Bijpraat borrel

Net zoals elk bedrijf houdt mijn bedrijf regelmatig bijeenkomsten waarin de medewerkers van allerlei zaken op de hoogte gehouden worden. Vroeger ging dat onder mooie namen als bedrijfs meeting (in de wandelgangen al gauw tot kantine overleg omgedoopt vanwege de enige locatie die groot genoeg was om al het personeel te huisvesten) werd verkocht. Welke naam de meeting ook had, na de bijeenkomst was het merendeel van het personeel snel verdwenen want ons bedrijf kent heen echt borrel cultuur, maar meer een van op tijd thuis zijn voor de piepers van moeders cultuur.

Dit jaar was de naam van het geheel de bijpraat borrel en deze werd niet in de kantine gehouden maar in de hal. Modern, zoals dat hoort, zonder stoeltjes maar staand. Dat noopt tot niet ellenlang ouwehoeren maar snel en to the point je verhaal vertellen. Na een korte terug en vooruitblik door zowel CEO als hoofd commercie en een korte cloud demo was het dan al snel tijd voor de borrel. En net zoals altijd verdwenen veel mensen ook weer heel snel maar de overgebleven (en, hoe onverwacht, daar hoorde ik ook bij) lieten zich de drankjes en de hapjes goed smaken. Wat mij betreft is deze methode een verbetering, de verhalen duren niet al te lang en zijn veel minder wijdlopig. Op naar de volgende bijpraat borrel.

De marsman

Sinds enkele maanden zijn wij een nieuwe collega rijker en ondanks het feit dat hij een harde werker en een prettige collega is heeft hij één hele slechte eigenschap waardoor ik mij afvraag of wij wel zo blij met hem moeten zijn.

Zijn vrouw werkt namelijk bij de Mars chocolade fabrieken en dat heeft zo wat nadelen te bieden. Op een gegeven ogenblik stond er op onze afdeling een mega pot met celebrations en daar werd flink uit gesnoept. Navraag waar dit lekkers vandaan kwam leidde al gauw naar Eddy en hij bekende dat zijn vrouw bij Mars werkte en af en toe wat magazijn dingetjes mee naar huis nam. Hij zette deze dan weer bij ons neer want dingetjes was een licht understatement. De celebrations toren was bijvoorbeeld bijna een kilo aan snaai.

Ondanks al mijn goede voornemens om er niets van te eten nam ik ook diverse chocolaatjes uit de toren tot we deze in no time helemaal leeg gegeten hadden. De volgende lading was een stuk gezonder, proef verpakkingen (een stuks per verpakking) kauwgom, maar nu staat er weer een foute doos, Twix limited edition. Ook van snaai worden er kennelijk collectors items geproduceerd en in dit geval is het Twix met witte chocolade i.p.v. melkchocolade. Ook hier heb ik er een van geproefde en het was best wel lekker. Verder ben ik er in geslaagd om van deze doos af te blijven, maar de verhalen over oranje M&M's gonzen al over de afdeling. ik hoop dat ik sterk ben en overal van af kan blijven want dit is uiteraard niet goed te noemen.

Groupon

Als echte Nederlander maak ik uiteraard gebruik van koopjes en een van de manieren om aan koopjes te komen is via Groupon. Je kunt je of via de website opgeven en dan krijg je dagelijks een mail met aanbiedingen of je kunt de app voor iPhone, iPad of Android downloaden en via je telefoon naar de dagelijkse aanbiedingen kijken. Nu was ik nooit een veelvuldig Groupon gebruiker maar de laatste tijd begint daar door een van mijn vrienden, Dennis, wat verandering in te komen. Het laatste etentje van onze vriendengroep regelde hij via Groupon voor een koopje en ook de komende twee etentjes heeft hij op deze manier al geregeld en wederom tegen erg mooie prijzen.

