Smaakboulevard

De thrill gril in volle actie

Afgelopen zondag was ik, zoals wel vaker, in de middag bij mijn ouders op bezoek. Diezelfde dag was echter ook de smaakboulevard, hier stonden aan de oever van de Sloterplas diverse eet kramen opgesteld, waren er tafeltjes geplaatst en traden er bands op. De eet kraampjes waren uiteraard wat je mocht verwachten op een dergelijk festival, Thais, Surinaams, Turks waren wel de meest voorkomende smaken. Er zou echter een bijzondere kraam zijn en dat was de Thrill grill waar ook meesterkok Robert Kranenborg aan meewerkt.

Ik nodigde mijn ouders dan ook om daar van een hamburger te gaan genieten en we reden het korte stukje naar d e Sloterplas. Terwijl ik mijn auto een straat in reed om te parkeren zag ik voor ons chef Robert zelf lopen richting de smaakboulevard. Eenmaal aangekomen hadden we de food truck al snel gevonden en de chef stond er naast druk in gesprek met iemand terwijl er twee hamburgers voor hem bereid werden. Ik bestelde er ondertussen drie voor ons (the works, sla, uit tomaat, zuur, bacon, kaas en saus) terwijl mijn ouders een plekje veroverden op het drukke terrein. Na even wachten was ik in het bezit van drie van de burgers en konden we aanvallen. De burgers waren in een woord geweldig waarbij zeker het broodje niet onvermeld gelaten mag worden. Kortom een prima experience en een aanrader voor iedereen mocht de Thrill grill bij jou in de buurt komen.

Surisnacks

Een klassiek bordje roti

Zaterdagavond had ik geen zin om zelf eten klaar te maken en ik besloot dan ook om een bezoekje te brengen aan surisnacks, de Surinaamse toko die sinds oktober vorig jaar hier in de buurt gevestigd is.

Ik kon de auto lekker voor de deur kwijt, liep naar binnen en bestelde een roti kip bij de enige man die in de zaak stond. Voor ik het eten kreeg legde hij mij eerst de werking van de toko uit. Je kon zowel Surinaamse hapjes (bakkeljouw, pom) drankjes (Parbo, Fernandes) als maaltijden krijgen. Je moest echter alles zelf uit de koeling pakken en mocht het dan zelf thuis opwarmen of in een van de in de winkel geplaatste magnetrons. Omdat ik er voor het eerst was deed de goede man de werkzaamheden voor mij terwijl hij me ondertussen van hum (prima) pom liet proeven. Er wordt goed aan klantenbinding gedaan want ik verliet de zaak ook nog een keer met een kortingsbon van 10% voor bij mijn volgende bezoek.

Een volgend bezoek hangt natuurlijk wel af van de kwaliteit van de maaltijd en thuisgekomen maakt ik de schaal dan ook open, scheurde een stukje van mijn pannenkoek af en nam de eerste hap. Niets mis mee kan ik verklappen en de maaltijd ging dan ook schoon op zoals dat zo mooi heet. De kans dat ik die kortingsbon ga gebruiken is dan ook zeker niet denkbeeldig.

Visitekaartjes

Enkele van mijn eigen visite kaartjes

Net zoals vele anderen breng ik regelmatig een bezoek aan seminars, opleidingen en ontmoet ik zowel onze klanten als leveranciers en partners. Een van de dingen die bij zo'n eerste ontmoeting hoort is dan het uitwisselen van visitekaartjes en mijn bijnaam voor een seminar is dan ook de kaartjes ruilbeurs. Nu heb ik in de loop der jaren een flink pakket van die kaartjes weten te verzamelen en net zoals met elke collectie krijg je dan dubbele (mensen gaan bij een nieuw bedrijf werken of krijgen een andere functie bij hetzelfde bedrijf of gaan zelfs iets doen dat zo anders is dat er zakelijk geen klik meer is).

Zo was ik de afgelopen week druk bezig om de bezem door mijn collectie te halen en het pak was meer dan gehalveerd nadat ik klaar was. Een aantal bam de haartjes die tegenkwam gaan echter niet verdwijnen ondanks het feit dat in sommige gevallen het bedrijf zelfs niet meer bestaat. Het gaat om de kaartjes die ik in 1993 tijdens mijn eerste vakantie in Amerika op de kop tikte van diverse comic legendes die ik tegenkwam. Dat blijven hele mooie herinneringen aan de mooiste vakantie die ik ooit heb gehad.

Buiten lunchen

Een tuinsetje

Donderdag was het fantastisch weer, zoals zelden vertoond in september. De temperatuur liep op tot boven de dertig graden en dan ben je heel erg blij dat je zowel een auto (sinds gisteren weer) als kantoor met airco hebt.

