeschoten werd, het hard rock cafe en Chinatown.

Koninginnedag

Vandaag is het het feest van Juliana en Beatrix. Daar merken we hier in de USA niks van. Wel een beetje raar, want dit is de eerste Koninginnedag die ik in 39 jaar niet in Nederland ben en dit feest mis (vorig jaar viel Jeroen nog uit de draaimolen).

Simon is vanochtend toch gaan lopen, alleen deze keer niet op een loopband, maar echt in de Streets of Washington DC. Dapper! Straks eens kijken wat de agenda van vandaag wordt (waarschijnlijk het programma dat gepland stond voor gisteren, dus richting White House), hangt ook een beetje van het weer af. Nu is het droog. Ik stel mijzelf tot doel: toch een bepaalde vorm van Koninginnedag vieren vandaag voor elkaar te krijgen. Misschien in Georgetown of China Town?

De terugweg

Kort samengevat: niks spannend's. Foutloos teruggereden door de top chauffeur van de dag. In het hotel werden de aankopen nog even bekeken en uitgepakt en daar waar mogelijk weer ingepakt. Om 01.00 uur ging het licht uit.

Conversatie van de dag

Gedaan in Hooters Woodbridge:
- Have you got some Dutch in you?
- No, sorry.
- You want some?

Hooters, deja 2

We zaten dus om 9.15 uur in de auto. Terug rijden naar het hotel was waarschijnlijk iets van een uur en dan zouden we waarschijnlijk pas om 10.30 aan tafel zitten. Niet echt goed voor de spijsvertering. Maar ik geloof niet in toeval, dus er moet een ingreep van de Here Jezus zijn geweest, want toen we net op het punt stonden om richting snelweg te gaan rijden zagen we een bekend bord: HOOTERS Woodbridge! En omdat we toch moesten eten streken we daar maar neer.

Laten we eerlijk wezen: het is geen Ron Blaauw, Bockedoorns of Vermeer en ook geen Fogo de Chao, maar het kan er wel bijzonder gezellig zijn. Met de Phillies op de achtergrond hadden we deze keer Mexicaans (Frank en Dennis), een stuk vis (René) en voor de verandering een burger (Simon). Deze keer was de gastvrouw Angelina, die het niet erg druk had vanavond. Zij “liep” in het niet-rokers gedeelte. Jazeker, in de USA mag er dus in de horeca nog gerookt worden en aangezien iedereen daar wilde zitten op een paar malloten uit Nederland na, stond het meisje met haar ziel onder haar arm. Dat konden we niet laten gebeuren, dus maakten we er een klein feest van! Dat werd erg gewaardeerd (of men kon het heel goed spelen), wat aan het eind van de dag tot een groepsknuffel leidde. Om de avond in stijl af te sluiten kocht Simon nog een HOOTERS t-shirt voor Jennifer.

En dat de meiden er zin in hadden, is te zien in bijgaande video!

Potomac Mills

Omdat het programma dus omgegooid was, kwamen we nu bij de outlet mall Potomac Mills. Deze ligt op ongeveer drie kwartier van Washington in het pittoreske Woodbridge. Zonder veel ideeën, maar met wat tijd om handen gingen we het winkelcentrum in, maar daar gebeurden echt hele rare dingen!!

Zo kwamen we bij de Tommy Hillfiger terecht en daar kocht René een paar polo’s (jammer dat hij er niet direct 1 aantrok om zijn groene Lacoste om te wisselen die onder de koffie zat J). Maar veel verrassender: ook Simon ging aan de polo. En nog verrassender (Frank viel zelfs om!): het werd een roze. Staat hem bijzonder goed, Simon maakt zich alleen zorgen of hij nog wel bij Mirella het huis hiermee in mag. Om de garderobe compleet te maken raakte Simon werderom voor een koopje (25 dollar) aan een kek jeans jasje bij GAP. Samen met een bij Dockers gekochte zonnenbril kon hij er helemaal tegenaan deze zomer. Frank ging overigens ook aan de zonnebril, en had bij Levi’s/ Dockers ook nog twee hoodies. De Levi’s deed het goed overigens, ook Dennis en René deden daar een duit in het zakje.

Maar het feest was nog niet op. In de Disney winkel was het feest voor Frank, want hij kon voor een scherpe prijs verkleed spullen voor zijn dames op de kop tikken. René bezocht met succes nog de Nike winkel. En zoals echt iedereen weet: de doppen van een iPod zijn natuurlijk niks, dus bij de plaatselijke Radio Shack investeerde Frank nog wat dollars om zijn oren te redden door een nieuwe koptelefoon te kopen.

Hoewel eerst gedacht dat Pomotac Mills redelijk klein was, bleek dat toch niet waar te zijn. Dus aan het eind van de avond kwamen we nog in de tijdproblemen. Dennis splitste zich af om een cadeau voor Ans te kopen, terwijl Simon zich liet masseren o.a. vanwege pijn in zijn been. Om 9 uur sloot de boel en stonden we plotseling buiten!

Nieuwe kennissen

Het is altijd leuk om tijdens een reis nieuwe kennissen te maken, ook al is het maar voor kort. Zo kwamen wij in de HOOTERS twee mannen tegen, waarvan er één te typeren was als prototype redneck. Uitkijken geblazen dus, want dat zijn linke gasten (trailer park thrash)! dat weet iedereen. Op één of andere manier raakten we echter in gesprek (waar zal dat in de HOOTERS nu over gegaan zijn? J), en het bleken aardige peren te zijn die in de stockcars en Nascars zaten. Na een gesprek met hen en het afzinken van onze lunch gingen we weer op pad. Richting hotel, maar nog wel met één geplande tussenstop.