Thai from sky

Zondagavond ging ik met een vriendin uit eten die ik al meer dan een half jaar niet gezien had. We zouden Thais gaan eten (jawel het was een behoorlijk Thais weekend geworden na het grand Thai festival en het bezoek aan Chao Phraya op zaterdag). We zouden bij Souvarnaphum gaan eten maar toen we elkaar 's middags op de chat spraken werd dat veranderd in haar momenteel favoriete Thai, Thai from sky in Amstelveen.

Ik pikte haar om half zeven op en nog geen kwartier later stonden we voor de deur bij Thai from sky. Het is een groot restaurant met ruim honderd zitplaatsen maar het was er akelig stil. Gelukkig was de oorzaak niet de kwaliteit van het eten want dat was prima. Ik liet mijn vriendin alles bestellen, dit is kennelijk een trend als ik met vrouwen bij Thaise restaurants eet. Dat betekende dat we als voorgerecht met de schotel met diverse Thaise hapjes begonnen. In dit geval de kipsaté, een vegetarische loempia, een loempia met kip en een viskoekje. Alles was even prima, niets op aan te merken zoals dat heet. De hoofdgerechten werden de kip met cashewnoten en de Massaman Nua, een milde curry met aardappelen en koe. Normaliter eet ik zelf wat pittiger maar beide gerechten waren erg lekker. De avond was erg gezellig en we besloten dan ook niet meer zo lang te wachten om een volgende afspraak te maken. De daad bij het woord voegend maakten we dan ook ter plekke een vervolg afspraak en wel binnen de twee weken, net voordat ik met vakantie naar Lissabon vertrek.

Chao Phraya

Na het verlaten van het beursplein was onze eerste halte het elfde gebod. Het was een prachtige dag en we zetten ons dan ook neder op het terras om onder het genot van een koel biertje, kriek voor haar, Leffe voor mij, gezellig bij te praten. Daarna was het tijd om te gaan eten en de keus was erg simpel. Samen met haar is het bijna altijd Thais en gezien het mooie weer wilden we uiteraard buiten eten. Dan kom je dus automatisch bij Chao Phraya op de nieuwmarkt terecht, aangezien dit het enige Thaise restaurant met terras is.

Na een korte wandeling wisten we het laatste vrije tafeltje buiten te scoren (we waren overduidelijk niet de enigen die van het mooie weer wilden profiteren) en al gauw zat zij in de kaart te neuzen om voor ons te bestellen. De keus viel op kip met cashewnoten, garnalen met Thaise basilicum en inktvis met rode pepers en kousenband. Toen werd het een tijdje erg stil want er genoten van de prima maaltijd. Na afloop kwamen we echter in gesprek met onze buurtjes twee dames uit Hongkong. Aangezien mijn vriendin daar al geweest is en het op mijn lijstje van vakantie bestemmingen staat werden er druk tips uitgewisseld over Hongkong en Amsterdam.

We namen noch koffie, noch een dessert bij Chao Phraya daar een stukje verder op de nieuwmarkt Tofani gevestigd is.Tofani is een echte originele Italiaanse ijssalon waar al het ijs zelfgemaakt is. Normaliter ben ik absoluut niet van de toetjes maar mijn vriendin bleef aandringen dus ik gaf toe en vroeg ook om een ijsje. Terwijl ik, wederom het laatste, tafeltje buiten annexeerde ging zij binnen ijs halen. Ik had gezegd surprise me en dat gebeurde ook. Het eerste bolletje was citroen maar het tweede bleek gember ijs te zijn. Het gember ijs was aardig maar ik vond de citroen toch lekkerder. De eerste spatten van de verwachte regenbui begonnen op dat moment los te komen en we besloten dus huiswaarts te keren na een heerlijke middag en avond met een prachtig weertje.

Thailand grand festival

Zaterdag had ik met een goede vriendin afgesproken om de stad in te gaan, een terrasje te gaan pakken en een hapje te gaan eten. Normaliter spreken wij dan af bij de het elfde gebod, deze keer was de afspraak echter op het beursplein.

Dit weekend was daar namelijk het Thailand grand festival, georganiseerd door het Thais verkeersbureau en de Thaise ambassade in Den Haag. Aangezien zij een grote fan van Azië is en degene die ervoor gezorgd heeft dat ik mijn eerste vakantie daar vierde was het niet meer dan logisch dat wij hier zouden beginnen.

Zij deed haar reputatie eer aan en was dus niet op tijd. Dat gaf mij de tijd om alvast even rond te kijken op het festival. Dat bestond uit een groot podium waar zang en dans uit Thailand vertoond werd en twee lange rijen van stalletjes daarnaast. Naast de stand van het verkeersbureau om toeristen te lokken en uiteraard een stand met Boeddhistische monniken bestonden de kraampjes alleen maar uit eet kraampjes, de Thai weten duidelijk wat belangrijk is. Toen mijn vriendin arriveerde genoten we van de muziek en dans, maakten samen ook een rondje waarbij zij uiteraard wat speciale thee kocht en verlieten na het nuttigen van een drankje dan ook weer het beursplein.

