De nieuwe poets

Haar gereedschap

Enige tijd geleden was er een lichte vorm van paniek bij mij ontstaan toen mijn werkster aangaf er mee op te houden wegens een verhuizing. Schoonmaken behoort niet tot mijn primaire werkzaamheden en om na al die jaren van ontzorging het weer zelf te moeten doen zag ik niet echt zitten. Gelukkig kwam mijn bovenbuurvrouw mij redden want het bleek dat haat werkster nog wel een gaatje in haar agenda vrij had.

Zo maakte ik op de maandagochtend kennis met Sara, en sprak af dat zij eens in de twee weken langs zou komen om te zorgen dat alles weer netjes blijft.Inmiddels is zij voor de eerste keer langs geweest en ik ben uiterst tevreden met haar werkzaamheden. Dankzij mijn bovenbuurvrouw is het leven wederom erg goed te noemen.

De thuisreis

Het was tijd om naar huis te gaan

We verlieten Soest met behoorlijk slecht weer maar al gauw was het lekker warm in de auto en reden wij richting Nederland. Het was niet al te druk op de weg en we schoten lekker op We stopten, zoals veel vaker, bij Hünxe, deze keer niet om te eten maar om van chauffeur te wisselen want ik had wel genoeg gereden.

Toen we de grens gepasseerd waren moeste we tanken maar we sloegen de eerste pomp na de grens over en dat was helaas geen goede beslissing want er zat niet al te veel benzine meer in de tank.en er kwam geen nieuwe pomp in beeld. Bij Arnhem verlieten we dan ook de snelweg om met behulp van de navigatie een pomp te vinden maar de eerste bleek helaas niet meer te bestaan. Gelukkig vonden we al snel een tweede want de auto gaf aan nog maar voor tien kilometer benzine te hebben. Daarna was het terug naar de snelweg waar we, oh ironie, vrijwel meteen een pomp tegenkwamen. De gezamenlijke rit eindigde in Zaandam waar ik mijn makker afzette en daarna tufte ik het laatste stukje naar huis toe. Het was wederom een erg gezellig weekend geweest en ik moet zeggen dat alle bezochte plekken (alles was door mijn reisgenoot uitgezocht) erg goed bevallen waren. Op naar het volgende weekeind Duitsland zou ik zo zeggen.

Soest

Het was stil in Soest

De tweede stop van vandaag was een bezoek aan Soest, een wat grotere stadje dan Korbach. Met de navigatie wederom ingesteld op het rathaus (er bleken er twee te zijn, gelukkig kozen wij voor de goede) belanden we in het hart van het dorp en parkeerden de auto op een centraal gelegen parkeerplaats. Het weer was wat minder geworden (er vielen eerst wat sneeuwvlokjes) maar was goed genoeg om de omgeving te verkennen die bestond uit vakhuizen, een kerk en het dorpsplein.

Het was inmiddels ook lunchtijd geworden en we streken neer bij Im wilden mann om de inwendige mens te versterken. Dit was het restaurant van een klein Duits familiehotel en we werden, zoals altijd in deze streek, vriendelijk begroet. We bestelden een donker streekbier en bestudeerden de kaart waarna mijn keuze op de schnitzel (dat hoort er bij in Duitsland) mit pommes ind salat viel en mijn maat ook een stukje vlees nam dat in de koekenpan geserveerd werd. Het smaakte voortreffelijk, ik had koffie na en de maaltijd was inclusief foor €40, kom daar maar eens voor in Nederland.  Helaas was het weer erg slecht geworden toen wij Im wilden mann verlieten en wij haasten ons dan ook terug naar de auto om de thuisreis aan te vatten.

Wewelsburg

De burcht

De eerste halte van vandaag was de enige driehoeksburcht die Duitsland rijk was Wewelsburg. De navigatie werd ingesteld en probleemloos reden wij naar de burcht. Er lag flink wat sneeuw maar we konden naast de burcht parkeren die er indrukwekkend uitzag. Binnenin bleek het een jeugdherberg te zijn geworden en al snel verlieten wij ket kasteel om in het naastgelegen café Zur Wewelsburg van koffie en hete chocola te genieten met daarbij een punt taart voor mijn mattie.

De volgende halte was het tegenover het kasteel gelegen museum dat over de historie van het kasteel in de tweede wereldoorlog ging. Het was namelijk het religieuze hoofdkwartier van de SS geweest en aan het eind van de oorlog had Himmler gepoogd het te vernietigen maar dat was gelukkig mislukt. Het was een erg indrukwekkende (en garatis) tocht door het museum en een van de torens van het kasteel. Mocht je in de buurt zijn dan is dit uitstapje zeker de moeite waard.

Vertrek

Klaar voor vertrek

De wintersporters moesten om negen uur al weer in de bus zitten maar aangezien wij ons eigen programma volgenden hadden we minder haast. Ik had een goede nachtrust gehad, ondanks het slappe kussen en niet al te harde bed maar mijn reisgenoot had het een stuk minder gehad. Het werd vervolgens douchen en inpakken en daarna daalden wij af naar het restaurant voor het ontbijt.

