Druk,druk,druk

Vandaag is er weinig tijd om te bloggen. Het was een drukke dag op het werk en over een kwartier vertrekken Dennis en ik naar Vinkeles om te gaan genieten van ons diner. Tegen de tijd dat we terug zijn zal het zeker na 23:00 zijn en gezien de verwachtte mate van voldaanheid zal er waarschijnlijk niet meer geblogd gaan worden. Ik heb net even gespiekt hoe het menu er uit ziet en heb er zin in. Van het weekend uiteraard een blogpost over deze avond.

Proeverij

Meestal als deze kop boven een blogpost staat gaat het over een whisky proeverij. Deze keer echter over een kaas (en wijn) proeverij. De beroemde kaaswinkel L’amuse van Betty Koster geeft op 31 oktober een proeverij in Stempels in Haarlem. Zo’n beetje elk sterren restaurant van Nederland bestelt haar kazen bij deze winkel dus dat moet wat beloven. Ik ga samen met Dennis en aangezien hij rijdt betekent dat ik ook aan de winproeverij (en nee ik, ga de wijn zeker niet uitspugen) mee kan en doen. Dus alhoewel het nog bijna twee maanden duurt voor het zover is kijk er nu al reikhalzend naar uit.

Social media

In 2005 startte ik met mijn account op Linkedin en ik was toen een van de eerste die een social network gebruikte, erger nog het begrip social media was nog niet eens bekend. Inmiddels zijn we 5 jaar verder en je wordt dood gegooid met de social media. Zo heb ik zelf inmiddels accounts op Facebook, Twitter, Yammer. Skype en mijn blog naast mijn Linkedin account. Ja ik heb zelfs een hyves account maar daar doe ik niets mee, sterker nog ik weet niet eens meer wat mijn inlog gegevens zijn.

Nu zijn er mensen die nog veel actiever zijn op de social media. Zo kreeg ik inmiddels een uitnodiging om ook op feest.je mee te gaan doen, maar daar twijfel ik nog over. Ik ben niet zo fanatiek met mijn iPhone dus ik verwacht niet dat ik mij overal ga inchecken. Dat is eigenlijk vergelijkbaar met mijn twitter account, waar mijn nichtje inmiddels in no time honderden tweets over de wereld heeft uitgestort kom ik nog niet eens op de tien uit. Zelfs de games doem tegenwoordig mee aan de social media hype want spellen als dragon age (waar ik fan van ben) hebben een eigen social network waar je kan laten zien welke awards je hebt verdiend. Als laatste loot aan de boom heeft ook Apple zijn eigen sociale netwerk opgericht onder de mooie naam ping. En aangezien dit over muziek gaat besloot ik toch eens te kijken wat ping nu precies is. Daarom heb ik het inmiddels op mijn iPhone geïnstalleerd. Nu de komende dagen eens kijken wat ik er mee kan.

Welkom in wellcome

Na het drankje bij de zon besloten we nog een bezoek te brengen aan de roode baron. Gezamenlijk vertrokken wij dan ook daar heen en benaderden iets dat meer op een restaurant leek dan een bar. Er zaten ongeveer 10 mensen te eten toen wij binnenkwamen en verder waren er bijna geen klanten. Dat gaf mij mooi de kans om de muziek keuze te bepalen en, gezien het vroege tijdstip, ging ik voor diverse soul klassiekers zoals deze. Op een gegeven ogenblik was het echter tijd om te gaan eten en we splitsten ons in drie tweetallen om dat te gaan doen.

Wij kozen voor de Vietnamees, voor mij de derde keer pas nadat ik deze keuken in 2009 in Duitsland had leren kennen. Aangezien ik maar een Vietnamees restaurant in deze buurt ken, dit in tegenstelling tot de hordes Chinese en Thaise restaurants, werd het wederom Wellcome. De zaak was bijna leeg maar wij gingen vol goede moed aan tafel zitten en kregen al snel de kaart van onze tafeldame. Aangezien we alleen complete voorgerechten zagen en geen combi zoals bij de Thai vroegen we de dame om het e.e.a. te brengen. Als hoofdgerecht ging ik deze keer voor koe en aangezien ik geen keuze kon maken vroeg ik wederom om advies, de dame beval de chili en citroengras koe aan en ik kon mij daar in vinden. Mijn tafelgenoot ging voor de eend, een keuze die ik niet nam want bij alle twee mijn Vietnamese restaurant bezoeken had ik eend gegeten. De voorgerechten kwamen en waren een feest. De man twee mini loempia’s die in het onderliggende slablad met blaadjes munt gerold moesten worden en daarna opgegeten konden worden, een kipsaté de man, een dumpling garnaal de man en tenslotte een koude rol van garnalen met rijst en munt in deeg. Alles was even goed en ik kan geen winnaar aanwijzen (nou ja als het moet de sla met munt loempiaatjes). De hoofdgerechten waren al even top en ik blijf het jammer vinden dat ik deze keuken pas sinds een jaar ken. Ach er zullen nog genoeg gelegenheden volgen!

