Amsterdam - Madrid

Ons vliegtuig dat ons vliegtuig niet was

Dinsdag was het zover, de jaarlijkse zomervakantie van mij en mijn maat, dit keer naar Madrid. Aangezien zijn vrouw zelf al een paar dagen weg was misten we ons gebruikelijke ritje naar Schiphol en gingen we dus met de trein. We hadden op Station Lelylaan afgesproken en vandaar gingen we gezamenlijk naar Schiphol. Inchecken was vlot en al gauw zaten we bij de Starbucks aan broodjes, koffie en sapje.

Daarna liepen we naar onze gate D87 waar ons toestel vandaan zou vertrekken. Terwijl we bij de gate zaten te wachten zag mijn reisgenoot dat we naar D82 moesten en daar bleek een ander toestel klaar te staan. Na een vlotte vlucht met een goede sandwich, koffie en een wijntje landen we twee uur later in Madrid. Ook daar verliep alles probleemloos en even later stonden we, voorzien van onze tassen al buiten het vliegveld. Een taxi was vlot gevonden en de chauffeur, die prima Spaans sprak maar geen woord Engels bracht ons snel naar ons hotel toe. Gelukkig had hij pen en papier bij zich zodat ik kon aangeven wat de rekening inclusief fooi werd want anders was dat niet gelukt.

BBQ

De bos bloemen

Afgelopen weekeinde was het eindelijk dan een keer zomer geworden. De temperaturen kwamen op waardes die je bij dit seizoen verwacht en het zonnetje liet zich van zijn beste kant zien. Mijn ouders nodigden mij dan ook direct uit om op zondag bij hun langs te komen voor een BBQ, maar dat kwam minder goed uit voor mij. Maandag zou het echter ook prima weer worden dus spraken we af voor de maandag. Ik kwam op zondag wel even langs om mijn moeder te verblijden met een bloemetje (dat ik trouwens van mijn werk had gekregen als bedankje voor de extra inspanningen van de afgelopen tijd) en kreeg alvast een paar dingen te zien die klaar lagen voor de maandag.

Maandagmiddag arriveerde ik dan ook vol goede zin en eetlust voor een heerlijke BBQ. De kooltjes stonden al te branden toen ik arriveerde en de tafel was al gedekt in de tuin. Er waren heerlijke salades (vooral de tomaat, rode uit salade ging er prima in), brood met tapemade en er was erg lekker vers fruit (aardbei, kiwi en perzik) na maar daar tussenin zat natuurlijk het hoofdbestanddeel, vlees. Alhoewel vlees, de opening was een garnalen spiesje en die ging er best wel in. Daarna kwamen de spare ribs, kip, zoete paprika en toen hield ik er mee op. Er was meer maar ik was goed gevuld en hoefde niets meer. Dusdanig goed gevuld dat ik aan een paar stukjes van het heerlijke fruit meer dan genoeg had. Na de koffie nam ik afscheid van mijn ouders want de volgende dag vertrok ik tenslotte naar Madrid voor een heerlijke vakantie.

Thailand Grand festival

De traditionele Thaise band

Net zoals in voorgaande jaren was er dit jaar wederom een Thais festival in hartje Amsterdam, op het beursplein om precies te zijn. Dit Thailand grand festival wordt georganiseerd door de Thaise ambassade in Den Haag en duurt twee dagen. Er staat dan een groot podium op het beursplein waar  diverse zang en dansgroepen optreden terwijl de rest van het plein omcirkeld wordt door eet kraampjes, massage kraampjes, een tent met boeddhistische monniken en uiteraard een bar waar je Chang en Singha kunt krijgen. Verder zijn er ook nog wat souvenir kraampjes, maar wie gaat er nou Thaise souvenirs kopen in Amsterdam?

Ik had met een paar vrienden afgesproken voor de zondagmiddag en kwam tegen een uur of vijf op het plein aan. Het feest was al in volle gang en onder het genot van een biertje en een prima Thaise maaltijd keken en luisterden we naar de bands die elkaar steeds afwisselden en de mensen die stonden te dansen op de muziek. Er was een band die traditionele Thaise zang en dans deed, maar ook een rockband die moderne Thaise muziek speelde. Toen het festival om acht uur afgelopen was nam de gitarist van de rock band het woord om het festival af te sluiten. Tot mijn grote verbazing bleek dit de Thaise ambassadeur te zijn die naast zijn normale werk kennelijk ook als rockster doubleerde. Het was een fijne middag onder een heerlijk zonnetje en volgend jaar ben ik weer van de partij als ik in Amsterdam ben.

World port tournament

Taiwan aan slag tegen Nederland

We stapten vervolgens in de auto voor de rit van nog geen uur van Amsterdam naar Rotterdam. Volgens de website konden we het beste bij het Kasteel parkeren, het stadion van Sparta, maar in de praktijk stonden we op een bedrijven terrein vlak bij het stadion van Neptunus, de plek waar het world port tournament gehouden wordt..

