Azië, een retrospectieve

De vakantie zit er weer op en dan is er tijd voor een terugblik. Eigenlijk waren er geen echte minpunten deze vakantie alles was top. Als klaag Hollander (dat is tenslotte je recht) toch een opmerking. Het is verrekte warm en Azië en dat gekoppeld aan de lucht vochtigheid maakt het toch wel zwaar. Maar dat is een kleine prijs voor al het moois.

De landen en steden:
1) Bangkok in Thailand
2) Kuala Lumpur in Maleisië
3) Singapore
Bangkok was met voorsprong de mooiste stad. We hebben hier het langst verbleven en ik heb het idee dat ik nog zo veel gemist heb. Grote dank aan onze gids Pattama die ons uitstekend op sleeptouw heeft genomen. Ik heb haar gegevens voor diegenen die naar Bangkok gaan. Singapore vond ik het minst, te westers denk ik. Kuala Lumpur is ook erg mooi maar haalde het toch niet bij Bangkok voor mij.

De hotels:
Het Prince in Kuala Lumpur was duidelijk ons beste hotel, minder luxe dan het Pan Pacific in Singapore maar zo veel warmer en zulke vriendelijke mensen daar, dat gecombineerd met de prijs maakt het de winnaar van de trip. Het Siam city in Bangkok was duidelijk het minste maar ik kan dit prima 5* hotel probleemloos aan iedereen aanbevelen. Het was trouwens het goedkoopste hotel dat we hadden met een kamerprijs van nog geen €70 per nacht.

Het vervoer:
Uiteraard is er gevlogen, gevaren en gereden. Het stoerst vond ik wel onze tochten op de longtail boten als die full speed over de Chao Phraya vlogen. Ook onze mercedes chauffeur Haffiz mag niet onvermeld blijven die ons in Singapore uitstekend vervoerde. En uiteraard de naamloze chauffeur van onze gids in Bangkok die ons steeds netjes afzette en na een telefoontje van Pattama weer oppikte van de plek waar wij ons op dat moment bevonden.

Het eten:
Ik heb overal prima gegeten. Van luxe Japans tot Thais in hele kleine tentjes. Ik denk dat Chinees restaurant Linn-Fa in het Siam city hotel het beste was waar wij gegeten hebben maar het meest sfeervol was toch wel onze lunch tijdens de fietstocht samen met onze gids Jimmy op het kleine restaurant dat in de Chao Phraya lag. Straat stalletjes hebben we niet aangedurfd uit angst voor maag problemen maar dat zag er wel ontzettend leuk uit! Ook de ontbijten mogen niet onvermeld blijven. Bij alle hotels was een super de luxe ontbijt buffet in de kamerprijs inbegrepen, we zagen dat dit in Singapore als los element 80 Sing dollars (€50) kostte, dat maakte onze hotelprijzen nog veel aantrekkelijker. Als tip voor iemand die gaat boeken kan ik deze website aanbevelen.

Het drinken:
De top drie hier bestond uit water, water en water, ik heb nog nooit zo veel water van mijn leven gedronken en het was nodig. Verder zijn er veel sapjes gedronken en ook thee deed het erg goed. Alcohol, koffie en frisdrank namen geen belangrijke plek in op deze vakantie. Uiteraard zijn wel alle lokale bieren geprobeerd en werd er bij de wat luxere restaurants een flesje wijn bij het eten opengetrokken.

De cultuur:
In de eerste twee steden hebben wij het e.e.a. aan culturele evenementen bezocht maar in Bangkok gingen de stoppen compleet los. Ik hoef de komende tijd even geen tempels en geen Boeddha meer te zien. Verder zijn de diverse stadswijken leuk om te bezoeken met toch wel Chinatown en Little India in elke stad als verplicht bezoek.

