Lay's Salt & Vinegar

Een aangebroken zak

Toen ik voor het eerst van mijn leven in Engeland kwam en daar een supermarkt inliep kon ik mijn ogen niet geloven toen ik voorbij de chips liep. Waar wij in Nederland het deden met de twee (inmiddels klassieke) smaken paprika en naturel hadden de Engelsen de ene smaak na de andere. Er zaten de vreemdste dingen in en uiteraard moesten wij er een aantal proberen. Mijn persoonlijke favoriet was de salt & vinegar (zout en azijn) alhoewel je er daar niet te veel van moest eten want anders ging je wel heel erg zuur kijken. In de jaren daarop dat ik in Engeland was, was het kopen van meerdere (kleine) zakjes salt & vinegar chips toch wel vaste vakantie prik en was het ook iets waar ik naar uitkeek als onderdeel van een vakantie in Engeland.

De afgelopen jaren werden de salt & vinegar chips ook in Nederland geïntroduceerd door Pringles maar de originele chipsfabrikant Smiths (nu Lay's maar voor mij nog altijd Smiths) voegde wel heel veel nieuwe smaken toe maar niet mijn favoriet. Totdat ik gisteren in de supermarkt kwam en ik een zuil met een aantal lichtblauwe (de kleur van de salt & vinegar chips) zakken Lay's chips zag staan. Jawel ze waren nu ook in Nederland bij Lay's verkrijgbaar en ik schafte er uiteraard meteen een aan. 's Avonds ging ie open en nam ik een handvol chips. En nog een handvol en nog een handvol. Toen kwam ik er echter weer achter waarom ik in Engeland altijd van die kleine zakjes kocht want in grotere hoeveelheden werden ze gewoon smerig. Kortom het zal bij deze ene zak blijven tenzij Lay's ze ook hier in mini zakjes gaat produceren.

Dropkick Murphy's

Een van mijn vaste rituelen is enkele maken per week te kijken of er nog nieuwe dingen te downloaden zijn. Ik start dan spotnet op en kijk dan of er iets interessants is uitgekomen. De laatste maanden ben ik veel meer gefocust op films dan op muziek en de cd's die ik wel download staan meestal langere tijd te wachten voor ik er een keertje naar luister om te zien of ze de moeite waard zijn.

Deze keer was ik echter behoorlijk opgewonden toen ik bij de cd's keek want de nieuwe cd van de Dropkick Murphy's stond te pronken tussen al die andere albums die aangeboden werden. Twee vlotte klikken verder stond mijn pc het album te downloaden en zat ik te wachten tot het binnenkwam. Dat was binnen een paar minuten gebeurd en meteen werd het album iTunes ingesleept om afgespeeld te worden. Het was direct weer ouderwets genieten want de Murphy's hebben niets van hun kracht ingeleverd en ik was al snel weer in de stemming om naar een concert te gaan. Even snel klikken op de website liet inderdaad de nieuwe tour zien, maar shock en horror, geen concerten in Nederland. Nu spelen ze op zondag 3 februari in Luxemburg en dat is vier uur rijden van ons vandaan. De vraag is nu of we een weekend Luxemburg gaan doen inclusief late thuiskomst zondagnacht of gaan hopen dat er nog shows in Nederland komen.

Free wifi

Aangezien ik op een andere tijd dan normaliter (ruim na de ochtendspits) naar mijn werk reed had ik een  zeldzaam gebeurtenis. De brug bij Muiden stond open en het verkeer moest dus netjes stoppen om te wachten tot alle boten overgestoken waren.

Ik stond dus netjes te wachten en keek eens om me heen wat (en wie) er allemaal naast, voor en achter me stond. Mijn oog viel op een busje dat recht voor mij stond met als tekst Schiphol hotel shuttle. Dit was een dienst van Connexxion die de verbinding tussen Schiphol en diverse hotels in de omgeving van Amsterdam faciliteerde.

Het was echter niet het busje zelf dat mij opviel maar het bordje free wifi dat er ook op hing met als vervolg tekst dat je zo doende kon surfen en werken terwijl je naar je hotel of het vliegveld vervoerd werd. Ik stond achter het busje en besloot dus eens te proberen of het werkte. Mijn iPhone vond probleemloos de wifi en ik bleek er zonder wachtwoord op aan te kunnen loggen. Het ging inderdaad een stukje sneller dan over mijn 3G verbinding en ik was dan ook teleurgesteld toen de brug weer dicht ging en ik mijn mooie verbinding kwijt was. Mij benieuwen hoe lang het nog duurt voor we overal met hoge snelheden online kunnen zijn.