Toen we het stadion betraden was de wedstrijd al begonnen en voor we op de tribune zaten was de derde inning al begonnen. Goede plekken waren er ook niet meer zodat we een erg slecht beeld op het veld hadden. We hadden echter een des te beter beeld op de kudde Taiwanezen die naast ons zaten. Velen waren uitgedost in t-shirts met de Taiwanese vlag er op, er stond een grote trommel, een meisje met fluitje en de Taiwanese vlag trok sprintjes van links naar rechts terwijl ze het publiek ophitste en iemand liep met een megafoon de yells te organiseren. Allemaal erg vermakelijk om naar te kijken. Ondertussen was de wedstrijd ook aan de gang die door Nederland met 3-0 gewonnen werd zodat de finale op zondag Nederland - Cuba is geworden. Op de weg terug naar huis hadden wij nog even flink schrik want op het kleinpolderplein kregen wij een aanrijding met een andere auto. Gelukkig had niemand wat en was er alleen wat materiële schade. We zeyyen de auto's netjes aan de kant, de papieren werden ingevuld en met een welgemeend sorry namen we afscheid van de andere bestuurder en vervolgden onze weg naar huis, waarmee er een eind kwam aan een avondje Rotterdam.

Hokkai kitchen

De vitrine van Hokkai kitchen

Zaterdag zou ik met Dennis naar het World Port Tournament gaan, een groot internationaal honkbal toernooi in Rotterdam. Het was echter ook erg druk op het werk en ik moest zaterdag in Almere zijn. Dat betekende dat we in ieder geval de dag wedstrijd gingen missen maar er was nog hoop voor de avondwedstrijd. Gedurende de dag hielden Dennis en ik contact via Whatsapp en het zag er tenslotte naar uit dat alles zou gaan lukken.

Tegen vijf uur vroeg Dennis of ik bij hem kwam eten en zodoende pikte hij me op om samen naar Haarlem te rijden waar een van de filialen van Hokkai kitchen gevestigd was. Dennis was zeer te spreken over dit kleine Japanse zaakje en we namen twee sushi sets, wat losse komkommer maki (het enige wat zijn kinderen kennelijk eten) en een setje gefrituurde tijger garnalen mee.Vervolgens was het de auto weer instappen en naar Halfweg rijden waar Dennis zijn vrouw en kinderen al op ons zaten te wachtten. We gingen heerlijk buiten in het zonnetje zitten en de dozen met sushi gingen open. Ik moet zeggen, Hokkai kitchen is inderdaad een van de beste sushi restaurants die ik ken want alles was heel erg goed. De uitspringers waren toch wel de nigri van makreel en Sint Jacobsschelp. Ik heb vaker sushi gegeten maar dit was wel een van de beste maaltijden die ik gehad heb. Ze krijgen van mij dan ook een heel hoog cijfer en ik zou zo zeggen, als je in de buurt bent ga er dan een overheerlijke maaltijd halen.

Het eksternest

Het eksternest in de herfst

We hebben er tegenwoordig een mooie nieuwe cateraar bij als we in het weekend doorwerken en broodjes willen laten bezorgen, het eksternest. Een van onze secretaresse had laatst broodjes geregeld bij deze zaak die in het vroege vogels bos van Almere ligt. De broodjes waren werkelijk uitmuntend van kwaliteit, prima belegd en gingen vergezeld van verse sapjes en bio melk. Ik besloot dan ook om Google in te zetten om te kijken waar al dit lekkers vandaan kwam.

Probleemloos vond ik de site op het internet en ging eens kijken wat het eksternest was. Het concept is tegenwoordig redelijk gemeengoed aan het worden, de mensen die er werken zijn mensen met een beperking en er wordt hun via dit soort stichtingen een nuttige plaats in de maatschappij geboden. Men zal hier vast wel subsidie voor krijgen maar wat ik veel belangrijker vond was dat men met biologische streek producten werkte. Dat verklaarde meteen de smaak van zowel het drinken als het eten en ik was dan ook zeer content met de secretaresse die deze locatie gevonden had. Mocht ik nog een keer broodjes in het weekend nodig hebben dan is het eksternest de eerste plaats waar ik ga kijken.

Polaroids

Zoals wel vaker vermeld bezoek ik op vrijdagavond stapavond diverse café's waaronder Mekhong river en de helaas ter ziele gegane roode baron. Beide bars worden door veel Aziatische dames bezocht en als er een ding is waarin Aziatische dames zich onderscheiden dan is het wel fotograferen. En dan bedoel ik niet alleen de kunst van het maken van foto's maar voornamelijk de kunst van het op foto's willen staan.