Nu ga ik van de zomer wederom op vakantie met een van mijn beste vrienden en, alhoewel nog niet officieel bevestigd, gaat het waarschijnlijk Lissabon worden. Zijn vrouw zoekt altijd actief naar aanbieding voor ons en zo had zij bijvoorbeeld in het verleden prima deals voor ons gevonden bij trips naar Antwerpen en Istanbul. Gisteren kreeg ik dan ook een mailtje van haar met een prima Groupon deal in Lissabon. 3 overnachtingen in een mooi 4* hotel van €561 voor €199. Ik keek eens op de site van hotel Lutecia en het zag er prima uit. Als we allebei een Groupon namen (het was maximaal 1 per persoon) dan hadden we zes overnachtingen in een mooi hotel voor een erg mooie prijs. Ik besloot echter ook even op booking.com te kijken, mijn favoriete hotel boek site. Al snel had ik hetzelfde hotel gevonden en het was inderdaad duurder dan onze vrienden van Groupon aanboden. Waar Groupon echter een prijs van €561 noemde kon ik dezelfde accommodatie krijgen onder dezelfde voorwaarden op de gewenste datum voor €234. De wijze les, Groupon stelt zijn deals erg voordelig voor dus controle kan nooit kwaad. En daarnaast bevestigt dit weer dat booking.com erg interessante tarieven hanteert. Kortom nog rustig even verder kijken voor het juiste hotel in Lissabon.

Kas controle

Het begin van het nieuwe jaar betekent ook altijd het uitvoeren van een klusje waar ik niet echt op zit te wachtten. Ik heb een appartement en dat betekent dat ik ook lid ben van een VVE (een vereniging van eigenaren). Die vereniging van eigenaren wordt uiteraard door een bestuur geleid en daarnaast zijn er diverse commissies. Een van die commissies heeft de mooie naam kascommissie en daar ben ik de voorzitter van.

Wij controleren aan het eind van het boekjaar netjes de boeken zoals die ons door onze beheerder, Munnik bv, aangeleverd worden. Dit jaar was de commissie voor het eerst sinds lange tijd weer op de geplande sterkte (3 personen) en het was even wennen met een nieuweling erbij. Ik deed samen met mijn boven buurvrouw het werk al enige jaren en opeens moesten wij aan nieuwe persoon uitleggen wat wij deden en waarom wij iets deden. Het ging dit jaar echter ontzettend vlot en in nog geen twee uur waren wij klaar met de werkzaamheden. Nu alleen de jaarvergadering nog en het zit er weer op voor een jaar.

Spätburgunder

Enige tijd geleden gaf ik samen met een aantal collega's een feestje vanwege ons jubileum. In mijn geval ging het zelfs om mijn vijfentwintig jarig jubileum bij de zaak, (waar kom je tegenwoordig nog aan dat soort dienstjaren).

Zoals destijds al vermeld was het een erg geslaagd feest en iedereen ging dan ook tevreden naar huis. Ondanks dat we aangegeven hadden dat we geen cadeaus of andere zaken hoefden ging ik niet met lege handen naar huis. Twee van de mensen uit mijn team hadden toch een cadeau meegenomen en ik vond dat wel ontzettend aardig van mij. Om de een of andere reden (ik heb geen idee waarom) hadden beiden voor drank gekozen. De een voor een mooie set van Grimbergen (vermomd als boek), de ander voor een Duiste wijn waar ik nog nooit gehoord van had, de Spätburgunder.

Zijn vrouw komt uit Duitsland en elke keer als ze bij zijn schoonfamilie op bezoek zijn geweest nemen ze een flink aantal flessen mee en dan met name diegene die plaatselijk gebotteld worden en niet op de grote markt (en zeker niet voor de export) beschikbaar komen. Gisteren stond er rood vlees op het menu en ik besloot dat het tijd was om de wijn te proberen. Nu begrijp ik dat deze niet in de export komt want het was een verdomd lekkere wijn. Ik denk dat ik maar ga vragen of hij bij zijn volgende trip naar Duitsland wat extra flesjes mee kan nemen.