In de zon bij de zon

Deze zondagochtend zat ik achter mijn computer (zoals wel vaker) en ik kreeg via facebook een chat bericht van een goede bekende. We hadden het over mijn vakantie naar Azië en hij gaf aan ook wel mee te willen. Aangezien hij huizen in Bangkok en Hongkong heeft waren alle tips meer dan welkom. We zaten al gauw naar vluchten en data te kijken en op zijn suggestie kwamen we uit op Cathay pacific. Een retour Hongkong is €800 in november en hij zei dat het mogelijk moest zijn om inclusief de binnenlandse vluchten voor tussen de 850 en 900 euro klaar te zijn. Beste vertrek dag is volgens hem de donderdag dus vertrek vindt waarschijnlijk plaats op 11 november. Het was schitterend weer dus we spraken meteen af om elkaar 's middags in de stad te zien.

Ik ging eerst bij mijn ouders langs om wat computer problemen op te lossen (nog niet 100% klaar van de week de rest) en arriveerde 's middags op de nieuwmarkt bij café de zon. Ik was de voorlaatste en de andere vier zaten al aan het bier, cola light en water. Pal na mij kwam nummer zes binnen en gezamenlijk genoten we van het mooie weer en het fantastische uitzicht op de waag met de markt daar om heen. Mijn kennis meende behoorlijk wat hij 's ochtends gezegd had over de vakantie en gaat maandag meteen kijken wat hij via zijn corporate account bij Cathay pacific kan regelen voor de tickets. We hebben dan ook afgesproken elkaar maandag en dinsdag even te spreken over de resultaten en dan woensdag of donderdag met zijn drieën in Bilthoven bij elkaar te komen om de tickets te boeken. Kortom als alles meezit is deze week de vakantie een zekerheid geworden.

Vliegen in Azië

Het is nog steeds de bedoeling om eind van dit jaar naar Azië te gaan. De datum staat inmiddels (redelijk) vast, we gaan ongeveer twee weken in de periode vanaf 8 november tot 29 november. Waarom tussen deze twee data, simpel op beide heb ik een concert. Joe Jackson op de 8e en Airbourne op de 29e.

De volgende stap is dan het uitzoeken van vluchten en dan kom je, naast de bekende als KLM en Cathay pacific, met hele nieuwe maatschappijen in aanraking. Na wat tips van bekenden die vaker naar Azië zijn geweest is de keuze op twee verschillende maatschappijen gevallen. Als eerste is daar China airlines voor de lange stukken (Europa naar Azië). Zij hebben een bijzonder interessante optie, de evergreen klasse. Een retour Bangkok kost €700 en voor €200 toeslag vlieg je in de evergreen klasse. Dezelfde stoelen en ruimte als in de business klasse maar zonder de rest van de luxe. Op een vlucht van 11 uur is dat toch wel een erg prettige optie. Voor alle lokale vluchten (en lokaal moet je ruim zien, dat is alles binnen Azië) is er eigenlijk maar een optie nl. Air Asia. En nee het gaat niet (alleen) om de stewardessen. De tarieven die hier gehanteerd worden zijn werkelijk prima te noemen. Zo komen de diverse vluchten die we willen ondernemen op prijzen van €70 tot maximaal €100 per persoon en dan gaat het om vluchten van 2.500 kilometer. Kortom ook voor de vluchten ziet het er goed uit. De volgende stap is de data definitief te maken en dan vluchten en hotels gaan boeken.

Onverwachte dinner date

Ik was van plan om deze vrijdag een simpel hapje te eten voor ik de stad in zou gaan tot ik 's avonds een sms'je kreeg van een vriendin met de vraag of ik zin had om Thais te eten. Voor mij geen moeilijke vraag en daar zij op dat moment op de A2 zat en terug naar huis reed van haar werk spraken we (uiteraard) af in het elfde gebod. De timing was perfect want we kwamen enkele seconden na elkaar binnen. Met voor mij een biertje en voor haar een fris waren we meteen gezellig aan het praten. Daar het inmiddels echter al negen uur was geworden besloten we snel aan tafel te gaan en dan is de Little Thai Prince een prima keuze.

We liepen honderd meter verder en betraden het restaurant dat exact een tafel vrij had. Meestal zit het hier altijd vol en moet je 15 tot 30 minuten wachten voor je een tafeltje krijgt dus dit was wederom een prima timing op deze avond. Het eten was zoals altijd als ik samen met haar naar een Thais restaurant ga. Zij bestelt voor ons beiden en daarna delen we alles wat op tafel komt. Deze keer ging het om twee hoofd gerechten, een was een wat zoet gerecht van rundvlees en aardappel, en een pittige papaya salade (een favoriet van ons beiden). Eten was, zoals altijd bij de Little Thai Prince, prima en, ook zoals altijd bij de Little Thai Prince, kregen wij als goede bekenden de koffie (en jasmijn thee) van het huis. Schade, met fooi mee, was €45 en ik ken geen enkel restaurant met een betere prijs kwaliteit verhouding dus dit was zeker niet mijn laatste bezoek aan dit restaurant.

