Olifanten

Jojo in actie

Vandaag was het wederom vroeg opstaan en vlot ontbijten want we hadden een druk programma in Chiang Mai en omgeving voor de boeg. Onze gids stond zoals altijd netjes op tijd op ons te wachten en vertelde ons dat de rit van vandaag ongeveer een uur zou duren. Welnu na dat uur arriveerden we bij het Mateman elephant camp voor de ochtend activiteiten. Die bleken te bestaan uit een rit op een olifant en dat was best wel even slikken met mijn hoogtevrees. Opstappen ging via een soort boomhut maar toen Jojo (zo bleek onze olifant te heten) wegliep was het best wel hoog. We staken een rivier over en beklommen een berg waar Jojo twee maal stopte op de punten waar bananen en suikerriet verkocht werd (toch wel vijfenzeventig cent).

Jojo werd goed behandeld en onze mahut had geen stok maar bestuurde Jojo met zijn handen maar toch had ik een licht gevoel van onbehagen. Op mijn vraag of de dieren het wel goed hadden werd simpelweg geantwoord met de opmerking dat ze vroeger echt moesten werken en nu een luizenleventje hadden. Kortom de partij voor de dieren gaat weinig kans maken in Thailand.

Verder bezochten we het kamp, zagen olifanten badderen (best wel indrukwekkend) en skipten de rafting tour. De vloten lagen plat op het water en aangezien mijn vriendin niet kon zwemmen keek ze toch wat angstig. All in all een plezierige start van de dag.

Chiang Rai

De witte tempel

Vandaag was het vroeg opstaan want we gingen een lange tocht maken naar Chiang Rai. Na een goed ontbijt (niet het beste tot nu toe) gingen we naar buiten waar de driver van onze mini van al klaarstond. We stapten in en de rit begon naar de meest noordelijke stad die we zouden bezoeken.

Onderweg stopten we bij de Mae Khachan hot springs voor wat te drinken (alhoewel onze mini van ook voorzien was van een ruime collectie drankjes) en een toilet stop alvorens we verder gingen naar Wat Rong Khun, de witte tempel. Ik had er erg naar uitgekeken en meestal wordt je dan teleurgesteld maar dat was in dit geval absoluut niet zo. De tempel was heel erg indrukwekkend en ondanks de kuddes toeristen konden we alles erg goed zien. Wat je wel zag was het verschil tussen Thai en farang want mijn vriendin mocht kosteloos naar binnen en ik kon 100 bath (2 euro 50) aftikken voor de entree. We lunchten hier ook en kochten de onvermijdelijke souvenirs voor we verder gingen. De volgende stop waren de Mae Fah Luang botanische tuinen van de overleden koning en alhoewel deze net zo toeristisch waren als de witte tempel was er toch een duidelijk verschil. Hier waren veel meer Thaise mensen dan bij de tempel. Na het bezoek aan de tuinen was het tijd om weer terug te gaan want het was best een lange tocht.

Onze chauffeur bracht ons netjes terug naar ons hotel waar wij om de hoek nog een hapje gingen eten bij het Café de Siam alvorens wij ons bed opzochten want het was best wel een vermoeiende dag geweest.

De nacht markt

Boty en band

Chiang Mai staat bekend om zijn nachtmarkt en die lag pal naast ons hotel dus wij gingen die uiteraard verkennen. Naast heel veel souvenirs (en ja we schaften er weer een paar aan) stikte de markt van de nep merkartikelen, een walhalla voor zij die voor minder een ´echte´ Louis Vuiton tas wilde aanschaffen.

Tijdens het wandelen hoorde ik echter blues klanken en toen ik om mij heen keek zag ik op het dak van een stalletje iets wat op een bar leek. Aan de andere kant bleek een trap omhoog te zijn en die bracht ons naar Boy blues bar. We kregen een tafeltje vlak bij het podium waar Boy met zijn band de blues ten gehore bracht Thai style. Het was een prima band en toen op uitnodiging van gitarist Boy een Amerikaanse bezoekster twee nummers mee ging zingen werd het allemaal nog wat beter verstaanbaar ook.

Wij genoten volop en mocht je in Chiang Mai zijn en van de blues houden dan is Boy blues bar een must visit. Highest possible music rating in Chiang Mai.

Lanna

Gezamenlijk aan tafel

Ook in Chiang Mai hebben wij een gids en in de vooravond komt zij naar ons hotel om ons naar het cultureel centrum te brengen waar wij een avond krijgen met traditioneel noord Thais Lanna voedsel en culturele dansen. De zitjes waren laag bij de grondse gevallen maar onze gids regelde een normale tafel voor ons en toen zij zag dat wij goed verzorgd werden nam zij afscheid van ons.

Het eten was lekker, heel anders dan ik tot nu toe gewend was en de show was erg mooi. Na afloop was er nog een voorstelling buiten met vuur en moest er uiteraard nog een souvenir voor thuis gekocht worden. Voor de rit terug naar het hotel viel de keuze op een Song Teaw, een soort busje met twee (song) rijen (taew) bankjes tegenover elkaar die ons toch wel dertig bath  (75 cent) per persoon kostte.

Naar Chiang Mai

Pleisterplaats

Vandaag vertrekken wij naar de volgende bestemming en dat is Chiang Rai. We gaan met de auto samen met de broer van mijn vriendin en zijn familie. Na het ontbijt en uitchecken rijden zij voor bij ons hotel en stappen we in voor de rit die een stuk langer is dan die naar Khampang Phet.

