Villeroy en boch

De spaaractie

Voor de tweede keer is Albert Heijn erin geslaagd om mij aan het zegeltjes sparen te krijgen. Na de restaurantactie met Iens waarbij ik drie boekjes met zegeltjes vulde om met korting uit eten te gaan kun je sinds enige tijd voor kristallen wijnglazen van Villeroy en Boch sparen. Deze keer heb je echter 40 zegels nodig en moet je ook nog €2.99 voor vier glazen bijbetalen maar ze zijn de moeite waard. Inmiddels ben ik één zegel verwijderd van mijn eerste kaart maar mijn moeder heeft voor zowel mijn zusje als mijzelf ook een volle kaart liggen. Binnenkort ben ik dus eigenaar van vier witte en vier rode kristallen wijnglazen voor nog geen €6.

Sportschool II

Mijn sportschool

We zijn inmiddels wat verder in mijn fitheidsprogramma en dat resulteert in twee bezoeken per week aan de sportschool. Ik heb drie verschillende trainsters, waarvan de eerste meteen ziek werd na mijn eerste bezoek. De andere zijn een Griekse die sinds een jaar in Nederland woont en een scholiere die hier stage loopt.

Mijn oefeningen variëren tussen de klassieke apparaten, de loopband en de fiets, stretch oefeningen en de wat exotische apparaten om benen en kuiten mee te trainen. Ik denk niet dat het echt mijn hobby gaat worden maar de komende maanden zit ik er in ieder geval aan vast.

Boerenkool met worst

Echte Hollandse kost

Vrijdagavond zou ik bij mijn ouders gaan eten en rond half zes betrad ik dan ook hun woning met een banketletter (van mijn werk) en een sixpack radler 0% (gratis op mijn persoonlijke AH bonus kaart). Tot mijn verbazing was ook mijn nichtje daar die spontaan was langsgekomen. Na een half uurtje zaten wij aan een echte winter dis, Boerenkool met verse rookworst. Uiteraard met een kuiltje jus en wel een uitstekende jus want de avond daarvoor hadden mijn ouders draadjesvlees gegeten.

Na de heerlijke maaltijd en koffie bracht ik uiteraard mijn nichtje nog even thuis want het was koud, nat en donker en Amstelveen duurt wel even met het openbaar vervoer bij mijn ouders vandaan. Daarna reed ik weer naar huis en kwam er een einde aan een onverwachte en erg gezellige avond

Nam Kee

Moeder en dochter

Na de rondvaart was het inmiddels al bijna zeven uur geworden en dus de hoogste tijd voor het diner. De dames wilden Chinees eten en dat was de reden dat ik voor Nam Kee had gekozen. Aangezien je hier niet kunt reserveren en het altijd druk is moet je meestal wachten voor je plaats kunt nemen. Ook vandaag was dat zo en na een kwartiertje kwam er een tafeltje vrij voor ons.

De kaart werd gebracht en na kort overleg werden er vier oester besteld (twee voor mij, bami, kip met cashewnoten en Chinese broccoli met knoflook. Helaas was dat laatste op en daarom namen we Kai laan met knoflook.De dames vonden de oesters maar zo zo maar de rest van de maaltijd vonden ze heel erg lekker. Na de koffie en thee hadden mijn Australische vriendinnen het wel gehad, de jetlag zat er nog aardig in en ik bracht ze naar het Centraal station waar zij de tram naar hun bed & breakfast namen en ik de tram naar huis. 

Water colours cruise

Eem möebius ring om de brug heen

Na de pauze met bier en bitterballen was het tijd voor het volgende evenement en dat is eigenlijk wel heel standaard om met toeristen te doen, een rondvaart.

Nu was mijn laatste rondvaart dusdanig lang geleden dat ik mij er niets meer van kon herinneren maar ik verwachtte er niet al te veel van. Gelukkig was net het Amsterdam light festival begonnen en er bleek een speciale rondvaart langs de luchtsculpturen te zijn. Wij stapten dan ook op de prins Hendrikkade aan boord van een van de boten van canal en namen plaats op een bankje om van de tour te gaan genieten. Zowel mijn gasten als ikzelf vonden het een geslaagde tour en na een uur verlieten wij de boot weer, aan de overkant van de opstapplaats namelijk de steiger voor het Centraal Station.

Stadswandeling

Het paleis en de nieuwe kerk

Na de lunch was het tijd om Amsterdam te gaan verkennen en ik had, vond ik een leuke route samengesteld. We begonnen met een bezoek aan het om de hoek gelegen begijnhof. In de kerk was een concert gaande dus daar konden we niet in maar de dames vonden het hof erg mooi. Daarna staken we over naar de Nes en bezochten het gebed zonder eind. 
Vervolgens een relaxte tocht over de rustige grachten met hun mooie panden en gevels, waarbij ik het een en ander vertelde over de diverse gevels en het ontstaan van Amsterdam, naar de dam. We stonden stil bij het monument, de nieuwe kerk, het paleis en de bijenkorf. Daarna het Rokin naar het beursplein en vervolgens via de Warmoestaart naar de oude kerk.

Toen begon ik de kilometers wel te voelen dus we doken het proeflokaal van de prael in om een van hun bieren te proeven en uiteraard een portie bitterballen te bestellen. Ik ging voor een Nelis, de dames voor een Johnny en een Heintje. De bitterballen vond men lekker en ook het bier smaakte goed terwijl de band lekker jazzy tonen voortbracht. Een prima stop na de stadsbezichtiging.