Een groep die hier dankbaar gebruik van maakt is die van de kroeg fotografen. Dit zijn voornamelijk Indiërs die gewapend met een polaroid camera de diverse kroegen in de stad aflopen om daar foto's van de mensen te maken tegen een, uiteraard, goede vergoeding. In de loop der jaren ben ik ook diverse malen op de foto gezet en ik heb zelfs een aantal van die foto´s mee naar huis genomen (met name als een van mijn vrienden die foto´s liet maken want hij liet de fotograaf altijd meerde kopieën maken). Inmiddels heb ik dus een aardige collectie polaroid´s opgebouwd (zie de bijgaande foto) en voel mij dus een behoorlijke movie star. Mij benieuwen of ik ooit ontdekt word door deze actie maar ik zou er geen geld op inzetten.

Thai go

De winkel van Thai Go op het Belfort in Almere

Gisteren was het druk op het werk en met een groep collega's besloten we om wat langer door te gaan werken om een aantal dingen af te krijgen. Normaliter laten we in dat soort gevallen een pizza of een hapje Chinees aanrukken maar deze keer kwam een collega met het idee om Thais te laten bezorgen. Nu doe je mij altijd een plezier met een goede Thaise maaltijd dus ik was daar direct voor te vinden en ook de rest van de groep stond er niet afwijzend tegenover.

Aangezien Almere niet het aantal Thaise restaurants kent dat er in Amsterdam zit was er ook niet veel keuze. Die keuze viel tenslotte op Thai Go een bezorg restaurant in Almere stad. Bij het bestellen op de site viel mij op dat de Tod man plaa (de bekende Thaise viskoekjes) als heet aangemerkt. Viskoekjes zijn namelijk absoluut niet pittig en aangezien men ze hier al 1 pepertje gaf had ik er geen vertrouwen in dat de gerechten echt pittig zouden zijn. Dat bleek ook wel te kloppen want ik ging voor de biefstuk met Thaise basilicum en pepertjes, normaliter een lekker pittig gerecht. Over de smaak had ik niets te klagen want die was uitstekend, de pittigheid die ik gewend ben ontbrak echter en dat vond ik wel jammer. Mijn eindconclusie: Niet slecht maar doe mij maar een van mijn favoriete Thaise restaurants in Amsterdam zoals de Little Thai Prince of Billy Thai.

Royal taste

De whisky selectie van de royal taste

Na het sluiten van de Roode baron vorig jaar zijn wij nog steeds op zoek naar een kroeg die het gat opvult tussen het begin van de avond (het elfde gebod) en het eind van de avond (de mekhong river). We komen regelmatig in plaatsen als Molly Malone's, de hartjes, de zon en andere plekken waar het de ene keer leuker is dan de andere keer maar een echte opvolger is nog steeds niet gevonden.

De laatste tijd begint echter een bezoekje aan de bar van de royal taste steeds vaker voor te komen. Een van de redenen is dat veel bekenden uit het tijdperk van de roode baron dit tot hun nieuwe thuisgaven hebben gemaakt en het erg gezellig is om weer contact met hun te maken. Een andere reden is dat de barkeepsters allemaal gezellig gestoord zijn, zowel degenen die wij van vroeger kennen als diegenen die wij hier voor het eerst ontmoeten. Voeg daar enige nieuwe vriendinnen aan toe die de tent (on)veilig maken en je hebt een gezellige plek. Het is geen roode baron maar voorlopig wel de tent die er het minst ver vanaf staat. Voorlopig is de kans groot dat de royal taste een vaste waarde gaat worden op de vrijdagavond.

Qwiki

Het Qwiki logo

Tijdens onze laatste vakantie was Dennis druk aan de weer met een nieuw stukje software op zijn iPhone, Qwiki. Hiermee kon je een soort filmpje maken van een aantal foto's dat via allerlei effecten in elkaar overvloeide en kon je er vervolgens wat teksten bij zetten en een muziekje onder zetten. Op de terugreis zat ook Simon er mee te experimenteren maar ik besloot het even met rust te laten tot ik er wat meer tijd voor had.

Welnu ik heb eindelijk de tijd genomen om er iets mee te doen en het bleek verrekte eenvoudig te zijn. Ik selecteerde wat foto's van de vakantie naar Portugal van vorig jaar en koos als muziekje het mooie Dos dias en la vide van Celia Cruz. Vervolgens wat teksten bij de foto's zetten, uploaden en klaar was René. Uiteraard bestond de mogelijkheid om het op Facebook en Twitter te linken zodat je hele vriendenkring mee kan genieten van je geknutsel. Voor diegenen die alleen het blog lezen ook hier de link naar de Qwiki (het geheel duurt 38 seconden dus wees niet bang dat het je veel tijd kost). Ik vond het in ieder geval leuk, makkelijk en snel om te maken dus er zullen wel meer Qwiki's van mijn hand in de toekomst verschijnen.