Wegwerkzaamheden: De finale

Het was dan eindelijk zover, de wegwerkzaamheden bij mij voor de deur zouden na drie weken beëindigd worden en alle ellende (nu ja, de eerste twee weken was er weinig ellende, maar de laatste week was niet echt leuk) zou voorbij zijn.

Zoals ik bij het begin van de wegwerkzaamheden al schreef had ik er een hard hoofd in dat alles tijdig klaar zou moeten zijn maar het blijkt dat ik te sceptisch was. Het project is keurig op tijd afgeleverd en dat is iets wat ik niet verwacht had. Wat het opgeleverd heeft is daarentegen wat ik wel verwacht had, weinig. Men heeft de werkzaamheden gebruikt om een paar drempels aan te leggen om de snelheid op de weg wat om laag te krijgen. En dan is drie weken werk met een grote ploeg mensen best wel een dure operatie geweest.

Afscheid

Afgelopen vrijdag was de afscheidsreceptie van een collega. Aanstaande dinsdag is zijn laatste werkdag bij ons en daarna begint hij bij zijn nieuwe werkgever prorail. Nu gebeurt het wel vaker dat een collega afscheid neemt bij ons bedrijf net zoals bij elk ander bedrijf in de wereld, maar dit is toch wel een speciaal geval.

Wij begonnen allebei tegelijk bij onze werkgever, alleen op twee verschillende afdelingen. Pas toen ik intern, na twee jaar, van job veranderde kwamen we elkaar voor het eerst tegen. Er ontstond eerst een goede gezamenlijk werksfeer en later werden we zelfs vrienden die gezamenlijk dingen ondernamen met nog enkele andere collega's erbij. Zo begonnen we ooit met een jaarlijkse BBQ met een forse groep en dat is inmiddels veranderd in een jaarlijkse spelletjes en hapjes dag. Ook slaagden we er in om voor ons twaalf en een half jarig jubileum een feest te organiseren voor het hele bedrijf samen met de rest van de mensen die toen ook zo lang in dienst waren. We gingen met zijn zessen in 2000 naar Disneyland Paris en ondanks dat hij en zijn vrouw inmiddels twee kinderen hadden gekregen gingen we een paar jaar later tien man sterk naar Ameland.

Zijn vertrek naar een ander bedrijf is geen einde aan onze vriendschap want we zullen als groep dingen samen blijven doen. Zo zal er binnenkort ween een tapas en spelletjes avond komen en een weekeind Duitsland is ook al gepland en  misschien gaan we ook weer een keertje naar Disneyland Paris. Toch is het zo meteen best wel een verandering om hem niet meer dagelijks rond te zien lopen en gezamenlijk de lunch te gebruiken. We hebben in ieder geval 24 jaar samen lol gehad bij ons bedrijf en dat is het belangrijkste.

Griepje

Toen ik donderdag avond naar bed ging was er nog helemaal niets aan de hand, maar tegen vijf uur in de ochtend werd ik wakker en voelde me niet al te best. Ik was wat misselijk en voelde me verder ook niet zo goed. Ik besloot dus twee paracetamolletjes in te nemen en ging weer slapen. Toen ik een paar uur later opstomd was ik niet echt ziek maar ook niet echt fit. Ik ging wel gewoon naar mijn werk, maar tegen een uur of twee besloot ik om naar huis te gaan. Opnieuw voorzien van enkele paracetamolletjes kroop ik de koffer in om drie uur en kwam daar pas vandaag tegen een uur of tien weer uit. Kennelijk was de lange nachtrust plus de tabletjes genoeg geweest want ik voel me weer helemaal fit en klaar om van het mooie weekend te genieten.

School herinneringen 2: Het school lied

Robert Long

Hierbij de tweede episode in het (onregelmatige) feuilleton van mijn school herinneringen. Waar ik het de eerste keer over geweld had (de krijtjes oorlog) gaat het deze keer over cultuur en creativiteit.