Daar bleken nog twee van de wintersportsters te zitten en wij namen plaats bij hun aan tafel. Alhoewel het een vier sterren hotel was leek tot nu toe alleen de grootte van de kamer daar op te wijzen maar op het ontbijt was werkelijk niets aan te merken. Een zeer uitgebreid buffet met alles erop en eraan en daarnaast een kok bij wie je zelf je eieren kon bestellen. Ik ging voor een omelet met alles en had daarbij yoghurt met vruchten en vers fruit. Een werkelijk prima ontbijt waar niets op af te dingen was. Terwijl wij van ons ontbijt genoten verlieten de dames ons om met de rest van de wintersporters naar de skigebieden te vertrekken. Wij maakten ons ontbijt af pakten onze spullen en verlieten het hotel om te genieten van onze tweede dag in Duitsland.

Dorint

De bar

Wij waren netjes om zes uur in het hotel, een Dorint met vier sterren, maar de buschauffeur had problemen met de route en kwam veel later aan. Gelukkig konden we wel meteen inchecken en naar onze ruime kamer gaan.

De bus kwam kwart voor zeven en aangezien het diner om zeven uur gepland stond had de rest van de groep heel krap tijd. Het diner was een buffet dat niet slecht was maar zeker niet goed te noemen. Er was soep, zalm, rund groenten, pasta, ijs en kaasjes en uiteraard was er goede wijn en goed Duits bier bij dus ik had zeker genoeg te eten.

Daarna namen wij onze intrek in de bar waar we de die middag in de supermarkt ingeslagen zoutjes op tafel zetten en bier bestelden (er waren mensen die wat anders namen). vervolgens kwamen de kaarten op tafel en was het tijd voor een ouderwets potje ezelen. Tegen een uur of negen begonnen er echter mensen af te vallen want de dag wintersport was ze niet in de koude kleren gaan zitten. Met zijn vieren bleven we achter voor een laatste rondje maar toen was het dan ook tijd om te gaan slapen want de wintersporters moesten de volgende ochtend al weer vroeg vertrekken.

Korbach

De middeleeuwse syadsmuur

Nadat we mijn collega opgepikt hadden vertrokken we naar Korbach. Mijn mattie had deze stad uitgezocht als  leuke bezienswaardigheid en dis voerden we het raadhuis in in de navigatie en gingen op weg. We vonden een mooie parkeerplaats in hert hartje van de stad en betraden als eerste stop het altstad café voor een hapje en een drankje. De bestelling bestond uit bier, choco en koffie vergezeld van broodjes met salami en taart en aangezien we de enige klanten waren werd de bestelling gauw geleverd.

Na het laven van de inwendige mens gingen we weer naar buiten en maakten een rondgang door de oude stad. Men had netjes via een route aangegeven wat de historische sights waren en die bezochten wij dan ook. Op een gegeven ogenblik was het echter tijd om richting ons hotel te vertrekken en dus verlieten wij Korbach na een uiterst aangename middag.

De brabander

Er lag in ieder geval genoeg sneeuw

Eenmaal aangekomen in Winterberg bleek het een gekkenhuis te zijn. Alle parkeerplaatsen stonden vol en het was stapvoets over de weg rijden. De bus bleek nog flink in de file te staan dus wij reden een stukje verder naar een Lidl zodat mijn reisgenoot wat flessen Roodkapje kon in slaan. De bus was inmiddels gearriveerd en we reden naar de Brabander om daar een collega op te halen die met ons mee zou gaan.

Omdat de navigatie wat kuren vertoonde gingen we eerst een flink stuk de verkeerde kant uit en al met al duurde het wel een tijdje voor we bij het hotel waren. Parkeren bleek onmogelijk te zijn in het gekkenhuis dat Winterberg heette. Ik zette de wagen tenslotte maar half in de sneeuwberm op de doorgaande weg en mijn maat betrad de feesttent om mijn collega te zoeken. Dat lukte hem niet best maar haar zoon was naar buiten gelopen en had mijn auto gezien. Zij zou over een minuut of tien naar ons toe komen en na die tijd zaten we dan gedrieën in de auto om wat leuks te gaan doen.

De reis naar Winterberg

Een Duits dorp in de sneeuw

Het laatste weekend van januari had de PV van mijn werk een weekend Duitsland gepland en uiteraard had ik mij daarvoor ingeschreven. Aangezien het een ski weekend was en aangezien dat niet mijn ding was had ik afgesproken met mijn eigen auto naar Duitsland te rijden en dan apart van de groep er een leuk weekend van te maken.

Zo reed ik zaterdagochtend met een van mijn beste vrienden richting Duitsland voor de start van een gezellig weekend. Onderweg besloten wij tot een stop in Werl om aldaar bij een raststätte tankten en zelf een broodje met wat te drinken namen. Nadat zowel auto als passagiers ververst waren vervolgden wij onze reis naar Winterberg. Mijn navigatie waarschuwde ons voor een file en op haar advies namen wij een alternatieve route die door diverse ondergesneeuwde dorpen leidde naar onze eindbestemming.

Winterberg

Dit weekend staat in het teken van een trip van de pv van mijn werk naar het skioord Winterberg. Vandaar dat er weinig tijd is om te bloggen maar jullie kunnen er verzekerd van zijn dat ik het prima naar mijn zin heb. De komende dagen zal er uitgebreide berichtgeving volgen maar tot het zover is zullen jullie het met dit korte berichtje moeten doen.