Wetterskip Fryslan

Het was al weer enige tijd geleden dat ik een demo had gegeven. Dat was ook de bedoeling want het geven van demo's en presentaties behoort niet tot mijn primaire werkzaamheden.

Er moest echter weer een demo gegeven worden aan een wat aparte partij, het waterschap Friesland. Het waterschap heeft een erg groot applicatie landschap en wilde een indruk krijgen wat er mogelijk was met een product als Cordys. En bij dit soort sessies heeft men om de een of andere reden altijd een behoefte aan mijn expertise. Het was een interessant maar vermoeiende sessie die ruim zes en een half uur duurde. Onze bezoekers gingen weg met een goed gevoel, maar ik had het wel gehad na een dergelijke langdurige sessie. Wat mij betreft mogen anderen dit soort klussen van mij gaan overnemen dan kan ik mij weer op mijn primaire verantwoordelijkheden concentreren.

World heritage app

De laatste keer dat ik keek welke apps er tijdelijke gratis waren in de app store viel mijn oog op UNESCO world heritage. In deze, samen met UNESCO samengestelde app vind je, zoals de naam al doet verwachten alle world heritage sites terug. Er is heel veel informatie te vinden die van UNESCO, Wikipedia en andere plaatsen vandaan komt. Ook waren er van alle sites een aantal foto's terug te vinden.

Ik had de app voor de aardigheid gedownload, de price was right zoals dat zo mooi heet, maar ik merkte dat ik er toch een aanzienlijke tijd mee aan het spenderen was. Het was uiteraard leuk om te kijken welke plaatsen in welk land er tot wereld erfgoed uitgeroepen worden (en ja ook de Amsterdamse binnenstad hoort daarbij) maar ik vond het nog veel leuker om te kijken welke stukken wereld erfgoed ik op mijn rondreizen had gezien. Voeg daaraan toe dat je kunt vastleggen wanneer je waar bent geweest en ik had er weer een leuk speeltje bij.

Het eindresultaat is dat ik inmiddels 20 plaatsen bezocht heb in Europa, Amerika en Azië. Met name mijn reisje naar de Baltische staten bleek alleen al vier world heritage sites bevat te hebben en dat is wel heel veel cultuur voor een vakantie. De app blijft voorlopig lekker op mijn iPhone staan en we zullen wel zien hoe cultureel mijn volgende reizen gaan worden.

Amsterdam heavy

Ik sta de laatste tijd veel films te downloaden die normaliter absoluut niet in mijn download lijstje voor zouden komen. Na Sint (dat een scene had in mijn stamkroeg de roode baron) en Bangkok knock-out dat zich, hoe onverwacht, afspeelde in Bangkok, werd deze keer Amsterdam heavy in de download gezet. Een actie film in mijn eigen stad opgenomen was toch wel het kijken waard.

Waar ik aan zowel Sint als Bangkok knock-out een prettige avond overgehouden heb en beide films kan aanbevelen kan ik dat absoluut niet voor Amsterdam heavy. Nu had de 2.6 die de film kreeg op imdb al een duidelijke waarschuwing moeten zijn  maar ik ben een koppig mens.

Zo ging ik er op een avond rustig voor zitten om te kijken wat Amsterdam heavy mij ging brengen. In het begin al meteen een prettig verrassing omdat ook deze film zich voor een klein gedeelte in Bangkok afspeelde maar ook hier was, net zoals in Bangkok knock-out, weinig van de stad te zien. Wat wel goed te zien was, was de Amsterdams binnenstad, en dan met name de wallen en de zeedijk, Toch enkele bekende plekjes voor mij. Dat was echter ook het enige positieve wat ik aan de film kan vermelden. Het acteren was waardeloos, de vecht scènes waren te droevig voor woorden en een enigszins samenhangend plot heb ik niet kunnen ontdekken. Kortom er is maar een advies voor mensen die de gedachte hebben om naar Amsterdam heavy te gaan kijken. Doe het niet, je verspilt namelijk anderhalf uur van je leven.