Ik merkte dus erg weinig van het mooie nazomer weer tot het tijd was om te lunchen. Onze kantine beschikt aan de achterkant namelijk over twee grote klapdeuren waardoor je naar buiten kunt en met het mooie weer staan deze uiteraard open. En buiten staan er dan ook twee tafeltjes met bankjes er om heen en parasol erboven. Gezien het mooie weer haalden wij onze lunch (voor mij meer granen broodje met filet americain en ei, mandarijntje, beker melk en kop uiensoep) en liepen naar buiten om aan een van de twee tafeltjes plaats te nemen. Het eten smaakte meteen stukken beter in het zonnetje en het was dan ook een erg prettige lunch (En helaas was ik vergeten om een foto te maken vandaar deze wat generieke foto.)

Flying Dutchman

Het blad

Enige tijd geleden schreef ik een stukje over het feit dat mijn brievenbus lekker leeg was en dat een van de weinige nieuwe indringers het blad drive was dat Leaseplan speciaal voor de gebruikers van hun leasewagens uitgaf.

Inmiddels is er een nieuwe indringer bijgekomen want het blijkt dat ook de KLM een blad maakt speciaal voor hun frequent flyers. En aangezien ik sinds de vakantie naar Madrid lid van deze club ben geworden i.v.m. het feit dat je dan niets extra betaald voor je bagage op Europese vluchten bleek ik ook automatisch abonnee van the flying Dutchman ben geworden. Ik vind het blad een stuk mooier en interessanter dan drive (en dat komt vast omdat ik op vakantie gaan stukken leuker vindt dan autorijden) dus ik heb het blad wel doorgebladerd.

Een van de dingen die me opvielen was een twaalfdaagse reis naar het echte Thailand voor €6700 voor twee personen. Nu ben ik daar zelf geweest en ken de prijzen enigszins. Retourvlucht voor 2 personen maximaal €1500, 5* hotel inclusief voor twee personen in Bangkok €750. Blijft over een kleine €4500 voor eten en drinken (kost erg weinig in Thailand) en excursies (en die zijn ook niet echt duur, ik had zelf bijvoorbeeld een eigen gids met auto en chauffeur in Bangkok en dat was een koopje). Kortom, ik heb het idee dat er iemand heel erg rijk wordt van dit soort reisjes en ben ook heel erg blij dat ik mijn vakantie trips zelf regel.

Autopech

Voor de eerste keer dat ik hem had was er iets mis met mijn trouwe Toyota Prius. Niet dat hij niet meer reed of zo maar de airco werkte niet meer. Dit was al tijdens de afgelopen vakantie naar Duitsland zo dus we maakten die rit airco loos. Gelukkig was het niet al te warm maar echt prettig was het niet want ik ben al heel wat jaartjes aan een airco in mijn auto gewend.

Ik maakte na terugkeer dan ook een afspraak met mijn Toyota dealer, Zonneveld om het euvel te laten verhelpen want we gaan de komende dagen wee richting warm weer. Ik belde de garage op en kon de auto meteen brengen. We besloten de auto meteen zijn 105.000 kilometer beurt te geven want daar was hij ook aan toe. Aan het eind van de dag kon ik mijn vriend weer ophalen en het bleek dat het airco systeem leeg gelopen was. Hij was bijgevuld en er was geen lek gevonden dus ik zou geen problemen meer moeten hebben. Bij het wegrijden merkte ik meteen dat de airco het weer deed en met een prettige temperatuur reed ik weer naar huis. Ik kan er in ieder geval weer tegen met de warme dagen die er aan komen.

ACDC bier

Het bier voor echte mannen

Sinds enige tijd wist ik dat er AC/DC wijn op de markt was dankzij een Facebook berichtje van een vriendin. Het schijnt een aardig succes in Amerika te zijn en als het hier komt ga ik het zeker een keer proberen. Sinds dit weekend weet ik echter dat er ook AC/DC bier op de markt is want een van mijn beste vrienden verraste mij met een blik hiervan dat hij in Duitsland op de kop had getikt tijdens zijn vakantie met zijn vrouw en dochter aldaar, waarvoor uiteraard mijn hartelijke dank.

Hoe het smaakte kon hij me echter niet vertellen want hij had daar twee blikken gekocht, een voor hem en een voor mij, en hij had de zijne ook nog niet soldaat gemaakt. Inmiddels heb ik mijn exemplaar in de ijskast gezet en ik denk niet dat hij het weekend gaat overleven. Over de smaak zal ik waarschijnlijk niet al te verrast zijn want het is pils en geen bijzonder soort bier, wat ik me echter wel afvraag is of ik bij het inchecken in Untappd, de eerste ben de eerste ben en dus het bier zal moeten aanmaken.