Retour au Disneyland Paris 2001

Voor de tweede keer een terugblik naar Frankrijk en voor de tweede keer een terugblik op Disneyland Paris. Het lijkt haast wel of ik slechts een reden heb om naar Frankrijk af te reizen.

We hebben het over het voorjaar van 2001 en mijn ouders waren in mei 40 jaar getrouwd. Zij hadden besloten dat met de familie te vieren in Disneyland Paris met het klassieke Disney arrangement van twee nachten en drie dagen. Voor mij was het nog geen jaar geleden dat ik daar geweest was want in mei 2000 was ik met enkele collega's ook al daar naar toe geweest. Wij waren toen iets korter gebleven, namelijk een nacht en twee dagen. Ook zou deze keer het vervoermiddel het vliegtuig zijn in tegenstelling tot de auto waar wij het jaar daarvoor mee geweest waren. Ik had helemaal geen bezwaar tegen een pretpark bezoek en reis dus mee naar het voorjaar van 2001 en naar Frankrijk om mee te lezen hoe Disneyland Parijs ons beviel.

Graaf Floris V van Muyden

De open haard in de ridderzaal

Het was tijd om het werkjaar af te sluiten en naar goed gebruik gebeurde dat ook dit jaar met een etentje. Aangezien ik het niet georganiseerd had vond het niet plaats in Amsterdam maar was de keuze gevallen op Muiden  en wel Graaf Floris V van Muyden, Dit gezellige restaurant is aan de sluis van Muiden gelegen en dat betekent meteen dat parkeren lastig is. Gelukkig is er een betaalde parkeerplaats aan het einde van de straat dus daar parkeerden we de auto's en liepen we naar Graaf Floris toe.

Eerst werd er aan de bar geborreld en gesnackt voor we ons naar de ridderzaal begaven voor de maaltijd. Gezien het snacken hadden we een twee gangen menu bestaande uit een hoofd en een na gerecht. Het was het wildseizoen dus ik ging uiteraard voor het hert. Er was niets aan te merken op het heerlijke stukje hert, de zuurkool, de saus en de frietjes en het was dus smikkelen en smullen om met een bekend figuur te spreken. Het nagerecht was een trio van chocolade en alhoewel niet slecht ook niet echt mijn ding. Bij het natafelen werden sommige mensen erg jolig en dat leverde vragen naar de inhoud van de tas van de enige dame in het gezelschap, een kleurplaat met stiften voor iemand anders en bellenblaas voor een derde op. Tegen half negen braken we op en iedereen was het er over eens dat we het jaar van hard werken op een goede manier hadden afgesloten. Op naar 2013.

Looper

Ons Haarlems avondje uit werd besloten met bioscoop bezoek aan de plaatselijke Pathé die wederom op hetzelfde plein lag. De entree was boven maar de acht zalen bevonden zich ondergronds en werden via twee roltrappen bereikt.

Onze keuze was gevallen op Looper, een science fiction film met Bruce Willis in een van de hoofdrollen. Ondanks het feit dat er wat gaten in de plot zaten was het een onderhoudende film met een, voor mij in ieder geval, verrassend einde. Maar ja zoals alle films van tegenwoordig duurde deze ook lang (2 uur) en was het even voor middernacht aleer we de bioscoop verlieten.

Toen ik de auto vervolgens uit de parkeergarage haalde kreeg ik wederom een prettige financiële schok te verwerken. Ik had zo'n vijf uur in de parkeergarage gestaan en mocht daar de somma van €3.80 voor afrekenen, een bedrag waarvoor je in Amsterdam nog geen uur red. Voeg daar aan toe dat ik met een kwartier rijden weer thuis was en er valt werkelijk niets aan te merken op dit avondje uit. Kortom een prima avond met prima prijzen. Dit is naast Cineworld in Beverwijk een goede optie voor het volgende film en voedsel uitje van de boys.

Woodstone

De keuken van Woodstone in vol bedrijf

Toen we de Jopenkerk verlieten was het tijd om een hapje te gaan eten maar het door ons uitgekozen restaurant, Woodstone, zat bomvol. We liepen toch naar binnen en er bleek net een tafeltje vrij gekomen te zijn zodat we binnen enkele minuten plaats konden nemen. Woodstone heeft als onderschrift pizza en wijn, het is een moderne pizzeria die erg strak aangekleed is en een grote open keuken heeft met centraal de pizza oven.

