JPT beker

Deze beker vond ik terug in een donker hoekje en hij bracht meteen een sloot aan herinneringen terug. Het is de beker die ik kreeg toen ik de Jac. P. Thijsse school verliet in 1974 om mijn carrière op de Osdorper School Gemeenschap (zie de serie school herinneringen) voort te zetten. De JPT was een normale school die echter ook vier Montessori klassen had. Ik kwam in de tweede binnen van een Montessori klas waar de eerste, tweede en derde samen in zaten, na onze verhuizing van Amsterdam oost naar west. Dingen die mij bij gebleven zijn uit de vijf jaar die ik op de JPT heb doorgebracht zijn het krijgen van een foto met handtekening van Heinz Stuy, de keeper van Ajax. Een familielid van hem bleek tegenover de school te wonen en de klas stroomde leeg toen Heinz herkend werd. Ook van Willy Alberti, wiens platemzaak Disco Alberti, zich tegenover de school bevond. In de pauze liepen wij dan naar binnen en als Willy er was, was hij nooit te beroerd om een foto te signeren.

Op het montessori onderwijs deed je bijna niets klassikaal. Uitzonderingen waren het zingen (waarbij ik wijselijk erg zachtjes mee deed), het voorlezen (ik vond De brief van de koning van Tonke Dragt dusdanig spannend dat ik het boek uit de bibliotheek leende om het snel uit te kunnen lezen) en de musical die we aan het eind van de zesde klas maakten. Hier speelde ik de rol van notaris in het verhaal "De erfenis van ome Ko". Hoogtepunt van mijn school carrière was toch wel een open dag in de jaarbeurs in Utrecht waar ik en een klasgenote mochten tonen hoe ver je kon gaan met rekenen op het montessori onderwijs. Hier is zelfs een (klein) stukje van op het journaal uitgezonden. Mijn tijd op de JPT was een hele mooie en ik zal er altijd met plezier op terugkijken.

Wegwerkzaamheden: The sequel

Zoals vermeld zijn de wegwerkzaamheden in mijn wijk netjes op tijd afgerond en kan ik weer zonder tegenslag van en naar mijn huis toe rijden. Eind goed al goed zou je zo zeggen.

Echter niet in de gemeente Amsterdam waar men het kennelijk noodzakelijk vindt om het ene stuk weg na het andere open te breken. Zo reed ik gisteren terug van mijn werk naar huis en koos de route via Nieuw sloten. Ik reed vrolijk over de Laan van Vlaanderen tot ik opeens merkte dat het laatste stuk afgezet was. Nu was men hier de komende twee weken bezig met wegonderhoud. Ik kon dus omdraaien en een stuk omrijden voor ik weer thuis was. Dat wordt de komende twee weken dus weer over de A9 rijden. Ik ben benieuwd wat ze dan weer gaan open breken.

130

Met ingang van 1 september is de maximum snelheid op heel veel wegen verhoogd van 100 of 120 km per uur naar 130 km per uur. Voor mij persoonlijk is de A6 daar een mooi voorbeeld van. Dit is de snelweg die ik vanaf de A1 neem voor de laatste tien kilometer naar mijn werk.

Je zou dus verwachten dat ik korter over de reis zou doen want ik mag tenslotte harder rijden dan voor 1 september. Niets is echter minder waar want de nieuwe snelheid geldt alleen tussen zeven uur ´s avonds en zes uur ´s ochtends. Nu niet echt de tijdstippen dat ik van en naar kantoor rijd. Kortom net zoals heel veel verbeteringen die ons door de overheid aangeboden wordt weer eentje waar ik persoonlijk niets aan heb. Beste overheid, kan ik eens een keertje persoonlijk beter worden van de volgende doorbraak die jullie doorvoeren i.p.v. de normale situatie dat ik er niets aan heb.

