Tetris

De android versie

Een van de meest verslavende computerspelletjes die ik ooit gespeeld heb was Tetris. In dit spel vallen figuren bestaande uit vier blokjes omlaag en je moet ze dusdanig in elkaar passen dat er geen open gaten zijn. Hoe langer je blijft spelen hoe sneller het gaat totdat het tempo zo hoog wordt dat je het niet meer bij kunt houden.

In de jaren 80 speelde ik dit op een pc en om een nieuwe high score te halen moest je op een gegeven ogenblik veel meer dan een uur door blijven spelen. Je kunt zeggen dat wij er best wel goed in waren geworden. Net zoals alle spellen verdween ook Tetris op een gegeven ogenblik in de electronische prullenbak maar onlangs werd de iPhone versie van Tetris blitz  Apple's gratis game van de week Uiteraard downloadde ik hem en begon te spelen. De lol zat er echter niet meer in en binnen een dag was het spel alweer verdwenen van mijn iPad. De magie van vroeger was weg en Tetris deed het niet meer voor mij, op naar de volgende game.

Werkherinneringen 18: Olympische spelen

De olympische ringen

De huidige winterspelen zijn de aanleiding tot deze herinnering. We gaan terug naar 1988 en ik werkte op de computerzaal van mijn bedrijf in ploegendienst. Alle bedrading voor de computerzaal was net opnieuw aangelegd en wij waren erin geslaagd om een aftapping van de tv aansluiting naar de computerzaal te laten doortrekken zonder dat dat algemeen nieuws was geworden. Vroeger keken we af en toe tv (dat werd oogluikend toegestaan) tijdens belangrijke sportwedstrijden met een antenne op de tv maar door alle storingen van de apparatuur was het beeld niet echt goed te noemen.

De winterspelen werden dat jaar in Canafd gehouden en tijdens de nachtdienst stond de tv permanent aan en konden we alles meebeleven. (de nachtdienst was gedurende die weken heel erg populair). We beleefden met name de gouden medailles van Yvonne van Gennip heel erg mee en het was een mooie week in de nachtdienst. Anno 2014 zit ik, terwijl ik aan het werk ben, via een stream naar de schaatswedstrijden te luisteren maar dat haalt het echt niet bij de spelen van 1988. Soms is vooruitgang welk leuk maar het haalt het niet bij mooie herinneringen aan vroeger.

A-fusion

A-fusion zit altijd vol

Het was na de whiskyproeverij tijd om wat te gaan eten maar dat gingen we met zijn tweeën doen. Nummer drie had namelijk behoorlijk last van zijn kaken en whisky drinken ging nog wel maar eten was een stap te ver. Daarom liepen we samen van de Leidsestraat naar de Nieuwmarkt want ik had bij A-fusion gereserveerd. Ik was laatst de eigenaresse tegengekomen en die vroeg waarom ik zo lang niet was geweest en ik had beloofd om dat snel goed te maken.

Zo kwamen we na een klein half uur lopen ter plekke aan en werden hartelijk begroet en naar ons tafeltje gebracht. Ik was er een jaar niet meer geweest en de kaart bleek van uiterlijk veranderd te zijn maar mijn favorieten als de gestoomde oesters in tausi en de saté kambing waren nog steeds aanwezig. Het was lekker en het was gezellig en dat betekent dat ik gauw weer terug ga komen want dit is toch wel een van mijn favoriete restaurants op de zeedijk. Prima eten, prima bediening en prima oprijs, wat kan een mens meer wensen.

Whiskyproeverij

Mijnheervan Wees

Zondagmiddag was er een whiskyproeverij in L&B en die was bijzonder om twee redenen. De eerste was dat het alweer een jaar geleden was dat wij daar voor de laatste keer waren geweest en de tweede was dat de proeverij door mijnheer van Wees werd gegeven. Deze legende in de Nederlandse whiskywereld zit al 50 jaar in het vak en had in geen twintig jaar een proeverij gegeven buiten zijn eigen proeflokaal in Amersfoort.

