De reis naar Los Angeles

We gaan San Diego verlaten voor de voorlaatste etappe, van San Diego naar Los Angeles. We hebben een coupon voor een ongelooflijk goedkoop hotel ($35 per nacht) en maken ons op voor de start. We zijn trouwens al een paar dagen in Californië, de vijfde en laatste staat van onze doe vijf staten in vijftien dagen campagne.

Het begin stuk van de tocht gaat over de historische 101 langs onder andere La Jolla, het rijkelui´s gebied van San Diego. Hierna gaan wij over de gebruikelijke snelwegen verder naar Los Angeles. Als wij al dachten dat San Diego een grote stad was, vergeleken bij Los Angeles stelt San Diego niets voor. Een molshoop naast het Himalaya gebergte. Een Himalaya met files, op zondag! Ervaren hotel vinders als wij inmiddels zijn geworden wordt er gewoon van de snelweg afgegaan en binnendoor wordt, opnieuw moeiteloos ons hotel gevonden.

Mission beach

De terugtocht verliep echter een stuk trager dan de heenweg. We moesten nu door de Amerikaanse douane heen en die controleerde een stuk uitgebreider dan de Mexicaanse (daar was geen controle). Ten eerste waren er lange rijen voor de grens en moesten wij allemaal de bus verlaten en te voet door de douane heen terwijl onze bus minutieus onderzocht werd op verborgen Mexicanen. Uiteindelijk kwamen we dan toch weer terug en was het lunchtijd.

´s Middags werd de weg naar het strand ingezet en dit werd gedaan via diverse toeristische routes waarbij net geen eekhoorn gescoord werd. We blijven steken op een vogel en heel veel vlinders. Vervolgens werd de middag op mission beach doorgebracht . Er werd geluierd, gezond en in de pacific (grote oceaan) gedoken. Niet voor niest is Californië het surfers paradijs want de golf slag was best wel heftig en het kostte dan ook moeite om te blijven staan als je wat verder het water in ging. Als afsluiting van de dag werd er prima gedineerd in old town waarna het tijd was om dag negen van de vakantie beëindigen.

Tijuana

Vandaag hadden we een unieke ervaring, voor het eerst bleven we twee nachten in dezelfde plaats en hoefden dus geen autorit te maken. Hierdoor werd er relaxt opgestaan en ontbeten waarna de shuttle bus naar Tijuana genomen werd. na een vlotte rit, het is nog geen half uur rijden van San Diego naar Tijuana, werden wij afgeleverd op de avenu de revolucion.

Tijdens het aflopen van de straat werd ons van alles en nog wat te koop aangeboden, maar voornamelijk voedsel, drank, lederwaren, goud en zilver. Verder was het op de foto gaan met een als zebra vermomde ezel een lokaal fenomeen. Speciaal te vermelden aanbiedingen zaten in de categorie pussy en mijn dochter. Ook waren er veel bars te zien die te vergelijken waren met de titty twister uit from dusk till dawn. Tijuana wordt dan ook overstroomd door Amerikaanse jongens tussen de 18 en de 21. Dit komt omdat in Amerika de drank gerechtigde leeftijd 21 is en in Mexico 18. Kortom hier kunnen ze drie jaar eerder legaal zuipen dan thuis.

Bazaar del mundo

De dag werd verder besteed met het bezoek aan onze eerste comic shop van deze vakantie. Deze bleek een silver age uitverkoop te hebben maar helaas hadden we geen lijstjes bij ons. De tweede leverde in ieder geval een Mage #6 en een Daredevil masterwork op dus het was nog allemaal redelijk succesvol. De eigenaar van deze winkel gaf ons ook nog één vrijkaart voor een bezoek aan de San Diego comic con die op dat moment gehouden werd maar we besloten die niet te bezoeken. Een vrijkaart betekende ook nog een tweede kaart kopen zodat het niet helemaal gratis was (Nederlanders hé) en het animo zat er ook niet helemaal in. Geen comic con voor ons dus deze vakantie.

Na een lange dwaaltocht (eerst old town dan het strand dan weer downtown en de zoektocht naar een parkeerplaats) werd tenslotte toch het pittoreske old town bezocht. We kwamen eerst over de bazaar del mundo en bezochten daarna een kroeg. Deze kroeg, waar een biertje gedronken werd, bleek een eigenaardige clientèle te hebben en werd dus snel weer verlaten. Tegen een uur of acht werd de terugtocht naar het hotel ingezet waar de voorbereidingen voor dag twee in San Diego begonnen en alle verse aankopen van labels ontdaan werden.

San Diego

Op weg van Alpine naar San Diego werd ook een kudde van de zeldzame gele kamikaze vlinder aangetroffen. De reden dat deze vlinder zo zeldzaam is, is dat hij in zulke grote aantallen tegen auto´s aanvliegt dat er weinig overlevenden zijn. Ondanks een score van tientallen vlinders kon dat toch niet op tegen de roadkill van gisteren. Toen probeerde een vogel nl. de auto te kruizen, maar dat lukte net niet, met desastreuze gevolgen voor onze gevederde vriend.

Ons hotel bleek op de spreekwoordelijk steenworp van de Mexicaanse grens te zijn. We kunnen morgen met de bus of te voet naar Mexico gaan. Hoewel het hotel wel HBO etc. etc. had bleek er geen kabel te zijn waardoor er ´s avonds helaas niet naar Smackdown gekeken kon worden.

Viejas

Het ritje van Yuma naar San Diego werd halverwege onderbroken door een stop bij een combinatie van een factory outlet en een casino.