Het winkelen:
Eigenlijk is er erg weinig geshopt. Ron heeft zijn shopping lijstje aardig afgewerkt, ik stukken minder. Uiteraard zijn maat pakken een must als je naar Thailand gaat en die zijn dan ook aangeschaft. Verder heb ik natuurlijk de koelkast magneten voor mijn moeder aangeschaft maar dat was het wel zo'n beetje.

Dit was mijn eerste visite aan Azië en het is uitstekend bevallen. Vervolg bezoeken zitten er zeker in.

Weer thuis

Ik ben inmiddels alweer ruim een dag thuis en ik voel me prima. Zo te zien heeft het ochtend dutje op de maandagmorgen prima gewerkt en heb ik geen enkele last van jetlag. De koffers zijn uitgepakt, de eerste was is gedaan en de boodschappen zijn binnen. De foto selectie is gemaakt zodat ik anderen straks niet met een kleine 1000 foto's ga vervelen maar met een beschaafd aantal. Ik heb deze week nog vrij dus kan nog lekker uitrusten en van alles en nog wat doen zoals familie bezoek en de foto's ook op facebook zetten. Het enige wat tegenvalt (en niet weinig ook) is de temperatuur. Het is gewoon verschrikkelijk koud hier als je net terug komt uit Azië. Ach ik zat daar over de hitte te klagen dus als een echte Hollander is het nooit goed.

De terugreis

Onze piloot haalde probleemloos de verloren tijd in en we kwamen zelfs iets te vroeg aan op Schiphol. Deze keer was de reis iets minder aangenaam dan op de heenweg want het vliegtuig zat een stuk voller. We hadden dus geen drie stoelen met ons tweeën maar moesten delen met een erg dronken, stinkende en hoestende Scandinaviër. Het was een nachtvlucht maar we begonnen toch met een hapje en een maaltijd. Ik keek ondertussen nog naar Salt en kon gelukkig een beetje dutten aan boord. ’s Ochtends (vier uur ’s nachts Nederlandse tijd, 10 uur in de ochtend Thaise tijd) een ontbijtje en we maakten ons op voor de landing. Alles ging lekker vlotjes en Ron zijn dochter en een vriend stonden klaar om hem mee naar huis te nemen. Mijn collega stond buiten in de auto te wachten en ik werd vlot thuis gebracht door haar (waarvoor mijn dank op dit ontzettend vroege tijdstip). Het was rond zeven uur en ik besloot nog een tukje te doen tot tien uur om hopelijk de jet lag binnen een dag kwijt te zijn.

Suvarnabhumi

In een vlot tempo worden we naar het vliegveld gebracht, inchecken, de bagage achterlaten en door de douane heen. We zijn ruim op tijd zoals dat zo mooi heet dus er is nog tijd voor wat tax free shopping en een laatste maaltijd. Eerst zo meteen nog een sms´je aan diegene die zo aardig is om mij om zes uur ´s ochtends van Schiphol op te halen dat alles op schema loopt (en Ron een aan zijn dochter) en het is bijna voorbij. Op weg naar de gate komen we er achter dat we in het meest uitgestorven hoekje van het vliegveld zitten. Uiteraard nog wel wat vreettentjes (de Amerikaanse hoek met Pretzels, Burger King en pizza. De laatste horde is bijna genomen, we zijn door de boarding controle en zitten in de lounge te wachten als toch die vervelende mededeling komt. Door vertraging met het schoonmaken van de cabine gaat het 20 minuten langer duren. Nu is dat op een vlucht van 12 uur niet zo'n grote ramp maar het is toch jammer.

