Het lido

Na het succes van onze tweede presentatie gingen we gezamenlijk een borrel nemen om alles te vieren. We hadden, gezien het erg mooie weer, gekozen voor het Lido gelegen aan het weerwater in Almere. Dit grand café heeft een erg groot terras, ligt aan het water en heeft zelfs een waterski kabelbaan. We streken dan ook neer op een van de lounge plekken en gingen los toen de serveerster kwam. Er werden allerlei soorten bier (Moreeke, Corona, La trappe trippel en nog het e.e.a.) en hapjes, veel schalen met hapjes, besteld. Uiteraard bitterballen maar ook vegetarische loempia’s voor de drie vegetariërs onder ons en diverse andere zaken uit de categorie vette kledder. Alhoewel een aantal gezegd had vroeg weg te zullen gaan vanwege drukke beslommeringen was het weer zo mooi, het te vieren succes zo groot en het gezelschap zo goed dat we, gezamenlijk, pas om half negen vertrokken. Er werden al wat prettige vakanties over en weer gewenst want in de komende weken is er wel continu een of meer personen van ons team weg. Een prima manier om de zomervakantie mee te beginnen.

Apotheose

Deze week was het dan zover. De presentatie waar ik het eerder over gehad had voor eerst de directie en daarna het personeel was gereed. Wij zouden woensdag voor de directie en donderdag voor het aanwezige personeel gaan presenteren. De maandag en dinsdag werden de laatste handen aan de presentatie en de software gelegd en oefende ik flink met de sales consultant met wie ik de presentatie zou gaan geven. We hadden er vertrouwen in en het liep dan ook uitstekend bij de directie presentatie op woensdag. Tevreden gingen we dan ook naar huis om donderdag voor de tweede presentatie terug te komen.

Toen ik donderdag binnen kwam, kwam er al snel een van de directieleden onze kamer op onder het maken van wat grapjes. Even later kwam het hele directieteam binnen met een grote doos gebak en werden we uitgebreid gefeliciteerd met wat we bereikt hadden. Geen onprettige manier om de dag mee te beginnen. 's Middags deden we onze presentatie opnieuw voor het hele personeel en ook daar was het een succes. Het was wel even wennen voor mij want ik had nog nooit voor zo'n grote groep (130 man) gepresenteerd maar ook daar wist ik me snel aan aan te passen. Het was tijd om een borrel met elkaar te gaan drinken om het succes te vieren, hier hadden we tenslotte zes weken keihard voor gewerkt.

Een nieuwe telefoon

Ik loop al geruime tijd te vloeken op mijn huidige telefoon, een palm treo. Oorspronkelijk was ik de blije bezitter van een Nokia E50 maar toen deze stuk ging waren de Nokia’s op en kreeg ik zo’n verfoeilijke palm als vervanger. Maar we zouden gauw (zei men een jaar geleden) nieuwe telefoons krijgen. Deze zomer zouden ze dan eindelijk arriveren en het zoemde van de geruchten. We zouden een E52 (de opvolger van de E50) of een Nokia smartphone als opvolger van de palm krijgen. Ik had nu een palm maar had geen behoefte aan een smartphone zoals ik wanhopig duidelijk maakte. Toen kwamen de volgende geruchten we gingen hip doen dus het werden Blackberry’s (de bold). Mijn nichtje jaloers maar ik niet blij want een Blackberry kan heel goed e-mailen maar heel slecht bellen zoals Dennis, al jarenlang liefhebber van de Blackberry email functionaliteit, mij meerdere malen vertelde.

Gisteren was het zover en ik kreeg mijn nieuwe telefoon. Met tranen van geluk in de ogen nam ik mijn Nokia classic 6700 in ontvangst. Geen smartphone, geen Blackberry maar gewoon een Nokia telefoon. Wel met een 5 mega pixel camera en een sloot aan andere functionaliteit maar verder gewoon een telefoon. Ik was (en ben) happy!

Nederland – Uruguay

Ik zat van te voren al te twijfelen of ik de halve finale thuis of in de kroeg zou gaan kijken, Uiteraard had de kroeg mijn voorkeur maar ik had de volgende dag een belangrijke presentatie dus ik twijfelde nog harder. Dinsdag zat er nog al wat tegen op mijn werk dus ik kwam pas om half acht thuis. Kortom alle tijden werden krap en ik besloot hierdoor maar thuis te kijken en niet in de kroeg, alhoewel het daar veel gezelliger is. En wederom was het genieten. We hadden problemen maar we wonnen alweer, deze keer met 3-2. Kortom Nederland zit in de finale, en die finale is a.s. zondag. De dag dat ik op vakantie ga. Ik sta op dit moment dan ook ontzettend te twijfelen om één dag later op vakantie te gaan zodat ik de finale hier kan zien en niet on the road. En gezien mijn huidige instelling denk ik dan ook dat ik die ene dag later vertrek niet op de zondag maar op de maandag.

Vakantie voorbereidingen: De muziek

Een van de opties in mijn auto waar ik erg blij mee ben is de radio. Ik ging destijds (alweer tweeënhalf jaar geleden)voor de stream mp3 variant. Geen streaming radio maar wel een uitstekende mp3 speler. Ik heb dan ook een aantal cd's met meer dan 100 nummers per stuk in de auto liggen om onderweg te draaien. De meeste ken ik zo langzamerhand uit mijn hoofd maar ik nam nooit de moeite om nieuwe compilaties te maken. Nu ik echter een paar duizend kilometer ga rijden deze vakantie heb ik eindelijk weer eens drie nieuwe cd's samengesteld met een mix van oude nummers die nog niet op de andere cd's stonden en dingen die de laatste twee jaar zijn verschenen. Denk dan aan favorieten als Gabriella Cilmi, Duffy en uiteraard Joe Jackson.