Call me

Een van de vaste onderdelen van de muziek quiz waar wij aan deelnemen is de weekend quiz. Hierbij hoor je negen verschillende fragmenten die volgens een thema bij elkaar horen. Aan de luisteraar uiteraard de opdracht om de negen verschillende fragmenten te herkennen. Een vaker terugkerend thema is het jaartal. Er wordt dan een jaartal genoemd en alle fragmenten komen uit dat jaar. Deze keer was het thema dan ook het jaar 1987.

Uiteraard weten we (bijna) nooit alle nummers en dan worden er hulplijnen ingezet. Een van die hulplijnen is de Google zoek machine en een andere is de site met de top 40 jaar lijsten. Deze site toont per jaar elk nummer dat in de top 40 heeft gestaan. Met een jaartallen vraag gaan we altijd meteen naar deze site en kijken dan of we iets zien waardoor we een van de fragmenten kunnen herkennen. Door de lijst bladerend kwam ik het nummer boys van Sabrina tegen en dat bracht wat herinneringen terug. Niet naar het nummer maar wel naar de videoclip. Hierdoor besloot ik wat te googelen en de dame is nog steeds actief. Zo nam ze in 2010 nog een duet op met Samantha Fox, het was een cover van het Blondie nummer Call me. Dat moest ik uiteraard zien want ook Samantha Fox riep warme herinneringen bij mij op. Zowel van haar videoclips als van het commodore 64 spel Samantha Fox strippoker. Voeg daar de cover van een Blondie nummer aan toe en je begrijpt dat ik de clip moest zien.

De vraag was het een toppertje is makkelijk te beantwoorden, uiteraard niet, maar de dames zien er allebei nog erg goed uit en ik heb dan ook genoten van de nog geen vier minuten die de clip duurt. Voor de liefhebbers zou ik zo zeggen!

Stappen met Volendammers

Gisteren was het de eerste stapavond van het nieuwe jaar en zoals dat hoort begon de avond in het elfde gebod. De start was aan de late kant en onder het gebod van een winter bier van La Chouffe zaten we gezellig te praten totdat er opeens gezegd werd. "Die man voor het raam lijkt wel heel erg op Simon" Ik keek dus naar buiten en de man leek niet alleen op Simon, het was Simon. Hij stond nog buiten te praten en dus keek ik even snel op de social media en zag dat Simon reeds een bestelling van 2 bier en een baco doorgegeven had. Even later betrad hij de tent samen met twee vrienden en zaten we in een gezellige Volendamse, Zaandamse en Amsterdamse groep.

Na enige tijd besloten we naar de volgende halte te gaan en doordat de Roode baron dicht was kozen we voor Molly Malone. Vrijdag en zaterdag was er live muziek bij Molly en de sfeer zat er goed in. Alhoewel live muziek, er stond een dj te draaien. Echter wel nummers die de bezoekers goed konden appreciëren, Motown, Neue Deutche Welle, Punk en Rock Ook de tweede halte van de avond was een goede. Omdat alle goede dingen in drieën komen schoven we enige tijd later door naar de Mekhong river. Wederom was het lekker druk, maar niet zo druk dat we geen plek meer hadden. Aangezien het al laat geworden was zou een hapje er wel ingaan en daarom lieten we springrolls en saté uit de keuken aanrukken. Het smaakte iedereen uitstekend en na nog een laatste drankje werd afscheid genomen. Het was een onverwachte ontmoeting die tot een erg gezellige avond leidde. Dat soort dingen mag vaker gebeuren.

De nieuwe ringtones

Op mijn stukje over het gebruik van ringtones die ik specifiek voor mensen had samengesteld kreeg ik heel veel positieve reacties. Er werden zelfs suggesties gegeven welke ringtone ik voor andere personen kon gaan gebruiken. Dat was voor mij een duidelijk aanmoediging om hier mee door te gaan en zo heb ik dus een volgende groep vrienden en familieleden onder de loep genomen om een ringtone voor ze te bedenken.