De laatste dag

Vandaag staan we op voor onze laatste dag in Thailand (en van de vakantie). Bij het ontbijt even bijpraten over de gebeurtenissen van de vorige dag (slapen voor de een en een fantastische show voor de ander) en het is tijd om de voorbereidingen voor het vertrek te treffen. We verlengen een van de kamers tot 6 uur zodat we alles op ons gemak kunnen doen en checken alvast in voor de laatste vlucht met KLM. Zo meteen een taxi regelen voor de trip naar het vliegveld maar nu eerst even pool time. Wederom verbazen we ons over het gebrek aan drukte bij de pool, maar dat weerhoud ons niet van een frisse duik en een lekkere lunch. Ron gaat op de Amerikaanse tour met een cheeseburger en frietjes, ik neem voor de tweede keer deze vakantie een salade Nicoise. Hij blijft Amerikaans en doet er cola bij, ik neem een sapje waar wortel toch wel de boventoon van vormt aan de kleur en smaak te zien en te proeven. Na de pool is het tijd om te douchen en in te pakken. Het uitchecken geeft een probleem, het hotel heeft de credit cards verwisseld en het lijkt er op dat Ron 2x de borg heeft betaald. Met wat hulp van onze gids, ze zat op dat moment in de lobby op het Australische stel te wachten is alles opgelost. Ron regelt inmiddels een taxi busje naar het vliegveld voor de somma van 800 baht (1600 voor een limousine was ons teveel) en we nemen een sapje met onze gids in de lounge. Op dat moment start Loi Krathong, een van de belangrijkste Thaise feesten. Als we dit van te voren hadden geweten waren we een dag langer gebleven. Volgende keer beter. Vervolgens een laatste hapje eten, saté,  (ook hier kan ik wel aan wennen dat zeer regelmatige eten dat men doet). En we stappen ons taxibusje in.

Siam Niramit

Het nadeel van dit dagje onder de wol was wel dat ik onze laatste activiteit niet kon meemaken. Wij zouden een bezoekje brengen aan de show Siam Niramit. Dit was een must see volgens mensen die hier geweest waren en volgens onze gids. Ik lag dus te pitten en Ron werd om 5 uur door onze gids opgepikt. Niet alleen hij maar ook een Australisch stel dat hier verbleef (en dat stel was zo tevreden over onze gids op hun eerste vakantie hier dat zij haar alles deze keer hadden laten regelen) ging mee. Volgens Ron heb ik heel wat genist. Een fantastsiche show met zang, dans, kostuums, olifanten en watervallen over de geschiedenis van Thailand op het, volgens het Guiness book of records, grootste podium ter wereld. Onderdeel van de show was ook nog een fantastisch Thais banket en ik baal er wel van dat ik dit heb moeten missen. Ach volgende keer beter zullen we maar zeggen.

Ziekjes

Na het ontbijt van deze ochtend was Ron weggegaan voor zijn pak en ik zat in de lounge van het hotel het blog bij te werken. Ik voelde me niet helemaal lekker (maagkrampjes en een lichte verhoging) en toen Ron terugkwam besloot ik nog maar een tukje te doen. Dat hielp niet echt en met de schrikbeelden van Dennis en zijn ijsklontje in India (en vervolgens een abbonement op het toilet in het vliegtuig) besloot ik toch maar de hotelarts te laten komen. Uiteraard voldeed de goede man aan de bekende cliché´s, het was een oudere Chinese man. Zijn conclusie was dat ik waarschijnlijk iets te spicy had gegeten de avond te voren en dat mijn maag daar problemen mee had. Niets aan de hand volgens hem maar aangezien ik de volgende dag weer terug zou vliegen besloot hij me toch een batterij aan medicijnen te geven zodat ik niet het risico zou lopen om twee dagen en een vlucht op het toilet door te moeten brengen. Ook kreeg ik het advies om erg vroeg (als in nu) onder de wol te kruipen zodat ik de volgende ochtend weer fris zou zijn. Hij zou ´s ochtends terugkomen voor een extra controle om te kijken of alles in orde was. Welnu na een erg lange nachtrust voelde ik me weer pico bello en de dokter bevestigde dat. Hij gaf alleen wel aan dat ik de medicijnenkuur netjes moest afmaken en niet moest stoppen nu ik me weer goed voelde.

