Zoals vaker op dit blog gememoreerd ben ik een fanatiek foursquare gebruiker. Foursquare is een social media app waarmee je je kunt zien waar je vrienden zijn en waar je aan je vrienden kunt laten zien wat je op dat moment aan het doen bent.
Ik deed mijn eerste check-in in op 16 oktober 2010 bij Asian delight en sindsdien heb ik meer dan 3200 check ins gedaan, niet alleen in Nederland maar ook in Amerika en Istanbul. Ik vind foursquare nog steeds ontzettend leuk, soms erg handig en spaar fanatiek badges. Een ding van de app is echter minder, het snel inchecken zit er niet bij. Het is nog steeds vele malen vlotter en handiger dan in de begintijd maar inchecken kost nog steeds tijd en behoorlijk wat keren klikken. Daar is nu een einde aangekomen met Checkie, dit is een app bovenop foursquare waar je met een klik incheckt. Razendsnel en overzichtelijk. De app geeft zelfs nog terug hoeveel punten de checkin oplevert maar laat verder niets zien. Als ik de tijd heb gebruik ik gewoon foursquare om in te checken, dat biedt toch meer. Maar als ik haast heb is Checkie onverslaanbaar, een aanrader voor elke iPhone foursquare gebruiker.
donderdag 10 mei 2012
Checkie
woensdag 9 mei 2012
Eten in Amerika
Ondanks dat alle dagen voor de Amerika vakantie inmiddels gevuld zijn, zijn er hier en daar nog wat gaatjes die opgevuld moeten worden. Twee van die gaatjes vulde ik gisterenavond in met Dennis tijdens een chat sessie.
De eerste was niet overmatig belangrijk maar wel lekker, namelijk het ontbijt tijdens onze laatste dag in St. Louis. Dennis kwam hier aandragen met Rooster, verkozen tot de beste ontbijt plek in St. Louis. Hoe kan een stel lekkerbekken als wij zijn een dergelijke locatie aan zichzelf voorbij laten gaan. Dat was natuurlijk onmogelijk dus voordat we op bezoek gaan bij Ulysses S. Grant staat er een ontbijt bij Rooster in de agenda!
De tweede open plek was iets belangrijker, er was nog geen diner ingepland voor ons bezoek aan de Grand Ole Opry. De show is van zeven tot negen dus het wordt of een heel laat diner of een redelijk op tijd diner. We besloten voor het laatste en aangezien er nog geen Aziatisch restaurant op de kaart stond besloten we te kijken welke Aziaten Nashville in de aanbieding heeft. Welnu dat zijn er niet echt veel en zo kwamen we bij Sukho terecht, een Thais restaurant. We gaan hier voor de show heen dus we moeten om een uuur of vijf aan tafel gaan. Gezien de gemiddelde reisafstanden in Nashville, maximaal een kwartier, is dat geen enkel probleem. Kortom weer twee leuke restaurants erbij in de vakantie en nog tien dagen tot we vertrekken. Ik zeg Bring it on!!!
De eerste was niet overmatig belangrijk maar wel lekker, namelijk het ontbijt tijdens onze laatste dag in St. Louis. Dennis kwam hier aandragen met Rooster, verkozen tot de beste ontbijt plek in St. Louis. Hoe kan een stel lekkerbekken als wij zijn een dergelijke locatie aan zichzelf voorbij laten gaan. Dat was natuurlijk onmogelijk dus voordat we op bezoek gaan bij Ulysses S. Grant staat er een ontbijt bij Rooster in de agenda!
De tweede open plek was iets belangrijker, er was nog geen diner ingepland voor ons bezoek aan de Grand Ole Opry. De show is van zeven tot negen dus het wordt of een heel laat diner of een redelijk op tijd diner. We besloten voor het laatste en aangezien er nog geen Aziatisch restaurant op de kaart stond besloten we te kijken welke Aziaten Nashville in de aanbieding heeft. Welnu dat zijn er niet echt veel en zo kwamen we bij Sukho terecht, een Thais restaurant. We gaan hier voor de show heen dus we moeten om een uuur of vijf aan tafel gaan. Gezien de gemiddelde reisafstanden in Nashville, maximaal een kwartier, is dat geen enkel probleem. Kortom weer twee leuke restaurants erbij in de vakantie en nog tien dagen tot we vertrekken. Ik zeg Bring it on!!!