The Amazing Spider-Man

Als tweede (en tevens laatste) onderdeel van de boys night out stond een bezoekje aan The Amazing Spider-Man gepland. Met het huidige succes van de superhelden films is ook de Spider-Man serie opnieuw opgestart met nieuwe acteurs. Zoals gewoonlijk gingen wij naar onze nieuwe huisbioscoop Pathé de munt, en evenals de vorige maal konden wij onze auto op de beroemde steenworp afstand neerzetten.

Binnen scoorden wij allemaal wat te drinken en de mannen nog een ijsje voor de lekkere trek voor we ons naar de nok van de bioscoop begaven. Zaal 11 bleek namelijk ten eerste op de derde verdieping te liggen en daarna moesten we zelfs nog een trap op om de zaal te bereiken. Simon had de plekken gereserveerd en hij had prima werk geleverd want we zaten op de rij tussen de twee helften in en konden dus heerlijk onze benen strekken. Over de film kan ik kort zijn, hij was zeker niet slecht maar als superhelden niet helemaal jouw ding zijn dan hoef je er niet heen te gaan, ga in dat geval naar The Avengers toe. Wij verlieten in ieder geval ruim na twaalven de bioscoop met een tevreden gevoel. Op naar de volgende film en diner combo.

Maydanoz

Vrijdag was het weer zo ver, er was een boys night out gepland. Waar dat vroeger alleen om een goede maaltijd ging is dat enige tijd geleden in een nog steeds goede, maar kortere maaltijd en een superhelden film veranderd.

Voor het eten had Dennis Maydanoz, een Turks restaurant in de pijp uitgezocht. Johannes van Dam had het ooit een 9 gegeven en dat vonden wij de moeite van een bezoek waard. Parkeren lukte voor de deur, wat altijd een goed begin en we zagen de moeder van Dennis nog op het terras van haar stamkroeg zitten maar hadden geen tijd om aan te schuiven.

na uitgebreid bestuderen van de kaart (vooral de warme en koude voorgerechten, en het plan om er van beide een te nemen) lieten we ons bij het bestellen toch overhalen om het gemixte voorgerecht van drie maal warm en vijf maal koud te nemen. Daarnaast begonnen we uiteraard met een Turks biertje, het welbekende Enfes. Na enige tijd bracht onze serveerster ons de schaaltjes en bordjes met de voorgerechten en brave jongens als wij zijn lieten we helemaal niets achter. Er werd zelfs een extra mandje brood aangerukt om de schaaltjes goed leeg te schrapen. Daarna arriveerden de hoofdgerechten en ik had werkelijk niets te klagen over mijn schotel van gekruid lamsgehakt gerold in lawashbrood en met een yoghurt met tomatensaus. Kennelijk waren de anderen net zo tevrenden als ik want wederom ging alles schoon op. Na cappuccino, espresso, calvados en amaretto was het tijd om om de rekening te vragen en de trip naar de bioscoop in te zetten.

Co-maker

We hadden de afgelopen periode wederom een viertal studenten binnen gehad voor een co-maker. Dit is een stage opdracht die twintig weken duurt en waarin zij als een projectgroep een product moeten opleveren na die periode. Weliswaar hadden zij op een andere afdeling gewerkt maat omdat zij met Agile (Scrumm om precies te zijn) als project methodiek werkten had ik er zijdelings toch mee te maken gehad.

Ik had de groep geholpen met ten eerste een uitleg van de scrumm methodiek en ze daarna begeleid in het toepassen van de methodiek in hun project. Dat betekende dat ik in de opstart fase flink betrokken was geweest bij de groep maar toen alles begon te lopen had ik niet veel meer met ze te maken. Ik was dan ook erg verbaasd om er achter te komen dat die twintig weken alweer voorbij gevlogen waren. De reden dat ik er achter kwam was dat ik een uitnodiging kreeg voor de afscheidsborrel in onze vaste stek Grand café de havenkom. Om vijf uur begaf ik me dan ook naar het café waar het merendeel van de aanwezigen al buiten in het zonnetje zat. Onder het genot van een Hoegaarden van de tap was het een gezellig afscheid van de groep. Ze waren tevreden over de tijd die ze bij ons doorgebracht hadden maar nog tevredener over de 7½ die hun co-maker had opgeleverd. Het was wederom een leuke periode en ik ben benieuwd of ik de komende tijd met nog meer studenten groepen in aanraking kom.

