Terug naar huis

Een voor mij nieuw biertje

Na onze eenvoudige doch voedzame maaltijd verorberd te hebben was het zo langzamerhand tijd om huiswaarts te gaan keren. We namen een andere route terug richting de meir en passeerden zo onder andere de prachtige universiteitsbibliotheek van Antwerpen. Onze parkeergarage zat al direct op de kant van de meir die wij betraden maar het was tijd voor een laatste cafébezoek om zowel een bezoek aan de toiletten te brengen als om een laatste Belgisch bier te drinken. Aan de overkant lag Monico en wij betraden deze brasserie en namen plaats aan een tafeltje. Nikki besloot van het bier af te stappen en ging voor een wodka cola terwijl zowel Mike als ikzelf voor hetzelfde bier gingen, de seef. Dit Antwerpse bier is een jaar of tachtig niet meer gebrouwen maar twee jaar geleden besloot men om het een nieuwe kans te geven en dat is verdiend. Wij vonden het beiden een erg lekker bier.

Toen wij de tent verlieten was het weer zachtjes begonnen met regenen maar toen wij de parkeergarage verlieten was het al vrij hard aan het regenen. Mijn navigatie voerde ons probleemloos de stad uit maar de ring stond behoorlijk vast i.v.m. de wegwerkzaamheden. Toen wij die echter achter ons gelaten hadden konden wij in een flink tempo naar Nederland terugrijden alwaar ik Mike en Nikky (die op de terugweg in diepe coma op de achterbank lag) op hun logeeradres afzette.

Frituur number one

Het bekendst frietkot van Antwerpen

Het was inmiddels tijd geworden voor het kopen van een souvenir voor het thuisfront en dat moest uiteraard een mooi Belgisch bier met bijbehorend glas zijn. Nu ligt er aan de grote markt een winkel die op het raam heeft staan dat ze meer dan 375 verschillende soorten bier verkopen dus dat was geen enkel probleem. Mike dook naar binnen en kwam na flink zoeken triomfantelijk naar buiten met een combinatie van fles en glas.

Daarna moest er uiteraard een portie Vlaamse frites geconsumeerd worden en Frituur number 1 zit ook op het hoekje van de grote markt. We besloten tot een portie met zijn drieën en Mike koos de voor Nikki en mij onbekende American saus erbij. We gingen met de frites zitten in een van de twee zit gedeeltes naast het frietkot en werden direct benaderd door kuddes duiven. Mike poogde ze te verschrikken maar scoorde geen effect op de beesten. Toen ik mijn paraplu pakte schrokken de vliegende ratten zicht echter het laplazarus en we zagen ze niet meer terug zodat we in alle rust van de frites konden genieten. De saus was echter geen succes, Nikki vond het ronduit smerig en nam de frites zonder saus en ik vond hem maar zo zo.

De grote markt

Het standbeeld en de gildehuizen

In het zonnetje wandelden we de meir (de grootste winkelstraat van Antwerpen) af richting de grote markt. Er werd alleen gewindowshopt, de aankopen tot nu bleven beperkt tot een paraplu. De eerste break van de wandeling kwam toen wij de onze lieve vrouwenkathedraal bereikten, waarschijnlijk de meest imposante kathedraal van Antwerpen.

De volgende halte was de grote markt met zijn gildehuizen, het imposante stadhuis en het standbeeld annex fontein van de nederlaag van Druon Antigoon, de reus uit de legende die de schippers afperste of hun hand afhakte en deze in de rivier wierp (dit is dan ook de oorsprong van de naam Antwerpen). Er werden flink wat foto's gemaakt zodat Nikki thuis kon bewijzen dat ze "even" een tripje naar een ander land had gemaakt, iets wat voor de gemiddelde Amerikaan (80% heeft nog nooit een paspoort gehad) bijna niet voor te stellen is.