In ons eind examen jaar zaten wij na te denken over een ludieke actie om het schooljaar (en onze school carrière) mee af te sluiten. We besloten om een eigen school lied te schrijven en dit dan ten gehore te brengen aan onze leraren. Als melodie werd gekozen voor Toe maar jongens de beuk er in van Robert Long en de coupletten moesten uiteraard over onze leraren moesten gaan. Het refrein stond in drie seconden op papier. Dat werd "Toe maar Bohnen (de rector) de beuk er in, ja vooruit maar lui kwart voor acht (de standaard straf was 1 of meerdere malen je om kwart voor acht melden, de lessen begonnen om half negen).

Coupletten gingen onder andere over de wiskunde leraar (X kwadraat min wortel y, maakt nou eenmaal niemand blij) en de rector (Als je weer aan het kaarten bent, en je verliest je laatste cent). We hebben het lied nooit opgevoerd maar hadden ontzetten veel pret met het verzinnen van de coupletten). Helaas is het lied door mij niet bewaard en ken ik enkel nog flarden tekst en in één geval een heel couplet, maar dat we er heel veel lol mee hadden is wel in mijn geheugen bewaard gebleven.

Rabo Wereldpas

Schreef ik een week geleden nog over het aanvragen van mijn Rabo wereldpas, welnu binnen de beloofde vijf werkdagen vond ik de pas in de bus. Een net briefje met daaraan de pas lag in de bus op mij te wachten, en zoals het hoort geen enkele vermelding over pincode (deze was gelijk aan die van mijn oude pas) en wat dan ook.

Aangezien het enige probleem met mijn oude pas de magneetstrip in de supermarkt was had ik deze nog niet weggegooid (sterker nog ik gebruikte hem nog steeds om op mijn werk in de kantine met de chipknip te betalen) en zo kon ik de twee passen met elkaar vergelijken. De verschillen waren niet echt noemenswaardig waar de oude pas (zie de foto) in de breedte de tekst heeft is dat op de nieuwe pas in de lengte. Daarnaast staat er nu het IBAN nummer op de pas i.p.v. het rekening nummer, dit om internationaal te kunnen betalen. Het enige significante verschil is dat de nieuwe kaart "goedkoper" aanvoelt, ik kan het niet echt benoemen maar zo voelt het wel. Op zich logisch als er zoveel passen vervangen moeten worden maar toch....

Mij benieuwen of er hetzelfde met credit cards gaat gebeuren of dat deze toch een meer solide gevoel zullen houden. We zullen zien als ik een nieuwe credit card krijg.

Wegwerkzaamheden: De ergernissen

Inmiddels zit ik in week drie (volgens de planning teven de laatste week) van de wegwerkzaamheden. Waar ik de eerste twee weken weinig echte problemen kende (behalve dan het via een andere route rijden) beginnen de ergernissen zich nu op te stapelen.

Zo zijn de vakanties beëindigd en dat is te merken in de hoeveelheid verkeer op de weg. Omdat we nog maar een weg i.p.v. twee hebben is dat veel te veel verkeer en sta ik nu elke ochtend een kwartier in de file om mijn wijk te mogen verlaten en daarna richting de A10 te rijden. Wat is een kwartier op een mensenleven zeg je dan maar ik kan je verzekeren dat dat lang genoeg is om je stevig te ergeren. Het ziet er goed uit qua voortgang en hopelijk wordt de planning gehaald want dat betekent nog slecht drie keer tandenknarsen.

Bob Evers

Van jongs af aan ben ik al een verwoed lezer geweest en ik heb dan ook heel wat boeken gelezen. Aan jongen stonden de avonturen van Bob Prins, Jan Prins en Arie Roos aan de top van mijn lijst en ik had ze dan ook alle 32 in mijn bezit en heb ze meermalen herlezen. Een van de grootste frustraties was echter het opsporen van deel 33 want dat was het verolg op nummer 32, Cnall effecten in Casablanca.
Het boek bleek echter niet te bestaan en ik legde mij er bij neer dat ik het slot van het verhaal nooit te weten zou komen.

Ik zag echter laatst een download van de Bob Evers serie en dit bleken meer dan 50 delen te zijn. na wat speurwerk op het net kwam ik er achter dat door ruzie tussen auteur en uitgeverij deel 33 nooit verschenen was en dat pas na de dood van de schrijver het manuscript was teruggevonden. Nu ben ik niet zo erg dat ik de hele serie ga herlezen maar deel 33, een zeegevecht met watervrees staat op mijn e-reader en meer dan 35 jaar nadat ik aan het verhaal ben begonnen zal ik eindelijk weten hoe het afloopt met Jan, Bob en Arie en hun avonturen met agent Cnall.

