Logeren

Gelukkig is de onze een stuk luxer

Ondanks het feit dat we geen visite hebben gehad heeft ons logeerbed toch aardig wat te doen gehad de afgelopen week. Vorige week donderdag voelde ik al een griepje aankomen en dat brak op vrijdag dan ook door en pas nu begin ik wat minder te hoesten en te proesten.

Nu snurk ik van nature al vrij makkelijk zoals zowel mijn vriendin als de boys (van diverse vakanties) kunnen bevestigen maar als mijn neus dicht zit is het helemaal bingo. Mijn vriendin hield het dan ook niet echt bij mij uit en vertrok dan ook elke dag met een flinke portie tegenzin naar de logeerkamer om toch nog een beetje nachtrust te krijgen.

Vietnam

Het theater

Het is bijna zover, ons vertrek is nakende. Voor ons allebei wordt het ons eerste bezoek aan Vietnam en we hebben al voldoende gevonden om daar te gaan doen. Zo gaan we in ieder geval het Ho Chi Minh mausoleum bezoeken, een show in het waterpuppet theater bezoeken en enkele van de beroemde pagode´s in de stad bekijken.

Daarnaast gaan we uiteraard naar Halong bay voor onze driedaagse cruise en willen we nog twee maal een dagexcursie doen die door onze hotels georganiseerd worden, een bij elk hotel. Kortom onze week in Vietnam is goed gevuld en gaat heel erg leuk worden.

De buurt app

Waarschijnlijk zit Flipje op deze

Een van de dingen die uit de jaarvergadering van de VVE voortvloeiden was het oprichten van een eigen buurtapp, een whatsapp groep waar bewoners zich voor kunnen opgeven en waarop berichten over verdachte personen en andere duister zaken doorgegeven kunnen worden. Uiteraard ben ik lid geworden maar ik verwacht (en hoop) niet dat er veel gemeld gaat worden aangezien het betreden van onze flat al lastig genoeg is met alle op slot zijnde tussendeuren. En mochten er teveel onzin berichten verschijnen dan is zowel uitschrijven als op stil zetten een optie. Mijn verwachting is dat er weinig tot geen berichtenverkeer in de groep gaat komen maar kwaad kan het niet en als het mensen een extra gevoel van veiligheid geeft dan is het alleen maar goed.

Klussen

Alles wat nodig is

Zoals de afgelopen week al geleerd had was ons logeerbed al meteen inzetbaar dus had ik mijn zwager gevraagd om op vrijdag te komen helpen (Lees: het bed in elkaar te zetten).

Iets na twaalven was hij ter plekke en na koffie en een broodje werd met de klus aangevangen. De verkoper had gezegd dat het niet al te moeilijk was en mijn zwager klaarde het karwei dan ook in een handomdraai. Na een tweede kop koffie volgden er nog wat losse klusjes zoals het schilderij op het balkon herbevestigen na de afgelopen storm, een keukengerei rekje en het kitten van de douche en klaar was Kees. Met dank nam ik afscheid van mijn zwager voorlopig is alles weer spic en span en kan hij gewoon weer voor de gezelligheid langskomen.

Uren registreren

De nieuwe

Een nieuw jaar en een nieuw software pakket om je uren in te noteren. De keuze was deze keer op AFAS gevallen en waar iedereen van te voren riep dat dit vast een vriendelijker pakket was dan het vorige werden de verwachtingen wederom neergemaaid.

Het bleek wederom een stuk minder vriendelijk in het gebruik te zijn dan gehoopt en de algemene conclusie was dat we erop achteruit gegaan waren. Nu is dat echt Nederlands geroep want bij elk nieuw pakket dat ik meemaakte (klokkaart, eigen systeem, Exact, ABW, AFAS) was er geen een echt vervelend, ze waren gewoon anders dan het vorige pakket. Maar als echte Nederlander moet je uiteraard klagen dus dat is wat iedereen doet en deed. (En tussen ons gezegd en gezwegen, ik ben ook geen aanhanger van AFAS ;-) )

Achter de tafel

Altijd gezellig

Vorige week was het zover, de eerste vergadering van mijn VVE met mij als bestuurslid aan tafel. Zenuwen had ik niet en die bleken ook totaal niet nodig te zijn want in mijn vorige rol als voorzitter van de kascommissie en gewoon lid van de VVE bleek ik meer te zeggen dan als penningmeester want onze voorzitter leidde de vergadering op prima wijze. Misschien was het maar goed dat ik minder zei want dit was onze snelste vergadering ooit. We zaten nog achter onze tweede kop koffie toen de voorzitter de vergadering sloot.

