Tante Koosje

Coquille en scheermes

Zaterdagavond was het zover, wij gingen de verjaardag van mijn goede vriend Dennis vieren en dat doen wij dan met een etentje. De keuze was deze keer op Tante Koosje in Loenen aan de Vecht gevallen. Op de website was al gewaarschuwd dat parkeren voor de deur niet ging lukken gezien de ligging in het hart van Loenen en dat klopte ook. We stonden een eindje verder op een parkeerplaats. Toen we naar het restaurant liepen was het even zoeken maar we stonden even later binnen en werden door de maître verwelkomd in een restaurant dat veel van een huiskamer weg had. Onze serveerster en sommelier voor deze avond was Ilkay een erg prettige dame in de omgang en met veel kennis over de wijnen en spijzen die voorbij kwamen.

Uiteraard zat Dennis de hele avond aan het water maar ik opende met een sprankelende rosé voor bij de amuse's. Dat waren er vier in totaal en met name de makreel smaakte prima. Ondertussen kwam de maître vragen wat wij wilden eten en, zoals altijd, gingen wij voor het menu. Dat was bij Tante Koosje slechts vier gangen maar wij konden daar een extra gang (coquille met scheermes) en een gang met kaas aan toevoegen. Voor mij kwam daar natuurlijk het wijnarrangement bij en we waren erg benieuwd hoe alles ging smaken.

Hert

Welnu dat bleek in een woord voortreffelijk te zijn. Vanaf de eerste gang bestaande uit rouille van Elster met daar onder andere krab bij vergezeld van een jonge Riesling begon het feest. Gang twee was een stukje tarbot, de Rolls Royce onder de vis volgens de maître, deze keer vergezeld van een Chileense chardonnay. Nummer drie was de hierboven afgebeelde coquille met scheermes met daar een Amerikaanse Viognier bij. Pièce de résistance was het hiernaast afgebeelde hert maar ik twijfel nog steeds of het hert of de coquille de winnaar van de avond was. Voor de begeleidende wijn gingen we terug naar Europa, een Italiaanse Amarone.

De eerste serie kaas

Toen was het tijd voor de kaas en Ilkay vroeg aan ons of er dingen waren die we liever niet hadden. Behalve ons hoofdschudden kreeg ze van Dennis mee dat hij heel veel van kaas hield. Dat resulteerde in vijf forse (en mooie) stukken kaas maar terwijl ze het neerzette besloot ze er nog een zesde aan toe te voegen. Onderwijl had ik aan haar gevraagd wat ze bij de kaas schonk en naast de opties om door te gaan met de Amarone of een traditionele port bood ze mij ook donker bier aan voor bij de kaas. Aangezien ik altijd voor iets nieuws te porren ben ging ik voor dat laatste en dat resulteerde in een Moinette voor bij de kaas. Best wel lekker maar de volgende keer ga ik toch weer voor wijn of port. Ondertussen was de kaas gesneuveld maar Dennis keek dusdanig smekend dat er nog drie nieuwe kazen volgden. Aangezien ik nu wel vol zat en er nog een gang zou volgen proefde ik hier alleen maar van en liet het leeuwendeel aan Dennis. Deze had hiervoor al de kaaswagen gespot en wist dat er nog drie kazen waren voordat hij ze allemaal gehad had. Op zijn verzoek kwamen deze ook nog op tafel (ik heb ze trouwens niet geproefd, ik zat echt behoorlijk vol) en Ilkay gaf aan dat dit een unicum was in al haar jaren bij Tante Koosje.

Na deze kaas orgie kwam het dessert, een bombe van wit ijs in chocolade verpakt met sorbet van chocolade daarbij. Ik kreeg hier toch nog een beetje Portugal bij te proeven want de dessertwijn was een Moscatel uit Porto.Als aller aller laatste kwam dan tenslotte de koffie (latte macchiato en espresso)  met de friandises in een mooi Tante Koosje blik dat we als presentje mochten houden. Tegen half twaalf namen wij, als een van de laatsten, afscheid van de maître en Ilkay na een zeer geslaagd culinair avontuur.

Geisha

Woensdag overkwam mij een deja vu. Net zoals een kleine twee maanden geleden kreeg ik een bericht dat er die avond een verjaardagsfeest was. Deze keer niet in een kroeg maar in restaurant Geisha. Deze keer gelukkig ook niet toen ik al in de auto op weg naar huis was maar in de middag zodat ik iets meer voorbereidingstijd had.

Het was even zoeken naar Geisha, er hangt nl. alleen een simpel lampionnetje met de naam voor de deur maar met behulp van een telefonische hulplijn arriveerde ik ter plekke. Een deel van het gezelschap was al ter plaatse en na het begroeten van de jarige en het overhandigen van een cadeau nam ik plaats en kreeg al meteen een glas champagne voorgezet. Het was een gemêleerd gezelschap en mijn buurman bleek een limousine service (Mercedes S klasse) voor zakenlui te hebben. Daarnaast was hij meerdere malen Nederlands judo kampioen geweest en van plan om met zijn vrouw naar Florida te gaan op vakantie. Kortom meer dan genoeg om over te praten.