Labels:
Amerika,
Nashville,
Restaurant,
Rooster,
St. Louis,
Sukho Thai,
Vakantie
dinsdag 8 mei 2012
Rückblick Duitsland 2006
Wederom een terugblik, deze keer vermomd als rückblick. In december 2006 organiseerde de PV van mijn werk weer een eindejaarstrip en deze keer ging de reis naar de Duitse kerstmarkten. Onze vaste club twijfelde geen moment en we besloten dan ook de tocht mee te maken. De gang bestond uit tien man/vrouw en het credo was erg simpel, een weekend lang heel veel lol hebben.
We vertrokken zaterdag 16 december met de bus uit Almere om als eerste te gaan shoppen in het grootste winkelcentrum van Europa en vervolgens de bijbehorende kerstmarkt te bezoeken. Het avond programma bestond uit een bezoek aan de grootste (hier is een thema terug te vinden) indoor skibaan van Europa om na een overnachting naar de grootste (jawel, een thema) kerstmarkt van Duitsland af te reizen. Na daar de middag doorgebracht te hebben zou de thuisreis naar Almere wederom ingezet worden. Kortom daal af naar december 2006 om daar een blast from the past mee te maken. De PV trip Duitsland 2006.
We vertrokken zaterdag 16 december met de bus uit Almere om als eerste te gaan shoppen in het grootste winkelcentrum van Europa en vervolgens de bijbehorende kerstmarkt te bezoeken. Het avond programma bestond uit een bezoek aan de grootste (hier is een thema terug te vinden) indoor skibaan van Europa om na een overnachting naar de grootste (jawel, een thema) kerstmarkt van Duitsland af te reizen. Na daar de middag doorgebracht te hebben zou de thuisreis naar Almere wederom ingezet worden. Kortom daal af naar december 2006 om daar een blast from the past mee te maken. De PV trip Duitsland 2006.
maandag 7 mei 2012
Een dag in St. Louis
Met nog minder dan twee weken te gaan en nog steeds een dag te vullen voor de vakantie moest er nog wel wat gaan gebeuren. Vandaar dat ik de zondag besteed heb aan een onderzoek van wat we nog konden doen in St. Louis en het programma voor de laatste dag heb samengesteld. Het is een mix van cultuur, shoppen, muziek en eten geworden en daarmee is onze vakantie voor 2012 ingevuld.
We openen de dag met een stukje cultuur en historie een bezoek aan het huis van Ulysses S. Grant, de beroemde generaal uit de burgeroorlog. Lunchen doen we vervolgens bij de Morgan street brewery, een van de vele kleine brouwerijen die St. Louis rijk is. Ze hebben hier een goede menukaart, een mooie patio om te lunchen en diverse eigen bieren om bij die lunch te gebruiken. Na een goede lunch reizen wij af naar The loop, een winkelgebied in St. Louis. We gaan de avond eindigen met eens stukje muziek in de broadway oyster bar. Daar treed de funky butt brass band uit New Orleans op. Kortom een muzikaal einde aan een hele muzikale vakantie.
We openen de dag met een stukje cultuur en historie een bezoek aan het huis van Ulysses S. Grant, de beroemde generaal uit de burgeroorlog. Lunchen doen we vervolgens bij de Morgan street brewery, een van de vele kleine brouwerijen die St. Louis rijk is. Ze hebben hier een goede menukaart, een mooie patio om te lunchen en diverse eigen bieren om bij die lunch te gebruiken. Na een goede lunch reizen wij af naar The loop, een winkelgebied in St. Louis. We gaan de avond eindigen met eens stukje muziek in de broadway oyster bar. Daar treed de funky butt brass band uit New Orleans op. Kortom een muzikaal einde aan een hele muzikale vakantie.
zondag 6 mei 2012
Pit droids
4 mei was het Star Wars dag. Ik had hier nog nooit van gehoord maar het blijkt dat de fameuze star wars quote "May the force be with you", af en toe uitgesproken wordt als May the fourth, oftewel 4 mei. Ter ere van Star Wars dag besloot Lucasarts het iPhone spel Pit droids dit weekend gratis beschikbaar te stellen. Ik heb het spel als echte Hollander dan ook gedownload en begon eens te kijken wat ik nu eigenlijk gedownload had.
Het spel blijkt een soort begeleid de robots naar de uitgang van het level spel te zijn. Er komen robots (eerst een kleur, maar ik heb er nu al vier verschillende in een level) uit een opening en die lopen dan blind een richting uit tot ze tegen een obstakel aanlopen. Je krijgt een set van pijlen om de robots een richting uit te sturen en ze zo naar de uitgang te begeleiden. De level's worden steeds complexer en de set van pijlen wordt ook steeds verder beperkt om ieder level weer wat lastiger te maken. Ik vind het spel erg leuk om te spelen en heb inmiddels de eerste area van vijftien level's uitgespeeld. Er zijn echter meer dan 100 levels in de game dus ik zal nog wel een tijdje lol beleven aan star wars pit droids!