De thuisreis

Een typisch Marché restauranrt

Na het verlaten van het Porsche museum (inclusief het maken van de afscheidsfoto van mijn auto voor de deur) werd thuis als bestemming in de navigatie ingevoerd. De rt zou iets meer dan zes uur duren en hopelijk zouden we geen tegenslagen hebben en er ook zes uur over doen.

Welnu de start was voortvarend, we reden Stuttgart uit en zaten al vlot op de snelweg waar we zonder veel ander verkeer op de weg flink meters konden maken. Op een gegeven ogenblik was het tijd om zowel de auto als de rijders te vullen en we stopten bij Medenbach ost om dat te doen. We waren echter niet de enigen want het was heel erg druk daar.Zowel bij het tanken als bij het parkeren voor het erbij horende Marché restaurant stonden we in de rij.

Eenmaal binnen zag het restaurant er uit als een La place maar de kwaliteit bleek vele malen minder te zijn. Voor de eerste keer deze vakantie voelden wij ons bekocht want €28 voor een lunch voor twee was echt veel te veel gezien de kwaliteit. We zetten ons echter monter over de tegenslag heen en na een chauffeurs wissel werd de weg naar Nederland verder ingezet. Ook dat verliep erg vlot en eenmaal in Nederland aangekomen werd voor de laatste maal van chauffeur gewisseld. Ik zette mijn maat thuis af war we afscheid namen na een erg prettige vakantie en vervolgens zette ik het laatste stukje naar huis weer in. Gelukkig gaan we over anderhalve maand weer weg dus we hebben iets om naar uit te kijken.

Het Porsche museum

Een stoer Prius fier voor het Porsche museum

De afsluiting van ons weekend Stuttgart zou ons derde automobiel museum worden en dat was een bezoek aan het Porsche museum gelegen aan het Porscheplein. We waren van te voren al gewaarschuwd dat het Porsche museum het niet haalde bij het Mercedes Bens museum waar we gisteren waren geweest de de verwachtingen waren niet al te hoog gespannen.

Na een ritje van, wederom, een half uur arriveerden we ter plekke en reden de parkeer garage in waar we genoeg plek vonden. De lift bracht ons naar boven en we stonden direct in de lobby waar we twee kaarten kochten en de parkeergarage meteen betaalden voor de somma van €20. Qua prijzen is het allemaal erg goed te doen in Duitsland.

Bewapen met een audio gids namen we de roltrap naar boven waar de auto's uitgestald waren. De ruimte was inderdaad vele malen kleiner dan bij Mercedes en ook de inrichting haalde het er niet bij. Na wat verhalen over de start van het bedrijf bleek de tentoonstelling in het teken te staan van bijftig jaar Porsche 911 en er stonden er dan ook heel erg veel. Te veel vonden we eigenlijk allebei want op een gegeven ogenblik werd het een herhaling van zetten (of auto's). We brachten er echter twee uurtjes door en daarna was het tijd geworden om zowel het museum, als Stuttgart te verlaten.

Hotel museum

De twee bussen in het museum

Na een gezellige avond in de hotelbar en een roerend afscheid van onze receptioniste annex bardame was het tijd voor een, hopelijk betere, nachtrust. Mij lukte dat in ieder geval maar misschien hielpen de biertjes in de hotelbar daar ook wel bij. Ik stond in ieder geval behoorlijk fris op en na douchen en een wederom fantastisch ontbijt was het tijd om de koffers in te pakken en afscheid te nemen van het neotel.

Echter niet nadat wij een bezoek gebracht hadden aan het bij het hotel behorende Gottlob-Auwärter museum. Dit museum gaat over de zeer succesvolle Duitse familie die bussen produceerden vanaf eind negentiende eeuw tot de verkoop van het bedrijf in 2001 aan Man. Het museum bestond uit twee bussen, verscheidene vitrines met toebehoren en uiteraard heel veel verhalen over de succesvolle familie en hun onderneming. Ik was na enkele minuten wel uitgekeken maar mijn reisgezel vond het best wel interessant en bekeek alles en nam (zoals hij eigenlijk altijd doet) heel erg veel foto's.

Tenslotte was het dan toch echt tijd om afscheid van het hotel te nemen en de koffers werden in de auto geladen en de laatste bestemming van deze vakantie werd in de navigatie ingevoerd.