De wereld is klein

Een college riep mij laatst bij zich met de kreet dat hij een foto van mij had gevonden op het internet. Benieuwd liep ik naar hem toe om te kijken wat hij had gevonden Bijgaande foto bracht een aantal herinneringen terug. Het was ergens voor 2000, het was in Amsterdam en op de foto staan een aantal (inmiddels) ex-collega’s met wie ik destijds af en toe ging stappen. Op de vraag hoe hij aan de foto gekomen was, was het antwoord via een Google zoek opdracht op onze bedrijfsnaam. Dit antwoord deed mij wederom beseffen hoe klein de wereld is geworden. Via een foto die in een restaurant (Pacifico) op de warmoestraat is genomen en de naam van het bedrijf waar ik voor werk komen er in een keer herinneringen aan een leuke tijd op. Wat zoeken op internet en ik heb al een van de mensen teruggevonden via facebook. Via hem heb ik ook meteen iemand anders teruggevonden en weer twee stukjes verleden zijn ingevuld. Ik begin nu te begrijpen waarom er mensen zijn met zoveel facebook (of hyves) contacten want tegenwoordig is uit het oog niet meer uit het hart.

De bloemenman

Vrijdag zat ik thuis te werken om twee redenen. Mijn hoofdpijn van de dag daarvoor was een voorhoofdsholte ontsteking en daar ben je wel een paar dagen zoet mee, dan is thuis werken toch wel wat prettiger. De tweede was uiteraard de voetbal wedstrijd Nederland – Brazilië die om vier uur zou beginnen. Rond een uur of elf ging de bel en toen ik opendeed bleek de bloemenman op de stoep te staan met een fors boeket. Aangezien ik niet jarig was of een andere feestelijke gelegenheid kon verzinnen (Nederland moet tenslotte nog wereldkampioen worden) vroeg ik me af of de goede man wel op het juiste adres was. Dat bleek wel degelijk zo te zijn de bos was afkomstig van mijn werk als dankzegging voor de presentatie van de afgelopen week. Kijk dat zijn de betere verrassingen.

Nederland - Brazilië

Na 45 minuten van deze wedstrijd, de tweede die ik thuis keek, nam ik mij voor om er geen stukje over te schrijven. We stonden met 0-1 achter en de goddelijke kanaries, zoals de bijnaam van Brazilië luid, hadden diverse goede kansen gemist. Kortom ik zag een afscheid komen van het WK en was zo gedeprimeerd dat ik niet dacht hier iets over te kunnen schrijven. De tweede helft werd er echter uit een ander vaatje getapt door het Nederlands elftal. Er werd met meer druk en pressie gespeeld en zo te zien had het team er weer geloof in. En dat leidde tot een 2-1 stand tegen 10 Brazilianen. Het laatste kwartier was ik erg nerveus maar het is gelukt. Op naar de halve finale tegen Uruguay en gelukkig zonder Luis Suarez want die maakte zijn reputatie van kaarten halende goaltjesdief meer dan waar.

Slechte tijden

Was dit stukje oorspronkelijk gepland om iets te vertellen over de BBQ die Cordys voor haar klanten organiseerde en waar ik ook aan zou deelnemen, dat is helaas niet gebeurd. Ik stond donderdag op met hoofdpijn (en nee dat was niet van de drank) en nam een paracetamol voor ik naar mijn werk in Almere vertrok. Het ging redelijk allemaal dus ik vertrok tegen vijf uur naar Putten om van de BBQ en bijbehorende kaartjes ruilbeurs te genieten. Halverwege sloeg de koppijn echter weer hard toe en besloot ik om te draaien en naar huis te gaan. Schrap een gezellige activiteit.

Voor zaterdag staat een 2e leuke activiteit gepland, een boottocht met een sloep over de vecht. Dit zijn wij al drie jaar van plan maar er was in al die tijd nog nooit een dag met mooi weer geweest waarop wij allen konden. Dit weekend zou het dan eindelijk zo ver zijn. Het zou zaterdag prachtig weer worden en wij hadden een optie op een sloep van een verhuurder genomen. Helaas zegt het weerbericht nu hele andere dingen over de zaterdag, er komen onweersbuien en dan wil je niet in een open sloep zitten. Vandaag moeten wij de reservering bevestigen of afzeggen en ik vermoed dat het dat laatste gaat worden. Kortom pech geval nummer twee. Maar dat kan maar één ding betekenen, de derde belangrijke activiteit van deze dagen gaat een succes worden. Nederland wint vanmiddag van Brazilië op de WK. Ik zit er klaar voor om vier uur, hoofdpijn of geen hoofdpijn.

Vakantie voorbereidingen: De auto

Aangezien de zomer vakantie aardig wat gaat vergen van mijn auto (zo’n 4.000 kilometer om precies te zijn), moet ie er helemaal klaar voor zijn. Dat houdt in dat ik hem voor de 2e keer in zijn bestaan (en dat is nu 2 ½ jaar) door een wasstraat heb gereden, een extra 10 liter flacon ruitenwisser vloeistof in de kofferbak heb gestopt en hem zijn 60.000 kilometer beurt heb laten ondergaan. Bij de beurt werd er o.a. een defect rem lampje vervangen en ik vroeg om een extra fles olie in de kofferbak om er op voorbereid te zijn als de auto (dat doet hij nl. steevast tussen twee beurten in) om olie ging vragen. Verder was er niets te melden volgens de garage, ze hadden voor de zekerheid de ruitenwisser vloeistof ook bijgevuld dus naast de extra 10 liter zit ook de 10 liter tank weer helemaal vol. Kortom niet alleen ik maar ook de auto is gereed voor de tocht der tochten.