Soho

Een Londense pub

Na het verlaten van de Indiër wilden we nog wat gaan drinken en waar anders dan in Soho, de uitgaanswijk van Londen. Op zoek naar een leuke pub werd Simon nog vanuit een louche tent door een dame aangesproken of ie binnen niet wat lol wou maken waarop Simon dat pareerde met een simpel "No thank, I just ate".

Op een gegeven ogenblik hadden we een aardige pub gevonden maar het was er, net zoals trouwens alle andere zaken in de omgeving, erg druk. We moesten dus staan en stonden even later met een pint bier (en uiteraard één cola) in de hand te drinken. Door de drukte, en de drukke dag, hielden we het na die ene pint dan ook voor gezien en keerden hotelwaarts voor een goede nachtrust.

De Indiër

Indonesisch restaurant

Na la dat geshop was het echter tijd geworden om de maaltijd te gaan gebruiken. Na eerst even op en neer naar het hotel te zijn gegaan om alle spullen op de kamer te deponeren gingen we op zoek naar een restaurant. Nu is Engeland niet echt bekend om zijn kwalitatief hoogstaand voedsel dus de keuzes waren beperkt. Het zouden geen hamburgers worden en dan kom je al heel gauw uit op een curry restaurant. Zo verkozen wij een klein Indisch restaurant waar we aan een tafeltje neerzegen. Tot onze verrassing bleek aan het tafeltje naast ons ook Nederlands gesproken te worden, we waren niet de enige vriendengroep die in Londen was neergestreken. Het eten arriveerde vlot en na het verorberen van de maaltijd liepen wij alweer naar buiten om het wilde nachtleven te gaan verkennen.

Forbidden planet

The store front

Alhoewel dit, in tegenstelling tot alle andere Londen vakanties, geen comic trip was moest er uiteraard wel een bezoek aan Forbidden Planet gebracht worden. Een vakantie zonder het bezoek aan een comic winkel op een vakantie van de boys is gewoon onmogelijk.

Het bleek echter dat wij niet de enigen waren die comics steeds minder belangrijk vonden want alhoewel er nog voldoende comics in de zaak te vinden waren was dat niet meer de grootste categorie aan producten. Toys bleken veel en veel meer ruimte in de winkel in te nemen en ook boeken (zowel horror, science fiction als AD&D) waren in zeer ruime mate voorradig.

HMV

De ingang van HMV

We wilden een bezoekje brengen aan de Warner bros studio store waar Simon, Dennis en ik in 1997 geweest waren maar deze bleek alweer opgeheven te zijn dus die stop werd uit de planning gehaald.

De volgende grote stop op onze route bleek een winkel van de HMV keten te worden. We hadden eerst al bij tower records geshopt maar een tweede muziek zaak kon uiteraard geen kwaad. HMV bleek een flinke uitverkoop aan de gang te hebben en als echte Nederlanders moest er dan ook gekeken worden wat er van onze gading was. Nu was het kopen van cd's zo langzamerhand wat op de achtergrond geraakt maar op de dvd afdeling lieten we ons niet onbetuigd. Tot mijn aankopen behoorde in ieder geval een exemplaar van Jacky Brown van Quentin Tarantino voor mij aangezien deze in Nederland niet in een versie met breedbeeld en 5.1 geluid uitgekomen was.

Hamleys

De ingang van Hamleys

Na het stukje cultuur van het Sherlock Holmes museum werd het tijd voor een andere belangrijke activiteit en wel shoppen. We gingen dan ook naar het winkel paradijs van Londen, Ofxford street, Regent street en aanpalende gebieden.

Aangezien het slechts een korte afstand is vanaf Baker street stonden we al gauw in het winkel mekka van de stad. Een van de eerste stops was het mega speelgoedpaleis van Hamleys. Hier kun je over meerdere verdiepingen heen zo'n beetje al het speelgoed vinden wat je hartje begeert. We bleven op diverse plaatsen hangen om het aanbod te bekijken maar we stonden toch het langste stil bij de afdeling met de 3D puzzels. Er werd flink gekeken naar het grote aanbod dat uiteenliep van bekende gebouwen naar dingen die uit diverse film kwamen. Ook hiervan werd geen aankoop verricht maar wederom kostte dat Simon erg veel moeite. Tenslotte verlieten we dit kinderparadijs om verder te gaan winkelen.

Sherlock Holmes museum

De ingang van Baker street 221b

Onze eerste stop bracht ons naar Baker street, om precies te zijn naar huisnummer 221b. Geen punten voor mensen die dan meteen weten dat dit het adres is waar de fameuze detective Sherlock Holmes, bekend uit de boeken van sir Arthur Conan Doyle leefde. Wij hadden geen moeite om het huis te vinden ondanks het feit dat nummer 221b tussen nummer 237 en 241 gevestigd is, maar de ingang is dan ook redelijk opvallen zoals je op de foto kunt zien.

Hier is het Sherlock Holmes museum gevestigd en je brengt een bezoekje aan de slaapkamer van doctor Watson en de grote kamer waar Holmes altijd zat. Verder zijn er in diverse kamers wassen beelden te vinden die beroemde scènes uit de boeken uitbeelden. Uiteraard kom je na afloop van de tour in de giftshop terecht waar Simon heel erg liep te twijfelen over een box met 23 dvd's met daarop de complete tv serie over Sherlock Holmes met Jeremy Brett in de hoofdrol. Na heel erg lang twijfelen besloot Simon om het tenslotte maar niet te doen en zo verlieten wij dvd loos maar een ervaring rijker het museum.