We vonden een bord bij de afrit naar Alpine dat winkelen, gokken, eten en drinken bood. Nu is gokken in Californië officieel verboden maar op diverse stukjes grondgebied van Indiaanse stammen gelden eigen wetten en daardoor is het legaal om daar te gokken en stromen de Amerikanen van alle kanten toe om hun geld uit te geven. Zo ook twee toeristen uit Nederland maar dan niet in het casino maar in de outlet. Er werden drie t-shirts gekocht waardoor de strijd met Dennis weer voortgezet wordt. Ik kocht deze maal schoenen, slippers, een jack en diverse shirts.

Bij het daar aanwezige San Diego visitor centre werd informatie over de stad en de hotels ingewonnen. Tenslotte werd nog een bezoek aan het casino gebracht, niet om te gokken maar wel voor een hapje en een drankje. We zagen dat we het optreden van Cher gingen missen en babbelden wat met een van de Indianen. Gelaafd en gespijsd zochten we de auto weer op voor het laatste stukje van de reis naar San Diego.

Yuma

Wederom, het begint een gewoonte te worden, een niet spannende autoreis. Deze maal van Tucson naar Yuma. Een kortere rit dan gisteren want er waren onderweg geen uitstapjes te verzinnen. Enige hoogtepunt was het besef dat we halverwege de vakantie zijn en dat nu het grote steden tijdperk nadert (San Diego, Los Angeles en Las Vegas).

In Yuma werden in rap tempo de historische plaatsen (erg weinig) bezocht en halfhartig geshopt. Weer geen t-shirts waardoor Dennis iets rustiger kan ademen. Er werd, voor de eerste maal, een relax middag ingesteld. We doken de pool in en bleven daar de rest van de middag loungen. Oplettend genoeg wisten ze de gratis biertjes te scoren die het hotel bood (twee de man), de gratis BBQ misten ze echter ondanks diverse opmerkingen van "Is dit nu gratis?". Zo is wel te zien waar de meeste aandacht aan besteed wordt op deze culturele reis. 's Avonds werd de rest van de vakantie besproken en alles in gereedheid gebracht voor de volgende etappe naar San Diego.

Tucson

In Tucson werd weer een hotel gescoord uit het bonnenboekje. Als eerste werd er een oud fort en historische site bezocht. helaas bleek dit om drie stenen en een paar bordjes te gaan zodat al snel de route naar downtown werd ingezet.

Het visitor centre werd hier wel gevonden (in tegenstelling tot El Paso) en bewapend met informatie werd de oude wijk (old Tucson) bezocht. In tegenstelling tot het fort was dit uitstapje meer dan de moeite waard.

Als laatste dag onderdeel werd een factory outlet bezocht waar deze keer geen t-shirts gekocht werden maar jeans. De andere koper liet zich deze keer van zijn goede kant zien en moeiteloos werden er 2 jeans , 3 sweatres, en 2 overhemden aangeschaft van grote merken. voor lachertje's van prijzen. Als vervolg aankoop kon een tas uiteraard niet uitblijven om al het moois in te vervoeren. Moe maar voldaan werd de tocht naar de Flamingo (ons hotel) ingezet om de avond te besteden aan labeltjes knippen en kaarten schrijven.

Cochise stronghold

Wederom een vroege ochtend om de langste etappe van de vakantie in te zetten. De tocht zou ons van El paso naar Tucson brengen. De rit was wederom niet echt spannend dus toen er onderweg een bordje met Cochise stronghold, historisch punt, gepasseerd werd, werd moeiteloos van de weg afgeweken. In dit gebied hield Apache opperhoofd Cochise zich verscholen voor de blanken en hier ligt ergens ook zijn ongemarkeerde graf.

De tocht voerde door onherbergzame gebieden met wilde dieren (roofvogels, mini herten en nog veel meer), ranches en wildernis. Onderweg passeerden we diverse stukken tralies over het wegdek. Deze bleken er voor te zijn om te zorgen dat de runderen en het wild zich niet buiten het gebeid van de ranches zouden begeven. Waar we in het begin van de tocht nog aardig wat auto's passeerden werd het hoe verder we kwamen steeds rustiger. Eerst allen nog maar four wheel drives en later niets meer. Op een gegeven ogenblik werd de weg dusdanig onbegaanbaar dat we besloten om terug te gaan richting de snelweg. Na deze uitstekende tussenstop werde de weg naar Tucson vervolgd.

El Paso

In El Paso werd meteen het uit de Denny's meegenomen coupon boekje ingezet. Wij trokken de kortingsbon voor de Travelodge er uit en kregen een kamer voor 35 buckies (40 met belasting). Vervolgens gingen wij richting downtown waar, ondanks diverse pogingen, het visitor centre niet gevonden werd.  Een korte wandeling door de wijk San Francisco, inderdaad leek deze wijk heel erg op het echte San Francisco, volgde. Aangezien de helft van het duo dit niet echt wereld's vond (en het erg warm werd) werd, opnieuw tevergeefs, het visitor centre gezocht.

Als compromis werd er wat door de barrio gewandeld waar, uiteraard, een t-shirt gekocht werd. Dit leverde natuurlijk veel spot op met kreten als "Zo haal je Dennis nooit in" en "Wie koopt er slechts een t-shirt". Als reactie werd er dan ook direct een andere winkel betreden waar nog vier t-shirts gekocht werden en het dag totaal op vijf gebracht werd. Daarna werd een mall bezocht waar, wonder boven wonder, NIETS gekocht werd. Bij het verlaten van de mall kwam er stormy weather aan. Dit bleek een aardig stormpje te zijn en de dag werd dan ook besloten met een bezoek aan de pizza hut en een avondje tv (raw is war), waarna de planning voor de volgende dag (Tucson) werd gemaakt.