Schoolherinneringen 4: Rondje Sloterplas

Deze keer de vierde aflevering van mijn (middelbare) school herinneringen en deze keer een hele sportieve, want hij gaat over de gym lessen.

Een van de lessen waarbij het meest gespijbeld werd was de gymnastiekles., vooral de meisjes hadden er een handje in om met een briefje te komen dat ze vanwege maandelijkse perikelen niet konden sporten die week maar ook veel van de jongens bleven weg. Gym was tenslotte een vak zonder examens en je kon er toch niet op blijven zitten. Welnu in de bovenbouw kregen wij een gymleraar die daar heel anders over dacht. Hij nam zijn vak erg serieus en vond dat iedereen mee moest doen aan de lessen. Als je enkele keren niet kwam kreeg je een zware onvoldoende voor gym en kon je dus blijven zitten. Ook voor diegenen die met creatieve briefjes aankwamen had hij een mooie oplossing, het rondje Sloterplas.Dit was een plas die vlak bij de school lag en een rondje er om heen was zo'n vijf kilometer. Voor elke gemiste gymles om wat voor reden dan ook mocht je een rondje om de plas lopen om de les in te halen. En het was niet vrijblijvend van ik heb het gedaan aangezien de goede man meerder malen per week het rondje zelf maakte. Het was dan ook 's ochtends verzamelen op het startpunt waar netjes genoteerd werd wie er allemaal waren en dan de volle ronde lopen. Onze leraar was altijd als eerste binnen maar hij bleef netjes wachten tot ook de laatste lopers de finish gepasseerd werden. Het aantal gemiste gym lessen nam dan ook drastisch af bij de leerlingen in zijn klassen.

De stripbazaar

Zoals al eerder vermeld zijn wij enige jaren geleden gestopt met het gaan naar strip beurzen. De laatste keer dat we op een beurs stonden was op 29 en 30 september 2009 in Houten. De uitspraak was toen dat het de laatste keer was dat wij ooit op een beurs zouden staan maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Toen er enkele maanden geleden dan ook een uitnodiging kwam om op een totaal nieuw evenement te staan, de stripbazaar,  begon de twijfel dan ook. Het evenement zou plaatsvinden in een hal op de zwarte markt van Beverwijk die de mooie naam de bazaar had gekregen. Ik had het er met Dennis over en ook hij zei niet meteen nee. Ook Simon had de uitnodiging gekregen en zag het wel zitten. Voeg daar aan toe dat het om de hoek is (Beverwijk) en de kraam huur  goed te doen was en de kogel was (bijna) door de kerk.

De plannen werden dan ook gemaakt om twee stands te huren en gevieren weer een strip weekend te gaan doen. Tot ik er achter kwam dat ik in hetzelfde weekend een PV uitje naar Duitsland had waar ik me al voor opgegeven had. Met pijn in het hart moet ik dus deze beurs aan me voorbij laten gaan en zullen Simon, Frank en Dennis gedrieën de eer hoog moeten houden. Uiteraard is dat wel aan hun toevertrouwd en ben ik bezig om te selectere van welke dingen ik afscheid kan nemen om toe te voegen aan onze beurs collectie. Uiteraard zal ik via Whatsapp op de hoogte gehouden worden van de stand van zaken maar dat is heel wat anders dan er bij te zijn. Het zal een vreemd weekend worden op 3 en 4 november.

94 WYSP The rock you grew up with

Van Dennis kreeg ik toch wel een heel erg droevig bericht binnen. Al meer dan een jaar geleden (op twee september 2011 om precies te zijn) werd het laatste uur uitgezonden op 94 WYSP, the rock you grew up with.

Wij hadden dit radio station ontdekt tijdens onze Amerika vakantie van 2009 en zodra we het gevonden hadden was het nog het enige station dat opstond. Er werd alleen maar muziek uitgezonden waar wij allemaal fan van waren zoals ACDC Guns 'n Roses, Metallica en heel veel andere hard rock en metal bands. Zelfs toen we terug waren in Nederland luisterden we via internet nog regelmatig naar het station tot ze door een stuk wetgeving niet meer in Nederland ontvangen konden worden. Ik denk in ieder geval met heel veel plezier terug aan 94 WYSP en hoop dat we komend jaar in Texas wederom een dergelijk goed station kunnen vinden.

