Dauphine

Mijn ouders hadden al maanden een lunch van mij tegoed bij Anna, een erg goed restaurant in de warmoesstraat. Het kwam er steeds niet van een een van de redenen was dat Anna alleen door de week geopend is voor lunches. Afgelopen donderdag was mijn nichtje teruggekomen van haar vakantie in Bulgarije op Sunny beach besloot ik voor deze zondag een ander lunch adres te selecteren.

De keuze viel op Dauphine en ik pikte dus eerst mijn zusje en daarna mijn ouders op voor het ritje naar Dauphine. Het was én schitterend weer én lekker rustig zodat wij een tafeltje buiten (in de schaduw) konden selecteren. De kaart kwam en mijn vader zijn oog viel meteen op de fruits de mer voor 2 personen (allerlei soorten garnalen, krab, kreeft, scheermesjes, coquille, langoustine etc. etc.) de dames gingen beiden voor een bagel (zalm met cream cheese en cream cheese) en we namen er twee salades caprece bij. Voeg daar een flesje Pouilly-Fuissé aan toe en je hebt een fantastische lunch. We genoten er heel erg van maar het lukte ons niet om de schotel met schaal en schelpdieren leeg te krijgen, het was gewoon te veel. Met pijn in ons hart lieten we wat restjes terugkeren maar er moest nog ruimte overblijven voor het dessert.

Gezien de hitte ging ik niet voor koffie maar nam een colonel (citroen ijs met vodka) terwijl mijn nichtje voor gewoon ijs ging en mijn moeder voor de chocolade truffel terrine met frambozen saus ging. Mijn vader nam gewoon een espresso en het werd wederom even erg stil terwijl iedereen zijn of haar dessert liet verdwijnen. Daarna was het tijd om op te breken na een hele gezellige middag. Deze gaat vervolgd worden met een BBQ als mijn zusje en zwager weer terugkomen van hun vakantie in Frankrijk.

School herinneringen 1: Krijtjes oorlog

Zoals enige tijd geleden verteld ben ik in Ede op de 50e verjaardag geweest van een oud schoolkameraad die ik na mijn schooltijd nooit meer gezien had. Uiteraard waren er twee grote onderwerpen van gesprek. De ene was wat we gedaan hadden na het verlaten van onze middelbare school, de andere was het ophalen van herinneringen aan onze schooltijd.

Behalve wij tweeën waren ook zijn vrouw en kinderen erg geïnteresseerd in die verhalen van vroeger en we hebben dan ook heel veel herinneringen opgehaald. Een aantal van die herinneringen waren dusdanig mooie verhalen dat ik ze hier op het blog ga plaatsen. Vandaag de 1e episode met als titel de krijtjes oorlog.

Op onze school kon je als leerling bij de conciërge een pakje krijtjes halen en dat deden we ook regelmatig. Niet om  mee te schrijven maar om mee te gooien.  Een tegen een muur of mede leerling uit elkaar spattend krijtje gaf best wel troep. Het hoogtepunt in de krijtjes oorlog was tijdens de wiskundeles. De leraar was er nog niet en er werd flink op los gegooid met als resultaat een wit klaslokaal. Toen de leraar arriveerde haalde hij de rector er bij en die vertelde aan de klas dat tenzij de schuldigen zich in de pauze kwamen melden de hele klas een week om kwart voor acht (de lessen begonnen om half negen) mocht komen melden. Onder een gezonde dosis peer pressure melden wij ons dan ook in de pauze bij de rector. Omdat hij het zo netjes vond dat wij ons zelf kwamen melden beloonde hij ons met twee weken om kwart voor acht komen. Zoals je begrijpt betekende dit ook een einde aan de krijtjes oorlog.

Vrijdagavond stapavond De Sara edition

Sara en echtgenoot

Ik was vrijdag vroeg op stap voor vrijdagavond stapavond want het was een prachtige dag en dan wil je vroeg buiten zijn om in het zonnetje te zitten en naar alle passanten te kijken, iets waar je je op de zeedijk probleemloos uren mee kan vermaken.

Bij de roode baron aangekomen zat een goede bekende al buiten en na binnen wat te drinken gehaald te hebben nam ik ook buiten plaats. Er hingen aardig wat ballonnen binnen met 50 en gefeliciteerd en ik vroeg me af wat er aan de hand was daar de eigenaresse volgende week pas 50 wordt.

Welnu de vrouw van deze kennis bleek die avond 50 te worden en zou na haar werk met haar collega's langskomen om dat te gaan vieren. 's Avonds kwamen als eerste de grote schalen met voedsel binnen, Thaise loempia's, gefrituurde garnalen, een soort sashimi van zalm (uiteraard met pepers) en nog het een en ander. Even daarna volgde Sara met haar collega's en het feest barstte los. Het was druk en gezellig in duurde tot in de late uurtjes. Mij benieuwen hoe het volgende week wordt als de eigenaresse van de zaak 50 wordt.

Flashback Engeland 2003

Het is weer tijd voor een flashback en deze keer wederom naar Engeland. Dit was mijn enige visite aan Engeland waarbij ik niet naar Londen ben geweest, alhoewel alle dorpjes die ik bezocht heb om Londen heen lagen.