De verwachtingen waren dan hooggespannen toen we het café betraden en onze vertrouwde plekken innamen. De eerste verrassing bleek het aantal te proeven whisky's te zijn want i/p/v/ de zes die we gewend waren bleken het er acht te zijn. De tweede verrassing was de lijst van te proeven whisky;s want de lijst was heel erg gedetailleerd met bottelaars en types vat en bevatte als oudste whisky een Glenfatclas uit 1966 die 46 jaar in het vat had gelegen. Daarnaast whisky's van stokerijen die al lang dicht waren en je begrijpt dat de verwachtingen hooggespannen waren. Welnu de proeverij liet niets te wensen over. De whisky's waren erg mooi en de verhalen (en meningen over de markt) van mijnheer van Wees waren af en toe nog veel mooier. Ik kijk terug op de mooiste proeverij die ik meegemaakt heb, zowel qua whisky's als qua verhalen.

Himalaya Huis

Uiteraard een Indisch biertje erbij

Vrijdagavond was het weer tijd voor een diner met een goede vriendin. Haar keuze was op Himalaya huis in Aalsmeer gevallen omdat deze een mooie aanbieding hadden via de Iens dinner deal. We namen de snelweg om naar Aalsmeer te rijden en dat bleek geen goede keuze te zijn. Er was namelijk een nieuwe weg aangelegd die helemaal om het dorp heenreed waardoor de rijstijd zowat verdubbelde, terug maar gewoon weer binnendoor besloten we meteen al.

Tegenover het restaurant was een grote (en gratis) parkeerhaven, een stuk beter dan als we in Amsterdam uit eten gaan. Binnen zag alles er goed uit, netjes gedekte tafels en mooie stoelen. We gingen zitten, bestelden water (beiden) en bier (ik) waarbij ik op aanraden van de Engelse eigenaresse voor een Cobra ging i.p.v. een Kingfisher. Terwijl wij wachtten op de hapjes (Papadum met diverse sausjes) konden we goed meegenieten van de gesprekken aan de andere tafels want de gemiddelde bezoeker sprak niet echt zachtjes en de akoestiek maakte het al niet veel beter. De pauzes tussen de gangen waren ruim en we hadden dus alle tijd om flink bij te praten maar toen kwam dan toch het voorgerecht bestaande uit kip, samosa en uien met deeg uit de frituur. Daarbij een frisse salade. Niet mis mee zoals sommige mensen zouden zeggen. Het hoofdgerecht was o.a. een kip tandoori, sag paneer (spinazie met kaas), een curry van lam, rijst en uiteraard naan brood (knoflook). Het was uitstekend maar te veel dus een gedeelte ging terug naar de keuken want er kwam ook nog een dessert en uiteraard koffie. Meer dan voldaan verlieten wij Himalaya huis om terug te keren naar Amsterdam en nu wel via de binnendoor route.

School herinneringen 12: Schagen

Een van de vele gezellige Schaagse cafés

Wederom een schoolherinnering en wederom een nieuw schooltype, deze gaat nl. over mijn tijd als student. In die tijd gingen wij een maal per jaar met een vriendengroep naar Schagen. Wij vertrokken dan met de NS naar het Noord-Hollandse dorp om de avond te beginnen met een zaalvoetbal wedstrijd tegen een groep Schaagse studenten die wij op de universiteit hadden leren kennen.

Na de wedstrijd maakten wij dan de kroegen in Schagen onveilig waar veel André Hazes liederen gedraaid werden (de vlieger was wel de grote favoriet daar) en waar veel bier soldaat genaakt werd. Diep in de nacht bleven we dan slapen bij onze vrienden om de volgende ochtend dan gezamenlijk ergens te gaan ontbijten waarna we de trein terug naar Amsterdam namen. We hebben dit drie jaar volgehouden maar daarna kwam de klad er in. Of ik Karin Bloemen en Gerard Joling in die periode heb gezien? Ik heb geen flauw idee maar het was wel een van de leukere momenten van het studiejaar waar we altijd naar uitkeken.