Het spel blijkt een soort begeleid de robots naar de uitgang van het level spel te zijn. Er komen robots (eerst een kleur, maar ik heb er nu al vier verschillende in een level) uit een opening en die lopen dan blind een richting uit tot ze tegen een obstakel aanlopen. Je krijgt een set van pijlen om de robots een richting uit te sturen en ze zo naar de uitgang te begeleiden. De level's worden steeds complexer en de set van pijlen wordt ook steeds verder beperkt om ieder level weer wat lastiger te maken. Ik vind het spel erg leuk om te spelen en heb inmiddels de eerste area van vijftien level's uitgespeeld. Er zijn echter meer dan 100 levels in de game dus ik zal nog wel een tijdje lol beleven aan star wars pit droids!
zaterdag 5 mei 2012
Kortingsbon
Zoals bij velen bekend is Amerika het land van de kortingen. Waar wij in Nederland zegeltjes sparen om dan op een gegeven ogenblik driehonderdduizend zegeltjes te kunnen inwisselen voor een theelepeltje doet Amerika dat veel makkelijker met kortingsbonnen.
Nu heeft een van de restaurants, Bacana Brazil, waar wij gaan eten een mooie kortingsactie op de eigen website. Koop een kortingsbon van 25 dollar voor de prijs van 10 dollar en gebruik deze bij je volgende bezoek. Nu hoef je dat geen twee keer te zeggen tegen een stel Hollanders dus wij waren in de markt zoals dat zo mooi heet. De bon had echter een geldigheidsduur van slechts één maand dus we konden hem pas begin mei kopen. Nu maakt de elektronische agenda en het internet alles tot een makkie dus begin mei kregen zowel Dennis als ik een seintje dat het tijd was om de kortingsbon te kopen. Dennis schafte de bon aan met zijn paypal account en vervolgens maakte hij via opentable een reservering voor donderdag 24 mei.
Kortom met een paar internetklikken hebben wij een restaurant met korting gereserveerd in een ander continent, hoe makkelijk kan het leven niet zijn.
Nu heeft een van de restaurants, Bacana Brazil, waar wij gaan eten een mooie kortingsactie op de eigen website. Koop een kortingsbon van 25 dollar voor de prijs van 10 dollar en gebruik deze bij je volgende bezoek. Nu hoef je dat geen twee keer te zeggen tegen een stel Hollanders dus wij waren in de markt zoals dat zo mooi heet. De bon had echter een geldigheidsduur van slechts één maand dus we konden hem pas begin mei kopen. Nu maakt de elektronische agenda en het internet alles tot een makkie dus begin mei kregen zowel Dennis als ik een seintje dat het tijd was om de kortingsbon te kopen. Dennis schafte de bon aan met zijn paypal account en vervolgens maakte hij via opentable een reservering voor donderdag 24 mei.
Kortom met een paar internetklikken hebben wij een restaurant met korting gereserveerd in een ander continent, hoe makkelijk kan het leven niet zijn.
vrijdag 4 mei 2012
Suvarnaphum
Mijn nichtje verblijft deze week voor het eerst alleen thuis. Mijn zuster en zwager zijn met mijn neefje een week naar Frankrijk vertrokken en mijn nichtje had besloten niet mee te willen gaan. Gezien de foto's die op facebook voorbij kwamen had ze geen slecht leven maar vanmiddag zond ik haar een berichtje of ze zin had om vanavond uit eten te gaan. Nu hoef je dat geen twee keer te vragen en om half zeven stond ik dan in Amstelveen voor de deur.
Zij is fan van Kokusai een sushi restaurant in Amstelveen en daar wou ik haar ook mee naar toe nemen. Toen zij vroeg of ik gereserveerd had en mijn ontkennend antwoord daarop kreeg was het antwoord "Laat maar zitten, Kokusai zit altijd vol moest er een andere optie komen. Ik besloot dan ook naar mijn thuishaven te rijden en vroeg aan haar of het Italiaans, Thais of sushi moest worden. Grote twijfel want alle drie waren favoriet van de dame. Ik besloot dus naar een vertrouwd adres te gaan en wel Suvarnaphum.