Er was nog een tweede reden waarom dit een unieke flashback is en dat is dat het mijn eerste (en tot nu toe enige) zakenreis naar het buitenland is geweest. Ik heb inmiddels half Nederland afgereisd op diverse soorten zakelijk trips zoals klant bezoeken, cursussen, demo's, seminars en dergelijke maar het buitenland had ik nog nooit bezocht.

Denk nu trouwens niet aan luxe business class reizen met vijf sterren hotels en bezoekjes aan nachtclubs en champions league wedstrijden (onze partner SX3 had een skybox bij Machester United, hun hoofdkantoor lag namelijk in Manchester) maar het ging om een retourvlucht met Easyjet naar Stansted en een overnachting in een simpel drie sterren hotel in Bracknell. Desondanks voelde ik mij zeer vereerd met deze zaken trip naar het buitenland.

Ga dan ook mee op mijn zakenreis naar Engeland in 2003, hopelijk zullen er in de toekomst nog meer zakenreizen naar het buitenland volgen.

Secret warriors

In de begindagen van mijn blog plaatste ik vaak recensies van comics, boeken, muziek, films en andere dingen die mij interesseerden. Daar waren eigenlijk twee redenen voor, de ene was dat de lezersclub in het begin erg klein was en die hadden allemaal nog eens dezelfde interesse's als ik zelf. Je wist dus dat je je lezers dingen voorzette die ze leuk vonden. De tweede reden was dat ik het in die begin dagen best wel moeilijk vond om artikelen te schrijven en dan val je toch wel terug op dingen die je al vaker gedaan hebt. Het recensie schrijven is bij mij begonnen in het weekb;ad voor Westfriesland, toen ik nog in mijn vakanties in stripwinkel het gele teken in Hoorn werkte. Daarna deed ik het uiteraard vele jaren voor ons eigen comic informatieblad de Nuff Said, je kunt wel zeggen dat ik mijn sporen op dat gebied verdiend had.

De tijden veranderden en ik werd zowel zekerder van mijzelf als blogger en de groep lezers groeide gestaag en die hadden vaak andere interesses dan comics. Daardoor kwamen er (bijna) geen comic reviews meer op het blog. Ik ben nu echter een comic aan het lezen die ik heel erg goed vind en daarom hier een korte aanmoedigingsspeech voor de comic lezers op het blog (anderen moeten het stuk vanaf nu maar overslaan).

Op basis van de vele goede recensies en verhalen die ik er over gehoord had kocht (ja in tegenstelling tot films, boeken en muziek koop ik nog steeds comics, de rest download ik) ik de secret warriors omnibus van Jonathan Hickman. Het is inderdaad een fantastisch boek voor de Marvel liefhebber dat het begin van Nick Fury en SHIELD koppelt aan de huidige verhaal lijnen over Invasion tot Siege. Goed geschreven en goed getekend (Alex Maleev onder andere). Aam het eind van het boek (900 pagina's verder) is de verhaallijn ook afgelopen en blijf je (ik in ieder geval) met een erg tevreden gevoel achter. Kortom een aanrader en wat mij betreft is er maar een advies en dat is Kopen en Lezen!

Wegwerkzaamheden

Toen ik thuis kwam ban mijn werk vond ik een A4 stencil van mijn stadsdeel, Nieuw west, in de brievenbus. Nu gebeurt dat meerdere malen per jaar en dan gaat het over allerlei, voor mij, zinloze activiteiten en mededelingen. Bijvoorbeeld over afval scheiding en wegbreng tijden of over allerlei inspraak avonden waar ik nog nooit enig belang in de onderwerpen heb gehad.

Deze keer bleek het echter om een dreigbrief te gaan want er gaan wegwerkzaamheden plaatsvinden aan de Alpen, niet de bergen maar de doorgaande weg door mijn wijk. Volgens het bericht zal de overlast tot het minimale beperkt worden en zullen de werkzaamheden startten op 27 augustus eb begin oktober afgerond worden. Ik houd echter mijn hart vast want als ik enkele andere kleine projecten van de stad bekijk zoals bv. de noord-zuid lijn dan mag ik blij zijn als we binnen de 10 jaar klaar zijn en de hele wijk niet beneden NAP eindigt. Ik houd jullie op de hoogte van de voortgang.

Olympische spelen: De basketbal finale

Lebron James

Basketbal was altijd een sport die ik wel aardig vond maar nooit hoog op mijn lijstje stond van te volgen sporten. Een van de redenen is dat basketbal in Nederland geen internationale rol van belang speelt. Toen ik echter in 2011 in Miami een wedstrijd van de Miami Heat bezocht werd ik fan van de NBA in het algemeen en de Heat in het bijzonder. Mijn favoriete speler werd Lebron James en ik bleef de heat volgen.