Ritje naar de kleermaker

Ron had wat problemen met zijn bagage en besloot dan ook om zijn pak naar Nederland op te laten sturen. De kleermaker had ons verteld dat zij dit soort dingen ook regelden en dat het op zo'n 2000 baht neerkwam. Ron dus in de taxi naar de kleermaker. Het was een assertieve chauffeur want hij reed tweemaal door rood om vaart te maken. Totdat Ron zich de pleuris schrok van een harde klap op het dak van de taxi. Er bleek een motoragent naast ze te rijden die het niet met de rijstijl van  de chauffeur eens was. Ron werd gevraagd waar hij vandaan kwam en op de kreet Holland volgde een begrijpend Ajax. De chauffeur werd flink afgezeken door de agent waarop deze aan Ron vroeg of hij een andere taxi wilde. Op het ontkennen van Ron vertelde de agent dat hij exact moest betalen wat op de meter stond en geen baht meer. Vervolgens werd de taxi door de agent naar de winkel begeleidt en nadat Ron was uitgestapt werd de taxi afgevoerd.

En het verschepen van het pak was inderdaad geen enkel probleem

Thai boxen

Het was alweer tijd voor onze avond activiteit een bezoek aan Lumpinee boxing stadium voor een avondje Thai boxen. Onze gids stond netjes om kwart voor zes in de lobby (ze hadden mij van te voren verteld dat Thai NOOIT op tijd zijn, zij is daarentegen altijd ruim op tijd) en haar chauffeur stond buiten te wachten. In de gebruikelijke verkeerschaos van Bangkok werden wij door de stad gevoerd en voor het stadion afgezet. We werden opgevangen door de suppoosten en kregen onze kaartjes, wat te drinken, folders, de matchlist van deze avond en een dvd. Vervolgens naar binnen en we bleken ringside seats te hebben. Er zijn drie rangen en ringside is voor officials en toeristen. Te duur voor de normale Thaise bevolking. Er waren in totaal 11 matches, waarvan de 9e de kampioenswedstrijd was. Je kunt wel zien dat dit de nationale sport was want het stadion ging uit zijn dak en ook onze gids zat er volledig in. Elke wedstrijd begint met een uitgebreid ritueel en dan gaan de mannen los. Het is een ontzettend snelle explosieve sport en een wedstrijd duurt 5 rondes van 3 minuten. Aan het eind zijn beide vechters behoorlijk uitgeput. Onderdeel van onze package was ook nog een foto met de kampioen zoals je hier ziet.

Na afloop wederom de auto in en een ritje terug over sukhumvit road langs Nana, net zoiets als Phat Phong   en net zo'n drukte van stalletjes, bars en pingpong shows. Wij gingen echter terug richting hotel waar wij in een restaurant een afsluitende maaltijd namen. Een rustige wandeling terug en er zat weer een dag op in Bangkok.

MBK

We besloten om naar de shopping mall MBK te gaan (alles is 100% zeker nep) in de hoop daar de beruchte kimono te scoren. Een taxi aanhouden was een makkie, maar uiteraard een 100% Thais sprelende taxichauffeur aan het stuur. Hij begroette ons met een vriendlijk pai nai maar gelukkig weet ik dat dit "Waar ga je naar toe" betekent. MBK is een begrip in Bangkok dus hij knikte begrijpend en reed foutloos naar de mall toe. Dit is een echte American style shopping mall met heel veel kleine winkeltjes. In een daarvan (en de foto toont de hele winkel) wist Ron de felbegeerde kimono te scoren. Vervolgens een hapje eten, beter dan in Phat Phong maar niet de kwaliteit die we gewend waren en het was tijd om te vertrekken. Er was hier een echte taxi standplaats maar wel een met een forse rij. En de chauffeurs hebben de leuke gewoonte om mensen wiens bestemming ze niet aanstaat te weigeren en dan door te rijden. Kortom het duurde wel even voor we in een taxi naar het hotel zaten. Daarna de bekende zwembad activiteiten (de pool ligt hier trouwens op zes hoog) en het was tijd voor het avondprogramma.