Castell bites & steaks

Tournedos rossini

Gisteren was het vrijdagavond en dus stapavond. Ik kreeg op het werk echter een telefoontje van mijn stapmaat of ik, in plaats van de normale activiteiten, zin had om met hem en zijn vrouw te gaan eten bij Castell. Ze waren er namelijk in geslaagd om hun dochter ergens onder te brengen deze avond. Nu zijn er dingen waar je mij makkelijk voor warm kunt maken en een maaltijd bij een goed restaurant is er daar een van.

Het was redelijk druk op mijn werk dus even na zes uur stapte ik in de auto voor het ritje Almere -Zaandam. Na zo'n drie kwartier arriveerde ik ter plekke waarbij ik door mijn navigatie netjes om de files heen geleid werd. Even gezellig binnen zitten en bijpraten en we sloegen de weg naar Castell in. Na een hartelijk welkom en het bestuderen van de kaart besloot ik tot de gebakken coquille in vergeten groeten en de tournedos rossini. We starten met een flesje rosé huiswijn en deze werd begeleid door een tweetal amuse's, brood met olie en boter. Daarnaast lieten we nog wat beemsterkaasvingers aanrukken. Goed gezelschap, goed eten, goed drinken en een goede ambiance, wat wil een mens nog meer.

Camins del Priorat

Het voorgerecht kwam en er was even geen tijd om te praten want dat vergde toch wel even alle aandacht. Ik moet zeggen werkelijk uitstekend klaargemaakte coquille met wat van de vergeten groentes zoals pastinaak en een prima saus maakt een uitstekend voorgerecht. Nadat alles schoon op was kwam de jongen die ons al eerder de rosé gebracht vragen wat wij bij het hoofdgerecht wilden drinken. Omdat hij ons verteld had dat hij de eerste les voor sommelier gehad had wilden wij uiteraard expert advies en hij kwam met een Camins del Priorat aanzetten. Hij vertelde eerlijk dat hij niet als een echte sommelier over de druiven en de herkomst kon praten maar wel heel simpel dat dit wat hem betreft de lekkerste wijn in hert huis was. Wij gingen er voor en het bleek inderdaad een mooie volle wijn te zijn die onze vleesgerechten (hij tournedos, zij ladtysteak en ik de rossini) goed begeleidde. Ondertussen kwam de gerant nog even bij ons langslopen om uit te leggen welke druiven er in de wijn zaten en dat ook hij het een uitstekende wijn vond.

Toen de tafel afgeruimd werd hoefde men niet te vragen of het mij gesmaakt had want op mijn bord was niets meer terug te vinden dat op voedsel leek. Zoals gebruikelijk liet ik het dessert aan mij voorbij gaan en hield het bij een espresso maar mijn tafelgenoten lieten er beide nog een laatste gang in gaan voor wij ruim na tien uur besloten dat het mooi geweest was. We liepen rustig terug naar hun woning waar we nog even gezellig zaten na te praten. Tegen twaalf uur stapte ik tenslotte in mijn auto om na een mooie avond de rit naar huis in te zetten.

Nieuwjaarsborrel

Donderdag was de nieuwjaarsreceptie van de afdeling van mijn werk.  Waar we dat in vroegere jaren inpandig vierden met een hapje en een drankje doen we dat tegenwoordig buiten de deur. Onze primaire stek is in de havenkom van Almere en dan bij (hoe verrassend qua naamgeving) grand café de Havenkom.

De receptie was van vijf tot zeven (daarna wou het café de ruimte weer terug voor zijn reguliere klandizie) en waar ik normaliter als eerste binnenkom (en als laatste vertrek) was ik er pas tegen zes uur. Het was gezellig druk en ik spoedde mij naar de bar voor een Leffe blond (die ze hier van de tap hebben) en raakte al snel in gesprek met enkele collega's. Het was erg gezellig en de sluitingstijd van zeven uur hebben we dan ook niet gehaald. Tegen zeven uur werd aan de lang blijvers (en ja daar hoor ik dus ook bij) gevraagd om richting de bar te bewegen zodat ze de tafeltjes voor de eters weer neer konden zetten. Uiteraard was dat geen enkel probleem en de laatste groep ging daar dan ook vrolijk verder totdat het richting half acht begon te gaan. Toen vond ik het wel genoeg worden (vrijdag moest ik ook weer aan de slag) en besloot te vertrekken. Het was een prima borrel en gelukkig staat de volgende alweer op de kalender, 26 januari geeft de PV een kick off borrel voor het komende jaar en uiteraard kun je mij daar weer vinden!