Haesje Claes

Broodje bal, Hollandser kan bijna niet

Zondag had ik afgesproken met een kennis die ik nooit ontmoet had. Wij hadden elkaar via een game op het internet leren kennen. Zij was een Australische en kwam met haar dochter voor een paar weken naar Europa. Een van hun haltes was Amsterdam en we hadden afgesproken om een middag op te trekken. We zouden starten met de lunch en daar had ik Hollands instituut Haesje Claes in de Spuistraat voor uitgekozen. Ondanks wat problemen (ik had als straat de Spuistraat aan haar doorgegeven en als huisnummer de Nieuwezijds voorburgwal) ontmoeten we elkaar tenslotte toch in het restaurant. Haar dochter ging voor de snert, zij voor brood met paddenstoelen en ik koos voor brood met gehakt uit de jus. Daarbij dronken wij cola en water (zowel plat als bruisend).

Al gauw waren we gezellig aan het kletsen en het werd een lange lunch waar we elkaar wat beter leerden kennen. Tenslotte was het echter toch tijd om van tafel te gaan en Amsterdam in te duiken.

John Wick

Banner voor de film

De laatste stop van de vrijdagavond was een bezoek aan de bioscoop en dat werd onze vaste halte cineworld waar we naar John Wick gingen kijken. Dit bleek een standaard Hollywood actie film te zijn met Keanu Reeves in de hoofdrol als gepensioneerd huurmoordenaar John Wick. Om met mijn goede vriend Simon te spreken, 90 minuten (dankzij pauze en reclames toch twee uur in totaal) pretentieloos vermaak waar ik maar twee minpuntjes op aan te merken heb. Ten eerste begon de film met het slot (vind ik meestal niet zo'n goed idee) en ten tweede bleken er nog enkele feelgood momenten achter het slot aan te komen die ik zeker had kunnen missen. Maar al in al heb ik me prima vermaakt en mocht je een verloren 90 minuten hebben dan kun je die heel goed met John Wick vullen.

The golden bull

De drie koeien

Vrijdag was het weer tijd voor een avondje diner en film met borrel om te starten. Die borrel werd uiteraard in de Jopenkerk genomen en bestond uit een portie bitterballen, een Adriaan en een bockbier. Daarna was het een kort stukje lopen naar de Zijlstraat waar The golden bull gevestigd was.  We kregen een tafeltje en de bediening begon ons te vertellen over het steakhouse. Men bleek vier verschillende koeien te serveren, de Schotse, De Japanse, de Argentijnse en de Nieuw Zeelandse koe. We besloten beide voor de combinatie schotel van drie maal een ons koe te gaan. Schot, Argentijn en Japanner. Daarbij allebei een salade en voor mij gegrilde groenten en voor mijn ex-collega frietjes. (Beter dan de Argentijn waar elke side dish betaald moet worden). Een fles water erbij en een glas rode wijn, bij rood vlees hoort uiteraard rode wijn.

Bij de wijn introduceerde onze ober een apparaat dat ervoor zorgde dat je rode wijn niet hoefde te ante chambreren en legde uit hoe het werkte. We kregen te proeven met en zonder de magic decanter en het werkte inderdaad zoals beloofd. Mijn tafelgenoot schafte er dan ook ter plekke een aan voor de somma van €49, ik paste echter. Vlotjes arriveerden onze koeien en het vlees was werkelijk uitstekend te noemen. De Japanner was zacht als beloofd maar wij vonden allebei de Schot, die een aantal weken was gedroogd in een droogkast en dus een sterkere smaak had lekkerder. Ik at netjes alles op maar kreeg nog een halve Japanse koe cadeau want mijn tafelgenoot haakte af na twee en een halve koe (de frietjes tegen de groenten gok ik). Na de maaltijd namen wij beide nog koffie (espresso voor mij) en kregen van het huis nog een glas limoncello cadeau. Het was niet goedkoop maar ik heb werkelijk prima gegeten, value for money zoals dat zo mooi heet.

Fysiotherapie II

Daar zijn we weer

Ik ben inmiddels alweer een stukje verder in mijn fysiotherapie traject en het eerste wat ik wist te bereiken was het laten instorten van mijn therapeut. Ik kreeg namelijk op de ochtend van de tweede afspraak een sms bericht dat hij een schouderblessure had en dus de afspraak moest afzeggen. Nu zijn schouders best wel een essentieel onderdeel voor een fysiotherapeut dus ik kon dat goed begrijpen. ’s Middags belde ik met de praktijk en maakte een nieuwe afspraak voor enkele dagen later.

Op die afspraak aangekomen nam zijn collega het over maar uiteraard moest er weer even gepraat worden voor de behandeling begon. Deze keer duurde het een stuk langer en was een stuk pijnlijker dan de korte behandeling van de eerste keer. Ik kreeg een combinatie van een stevige massage, die ik behoorlijk voelde in mijn onderrug (de plek waar alle problemen met je benen vandaan komt). Daarna kreeg ik een aantal naalden ingeprikt, conform de dryneedling techniek om de doorstroming in de knooppunten te verbeteren. Als laatste werd mijn knie ingetapet en na een behandeling van een half uur kon ik tenslotte weer vertrekken. Echter niet na het meenemen van wat huiswerk. Ik mag nu elke ochtend en elke avond kort (nog geen vijf minuten bijelkaar) een aantal oefeningen doen om mijn spieren te stretchen.