Ontbijt

De ontbijtzaal was ook erg mooi

Vandaag was er geen wekker dus we sliepen lekker uit en an een uitgebreide douche besloten we om eerst maar eens te gaan kijken of het ontbijt van de Red Lion een beetje klasse had. We kwamen bij de ontbijtzaal binnen en nadat men geverifieerd had dat wij een kamer met ontbijt hadden werden we naar een tafeltje gebracht en kregen uitleg.

The Red Lion bood een een a la carte ontbijtmenu maar ons inclusieve ontbijt betekende niet dat wij onbeperkt gebruik konden maken van alles. Koffie of thee was inbegrepen en wij hadden een voucher ter waarde van $20, alles daarboven moesten we zelf betalen. We kozen beide voor koffie en ik hield het bij een omelet en mijn vriendin ging voor de eieren Benedicte met zalm. Eten en bediening was top en de bijbetaling van vier dollar deed echt geen pijn maar ik vond het toch wel een licht valse reclame dat onze kamer inclusief ontbijt toch aan war voorwaarden gekoppeld was.

Politie

Nathan

Terug in het hotel belde ik wederom met de politie en die beloofden iemand langs te sturen. Na zo'n dertig minuten werd ik gebeld door officer Nathan die voor de deur van het hotel stond en zich even later bij ons op de kamer voorstelde. Het was een aardige vent die vroeg wat er gebeurd was en alles noteerde. Toen hij hoorde dat we uit Amsterdam kwamen vertelde hij dat hij daar ook geweest was en dat hij helemaal lyrisch was geworden van onze infrastructuur voor de fietsers. Na de aangifte afgerond te hebben kregen wij een visitekaartje van hem met zijn gegevens en ons case nummer zodat we contact konden opnemen als er iets gebeurde.

En welnu er gebeurde wat want nog geen uur nadat Nathan ons verlaten had ging mijn telefoon af. Het was ons vorige hotel met de mededeling dat ze de rugzak toch gevonden hadden. Mijn eerste vraag was uiteraard of de paspoorten er nog in zaten en na controle bleek dat het geval te zijn. Enige probleem de rugzak was in Idaho en wij waren in Oregon. Ik stelde voor dat zij de rugzak de volgende dag via UPS zouden opsturen naar ons met mijn creditcard om de kosten op te boeken. Volgens hun was dat wel mogelijk en zij zouden ons de volgende dag terugbellen om te bevestigen of het gelukt was. Je kunt begrijpen dat we een stuk geruster gingen slapen dan dat we in Portland aangekomen waren.

Hooters

Toch waren we ergens anders met onze gedachten

Eten was makkelijk want op hele korte afstand van het hotel zat een Hooters en dat was een locatie waar ik heel wat keertjes met de boys was geweest in diverse Amerikaanse staten. Het was vroeg dus nog erg stil in de tent en na ons naar ons tafeltje gebracht te hebben kwam onze serveerster zich voorstellen en bracht ons de kaart.

Voor mij werd het een biertje en mijn vriendin ging voor water en een cocktail en daarna was het beslissen wat we gingen eten. Mijn vriendin hield het gezond met een spinazie garnalen salade en ik besloot een stuk minder gezond te doen en voor de tweede keer deze vakantie een hamburger te kiezen met daarbij frietjes. Het eten was prima, de sport op tv leuk (we zagen ons team de Mariners spelen) en de drankjes waren lekker maar toch waren we er niet helemaal bij met onze gedachten, Na het afrekenen vertrokken we dan ook weer naar ons hotel om verder te gaan met de serieuze zaken,

Paspoorten

Deze dingen dus

Stap 1 was het bellen van ons vorige hotel of we de rugzak misschien vergeten waren maar daar was het antwoord helaas negatief op. Vervolgens ging ik op het internet eens kijken wat je moest doen bij een verloren paspoort en dat bleek een mail naar de ambassade te sturen met allerlei informatie en het aangifte doen van vermissing bij de politie.

De mail was snel opgesteld en met hulp van het hotel nam ik contact op met de politie die beloofden om iemand te sturen om onze aangifte op te nemen maar dat zou wel even duren. Het advies was om eerst te gaan eten gezien het tijdstip en daarna opnieuw te bellen om onze aangifte te regelen.

Paniek

Mooi hotel

Ons eindpunt van vandaag was het Red Lion hotel op Jantzen beach en nadat ik mijn auto voor de deur had gezet pakte ik mijn rugzak om ons in te checken. Maar toen maakte een lichte vorm van paniek zich meester van mij want er lag geen rugzak op de achterbank en daar zaten wel onze paspoorten in.

Ik checkte in met mijn rijbewijs en nadat we de auto leeggehaald hadden was er nog steeds geen rugzak te bekennen en dat terwijl we over vijf dagen terug zouden vliegen naar Nederland en dat zou heel erg lastig gaan worden zonder paspoort. Het hotel was mooi (het mooiste van onze vakantie) en de kamer was erg groot en luxe maar daar hadden we niet echt oog voor want de paspoorten zaten voor in onze gedachten.

The Oregon trail

Op de Oregon trail

Vandaag was onze laatste echter verplaatsing van Idaho naar Portland en aangezien wij niet het vermoeden hadden dat de Super 8 een goed ontbijt had reden we eerst even naar de Panera voor thee, koffie, salade en een broodje. Na een, zoals altijd, uitstekend ontbijt reden we naar de snelweg en begonnen aan de laatste rit.