Garantie

Een Thais kennisje vroeg laatst aan mij of ik haar wilde bellen, We waren elkaar die avond in de kroeg tegen gekomen en ik had beloofd haar dat weekend te bellen. Door de drukte was het er niet van gekomen en toen ik haar een paar weken later weer zag was ze (terecht) nogal boos. Onder het maken van veel excuses beloofde ik haar de volgende dag wederom te bellen.

Door de drukke omstandigheden op mijn werk kwam het er weer niet van maar deze keer stuurde ik haar netjes een sms'je dat ik het druk had. Pro actief nam de dame dan ook een paar dagen later contact op maar ik zat op mijn werk en had het te druk. Ik beloofde haar die avond terug te bellen. Ik was zo langzamerhand aardig nieuwsgierig geworden waar ze het over wilde hebben.

Welnu in het belletje 's avonds kwam het konijn uit de hoed kruipen. Zij wilde een kennisje uit Thailand naar Nederland over halen maar dat gaat tegenwoordig niet meer zo makkelijk. De ind heeft forse eisen om de immigratie te stoppen en dat betekent dat er voor buitenlanders iemand garant moet staan die aan bepaalde inkomenseisen voldoet. Volledig terecht trouwens wat mij betreft. Nu voelde ik ik mij daar niet echt prettig bij en besloot dan ook afwijzend te reageren. Mijn kennisje ondernam nog wat pogingen maar besloot het tenslotte op te geven. No hard feelings zoals dat zo mooi heet, maar wel een nieuwe ervaring voor mij.

Nespresso vs. Douwe Egberts

Ik was laatst (bijna) door mijn Nespresso cups heen. En zoals iedereen weet betekent dat een bezoekje aan de Nespresso winkel op de PC Hooft straat of een bezoekje aan de Nespresso winkel in de bijenkorf om nieuwe koffie te halen. (Uiteraard is er ook de mogelijkheid om via het internet, of de Nespresso app,  te bestellen maar daar had ik nog steeds geen account aangemaakt).

Die bezoekjes kwamen er niet van en tot mijn grote afgrijzen dronk ik 's ochtends mijn laatste koffie. Hoe moest dat de volgende dag. Toen ik 's avonds bij Albert Heijn boodschappen deed zag ik echter in het koffie rek dat ook Douwe Egberts cups voor de Nespresso machine aanbood. Gered door de gong zoals dat zo mooi heet nam ik een doosje met 10 cups mee uit de Douwe Egberts L'OR EspressO serie om de volgende dag in ieder geval koffie te hebben.

Toen ik de volgende dag de doos openmaakte bleken alle cups ook nog een keer individueel verpakt te zijn in een vacuüm getrokken zakje. De reden was dat de cups niet met aluminium maar met een folie afgedekt waren zodat ze de extra bescherming nodig hadden om hun smaak niet te verliezen. Na het openmaken kwam de geur van koffie me tegemoet en ik zette de machine aan voor mijn eerste kopje koffie van de dag. Tot mijn grote teleurstelling was de koffie, alhoewel niet slecht, echt stukken minder dan de Nespresso cups. Ik ging dus fluks naar de Nespresso winkel om nieuwe cups in te slaan want deze Douwe Egberts variant is het net niet. Mocht je voor jezelf de test willen doen, op dit moment is er een weggeef actie voor een proefpakket via de website dus sla je slag!

Uitgegeten

Sinds 2009 staat er een vast adres op onze te bezoeken restaurant lijst als we in Amerika zijn (nu vooruit als je Hooters ook een restaurant wilt noemen) en dat is Fogo de Chao. Zowel in 2009 als 2011 hebben wij hier meer dan voortreffelijk gegeten.

Helaas blijkt deze keten geen filialen te hebben in de plaatsen die wij in 2012 bezoeken en ook de concurrent, Texas de Brazil gaat niet lukken. Wanhopig speuren op het internet levert dan gelukkig Bacana Brazil op in St. Louis zodat we gelukkig niet zonder ons favoriete Braziliaanse steakhouse hoeven te zitten deze vakantie.