Het was er, gelukkig voor Mem, weer ouderwets druk en eigenlijk was er geen tafeltje meer voor ons. Door wat met gereserveerde plekken te schuiven kregen wij alsnog twee plaatsen en konden ons aan de maaltijd zetten. Uiteraard de gemixte Thaise hapjes vooraf en voor mij rund in Thaise basilicum en pepers en voor mijn nichtje noodles met garnalen en kip. Zij kreeg stokjes bij haar gerecht en bleek daar probleemloos overweg mee te kunnen, respect! Suvarnaphum heeft er wederom een fan bij want net zoals iedereen die ik hier mee naar toe neem kon ook mijn nichtje de maaltijd zeer appreciëren. Na had ik uiteraard espresso maar zij nam noch een nagerecht van ijs, meloen en kleefrijst. Na nog een koffie van het huis was het tijd om mijn nichtje weer thuis af te zetten na een geslaagde avond.
Zij is fan van Kokusai een sushi restaurant in Amstelveen en daar wou ik haar ook mee naar toe nemen. Toen zij vroeg of ik gereserveerd had en mijn ontkennend antwoord daarop kreeg was het antwoord "Laat maar zitten, Kokusai zit altijd vol moest er een andere optie komen. Ik besloot dan ook naar mijn thuishaven te rijden en vroeg aan haar of het Italiaans, Thais of sushi moest worden. Grote twijfel want alle drie waren favoriet van de dame. Ik besloot dus naar een vertrouwd adres te gaan en wel Suvarnaphum.
Het was er, gelukkig voor Mem, weer ouderwets druk en eigenlijk was er geen tafeltje meer voor ons. Door wat met gereserveerde plekken te schuiven kregen wij alsnog twee plaatsen en konden ons aan de maaltijd zetten. Uiteraard de gemixte Thaise hapjes vooraf en voor mij rund in Thaise basilicum en pepers en voor mijn nichtje noodles met garnalen en kip. Zij kreeg stokjes bij haar gerecht en bleek daar probleemloos overweg mee te kunnen, respect! Suvarnaphum heeft er wederom een fan bij want net zoals iedereen die ik hier mee naar toe neem kon ook mijn nichtje de maaltijd zeer appreciëren. Na had ik uiteraard espresso maar zij nam noch een nagerecht van ijs, meloen en kleefrijst. Na nog een koffie van het huis was het tijd om mijn nichtje weer thuis af te zetten na een geslaagde avond.
Labels:
Almere,
Amstelveen,
Eten,
Frankrijk,
Kokusai,
Restaurant,
Suvarnaphum,
Vervoer,
Werk
donderdag 3 mei 2012
Wisseling van de wacht
Zoals met elk café veranderd ook het elfde gebod met de loop der jaren. Zowel clientèle als barpersoneel maken wisselingen door. Een van de grootste veranderingen was toch wel het overlijden van Ben, nu twee jaar geleden. Ineke twijfelde of ze zou stoppen maar besloot het café toch aan te houden. Voornaamste mannen achter de bar werden toch wel Pim en Bogdan, twee studentenpoliticologie.
Inmiddels zijn beiden ook al weer vertrokken, Bogdan voor een stage in zijn vaderland Servië en Pim is alweer een tijdje afgestudeerd. Hij bleef echter achter de bar werken want hij kon maar geen job vinden die hem wat leek. Ook dat is inmiddels veranderd en hij heeft voor een baan in de logistiek in de haven van Rotterdam gekozen. Alleen het bloed kruipt waar het niet gaan kan en Pim heeft dus besloten één dag per maand te blijven werken in het elfde gebod. Zo kun je zien wat een aantrekkingskracht deze bar heeft op de mensen die er komen. Pim stond zondag de 29e april weer achter de bar en de volgende keer wordt de laatste zondag van mei. Mocht je Pim dus weer eens willen zien dan is dat je kans.
Inmiddels zijn beiden ook al weer vertrokken, Bogdan voor een stage in zijn vaderland Servië en Pim is alweer een tijdje afgestudeerd. Hij bleef echter achter de bar werken want hij kon maar geen job vinden die hem wat leek. Ook dat is inmiddels veranderd en hij heeft voor een baan in de logistiek in de haven van Rotterdam gekozen. Alleen het bloed kruipt waar het niet gaan kan en Pim heeft dus besloten één dag per maand te blijven werken in het elfde gebod. Zo kun je zien wat een aantrekkingskracht deze bar heeft op de mensen die er komen. Pim stond zondag de 29e april weer achter de bar en de volgende keer wordt de laatste zondag van mei. Mocht je Pim dus weer eens willen zien dan is dat je kans.