Bier central

Het menu van bier central

Toen wij het centraal station uitliepen regende het nog steeds, alhoewel het gelukkig niet koud was. We namen de uitgang van het koningin Astridplein alwaar bleek dat Antwerpen net als Chicago een mooi fietsenplan heeft om de stad te verkennen. Wij kozen echter voor een korte etappe met de benenwagen naar bier central. Dit café serveert meer dan driehonderd verschillende bieren en daar moest dan uiteraard van geproefd gaan worden.

Ik ging voor een Waterloo double dark, want met dit slechte weer ging een donker biertje er wel in. Zo ook voor mijn vrienden want het werd een Leffe dubbel voor haar en een Westmalle dubbel voor hem. Het toilet dat in de kelder lag bood via een glaswand uitzocht op zowel de voorraadruimte waar alle flessen bier opgeslagen waren als op de vaten en leidingen die de bierpompen boven in het caf;e bedienden. Toen we de zaak verlieten was het opgehouden met regenen en lachte de zon ons toe. We waren klaar voor een mooie middag in Antwerpen.

De keyserlei

Het centraal station

Eenmaal buiten gekomen bleken de weergoden ons niet gunstig gezind te zijn want het regende redelijk fors. De eerste stop was dan ook een blokker om een tweede paraplu te kopen want alleen ik had er een bij me. Daarna liepen we verder naar de keyserley om te gaan lunchen en onze keuze viel op Hulstkamp, een klassike Belgische zaak. We genoten van linguini met kip, ciabtta met zalm en een uitsmijter vergezeld van een prima Belgisch biertje (twee maal Corsendonck en een maal de Koninck.

Toen we na onze maaltijd de zaak verlieten was het al een stuk minder hard gaan regenen en werd het tijd om iets toeristisch te gaan doen. Aangezien het centraal station van Antwerpen vlakbij de keyserlei ligt (we konden het monumentale gebouw al zien liggen) werd dat ons doelwit. We liepen het korte stukje erheen en zowel het buiten als het binnen werd op de gevoelige plaat vastgelegd.

Antwerpen

Onze parkeergarage

Zo zie je elkaar jarenlang niet en zo zie je elkaar twee keer heel snel achter elkaar. Dit gaat op voor mijn vriend Mike, een Amerikaan die ik leerde kennen toen hij in Nederland voor KPMG werkte. In 2008 ging hij terug naar Amerika en zagen we elkaar niet meer totdat de boys afgelopen mei naar Amerika gingen en wel naar Minnesota, de staat waar Mike woont en ik hem voor het eerst in zes jaar weer zag en ook kennismaakte met zijn vriendin Nikki.

Behalve dat hij ons rondleidde in zijn huidige woonplaats vertelde hij dat hij in juni in Amsterdam was met zijn vriendin en uiteraard maakten we een afspraak voor die tijd. Woensdag gingen we dan ook naar Antwerpen (hij kent Amsterdam goed genoeg en het heeft dan ook geen zijn om hem hier rond te leiden). Ik pikte hun dan ook om tien uur op bij de vrienden waar zij logeerden en in een vlot tempo reden we naar Antwerpen. Geleid door mijn satnav werden we probleemloos naar de de parkeergarage op de meir geleid waar we onder een niet al te best weertje de stad betraden. Het was niet koud maar het regende wel behoorlijk dus de eerste stop was een blokker waar een paraplu aangeschaft werd alvorens het tijd was om een lunchplek te zoeken.

Spelt

Spelt

Ik leef tegenwoordig een stuk bewuster dan vroeger wat dan ook geresulteerd heeft in mijn nieuwe garderobe van één maat kleiner. Daardoor let ik ook beter op nieuwe voedselproducten en een van die producten is spelt. Dit is een graansoort waar ook brood mee gemaakt kan worden en die als een gezondere vervangen van traditioneel brood geldt. Inmiddels is spelt dusdanig uit de hype sfeer gekomen dat het ook door Albert Heijn verkocht wordt. Toen ik daar dan ook spelt broodjes zag liggen besloot ik deze mee te nemen en een keer te gaan proberen.