Zo zag ik ze in 2011 de finale van de NBA verliezen maar in 2012 waren zij de glorieuze winnaar van de NBA. Er was daarna echter geen rust voor de sterren want het dream team. met uiteraard Lebron James,  werd klaargestoomd voor de Olympische Spelen waar zij Amerika aan basketbal goud moesten helpen. Ik zag diverse wedstrijden tijdens de spelen met mooi basketbal en het enige wat ik echt miste was de sfeer die ik in Miami had meegemaakt. Of dit nu kwam doordat het bij de spelen tammer was dan bij de NBA of het tv effect ik weet het niet. De finale moest ik helaas missen vanwege een zeiltocht maar ik kwam binnen bij de laatste minuten van de wedstrijd tegen Spanje die ongemeen spannend was. Ik zag mijn held met een twee en een drie punter de wedstrijd in het slot gooien en Amerika de titel bezorgen. Kortom een waardig slot van de gouden missie en voor mij leuk om nog even mee te pakken. Hopelijk kunnen we volgend jaar in Texas wederom een NBA wedstrijd zien.

Zeilen

Zaterdagmiddag was ik aan het nadenken over wat ik zondag zou gaan doen daar zondag een van de mooiere dagen van deze zomer ging worden met een verwachte topdrukte op de stranden. Ik hoefde niet al te lang na te denken want mijn telefoon ging af. Het was een van mijn beste vrienden met de vraag wat ik zondag ging doen. Toen ik zei dat hij waarschijnlijk een suggestie had bleek dat te kloppen, of ik zondag met hem en zijn broer ging zeilen. Zijn broer had sinds een jaar een zeewaardig zeiljacht en varen is iets wat ik erg leuk vind dus ja was erg snel gezegd.

Zondagochtend kwart voor tien stond ik dan ook klaar om de reis naar marina muiderzand in te zetten. Het bleek dat we niet gedrieën maar gevieren zouden gaan daar hun moeder ook mee zou varen. Na een kort ritje waren we in de jachthaven en betraden de boot, een bavaria 31, Een erg mooie en ruime boot met twee slaapcabine´s die ons ruim plaats bood in de kuip. We voeren de haven uit met als doel het paard maar de wind was dusdanig gunstig dat we lekker hard gingen en al heel snel bij het paard waren. De tocht werd daarna voorgezet naar Edam en Volendam voor we omdraaiden en terugkeerden naar de jachthaven. Het was een werkelijk fantastische dag en mijn eerste zeiltocht in lange tijd werd dan ook met warme gevoelens afgesloten.

De evolutie van de ketchup fles

Allemaal verschillende flessen Heinz

In sommige opzichten lijk ik aardig op een Amerikaan, zo is het niet alleen mijn favoriete vakantieland maar ben ik tevens een groot liefhebber van ketchup en dan uiteraard Heinz tomaten ketchup.

Nu is de fles van Heinz aardig geëvolueerd door de jaren heen. Van de glazen fles waar je hard op sloeg om de laatste restjes er uit te krijgen tot de huidige plastic knijp flessen. Ik zelf kan maar een nadeel vinden aan de plastic knijpfles en dat is het openmaken. Je schroeft de dop er af (geen probleem) en moet dan het lipje verwijderen dat daar zit, of dat nu is om de ketchup langer vers te houden, tegen het knoeien bij het transport of om een andere reden weet ik niet. Wat ik wel weet is dat het geen makkelijk klusje is. Het kost mij altijd wel wat gestuntel om de fles gereed voor gebruik te krijgen.

Nu sloeg ik weer een nieuwe fles aan en schroefde de dop eraf. Er bleek echter opeens een ander lipje onder te zitten met wat symbolen erop. na even kijken zag ik dat je een toplaag kon optillen en daar aan kon trekken. Dan zou het lipje vanzelf loskomen. Licht sceptisch deed ik dat dan ook maar tot mijn verbazing én vreugde bleek het ook te werken. Wat mij betreft is hiermee wederom een belangrijke stap in de evolutie van de ketchup fles genomen. Het zal mij benieuwen wat de volgende verbetering wordt.

Jonge hond

Vrijdagavond was het weer eens tijd om met een frisse coupe naar de wekelijkse stapavond te gaan. Dat betekende dat ik Dennis om kwart voor acht (we hadden een late afspraak deze keer, namelijk om acht uur) oppikte om samen naar onze vriendin Shirley te rijden.

Shirley heeft haar kapsalon aan huis en toen we de tuin betraden zagen we dat de weg van de achtertuin naar de voortuin geblokkeerd was. Normaliter loopt dan haar hondje in de tuin rond dus we zorgden ervoor dat die er niet uit kon. Toen we binnenkwamen zagen we echter twee honden. Naast haar lieve kleine hondje was ze voor de bijl gegaan en had een jonge bokser aangeschaft. Een lief hondje van tien (en een halve) week maar dus ook heel erg speels. Toen ik dan ook in de stoel ging zitten was Dennis het favoriete speel object van de pup maar die wist nog niet goed dat zijn tanden al heel behoorlijk wekten. Het werd dusdanig gortig dat de hond de tuin in gebonjourd werd zodat Shirley haar werk rustig kon afmaken. Zij moest echter regelmatig handelend optreden daar ook de dingen die in de tuin lagen veel interesse van de pup kregen. Mij benieuwen hoe ver deze jonge hond in zijn opvoeding is als wij over vier weken weer terugkomen.