Die voerde ons voor een groot deel over the Oregon trail, de route die de immigranten gebruikten om het land van west naar oost te doorkruisen. Het was een mooie route die zoals altijd met een paar stops en een picknick onderbroken werd. Het grootste gedeelte van de tocht voerde ons langs het water en zelfs over het water heen toen we namelijk moesten tanken, was de enige route om verder te komen het oversteken van de rivier en dat was via een tolbrug. Nu was $2 niet echt een hoog tarief maar het was dus niet gelukt om deze vakantie zonder het betalen van tol te voltooien.

Applebees

Lekker

Naast een budget hotel hadden we vandaag ook een budget diner want er zat een Applebees tegenover het hotel en daar vinden wij het altijd goed toeven. Want in tegenstelling tot een super 8 is de beleving daar een stuk anders, je krijgt namelijk prima voedsel voor een hele fatsoenlijke prijs.

We betraden het restaurant dan ook met veel zin en werden naar ons tafeltje gebracht en van de kaart voorzien. Deze keer werd het bier voor mij en limonade voor haar als drankjes en als hoofdgerechten kozen wij voor garnalen (zij) en koe (ik). Dit was duidelijk de biefstuk vakantie voor mij. Er was nog wat ruimte over dus kozen wij ervoor om gezamenlijk een toetje te delen en dat was zowel goed voor onze magen als voor onze calorieën want het toetje was in zijn eentje 1400 calorieën waard, bijna een complete dag intake voor een persoon.

Super 8

Het was in ieder geval schoon

Het eindpunt van vandaag was een Super 8 motel in Boise, Idaho en dat motel bleek aan de buitenkant van de stad te liggen maar wel vlak naast een aantal winkels, restaurants en een benzinepomp. We reden de auto voor bij de receptie en nadat ik ingecheckt had reden we naar de achterkant want dat bleek de kortste route naar onze kamer te zijn. We gingen dan ook via de achterdeur naar binnen en passeerden het zwembad alvorens de trap omhoog te nemen naar de eerste verdieping waar onze kamer lag.

Ik wist van te voren dat de Super 8 motels waar voor hun geld boden, erg goedkoop maar ook erg weinig luxe en dat werd op onze kamer dan ook bevestigd. Het was in ieder geval schoon en het was maar voor een nacht dus het was best wel uit te houden maar ik zou hier nooit meer dan een nacht blijven want dan is het meer dan genoeg geweest in een budget tent.

On the road again

Picknick

Vandaag was het de eerste van twee reisdagen voor onze volgende verplaatsing en dat betekende dat de reiskoffer weer werd ingepakt zodat we de grote koffers in de auto konden laten liggen. Het aantal kilometers viel mee vandaag dus we hadden niet al te veel haast met vertrekken en deden het rustig aan konden doen. Vervolgens was het tijd voor ons laatste ontbijt in het Hiatt house, met voorsprong ons beste hotel tot nu toe, en was het uitchecken en de auto inladen.

Het vertrek uit Salt Lake verliep lekker soepeltjes, met name omdat we wat later weggingen en zodoende de files misten en al gauw zaten we op de snelweg. We hadden deze keer twee tussenstops in Bliss en Cotterel en bij de laatste was het tijd om te lunchen. De lunch bestond uit de doggybag van gisteren aangevuld met fruit, een salade en worstjes vergezeld van water, cola, een sapje en ijskoffie van de supermarkt.Ik moet zeggen dat de picknick's me veel beter bevallen dan het lunchen onderweg wat we vroeger deden, duidelijk een hele grote verbetering en iets wat we er in de toekomst zeker in gaan houden.

Benihana

Top eten maar een wat mindere chef

Na de auto weer teruggezet te hebben in de parkeergarage en de aankopen van labeltjes ontdaan te hebben was het tijd voor het diner en dit was de enige keer in de vakantie dat ik een reservering had gemaakt. We gingen namelijk eten bij Benihana en dat is best wel een populaire keten en dus wou ik geen risico lopen.

Lopen is trouwens wat we deden om bij het restaurant te komen want ook dat lag op korte afstand van ons hotel. Na binnenkomst werden we naar boven geleid waar we plaats namen aan onze tafel samen met zes anderen en na het opnemen van de drankjes (fris en bier) en ons hoofdgerecht arriveerde onze chef die zijn spulletjes uitpakte en zich klaar maakte voor de show. Nu is Benihana niet allen bekend om zijn prima voedsel maar ook voor de show die de chef opvoert en ik was dan ook erg benieuwd wat mijn vriendin er van ging vinden. Qua eten was ik absoluut niet teleurgesteld want dit was een van de weinige keren in de vele jaren die we elkaar kenden dat mijn vriendin meer dan vol van tafel stapte. Meestal houdt ze op als ze vol zit maar hier lukte het haar niet, de gerechten waren allemaal erg lekker met veel groenten en een rijst variant waar ze van smulde en het hoofdgerecht (biefstuk van de haas en kreeft)  was eigenlijk te veel van het goede maar zo lekker dat ze te veel at. Ook ik liet me niet onbetuigd want het was allemaal top ondanks dat de show van onze chef wat minder was dan ik de vorige keer met de boys had meegemaakt. Het eten was echter werkelijk top en na het afsluitende ijsje werd er dan ook een doggy bag gevraagd voor zowel de rijst als de stukjes hoofdgerecht die over gebleven waren.