Alles verloopt echter prima en we hebben twee geplande stops onderweg. De eerste is een afspraak met een vriendin voor wie wij iets uit Nederland hebben meegenomen. Samen met haar drinken we wat bij T-coffee en daarna vervolgen wij onze weg. De volgende stop is bij Koh Kah voor de lunch en daarna gaan we weer verder naar onze eindbestemming. De navigatie brengt ons naar ons hotel, het Duangtawan waar wij inchecken en na de lange reis even heerlijk in het zwembad bijkomen.

Eten bij de familie

Er was genoeg

Die avond werden wij weer bij ons hotel opgepikt door haar broer en streken op het terras van haar ouders neer waar de tafel gedekt werd door de dames en diezelfde dames de laatste hand aan het eten legden. Al gauw was iedereen aan het eten (en drinken) en tijdens de maaltijd arriveerden er nog meer gasten.

Na afloop kregen wij ons tweede en derde pols touwtje (het eerste was van een priester van de tempel in Bangkok) van haar ouders en daarna vertrokken wij weer naar het hotel voor onze laatste nacht in Khampeng Phet. We gingen echter niet meteen slapen want in het restaurant van het hotel, dat nu als bar fungeerde, klonken muziek klanken. Er was karaoke avond onder begeleiding van een pianist en uiteraard moest mijn vriendin meedoen. Terwijl ik op mijn gemak een biertje dronk vertolkte zij enkele nummers (de video´s zijn op aanvraag beschikbaar) maar daarna was het toch echt tijd om te gaan slapen.

Lunch en boodschappen

Oud collega en moeder

Vandaag gingen wij samen met de ouders van mijn vriendin op bezoek bij een oud collega van haar. Zij was inmiddels met pensioen maar haar man werkte nog dus ze hadden een huis op het regeringsterrein.

Na bij haar wat gedronken te hebben gingen we naar een restaurant dat in een mooi bosrijk gebied lag met, het werd een gewoonte, een Thaise naam en een Thaise menukaart. Aangezien ik niet zo moeilijk ben at ik van alle schaaltjes wat mee en na de lunch werd de oud collega weer thuis afgezet, Daarna gingen we naar de Makro (ja die bestaat ook in Thailand) want er moesten flink wat boodschappen gedaan worden voor de avondmaaltijd. Wij zouden namelijk bij haar ouders eten maar er waren nog meer mensen uitgenodigd om naar de farang te komen kijken. Op de weg terug naar het hotel werd de plaatselijke tempel nog even bezocht en daarmee was de middag voorbij.

Route 24

De band

Die avond stond er een diner gepland met een vriendin van de mijne en haar twee dochters. Ik begon er langzamerhand gewend aan te raken dat we door (voor mij) wildvreemden in een auto opgehaald werden en ergens naar toe gebracht werden en deze keer bleek dat een restaurant te zijn met de naam Route 24.

Dit restaurant bleek niet alleen voor locatie en voedsel uitgekozen te zijn maar ook vanwege het feit dat er elke avond een live band speelde. Na de prima maaltijd nam de dame met haar dochters (de jongste moest naar bed) afscheid van ons en wij genoten nog van de band (die op verzoek Hotel California speelde voor ons alvorens wij op zoek gingen naar een andere plek. Dat werd The corner waar een iets meer up tempo band speelde (muziek van live bands is hier werkelijk overal te beluisteren) en wij nog een drankje namen. Toen was het zo langzamerhand tijd om te vertrekken en een belletje zorgde ervoor dat wij weer door de vriendin opgehaald werden en bij ons hotel afgezet werden.

Hot springs

Erg relaxed

De volgende ochtend begon met een prima ontbijt in ons hotel waarna de broer van mijn vriendin ons ophaalde voor een bezoek aan de Phra Ruang hot springs (gratis) waar wij ons lekker ontspanden in de genezende baden, die inderdaad behoorlijk warm waren. Het was redelijk druk met zowel Thai als buitenlanders en ik begreep dat het in het weekend hier zelfs afgeladen vol was.

Vervolgens stapten we de auto weer in om eerst een bezoek aan een tempel te brengen (een kerk hoort erbij op een vakantie) alvorens wij gingen lunchen. Wederom erg Thais op een soort terrein waar een doek tegen de zon overheen gespannen was met wederom alleen een Thaise naam en een Thaise menukaart. Wederom erg goed eten en het personeel keek vreemd op dat de farang (vreemdeling) zo goed tegen het pittige Thaise voedsel kon. We besloten de dag met een bezoek aan het nationaal museum en daarna werden we weer bij ons hotel afgezet.

Diner

Die avond zouden we uit eten gaan met de familie en dat betekende de ouders van mijn vriendin, haar broer met zijn vrouw en hun zoontje en wij tweeën. Het restaurant, ik moet de naam schuldig blijven alles was in het Thais, bleek op een mooie plek aan de rivier te liggen en we hadden plekken op het bovenste gedeelte met een prachtig uitzicht over de rivier.

Eten was op zijn Thais dus er werd van alles en nog wat besteld in het Thai. Het enige wat ik nog kon verstaan was welk bier er besteld werd (Singha) maar verder had ik geen flauw idee wat er op tafel zou komen. Dat bleek, niet al te verrassend, voor het merendeel uit het water te komen. Ik herkende in ieder geval de oesters maar verder kwam ik niet verder dan dat het allemaal erg lekker was. Na afloop bleek de rekening een schokkende 1700 bath te zijn, zeg maar €50, voor zes volwassen en een kind.. Je wordt hier echt niet arm van het eten, zoals ik al eerder memoreerde.

De familie ging weer huiswaarts en wij weer hotelwaarts waar wij na een laatste afzakkertje ons mandje opzochten.