Kliekjes

Nederlandse kliekjes

Zoals verteld had ik de afgelopen week een onverwacht verjaardagsfeestje van een Filipijnse vriendin. Naast een leuk feestje met muziek en drank was meer dan genoeg eten voor een team uitgehongerde voetballers. Een wat mij betreft erg goede gewoonte van de Aziatische volkeren, veel beter dan de blokjes kaas en leverworst die wij Nederlanders op tafel zetten, vergezeld van een paar nootjes.

Er was dusdanig veel voedsel in verhouding tot de gasten dat de doggy bag (ook een verplicht iets op Aziatische feestjes) die ik meekreeg van epische proporties was. Welnu de week is voorbij en ik kan je vertellen dat ik niet meer gekookt heb maar elke dag iets anders uit de goody bag getrokken heb. Zo was er draadjesvlees op zijn Filipijns met o.a. wortelen en paprika, een pittige vis, heerlijk lamsgehakt en uiteraard noodles. Het enige wat ik gedaan heb is wat rijst gekookt en verder heb ik vier dagen lopen smullen. Leve de Aziatische gewoontes!

The expendables 2

Na de maaltijd moesten we nog in straf tempo naar de zaal lopen want de film zou al bijna beginnen. We kwamen dan ook in een reeds donkere zaal waarin de trailers al stonden te draaien en zochent in het duister onze plekken op.

De film was de expendables 2 en deze begon al snel en, net zoals deel 1, het plot was flinterdun en de lijken spatten in grote getallen van het doek af. Maar je gaat niet naar the expendables om het plot maar om alle helden van vroeger samen in actie te zien. Deze keer hadden zowel Bruce Willis als Arnold Schwarzenegger grotere rollen en werden Jean Claude van Damme en Chuck Norris aan de cast toegevoegd. Gezien onze laatste vakantie in Amerika is Chuck de man en onder luid gejuich (van ons) kwam hij dan ook op. Het was anderhalf uur pretentieloos vermaak zoals dat zo mooi heet. Als je met deze actie sterren bent opgegroeid dan moet je deze film zien, anders kun je hem rustig overslaan.

Eetcafé Cineac

Vrijdag was er weer een eet en film avond voor de mannen, deze keer helaas zonder Frank. Hij bleek op het laatste moment niet mee te kunnen. Simon, Dennis en ikzelf zouden elkaar om zeven uur ontmoeten in Cineworld in Beverwijk, want dit multifunctionele gebouw had behalve een bioscoop ook nog eens een restaurant binnen de muren.

Al gauw waren we alle drie binnen en aangezien we ruim de tijd hadden was het voorgerecht en hoofdgerecht voor ons alle drie. Simon en Dennis hadden hier al eerder gegeten en zij adviseerden de saté. Ik wilde nog voor de gewone gaan maar zij smeerden mij toch de grand saté cineac aan. Ik moet zeggen een uitstekende keuze want de saté was (net zoals het voorgerecht zalmrol met crème fraîche en bieslook roomkaas) erg lekker. Men had ook nog Brand weizen van de tap dus de maaltijd kon niet stuk. Na was het voor iedereen koffie en de avond was goed begonnen.

Onverwacht verjaardagsfeest

De jarige met een vriendin

Ik zat donderdag (inderdaad een dag waarop veel gebeurde) in de auto op weg naar huis toen mijn telefoon ging. Het was een vriendin die begon dat het misschien een beetje aan de late kant was, maar er was een verjaardagsfeestje van een vriendin die 40 werd en of ik ook zin had. Na wat heen en weer gepraat bleek het in café die rooie te zijn op het Abraham Staalmanplein. Een voor mij erg bekende plek want hier had een vriend vroeger een stripboeken winkel waar ik in mijn studententijd vaak gewerkt had.