Daarna was het tijd voor een afsluitend drankje en daar werden ook bitterballen bij geserveerd, Surinaamse werd ons verteld. Deze waren iets pittiger dan de standaard bal maar vonden gretig aftrek bij iedereen die was gebleven voor het afsluitende drankje. Na afloop vertrokken we weer huiswaarts, een klein stukje van de vergaderlocatie zodat het allemaal niet al te lang duurde, en aangezien het bestuur unaniem herkozen werd mag ik het volgend jaar weer doen achter de tafel.

De jutter

Leuke tent

Een van mijn collega's ging ons verlaten maar hij gaf een afscheidslunch aan een groepje mensen en die lunch was bij de jutter.

Dit bleek een strand brasserie te zijn met grote parkeerplaats vlak naast de havenkom van Almere. Onze tafels bleken al klaar te staan voor ons en de bediening nam de drankjes want de gerechten hadden we al doorgegeven. Ik zat achter een lekkere verse jus d'orange te wachten op mijn salade van rund maar een andere collega die ook weg ging bleek een flinke lading aan loempia's en andere lekkernijen meegenomen te hebben. Zo ging mijn gezonde middag (salade en sapje) toch nog redelijk ongezond maar wel erg lekker worden. Na afloop (en afscheid) besloten we hier vaker terug te komen voor een lunch want personeel, ambiance en eten waren erg goed bevallen en de ruime parkeerplekken voor de deur waren ook een plus. Ik ben bang dat die volgende keer weer niet gezond gaat worden want het brood met kroketten zag er erg goed uit maar dat zien we dan wel weer.

ITIL

In de pocket

Een van de speerpunten voor mijn bedrijf voor het komende jaar is om een aantal certificeringen te halen en dat betekent dat een aantal medewerkers op training moeten. Ik was een van degenen die uitgekozen was voor een training ITIL en dus zat ik de afgelopen twee maandagen in de schoolbanken om ITIL gecertificeerd te worden.

De tweede dag wed afgesloten met een een examen, op pen en papier, maar de verwerking ging wel geautomatiseerd dus diezelfde avond kreeg ik een mailtje dat ik mijn examen gehaald had en de dag daarna de definitieve score. De eerste aanvulling op mijn LinkedIn profiel voor 2018 is binnen, eens kijken hoeveel meer dat er gaan worden dit jaar.

Ken-Ichi

Altijd lekker

Goed, geen Albert Heijn maar wel eten, wat nu? Gelukkig lag de oplossing op de spreekwoordelijke steenworp afstand en die heette Ken Ichi. Dit is een voorheen Chinees restaurant dat net als vele anderen meegegaan is in de alj you can eat sushi cultuur maar behalve daar eten kun je ook meenemen.

De zaak bleek verbouwd te zijn en zag er erg mooi uit zagen wij vanuit de ruimte waar de balie was en wij ons eten bestelden. Dat arriveerde vlot, een box met zalm en een met tonijn bestaande uit nigiri, sashimi en maki. Eenmaal thuis gingen de dozen open en smulden we van de sushi die perfect smaakte. De volgende keer gaan we dan ook niet afhalen maar gezellig in het restaurant eten want dit smaakte duidelijk naar meer.

Rattenplaag

Achter slot en grendel

Afgelopen week kwamen we terug uit Almere en omdat we geen zin hadden on te komen besloten we verse sushi te gaan halen bij de Albert Heijn. De ingang van de parkeergarage bleek vreemd genoeg gesloten te zijn maar we reden via een van de twee uitgangen naar binnen en zetten de auto in een vrij lege garage bij de duister appie neer.

Dat duister werd verklaard door een briefje op de gesloten deur dat zij door een calamiteit voor onbepaalde tijd gesloten waren. In verwarring verlieten wij de parkeergarage weer maar eenmaal thuisgekomen werd er meteen gezocht naar de reden van sluiting. Dat bleek een rattenplaag te zijn (altijd lekker) en de winkels was op bevel van de NVWA gesloten, iets wat je toch echt niet verwacht in Nederland, maar kennelijk kan dat ook hier gebeuren.