Ik had die middag dan ook twee uit spelt bereide broodjes als lunch (met fricandeau als beleg) en een glas melk erbij. Het was absoluut niet vies maar ook weer geen geweldige smaakervaring dus ik keer weer terug naar mijn meergranen broodjes, die vind ik een stuk lekkerder namelijk

A-fusion

Het viel voor het eerst op dat de naam aan de muur hangt

Maandagavond is een ongebruikelijke dag om uit eten te gaan maar aangezien mijn tafelgenote zelf in een restaurant werkt zijn de opties wat beperkter. Ik had gekozen voor een bezoek aan A-fusion aangezien ik daar veel minder vaak kwam dan vroeger en ik blijf het een top tent vinden.

We betraden voor zessen de zaak en dit was de allereerste keer dat het niet afgeladen zat maar al gauw vulde het restaurant zich zoals ik gewend was en wisselde het tafeltje naast ons zelfs van gasten terwijl wij aan het eten waren. De klassiekers als de oesters in taosie, de wakame (zeewier) salade en de tempura garnalen werden deze keer vergezeld van nieuwkomers als de saté kambing (normaal neem ik de ossenhaas), kai lan en gyoza. En zoals altijd het was allemaal top, heerlijk genieten van lekker hapjes en een vriendelijke bediening wat kan een mens zich meer wensen. Reclame maakt de zaak niet, de website toont alleen het adres en het telefoonnummer en toch zit de tent zeven avonden per week vol, dat zegt meer dan genoeg.

Parkeren

Een auto die denkt dat ie een bus is

Ik heb het er wel vaker over gehad dar het aantal parkeerplekken in mijn buurt niet geheel evenredig is aan het aantal auto's dat de diverse bewoners gezamenlijk bezitten. En dan is het niet dat er meer plekken zijn dan dat er auto's zijn maar helaas het omgekeerde, er zijn meer auto's dan parkeerplaatsen. Dat leidt er toe dat ik soms in mijn eigen straat sta en soms in een straat die wat verder van mijn deur ligt. En eenmaal heeft het zelfs geresulteerd in een parkeerboete voor parkeren op een plek waar dat niet mocht.

Het beeld dat ik echter aantrof toen ik mijn auto wilde parkeren deed mij heel erg met mijn hoofd schudden. Een dinky toy die zodanig ingeparkeerd wordt kan alleen maar een vrouw als bestuurder hebben en is een hoofdoorzaak van te weinig parkeerruimte.

Verjaardagen

De BBQ in vuur en vlam

Zaterdag was de gecombineerde verjaardagsparty van mijn neefje en mijn zwager, pal tussen hun verjaardagen in. Ik arriveerde al vroeg in de middag samen met mijn ouders om eerst in familie samenstelling even bij elkaar te zijn. Nadat ik mijn ouders weer thuis afgezet had keerde ik terug en inmiddels waren de eerste gasten gearriveerd en begon het al druk te worden in de tuin. Ik had voor mijn zwager een fles caol isla meegenomen en voor mijn neefje een keuze. Hij wil nooit cadeaus maar geld voor zijn verjaardag dus de keuze bestond uit óf geld óf uit eten gaan met mij. Na lang wikken en wegen won toch het etentje het van het geld dus na zijn laatste tentamens half juni gaan we samen uit eten en dat gaat dus spare ribs worden, zijn favoriete voedsel.

Ondanks dat het wat frisser werd was het goed toeven in de tuin vooral toen de BBQ aangestoken werd en voor wat extra verwarming zorgde. na het eten (aardappelsalade, pastasalade, hamburgers, kip, zalm en saté) werden er in een kring uiterst flauwe spelletjes van meer dan dertig jaar geleden gespeeld onder leiding van de spreekstalmeester en de sfeer zat er goed in, alhoewel de alcohol vast wel hielp. Tegen half tien nam ik afscheid na een erg gezellige avond en keerde huiswaarts.