We kregen de kaart en besloten een fles spa rood te nemen omdat we net al aan het bier hadden gezeten. Vanwege de genoten bitterballen werd er een voorgerecht besteld, het tomaten pesto brood en gingen we voor een pizza en een pasta. Ik had de Americano die als een pittige pizza omschreven werd op de kaart en uiteraard had ik daar mijn twijfels over. Tot mijn vreugde bleek de pizza echter te brengen wat hij beloofde een goede pittige smaak vanwege de knoflook chili olijfolie en de jalapeno pepers. Alles ging schoon op en met een cappuccino en een espresso besloten we de maaltijd te besluiten. Toen ik moest betalen viel ik bijna van mijn stoel want de rekening bedroeg nog geen €35. Een prima maaltijd, een vlotte en gezellige bediening en een lage rekening. Als de andere tentjes op het raaks plein dezelfde prijs kwaliteit bieden gaan ze mij hier vaker zien.

Jopenkerk

Woensdagavond had ik met een oud collega afgesproken om weer eens bij te praten en een filmpje te pakken. In eerste instantie was onze keuze op Cineworld in Beverwijk gevallen maar de films die daar draaiden vielen in de categorie al gezien, gaan we met anderen heen, te lang of geen interesse.

We hadden daarom de keuze voor Haarlem gemaakt waar de bioscoop wel een film had die we beiden wilden zien en mooier nog, er zaten diverse restaurants om de bioscoop heen en de parkeergarage was ook voor de deur. De auto's waren geparkeerd en we ontmoeten elkaar op het plein waar we eerst nog wat gingen drinken als start van de avond. Nu is kiezen daar helemaal niet moeilijk want ook de Jopenkerk is op het plein gelegen. In deze kerk is de Haarlemse stadsbrouwerij gevestigd en je kunt hier gezellig aanschuiven en een van de vele eigengemaakte biertjes proeven onder het genot van een bitterbal, kaassoufflé of andere snack. Wij lieten dan ook 12 snacks aanrukken vergezeld van een Tempelbier voor mij en een Adriaan voor hem. We praten lekker bij over wat er de afgelopen tijd gebeurd was (zoals zijn huis in Spanje) en lieten een tweede biertje aanrukken voordat het tijd was om af te rekenen en richting restaurant te lopen.

Schade papieren

Een tijdje geleden had ik een ongelukje gehad met mijn Toyota Prius en via de online schademelding van Leaseplan had ik een afspraak bij Care gemaakt en was mijn auto netjes gerepareerd. Hiermee was alles afgehandeld dacht ik en ik vergat het incident verder.

Gisteren zat er echter een brief van Leaseplan in mijn brievenbus en toen ik deze openmaakte kwam er een schadeformulier uit en een begeleidende brief. In de brief werd gerefereerd aan de schade en werd mij verzocht om het bijgaande schadeformulier in te vullen en op te sturen. Ik heb dat uiteraard netjes gedaan en via de bijgesloten retour enveloppe het spul weer naar Leaseplan teruggestuurd. Mij benieuwen of ik nog verdere vragen ga krijgen of dat het hier bij blijft,

12 dagen app

Ik heb het wel vaker over mijn iPhone en de apps die ik daarvoor download (het liefst uiteraard apps zonder kosten) en daar is het deze keer weer eens tijd voor.

De app die ik deze keer ga bespreken is voor vele iPhone/iPad gebruikers geen nieuws maar niet iedereen is van het jaarlijkse cadeautje van Apple op de hoogte, vandaar dat ik er aandacht aan geef. De 12 dagen app wordt jaarlijks in december gelanceerd en is gratis. Vanaf de eerste dag na de kerst kun je 12 dagen lang elke dag een product gratis downloaden. Dit zijn dan video clips, cd's, boeken, games en applicaties. Er zit bijna altijd wel iets tussen dat iemand interessant vind dus het loont de moeite om de 12 dagen app op je iPhone te installeren. Zo heb ik de afgelopen twee jaar onder andere een live cd van Caro Emerald en de eerste twee broken sword games op die manier in mijn bezit gekregen. Ik kan je dan ook aanraden om de app te installeren en te kijken of er dit jaar iets van jouw gading tussen zit. Ik doe het in ieder geval.