Het eten was erg goed te noemen, we begonnen met een gang sushi en sashimi en daarna een ronde van dim sum hapjes. Mij werd gevraagf om de wijn bij het eten uit te zoeken. De door mij geselecteerde trocken Riesling bleek helaas niet meer op voorraad te zijn maar de sommelier adviseerde een buur wijn die prima smaakte. Hoofdgerecht was een stukje Maas, Rijn en IJssel runf met rijst en vis erbij. Na uiteraard een gerecht met sterretje voor de jarige en voor ons crème brûlée, ijs en vruchten. Voor de koffie doken we de lounge in waar nog rustig nagepraat werd voor we afscheid namen na een zeer geslaagde avond. Op naar de volgende onverwachte verjaardag zou ik zo zeggen!

Weekend Duitsland: De tweede dag

Ondanks een druk schema de afgelopen dagen is het mij toch gelukt om de tweede dag van onze Duitse avonturen te verbloggen en die zijn dan ook netjes (en zoals beloofd) geplaatst op de dag nadat de eerste episodes verschenen. Deze keer bevat het de posten Frühstuck, Cochem, Feesttent en De terugreis. Wederom veel leesplezier gewenst, deze keer met onze Duitse zondags avonturen.

De terugreis

De worst stand op de markt van Cochem

Aan alle goede dingen komen een eind en zo ook aan ons tweedaags bezoek aan Duitsland. We verlieten dan ook de feesttent en het oergezellige dorpsplein om nog wat laatste inkopen te doen. Enkelen van ons wouden namelijk nog wat flessen van de Federweisse meenemen en kochten die rechtstreeks van het vat. Daarna werd de wandeling naar de bus ingezet en verstouwden we ons toe aan de goede zorgen van Sjors om thuis te komen.

De bus van nu is het vliegtuig van vroeger want er hingen twee monitoren in de bus en op een gegeven ogenblik zette Sjors National treasure op.Dat hielp de tijd goed doorkomen en voor we het in de gaten hadden waren we de Nederlandse grens over en stopten we voor een pauze bij het plaatselijke AC restaurant in Venray. Helaas bleek een van de aangeschafte flessen wijn gebarsten te zijn en was leeggelopen. Dit veroorzaakte flink wat rotzooi en die moest uiteraard eerst opgeruimd worden. Daarna kon in het restaurant koffie gedronken worden en werd door sommigen zelfs een maaltijd gebruikt voor we weer verder gingen.

Het laatste deel van de tocht ging vlot, alleen was National treasure op een gegeven ogenblik afgelopen en werd vervangen door de toppers. Ik zette mijn koptelefoon maar op en liet The black crowes en Johnny Cash mij op de laatste kilometers begeleiden. Aangekomen in Almere verlieten we de bus en namen afscheid van elkaar. Nu was het mijn beurt om mijn reisgenoot voor de deur in Zaandam af te zetten en ook wij namen afscheid na een weekend met wein, weib und gesäng.

Feesttent

Na de rondrit met de trein of het bezoek aan het kasteel was het weer tijd om samen te komen en daar was uiteraard het dorpsplein voor uitgekozen. Aangezien het al ruim na lunchtijd was (we hadden uiteraard niet al te veel honger na het uitgebreide ontbijt) moest er eerst iets gegeten worden en dat werd voor het merendeel van de groep de halve meter braadworst. Ik nam de mijne alleen met mosterd en deze vette hap was precies wat ik nodig had om weer fit door te kunne gaan.

Hierna betraden we de feesttent en arresteerden een lange tafel waar we gezamenlijk mooi aan pasten. We konden nog net genieten van de laatste klanten van het plaatselijke muziek duo voor dat vertrok. We bestelden drank (het merendeel van de groep bestelde federweisser (een soort van wijn die naar appelsap smaakte) en de spelletjes werden uit de tas gehaald. We begonnen met het, voor mij nieuwe spel, rood wit blauw maar al gauw kwam ezelen boven tafel. Dat werd met heel veel plezier gespeeld tot het tijd was om op te breken. Er werden nog wat broodjes voor onderweg in het dorp gescoord en sommigen kochten nog een flesje wijn om mee naar huis te nemen alvorens we naar de plek liepen waar de bussen klaar stonden.

Cochem

Na het ontbijt bracht onze bus ons naar Cuchem waar we onze tweede dag zouden doorbrengen. Wederom hetzelfde beeld als op de eerste dag met veel regen onderweg en ook toen we aankwamen was het niet echt droog. Toen we in altstad afgezet waren regende het nog steeds en we besloten om te starten met koffie (en gebak voor de liefhebbers) in het restaurant ven Cochumer jung. Het waren forse bakken koffie en forse taartpunten dus het duurde even voor we de deur weer uit waren maar het voordeel was dan ook dat het weer droog geworden was.