BBQ

Dit weekend was de hele familie weer terug van de diverse vakantie bestemmingen. Ik uit Lissabon, mijn nichtje uit Sunny Beach en mijn zusje, zwager en neefje uit Frankrijk. Mijn ouders vonden het dus de hoogste tijd om weer eens gezellig bij elkaar te komen en zij organiseerden dan ook een BBQ. Nu was het weer niet slecht maar ook niet echt goed te noemen en onder wat gepush van de dames besloten we binnen te gaan eten zodat alleen mijn vader op en neer pendelde naar de tuin waar de BBQ opgesteld stond. Het was trouwens best wel een gezonde BBQ want naast het vlees stonden er ook gangen als aubergine en champignons op het menu.

Naast het eten was er ook tijd voor verhalen en een waar ik heel erg bij moest glimlachen was er een over mijn neefje. Hij begint eindelijk beter te eten en had op de camping een schnitzel van 2 ons met frites helemaal verorberd. Op de vraag of hij het lekker vond was het antwoord ja, maar... De schnitzel die hij meer dan een jaar terug bij de bokkedoorns had verorberd was toch lekkerder geweest. Dat deed mijn hart heel veel goed dat hij nog steeds wist hoe lekker hij daar gegeten had.

Prius spraak bediening

Nu ik besloten heb om mijn Toyota Prius te houden wordt het uiteraard tijd om te kijken wat voor extra opties er allemaal beschikbaar zijn in de meest geavanceerde auto van de wereld. Na eerst wat kleine dingen ontdekt te hebben zoals het instellen van de afstand voor voorop rijdende auto's voor de adaptive cruise control en gelezen te hebben dat door hard op de rem te trappen de auto even blijft stilstaan als je je voet van de rem haalt (exit hellingproef), was het tijd voor de grotere dingen.

Het eerste van die dingen was de spraak besturing die op de auto zit. Het knopje zat (uiteraard) net zoals alle andere knoppen op het stuur en als je die indrukt komt het spraak menu boven drijven. De simpelste (en dus eerste die ik probeerde) is de navigatie instellen op naar huis te rijden. Door het uitspreken van de woorden GA NAAR HUIS stelt de navigatie zichzelf in met de route naar huis. Het werkte prima dus experimenteerde ik verder met zaken als mensen opbellen door bv. BEL DENNIS te zeggen en navigatie naar andere plekken in te stellen. Of ik dit veel ga gebruiken weet ik niet maar het zijn verdomd leuke features die mijn auto mij biedt. Ik ben benieuwd wat voor grappen er verder nog opzitten.

Texas playlist

Enkele maanden geleden vertelde ik al dat ik een spotify gebruiker was geworden, dankzij het gratis abonnement dat ik van mijn provider xs4all had ontvangen. Ik ben er erg tevreden over en gebruik het zowel op mijn mobiel, mijn eigen computer als de laptop van mijn werk.

Nu is de voorpret van de Texas vakantie al aangebroken terwijl de vakantie pas over ruim acht maanden (2e pinksterdag) start. Een van de dingen die ik met Frank, Simon en Dennis schaar is onze voorliefde voor muziek. Na de muziek vakantie van dit jaar gaat Austin ons wederom veel muziek brengen en we hadden het al over typische nummers uit Texas zoals deze evergreen. Op een gegeven ogenblik kreeg ik dan ook het lumineuze idee om een Texas playlist aan te maken in Spotify waar we allemaal nummers in konden zetten. De voorwaarden zijn simpel. Het nummer moet of Texas of een van de steden die we bezoeken in de titel hebben. Al snel stonden de eerste nummers erin waarbij vooral deze Johnny Cash bijdrage niet onvermeld mag blijven, die gaat namelijk over The Alamo, een van de historische sites die we willen gaan bezoeken. Mij benieuwen hoe groot deze playlist gaat worden.