Ik hoefde dan ook niet lang na te denken en beloofde om langs te komen. Nu was ik al aan de late kant en at dus gauw een hapje voor ik mij naar het café begaf. Dat was echter helemaal fout want de jarige was een Filipijnse en dat betekent, net zoals op elk Aziatisch feest, dat eten uiteraard verplicht was. Ik werd dan ook vuil aangekeken dat ik maar een klein hapje nam i.p.v. een vol bord met heerlijkheden. Het was gezellig en ik zag een hoop bekenden waar ik even rustig mee bij stond te praten onder het genot van een spa blauw. Ik ging echter op tijd weer naar huis want ik moest vrijdag weer werken. Ik kwam echter niet weg zonder een doggybag van epische proporties mee te nemen dus naast een gezellige avond hoef ik de komende twee dagen ook niet te koken.

Apple event

De uitnodiging voor her Apple event

Na de verkiezingen kwam het echt belangrijke evenement van 12912 het Apple event waar de nieuwe producten aangekondigd werden. Om 19:00 uur Nederlandse tijd maakte Tim Cook, de opvolger van de overleden Steve Jobs, in San  Francisco de nieuwe producten bekend.

Het is niet de eerste keer dat Cook het doet en hij doet het zeker niet slecht maar hij is geen Steve Jobs dus een stukje van de magie is helaas wel verdwenen. Daarnaast wordt Apple door zo ontzettend veel bedrijven en mensen gevolgd dat er niet veel meer geheimen zijn, bijna alles is op de een of andere manier al gelekt. Wat gaan we dan krijgen in de komende tijd:

• De iPhone 5 (camera, processor, panorama foto's en groter scherm)
• IOS6 (betere Facebook integratie, 3D kaarten en Facetime over 3G)
• iTunes 11 (tabbladen, mini speler en betere playlist functionaliteit)
• Nieuwe oordopjes ;-)

Kortom geen ontzettend grote verrassingen maar wel een aantal solide verbeteringen, maar hoe goed Tim het ook moge doen, hij zal nooit Steve's ONE MORE THING kunnen overtreffen.

Tweede kamer verkiezingen 2012

Vandaag is de dag des oordeels ook wel bekend als 12912, 12 september 1912. Het gaat hier niet om het vergaan van de wereld zoals alle hotemetoten voorspelden naar aanleiding van de  Maya kalender maar om het stemmen voor de tweede kamer.

Ik ga zo meteen de deur uit en onderweg richting Almere zal ik bij het stemlokaal stoppen en VVD stemmen, iets dat ik al jaren doe en ook dit jaar na het doornemen van de belangrijkste topics uit de partij programma's en het invullen van de stem wijzer wederom ga doen. Waar ik er van te voren een hard hoofd in had dat er een kabinet samengesteld kon worden met zo veel stemmen voor VVD, SP en PVV is dat de afgelopen week flink veranderd. De SP is heftig gekelderd en de PvdA is uit de as herrezen. Volgens kenners doordat er zo veel gepeild wordt. Dat deed Roemer meteen roepen om een verbod op peilingen en Samson ging daar dwars tegenin met kreten over censuur. Dat bewijst, volgens mij, dat deze politici net zo gek zijn als Maya kalender goedgelovigen en geeft weinig hoop voor gezond verstand. Hopelijk kan er gauw een regering gevormd worden die zijn best gaat doen dit land weer omhoog te krijgen uit de modder.

Flashback New York 1995

Wederom een deel in de flashback serie en voor de tweede keer een flashback naar New York. De Amerika vakantie van 1993 met Dennis, Frank en Simon was zo goed bevallen dat Amerika aan mij bleef trekken. In 1994 was ik niet geweest (alhoewel ik toen mijn ouders een trip naar New York als cadeau gaf) maar in 1995 moest het er weer van komen.

Deze keer niet met mijn vrienden maar samen met een vriendin die door mijn verhalen, video en foto´s dusdanig enthousiast was geworden dat ze graag mee wilde. De vakantie zou drie weken duren en we begonnen te plannen waar we heem wilden gaan. Het zou in ieder geval, voor mij wederom, New York worden maar dat is zo een geweldige stad, daar kun je heel vaak naar toe gaan en elke keer weer nieuwe dingen zien. Reis dus mee naar september 1995 naar het eerste deel van mijn tweede Amerikaanse vakantie.