Yammer

Op mijn werk zijn we een experiment aan het doen met Yammer, een micro blogdienst die je kunt vergelijken met twitter. Er is een bedrijfsaccount aangemaakt en enkelen van ons hebben zich aangemeld om hier mee te gaan experimenteren. Uiteraard heb ik een cliënt op mijn iPhone geïnstalleerd om ook mobiel te kunnen Yammeren. Na het installeren stond netjes het Yammer icoon op mijn iPhone tussen de andere iconen die er al op stonden. Kortom ik heb er weer een nieuwe communicatie vorm bijgekregen. Straks ben ik meer tijd bezig aan het aflopen van al mijn communicatie stromen dan aan het communiceren zelf.

Eindelijk weer eens A-fusion

Ik had al langere tijd het plan om met mijn team een hapje te gaan eten en deze week kwam het er eindelijk van. Uiteraard in Amsterdam en even uiteraard, niemand van deze groep kende het restaurant, zou het A-fusion worden. We spraken af om tussen zes en zeven uur in het elfde gebod te verzamelen en om zeven uur naar A-fusion te vertrekken. Als gastheer was ik uiteraard op tijd in het elfde gebod maar het duurde lang voor de anderen kwamen. De eerste groep was de verkeerde kant uitgelopen en de tweede groep was op de ring al verkeerd gereden. We konden samen nog een biertje, voor het merendeel was dat een Agnes van brouwerij Corsendonk, doen in het elfde gebod om vervolgens de korte afstand naar het restaurant af te leggen.

Bij binnenkomst werd ik verrast door een nieuw interieur. Ik was eind maart voor het laatst hier geweest en in de tussentijd had men het innerlijk van het restaurant aangepast. Gelukkig was dat het enige want de dames in de bediening waren nog steeds even vriendelijk en het eten was nog steeds even fantastisch. De eigenaresse, die mij nog herkende ondanks mijn lange afwezigheid, bracht ons naar onze plek en wij zetten ons neer in een gezellige hoek. Drank werd gebracht en vervolgens werd gevraagd wat wij wilden eten. Ik had het team al gewaarschuwd dat ik ging bestellen voor iedereen en dus kruiste ik diverse hapjes aan zoals de broodjes met eendfilet, het dijenvlees, de gestoomde oesters (waar slechts een dappere aan wilde), de zeewier salade en uiteraard de ossenhaas spiesjes in teriyaki. Iedereen zat te genieten maar de ossenhaas was de grote winnaar. Toen ik voor een vervolg ronde bestelde was de algehele mening (op een persoon na maar dat was dan ook een vegetariër) dat de spiesjes wederom op tafel moesten komen. Ook ronde twee ging schoon op maar toen begon iedereen aan het eind van zijn latijn te raken. Er werd dan ook afgesloten met koffie en enkele toetjes (groene thee ijs). Na betalen, €35 per persoon, was het tijd om huiswaarts te gaan. Iedereen was het er over eens dat dit een meer dan goed restaurant was en dat deed mij toch wel goed omdat A-fusion erg hoog op mijn favoriete restaurant lijstje staat. Ik ben in ieder geval niet van plan om weer 5 maanden te wachten voor ik hier ga eten.

Thaise verjaardag

De eigenaresse van de roode baron was jarig en dat belooft altijd een gezellige avond met voedsel (verplicht in de Aziatische cultuur), muziek, drank en show. Aangezien ik andere afspraken had die dag was ik pas na elf uur aanwezig zodat ik het voedsel aan mij voor bij liet gaan, gelukkig ik was al meer dan voldoende voorzien door Chinees restaurant Paradijs. Mijn vaste stapmaat was er al en had een goed plekje weten te veroveren in het drukke café. Het was de hele avond dan ook een komen en gaan van mensen. Zowel vaste gasten, vrienden en vriendinnen van de eigenaresse als voorbijgangers die door de drukte besloten om ook binnen te komen. Een van de hoogtepunten van de avond was toch wel de binnenkomst van vier “dames” die een surprise act in de vensterbank weg kwamen geven. Het publiek in het café genoot maar met name de voorbijgangers in de straat bleven allemaal voor het raam staan staren. Het was een gezellige avond en ik sprak een hoop mensen die ik lang niet meer gezien had. Kortom ik was niet voor niets een uurtje vroeger vertrokken uit Utrecht om deze avond mee te maken.