Euromaster

Er zijn mensen die mij wel eens traag met bepaalde zaken noemen, soms ben ik het daar mee eens en soms ben ik het daar helemaal mee oneens. Deze keer heb ik echter, denk ik, een van mijn eigen records gebroken.

Net zoals op, bijna, elke leaseauto zit ook op mijn leaseauto een winter banden contract. Erg handig bij sneeuw en winters weer. Nu gaan die banden er ergens in oktober, november op om er weer in april af te gaan. Nu bedacht ik mij de afgelopen week opeens dat ik vergeten was mijn winter banden weer voor zomer banden om te ruilen. Na een belletje met het lokale euromaster filiaal was de afspraak uiteraard direct gemaakt maar zelfs voor mijn doen is dit wel heel erg traag. Betreschap voor de wissel naar de winter banden zullen we dan maar zeggen.

Igoogle

Als ik mijn pc opstart is een van de eerste dingen die geladen wordt mijn favoriete internetbrowser Chrome van Google. De pagina die dan meteen opgestart wordt is mijn persoonlijke iGoogle pagina met daarin de gadgets die ik veel gebruik (Gmail, Agenda en dergelijke), RSS feeds naar de blogs die ik volg en mijn lijst met bookmarks.

Toen ik de browser vandaag opstarte zag ik bovenaan in beeld een boodschap staab. Wat blijkt Google gaat ook met iGoogle stoppen. De zoekmachine gigant is zijn aanbod aan het stroomlijnen en iGoogle is een van de slachtoffers. Dat betekent dat ik naar iets anders moet gaan uitzien om een persoonlijke startpagina te houden die werkt op elke computer waar ik op aanlog zonder dat ik daar iets voor hoef in te stellen. Gelukkig heb ik daar wel even de tijd voor want Google doet zijn aankondigen altijd zeer tijdig. iGoogle gaat namelijk stoppen op 1 november 2013 en dat betekent dat ik nog bijna zestien maanden de tijd heb om een opvolger te vinden.

Wat & Hoe Lissabon

Het lijkt wel of Lissabon de vakantie hotspot van de afgelopen jaren is geweest. Een goede collega van mij, met wie ik onder andere uitstapjes naar Frankrijk, Duitsland en België heb gemaakt was er afgelopen mei. Een van mijn teamleden was er twee jaar geleden met zijn gezin en van hem kreeg ik de wat en hoe gids voor Lissabon te leen voor mijn eigen vakantie. Een voor mij onbekende serie reisgidsen, normaliter heb ik iets uit de 100% serie of een van de capitool reisgidsen.

Inmiddels heb ik de eerste stukjes in de gids gelezen en die bewijzen drie dingen. Ten eerste dat dit een prima gids is die in de rugzak mee gaat op de vakantie en ten tweede laat de gids zien dat Lissabon een erg goede keuze voor onze vakantie is. Het laatste bewijs dat de eerste lees ronde opleverde was het feit dat ons hotel goed gelegen is. We zitten in een van de oude wijken van de stad en wel bovenaan. Waarom is dit laatste belangrijk, welnu Lissabon is een van de vele steden (bezoek ze allemaal) die op (zeven) heuvels gebouwd is. De tip is dan ook als je de stad gaat verkennen om van boven naar beneden te lopen en dat gaat ons dus lukken door de ligging van ons hotel.

Wat verder goed naar voren komt is dat er vier belangrijke wijken met bezienswaardigheden, restaurants, cafés en winkels zijn in Lissabon. Met ons verblijf van zes dagen komt dat perfect uit, een dag per wijk en een dag om wat overige activiteiten te ontplooien, zoals het Christusbeeld,  het Vasco de Gama winkelcentrum en de moderne stadswijk waar dit winkelcentrum in ligt. Nog minder dan drie weken en Lissabon here we come!

Flashback Schotland 2007

Vier van de vijf vaste deelnemers aan de whisky proeverijen van café L&B hadden besloten om een pelgrimage te maken naar het beloofde whisky land, Schotland. In april 2007 was het dan zover en zouden wij een week naar Schotland vertrekken om zowel het land als de diverse whisky stokerijen te bezoeken.

De route was van te voren vastgesteld, op de kaart stonden in ieder geval bezoeken aan Oban, Dufftown en Edinburgh, de overige plaatsen onderweg zouden we wel zien. Iedereen had er ontzetten veel zin in en ook de vijfde proever wenste ons heel veel plezier op deze vloeibare vakantie. Het vertrek was op 12 april en op 18 april zouden wij weer voet op Nederlands bodem zetten. Daal dus af naar april 2007 in het blog om de avonturen van vier whisky proevers in het beloofde land mee te maken. Veel plezier met het lezen van deze verhalen uit een unieke vakantie.