Op visite

Zaterdag was ik even op visite bij mijn ouders, daar waren twee hele goede redenen voor. De eerste was dat ik al een paar weken niet langs geweest was en dat valt dan toch wel in de categorie slechte zoon. De tweede was dat zij vandaag (zondag) vertrokken voor een weekje Lissabon en ik ze uiteraard nog even wou zien en een prettige vakantie wou wensen voor ze vertrokken.

Nu had mijn zusje het ophalen en brengen van mijn ouders naar Schiphol prima geregeld. Zij vertelde mij dat zij onze ouders zou wegbrengen en dat ik ze dan kon ophalen als zij op vrijdag weer terugkwamen. Nu was dat heel wat beter dan hun vorige vakantie naar Dublin want toen bracht en haalde ik ze en dat was ook nog eens vanaf Eindhoven airport. Het enige waar ze wat traag mee was, was mij uitleggen dat de kwart voor twaalf dat ik ze moest ophalen om middernacht ging. Nu ben ik gelukkig geen vroeg naar bed gaander maar ze had misschien nog even kunnen overleggen over wie ze zou gaan halen en wie ze zou gaan brengen.

Computable award

De computable is al sinds vele jaren een van de toonaangevende vakbladen binnen de informatica.. Ik heb er al vele jaren aan abonnement op, alhoewel het blad zo langzamerhand ondergeschikt is geworden aan de website.

Sinds enige jaren kent het blad een aantal awards toe die in een grote gala show toegewezen worden. Dit jaar werd ook ons bedrijf en specifiek het project waar ik aan werk genomineerd voor een van die awards en wel de partner award. Deze gaat over ICT partners die gezamenlijk een dienst opzetten die innoverend is en waar klanten succesvol mee zijn Ik ben erg blij dat wij gewonnen hebben en ook erg trots dat ik in dit project zit en meegeholpen heb om deze award te winnen/

Game over

Meer dan een jaar geleden vertelde ik over de game crooked house die ik op mijn iPhone aan het spelen was. Een grappig spel om af en toe een paar momenten mee door te brengen en dan een poging te doen om een van de tweeënzeventig levels uit te spelen.

Ik had het spel op drie verschillende vakanties mee. Eerst naar Istanbul, daarna naar het zuidwesten van de Verenigde Staten en tenslotte afgelopen augustus naar Lissabon. Tijdens al die vakanties zijn er wel enkele levels gesneuveld maar het uitspelen van alle levels was nog niet gelukt. Een volgende vakantie gaat de game echter niet meer meemaken want de afgelopen tijd trok het spel toch wel aan me en speelde ik af en toe een leveltje uit totdat ik opeens bij het laatste level was aangekomen. Welnu weer een game uitgespeeld zullen we maar zeggen en ruimte om aan een nieuwe te beginnen.

Nieuw bed

Ik liep al een tijdje na te denken over het aanschaffen van een nieuw bed. Het mijne was niet stuk maar zo langzamerhand aan vervanging toe en dus nam ik, na een tijdje nadenken, het besluit dat het oude bed er uit kon en dat er een nieuw bed naar binnen moest komen.

Nu heb ik dus het besluit genomen maar komt de klus van het aanschaffen van een nieuw bed. Mijn zusje en zwager hadden toevallig ook net een nieuw bed aangeschaft en vooral mijn zusje liep te puffen dat dat behoorlijk wat voeten in de aarde had gehad. Nu weet ik gelukkig al een aantal dingen op voorhand dus dat gaat schelen. Ik wil een stevig matras, stevige kussens en een boxspring. Nu van de week eerst maar even on line kijken en dan een bezoekje aan de winkels gaan brengen om te kijken wat lekker ligt. Hopelijk gaat het bij mij wat vlotter dan bij mijn zusje en zwager.