Met een prettige temperatuur en droge hemel winkelden we vrolijk rond in altstad waar drank toch wel het belangrijkste thema was in de meeste winkels. De excursie bestond naar keuze uit een bezoek aan het plaatselijke kasteel (hoog op de berg) of een rit met het plaatselijke treintje door de stad. Ik koos voor dat laatste en kon het niet nalaten om vergelijkingen te trekken met de tocht die ik in Key West met de conch train had gemaakt. (Key West won uiteraard vanwege de betere temperaturen).Na afloop kregen we nog een glas Moezel wijn om de tour mee te beëindigen. Je kon kiezen uit droog, half droog en zoet en aangezien mijn leuze, de drogen wijn, al behoorlijk zoet smaakte vraag ik me af hoe de zoette wijn smaakte.

Frühstuck

Na de boot (en drank) tocht gevolgd door de afterparty van de zaterdag was het uiteraard goed slapen. De bedden werden opgezocht en iedereen was vlot onder zeil om de volgende ochtend weer te ontwaken. Het vertrek uit hotel traube was om half elf gepland dus er was alle tijd om uit te slapen, op te staan, te douchen en te ontbijten.

We stonden dan ook netjes op tijd op en na het douchen en inpakken liepen we naar beneden naar de ontbijtzaal. Zoals al eerder gememoreerd verkocht hotel traube zichzelf als een vier sterren hotel maar verder dan twee sterren kwamen ze echt niet. Ook het ontbijt was echt niet dat van een vier sterren hotel. Het was een simpel buffet met nep sapjes, harde Duitse broodjes (toch wel de lekkerste broodjes die je bij een ontbijt kan krijgen) en diverse soorten beleg, vers fruit en yoghurt met vulling. Aan tafel werd koffie en thee geserveerd door de serveersters (waarvan de een wat vriendelijker was dan de ander) maar we lieten ons alles best smaken. Sommige mensen dronken aardig wat liters thee (hoe zou dat nou komen) en verkwikt en uitgerust verlieten we de ontbijt tafel om aan de tweede dag te beginnen.

Weekend Duitsland: de eerste dag

Met enige vertraging zijn hier dan de verslagen van onze eerste dag in Duitsland in het weekend van drie en vier november. Scroll iets naar benden om in de juiste volgorde de verslagen te lezen. Die beginnen bij Amsterdam - Koblenz om dan via Koblenz, Hotel traube en Ms. Goldstrück te eindigen bij Afterparty. Veel plezier met lezen en verwacht al gauw (hopelijk morgen) de tweede dag van ons Duitse weekend.

Afterparty

We verlieten de boot om half twaalf en wandelden het korte stukje terug naar het hotel. We passeerden een tent (een hotel bar) waar het behoorlijk druk was maar liepen door naar ons eigen hotel waar iedereen braaf zijn of haar eigen kamer opzocht.

Iedereen? Nee, niet iedereen, een aantal doorgewinterde feestvarkens besloot dat het nog lang geen tijd was om naar bed te gaan en sprak dan ook af op een kamer om nog even door te gaan. Er was wijn die vanuit Nederland meegenomen was, wijn die vanaf de party boot op innovatieve wijze meegenomen was en bier dar simpelweg via de hotel bar geregeld was en lekker koud op het balkon had gestaan.

Al gauw hadden de twaalf bikkels zich op een tweepersoonskamer verzameld (en dat was best wel krap) om door te feesten. Een aantal fanaten wilden ezelen maar dat was geen succes gezien de hoeveelheid drank die iedereen naar binnen had geslagen en de krappe ruimte die we hadden. Dat was dus na een potje al gesneuveld. Er werd dus overgegaan op het spelen van hints en dat liep wat beter ondanks de hoeveelheid drank die inmiddels verdwenen was. Tegen half twee had iedereen het echt wel gehad en werden de mandjes opgezocht om de volgende dag redelijk fris aan de start te verschijnen.

Ms. Goldstück

Er werd flink gedanst

We verlieten het hotel voor een korte wandeling naar de aanlegplaats van het ms. Goldstrück. Op deze party boot zouden wij de avond doorbrengen om onze eerste dag in Duitsland af te sluiten. na een korte wandeling konden wij de boot betreden en al gauw hadden wij een tafeltje geregeld. Wij kregen vijf consumptie bonnen per persoon en ook een buffet maakte onderdeel uit van de reis. Daarnaast was er een Duitser op leeftijd achter een keyboard die de avond van muzikale jolijt zou voorzien.

De diverse elementen kunnen als volgt omschreven worden. In het begin liep iedereen een beetje te kijken van wat zijn nou vijf consumptiebonnen, maar het feit dat Duitsers bier per halve liter schenken en wijn ook in dergelijke hoeveelheden maakte het aantal bonnen tot ruim genoeg per persoon (enkele uitzonderingen daargelaten). Het buffet was werkelijk van uitstekende kwaliteit met zowel prima koude als warme gerechten en zelfs kaas met diverse soorten brood als nagerecht. De muziek daarentegen viel wel wat tegen. Onze muzikant speelde jaren 50, 60 en 70 muziek maar met een dusdanig verschrikkelijk accent dat ik het merendeel van de tijd niet wist of hij de tekst kwijt was of dat hij die niet kon uitspreken. Desondanks hadden wij veel lol en stonden zeer regelmatig op de dansvloer te swingen. De party duurde tot half twaalf en moe maar voldaan verlieten wij dan ook de boot.