woensdag 2 mei 2012
Monnik voor een maand
Afgelopen jaar liep een kennis van mij rond met een hele grote stapel aan uitnodigingen. Het bleken uitnodigingen te zijn voor zijn inwijding als boeddhistische monnik in een tempel in Thailand. Dit was al jaren zijn grote wens en aangezien hij Thais kon spreken en heilig in het Boeddhisme geloofde was dit geen onmogelijke opgave. Even een tripje naar Thailand maken zat er voor mij niet in dus ik heb de ceremonie gemist maar de foto's stonden uiteraard op facebook. Na de ceremonie kwam hij terug vol mooie verhalen en erg blij met de stap die hij gezet had. Het had hem uiteraard een flinke som geld gekost en dat voor een monnik schap van slechts een maand. Aangezien hij na die tijd weer vertrok naar Nederland moest hij uit de orde treden en weer terugkeren naar zijn burgerlijke bestaan.
Afgelopen Koninginnedag moest ik hier plotsklaps weer aan terugdenken want hij stond armbandjes uit te delen aan diverse Thaise dames die hier zeer ingenomen mee waren. Dit deed me uiteraard terugdenken aan mijn eigen vakantie in Bangkok en mijn zegening door een Thaise monnik. Kortom ook als uitgetreden monnik kun je de mensen nog een plezier doen, niet dat mij dat er toe zal bewegen om monnik te worden.
Afgelopen Koninginnedag moest ik hier plotsklaps weer aan terugdenken want hij stond armbandjes uit te delen aan diverse Thaise dames die hier zeer ingenomen mee waren. Dit deed me uiteraard terugdenken aan mijn eigen vakantie in Bangkok en mijn zegening door een Thaise monnik. Kortom ook als uitgetreden monnik kun je de mensen nog een plezier doen, niet dat mij dat er toe zal bewegen om monnik te worden.
dinsdag 1 mei 2012
Koninginnedag
Dit jaar was ik weer in het land tijdens Koninginnedag. Vorig jaar zat ik met de boys in Amerika en had het feestje dus gemist. Ik had dit jaar voor Koninginnedag en niet voor Koninginnenacht gekozen aangezien er goed weer voorspeld werd voor de maandag. Nu goed weer bleek een understatement te zijn en met een stralend zonnetje vertrok ik in de middag richting Nieuwmarkt. Aangezien de trams niet naar het centrum reden was het twee maal overstappen met de metro maar tegen half vier was ik gearriveerd. Wat als eerste opviel was dat het er minder druk uitzag dan in voorgaande jaren. De kinder kermis stond netjes opgesteld maar de bandjes waren afwezig. Het lijkt wel of de gemeente het feest elk jaar verder inperkt tot er niets meer overblijft.
Ik liep over een rustige zeedijk naar de roode baron en mekhong river, waar iedereen zat. Het was pas echt druk bij de kolk waar de aanwezige bars een groot podium met dj buiten hadden staan maar daarachter was het alweer rustig, voor Koninginnedag dan. Ik arriveerde als eerste in een drukke roode baron waar ik een heerlijk plaatsje in het zonnetje had bij een grote groep vrienden en bekenden. Onder het genot van muziek en een drankje werd er gepraat en mensen gekeken. Iedereen pendelde een beetje heen en weer tussen de twee café´s en het was een heerlijke dag. Aangezien dinsdag gewoon weer een werkdag was ging ik tijdig weer naar huis, echter niet nadat ik een wonder had aanschouwd. Na twee dagen weekend, een Koninginnedag en een Koninginnenacht was het bier op in de roode baron en dat was iets wat niemand voor mogelijk had gehouden.
Ik liep over een rustige zeedijk naar de roode baron en mekhong river, waar iedereen zat. Het was pas echt druk bij de kolk waar de aanwezige bars een groot podium met dj buiten hadden staan maar daarachter was het alweer rustig, voor Koninginnedag dan. Ik arriveerde als eerste in een drukke roode baron waar ik een heerlijk plaatsje in het zonnetje had bij een grote groep vrienden en bekenden. Onder het genot van muziek en een drankje werd er gepraat en mensen gekeken. Iedereen pendelde een beetje heen en weer tussen de twee café´s en het was een heerlijke dag. Aangezien dinsdag gewoon weer een werkdag was ging ik tijdig weer naar huis, echter niet nadat ik een wonder had aanschouwd. Na twee dagen weekend, een Koninginnedag en een Koninginnenacht was het bier op in de roode baron en dat was iets wat niemand voor mogelijk had gehouden.
Labels:
Café,
De roode baron,
Drinken,
Mekhong river,
Muziek,
Vervoer
Abonneren op:
Posts (Atom)