Topchef

Links Robert, rechts Julius

Ik ben niet zo'n tv kijker. Meestal kijk ik naar (gedwonloade) films en/of tv series. Heel soms kijk ik wel eens stukjes van kook programma's (zoals bekend houd ik van lekker eten) een van mijn favorieten was destijds hell's kitchen met Gordon Ramsey en uiteraard kijk ik naar sport. Afgelopen week zag ik een stukje van topchef 2012 waarin Robert Kranenborg & Julias Jaspers in een week een team klaarstomen om het tegen de brigade van een sterrenkok op te nemen. In de aflevering die ik zag was het de week finale tegen het team van Chris Naylor van Vermeer. Aangezien ik bij Vermeer gegeten had en het programma wel leuk vond keek ik het uit.

Bij de afsluiting werd echter gezegd dat de komende week de strijd ging tegen Wilco Berends van de Nederlanden en aangezien ik daar een van mijn beste diner's ooit heb gehad ga ik pogen de hele serie deze week te volgen. Maandag was Wilco zelf aanwezig die een masterclass gaf met een erg mooi visgerecht en dinsdag was dan aflevering twee. Ik ben benieuwd hoe het team van Wilco het vrijdag gaat doen in de finale tegen het team van Robert en Jasper.

Bob Evers nummer 33

Zoals enige tijd geleden verteld was ik er in geslaagd om het drieëndertigste deel uit de Bob Evers serie te downloaden. Tijdens mijn jeugd was de serie abrupt gestopt bij deel tweeëndertig middenin een vervolgverhaal over agent Cnall in Casablanca. Deel 32 was in 1963 geschreven en deel 33 kwam postuum uit in 1987 (Ja er was een kluis met een manuscript gevonden). Tussentijds waren nog de (ongenummerde) delen 34 & 35 verschenen in 1977 maar die had ik nooit gelezen.

Inmiddels heb ik de tijd genomen om deel 33 Een zeegevecht met watervrees te lezen en het viel niet eens tegen moet ik zeggen. Waarschijnlijk was de oorzaak dat het gevonden manuscript afgemaakt was door een moderne auteur, Peter de Zwaan (die vervolgens doorging met het elk jaar produceren van een nieuw Bob Evers verhaal). Daarnaast speelde uiteraard mee dat ik eindelijk het slot wel eens wilde weten van een verhaal waar ik in mijn jeugd aan begonnen was en waarvan ik altijd baalde dat ik het slot niet wist. Het kostte weinig tijd (182 pagina's aan jeugdboek hapt lekker snel weg) maar ik denk niet dat ik nog een van de andere 'nieuwe' delen ga lezen. Maar, zoals een bekende bananen etend stripvoetballer  altijd zei "Zeg nooit nooit!".

T-shirts

Vroeger was ik een fanatiek drager van t-shirts. Reebok, Nike, Looney Tunes maar ook veel t shirts zonder opdruk. Tegenwoordig draag ik bijna helemaal geen t-shirts meer maar voornamelijk polo shirts. Dat heet dan opgroeien of zo iets.

In mijn t-shirt tijd was toch wel het ultieme t-shirt het concert t-shirt. Ik bezocht in die jaren heel erg veel concerten en met name bij de grotere concerten werd er wel een t-shirt gescoord. Op wat uitzonderingen na waren dat allemaal zwarte t-shirts want rock was toch wel het meest bezochte genre en daar horen nu eenmaal zwarte t-shirts bij.

Nu zijn die t-shirts in de loop der jaren allemaal verdwenen om diverse redenen (verwassen, stuk, te krap geworden) maar een t-shirt bleek de jaren overleefd te hebben. Toen ik namelijk ,mijn kledingkast aan het bekijken was i.v.m. de naderende koude maanden vond ik dit shirt uit 1992 terug. Het klassieke Guns ´n Roses shirt dat ik bij het concert in de kuip aangeschaft had.waar ik samen met Dennis, Robbert en Jan naar toe geweest was (zie hier een vermelding van dat concert). De kleuren van het t-shirt zijn verschoten, de print is op sterven na dood en het zit erg krap. Daarnaast heb ik het in geen 10 jaar meer gedragen. Kortom het gaat de prullenmand in na meer dan twintig jaar in mijn bezit geweest te zijn. Dat kan geen enkel ander kledingstuk dat ik ooit heb bezeten dit t-shirt navertellen.