Kings cross

De hoofdingang van het Kings cross metrostation

De route was na al die jaren van Londen bezoekjes wel redelijk bekend te noemen. We stapten de trein uit en namen de circle lijn die ons vier haltes later afzette op Kings cross. Dit is de buurt waar de goedkope hotels van Londen gevestigd zijn en waar we de vorige keer ook ons hotel hadden.

We staken de drukke straat over vanuit het metro station en liepen even te zoeken waar ons hotel precies gevestigd was. Maar al gauw hadden we de juiste route gevonden en stonden voor de balie van het hotel. Het was niet al te luxe maar de prijs was daar dan ook naar. Na het inchecken liepen we naar onze kamer (we hadden er een met zijn vieren) en constateerden dat we een douche en toilet hadden, een tweepersoons bed en twee eenpersoons bedden hadden. Het enige waar je de kamer niet van kon beschuldigen was dat hij ruim was maar alles was schoon en voor een weekend was dit meer dan voldoende voor ons. We lieten de tassen achter op de kamer want het was tijd om de stad te gaan verkennen.

Amsterdam - Londen

Het was weer zover, voor de vierde keer gingen de boys op reis naar Londen en deze keer zouden we met Easyjet vliegen. 's Ochtends vroeg was het dus verzamelen op Schiphol. Alles liep lekker vlot, zowel inchecken als de douane en al gauw zaten we aan de koffie te wachten tot het tijd was om te vertrekken.

Nog geen uur na het vertrek landden we alweer op  Stansted, het vliegveld boven Londen waar Easyjet gebruik van maakt. Nadeel van dit vliegveld is dat je dan met de trein naar Londen moet en niet al meteen de metro in kunt stappen.Na even kort zoeken vonden we het station en stapten aan boord van de trein die ons naar Liverpool street station zou brengen. De treinreis bleek overigens net zo lang te duren als de vliegreis dus onze totale reistijd van Amsterdam naar Londen was dus ruim anderhalf uur maar toen stonden we dan ook in hartje Londen klaar voor de start van onze vakantie.

De terugreis

Na afloop van de slechtste beurs die wij ooit meegemaakt hadden was het tijd om alles weer in te pakken en om de thuisreis weer in te zetten.

Het inpakken van de dozen ging deze keer minder vlot dan we gewend waren. Normaliter hadden we nogal wat verkocht en dus ruimte zat maar deze keer hadden we dusdanig weinig verkocht dat er ook geen extra ruimte was. We moesten alles dus secuur inpakken om alle comics weer in de dozen te krijgen. Het vervoer naar de auto was daarentegen weer vele malen makkelijker dan we op andere beurzen gewend waren. Net zoals bij het uitladen waren ook bij het inladen weer genoeg vrijwilligers beschikbaar om dat heel erg vlot te laten verlopen en in no time zaten we in de auto voor de terugreis naar Nederland.

We maakten een korte stop bij de grens om bij het grens wissel kantoor onze Belgische Franken te wisselen in Nederlandse guldens en vervolgden daarna onze weg naar huis. Onderweg namen we ons een ding voor, dit was ons eerste, en laatste, bezoek aan een buitenlandse beurs als standhouder. We hadden een gezellig weekend gehad met zijn vieren maar de omzet was dusdanig laag geweest dat we beter een weekendje Gent zonder strip beurs hadden kunnen doen.

Cosplay & Filmsterren

Ray Park signeert foto's

Omdat we het dus niet al te druk hadden, hadden we meer dan voldoende tijd om naar de andere activiteiten op de beurs te kijken en die vielen voornamelijk in twee onderdelen uiteen.

Als eerste waren er heel veel filmsterren met wie je tegen betaling op de foto kon of waar je een handtekening van kon kopen. En denk dan niet aan Bruce Willis en dergelijke maar denk aan de man die een storm trooper was in Star Wars of de piloot van Red 9 uit diezelfde serie. Kortom geen A en zelfs geen B of C sterren maar totale onbekenden. De bekendste was echter Ray Park, die als Darth Maul een hele kleine rol in star wars had gehad. Het publiek was echter wild van hem, wij bleven hem echter de toad noemen naar zijn rol in de X-men film.

Het andere dat ons hielp om de tijd door te komen waren de vele cos players. Cosplay houdt in dat je je alleen, of samen met vrienden, verkleed als de figuren uit films, strips, comics, manga etc. etc. Het is, uiteraard, in Japan heel erg groot geworden maar ook Amerika doet goed mee en in Europa begint het nu dus ook. Het was echter niet onaangenaam om naar te kijken aangezien er erg veel vrouwen aan deden. Waar je bij een strip beurs normaliter geen vrouw te zien krijgt waren er hier heel wat cos playsters aanwezig. En een groot gedeelte van deze dames was best wel aantrekkelijk te noemen en als ze dan ook nog een krap superhelden of manga kostuum hadden aangetrokken dan was het moeilijk om je ogen daar van af te houden. Zo kwamen we de dag dus aardig door met het kijken naar film ster groupies en de in strakke en krappe pakjes gehulde cos playsters.