Aangezien er dan nog maar een dag overblijft voor het diner komt er een keten bij die wij voor het eerst ontdekt hebben in 2011, Red Lobster. Deze keten heeft wel locaties in St. Louis (meerdere) dus dat is geen probleem. Wij hebben hier een voortreffelijke maaltijd gehad in 2011 waar deze keten bewees prima vis en schaal- en schelpdieren te kunnen serveren voor een erg vriendelijke prijs. Kortom een hernieuwde visite in 2011 is zeker geen straf.

En Frank, maak je niet druk. Ze serveren hier een uitstekende pasta met kip zoals Simon je kan bevestigen. Dus ook voor de niet vis liefhebbers is het hier goed vertoeven.

Oudjaarsnacht

Net zoals na de winter de zomer komt, komt na oudjaarsdag de oudejaarsnacht. De bedoeling was om met mijn eigen auto naar de stad te rijden (dan maar niet drinken) maar dat veranderde toen ik een telefoontje van een vriend kreeg dat hij mij zou oppikken. Zo arriveerde ik voor 12 uur zonder auto in de stad om het jaar in stijl af te sluiten.

En net zoals elk jaar doen we dat in onze vertrouwde thuisbasis de roode baron. Aangezien de eigenaresse op 3 januari twee weken op vakantie zou gaan naar Thailand zou dat ook meteen het laatste bezoek voor de komende weken zijn. Bij binnenkomst zat het café niet ontzettend vol er waren minder toeristen als normaal, maar een aantal goede vrienden en bekenden was wel aanwezig. Om middernacht werd met een glaasje bubbels het nieuwe jaar ingezegend maar het feest kwam niet echt op gang.

Daarom vertrokken wij richting Mekhong om te kijken hoe de sfeer daar was. Het was daar wel erg druk ten het kostte moeite om een fatsoenlijk plekje te vinden. Ook hier was een grote groep bekenden te vinden en langzaam aan druppelden er nog meer binnen. Sommigen die na middernacht huis en haar verlieten en sommigen die ook de roode baron verruilden voor de Mekhong river. Het feest duurde tot diep in de nacht en ruim na vier uur verliet ik het pand om me huiswaarts te begeven voor de eerste dag van 2012.

Oudjaarsdag

Aangezien ik dit stukje op nieuwjaarsdag schrijf beginnen we maar met de allerbeste wensen voor alle blog lezers en moge jullie slechtste dag van 2012 beter zijn dan jullie beste dag uit 2011. Qua blog wensen blijf ik zelf bescheiden. Het doel is om de 25 geregistreerde volgers te halen voor 2012. Geen al te hoog target daar we nu op de 23 zitten en ik op slechte dagen tussen de vijftig en zestig hits per dag zit en op goede dagen zelfs boven de honderd hits per dag. Dus dat moet te doen zijn.

Terug naar de titel van dit stukje. Oudjaar was rustig op gang komen daar ik de dag ervoor, op onze reguliere vrijdagavond stapavond al diep in de nacht (of eigenlijk vroeg in de ochtend thuisgekomen was). Na koffie (de Nespresso variatiions chocola is in tegenstelling tot de andere twee best wel ok) en sultana hobbelde de middag rustig voort tot het tijd was om naar mijn ouders te gaan. Oudjaar is namelijk ook de verjaardag van mijn vader en dus daarom dubbel feest. De rest van de familie was er al en ik zette mij rustig neder. Als verjaardagscadeau nodigde ik mijn ouders uit voor een lunch bij een restaurant dat ik al lang wenste te bezoeken, Anna. Verder ging het gesprek (het is een vast onderwerp bij ons) o.a. over vakanties en mijn ouders zijn druk in mijn voetstappen aan het treden Na Dublin dit afgelopen jaar staat Berlijn als volgende bestemming op de lijst.

Voor de maaltijd stond deze keer niet alleen de fameuze zalm salade van mijn vader op tafel maar hij had ook een mooie salade niçoise geprepareerd. Beide vonden gretig aftrek waar bij (voor in ieder geval) mijn zusje en mijzelf de niçoise de winnaar was. Tenslotte namen wij met een glas champagne afscheid van elkaar om ieder op zijn of haar wijze de jaarwisseling te gaan vieren.