In de familie sferen was als eerste mijn nichtje aan de beurt. Haar muziek voorkeur is rapnegerts maar dat is absoluut niet de mijne dus die vielen allemaal probleemloos af. Gelukkig zijn wij allebei liefhebber van de black eyed peas dus voor haar werd het een van hun grootste hits. Voor niet familieleden zijn er ringtones gekomen voor mijn goede vriend waar ik in 2010 Azië mee heb verkend. Voor hem moest het uiteraard een James Brown nummer worden en dan uiteraard het nummer waar hij altijd om vraagt als ik muziek sta te draaien in de roode baron. Voor de vrouw van een van mijn beste vrienden, en daarnaast een hele goede vriendin van mij, uiteraard een U2 nummer. Wat mij betreft een van de betere nummers die de band gemaakt heeft en daarnaast een prima beschrijving van haar karakter ;-) En last but not least, voor een goede vriend en ex-collega met wie ik nog jaarlijks concert en eet uitstapjes maak een nummer van onze favoriete artiest Joe Jackson. Het is een nummer uit de begintijd van Joe waar hij tegenwoordig vaak zijn concerten mee afsluit maar ook een kreet die wij kunnen gebruiken als er weer een concert van Joe aangekondigd wordt.

Aangezien ik nog steeds een aantal familie leden en goede vrienden te gaan heb komt er ongetwijfeld een derde episode van de ringtones. Stay tuned zoals dat heet!

De uitweg

Van de week reed ik terug van mijn werk naar huis maar toen ik mijn wijk in wilde rijden was deze afgezet door de politie i.v.m. een ongeluk. Geen probleem dan rijden we een stukje om en gaan de wijk via de andere ingang binnen. Dat stukje om leidde langs de locatie van eetcafé de uitweg maar die bleek er niet meer te zijn. Dat riep uiteraard wat herinneringen aan vroeger op, die ik hier met je ga delen.

Ik kwam hier vroeger regelmatig met o.a. Dennis om van een prima biefstukje met verse groenten en uitstekende aardappeltjes met o.a. spekjes te genieten. Niet extra speciaals maar gewoon erg lekker. Het was een echte Amsterdamse bruine kroeg met biljart en André Hazes en andere grootheden van het genre schalden je tegemoet. De laatste keer dat we er waren bleek de zaak overgenomen te zijn door nieuwe eigenaren en kennelijk misten we iets. Want ondanks onze afscheidskreet van je gaat ons vaker zien zijn we er nooit meer teruggekomen. Kennelijk waren we de enigen niet want anders begrijp ik niet dat de uitweg niet meer bestaat. Ah, zoals dat zo mooi heet, we hebben de herinneringen nog.

Foto's

Normaliter verwacht je onder een titel als dit een verhaal over vakantie foto's, evenement foto's of een mooi app voor mijn iPhone die iets met foto's doet. Of zelfs een programma voor mijn pc om mijn foto's te indexeren, bewaren of andere mooie dingen mee te doen.

Niets van dit alles is waar want dinsdag had ik een afspraak bij mijn tandarts om röntgen foto's te laten maken van mijn gebit. Dit is iets wat zij elke paar jaar wil doen om ook op die manier de status van mijn gebit te beoordelen, maar ik ben een wat moeilijke patiënt. Waar zij bij een ander als onderdeel van de controle een setje foto's neemt ben ik na de controle en behandeling bij de mondhygiënist dusdanig gestrest dat het nemen van foto's een te grote aanslag op zowel mijn zenuwleer als die van mijn tandarts is. Daarom hadden we na de controle van december een aparte afspraak ingepland om foto's te maken. Ik arriveerde netjes op tijd, wachtte even in de wachtkamer (en werd meteen burgemeester van de praktijk op foursquare wat nog wat leuke facebook opmerkingen opleverde) en ging naar binnen voor de foto's. Vijf minuten (en wat zweetdruppels, kokhals nijgingen en zenuw aanvallen) later stond ik weer buiten. De klus was weer geklaard. Gelukkig duurt het weer een paar jaar voordat zij het tijd vind om nieuwe foto's te laten maken.