Ongeluk

Zo een auto dus

Een van mijn vaak gebruikte uitspraken is dat de wereld erg klein is en donderdag werd dat weer eens bewezen. Toen ijk 's ochtends naar mijn werk reed stond iedereen stil op de Hollandse baan vooruit kijkend zag ik een politieauto de auto's tegenhouden bij de brug over de ringvaart en nog verder weg zag ik een blauw zwaailicht maar ik kon niet zien wat er gebeurd was. Uiteraard kwam ik door alle vertragingen een stuk later op kantoor en vertelde dat er kennelijk een ongeluk met wegafzetting bij mij in de buurt de reden was.

Die middag vroeg een collega mij of dat misschien op de Hollandse baan was gebeurd. Op mijn blik van hoe weet jij dat liet hij mij een bericht zien van een kennis van hem die vertelde dat zij haar auto naar de garage had gebracht en dat de monteur bij een proefrit aangereden was door een andere auto en wel op de Hollandse baan. En ja hoor dat was inderdaad het ongeluk waar ik stil voor stond. Hoe klein kan de wereld zijn.

Tanken

De nieuwe pomp

Als ik moet tanken dan doe ik dat het vaakst bij de Shell pomp in Almere van Dorestad of bij het BP was en tankstation van Zwart bij mij om de hoek. Zo moest ik laatst ook weer tanken en voordat ik de snelweg naar Almere opdook reed ik het terrein van Zwart op omdat ik anders Almere niet zou halen met mijn tankinhoud van dat moment. Bij het aanrijden naar de pomp was mijn eerste gedachte er zit een gat in de pomp mij benieuwen of hij werkt.

Pas toen ik uitstapte viel het mij op dat er nieuwe pompen geplaatst waren met allerlei nieuwe technische snufjes als ingebouwde monitors waar zowel informatie als reclame op afgespeeld kon worden en waar niets analoogs meer aan te vinden was. Wat er niet bij stond, maar wat vast wel zo zal zijn, is dat je waarschijnlijk ook opgenomen wordt met ingebouwde camera's. En ja hoor toen ik binnenkwam en wilde betalen werden er naast de kassa;s haarscherpe beelden vertoond van je auto die aan de pomp stond. Privacy in 2014 bestaat niet meer!

Ender's game

De battle room

De laatste keer dat ik in de bioscoop was zag ik in de hal de aankondiging van de film Ender's game. Aangezien dit een van de beste science fiction boeken was die ik gelezen had besloot ik uiteraard om ook de film te gaan zien. Ik wou daar ook voor naar de bioscoop maar hij was nu al te downloaden dus ik besloot om er thuis naar te kijken.

Ik was bang voor een grote teleurstelling omdat films van boeken die ik goed vind meestal heel erg tegenvallen maar Ender's game (alhoewel minder dan het boek) vond ik wel goed. De reden bleek al gauw want het script was geschreven door de Orson Scott Card zelf, de man die ook het boek geschreven heeft. Zoals te verwachten was zijn niet alle delen van het boek in de film terecht gekomen (Locke en Demosthenes bijvoorbeeld) maar andere zaken zoals de ontwikkelingen die Ender doormaakt zijn prima uit de verf gekomen. Kortom ik vond het een goede film en mocht je na het zien van de film meer willen dan is het boek een hele grote aanrader.

Vodaphone fail

Het Vodafone logo

Het gaat goed met de grote bedrijven. Waar ik eerder al een stukje wijdde aan de blunder van de Rabobank over het blokkeren van mijn bankpas buiten Europa is het nu de beurt aan mijn mobiele provider, Vodafone. Ik kreeg een sms’je van ze met als mooie inhoud “We zien dat je toestel niet gebruiksklaar is voor internet en MMS. Ga naar www.vodafone.nl/startup om je toestel gebruiksklaar te maken voor internet, e-mail en mms en doorloop de stappen.”

Nu is het gebruik van internet toch wel datgene wat ik het meeste doe met mijn telefoon. Van mijn 400 belminuten heb ik er toch wel tien verbruikt de vorige maand en boven de 10 sms’jes kom ik ook niet uit. Mijn internetgebruik ligt ergens tussen de 600 en 800 MB per maand en om dan een dergelijk bericht te krijgen levert maar een commentaar op en dat is FAIL!