Universal studio's

Onze laatste dag in Orlando zouden wij afsluiten zoals het hoort, met een bezoek aan een pretpark. De leuze was gevallen op Universal studio's, Ik was in 1993 in Universal Hollywood geweest en had in dat jaar al te horen gekregen dat het park in Florida vele malen beter was. Ik was dus ook erg benieuwd naar wat we te zien zouden krijgen.

Het eerst was opviel was dat er een aantal attracties waren die beide locaties kenden zoals back to the future, maar dat daarnaast Florida een aantal rides bood die in Hollywood onderdeel waren van de studio tram tour. De mooiste hiervan was wel Jaws, waar je in Hollywood alleen de haai even voorbij zag komen bood Florida een fantastische ride met een boor door de haven waarbij je Jaws meermalen ontmoette en hij op een gegeven ogenblik zelfs een boothuis binnenviel waar je aan het schuilen was. De tweede grote uitbreiding was de Kongfrontation ride waar je met een een bovengrondse metrotrein door New York reed en een fantastische ontmoeting met King Kong had. Het enige slechte moment was eigenlijk bij de Hanna Barbera ride waar mijn vriendin licht misselijk van werd. Gelukkig ging dit snel over en konden we verder genieten van onze dag in Universal studio's Florida.

Dagje Orlando

Op onze tweede dag in Orlando deden wij niet ontzetten veel. Het was meer bijkomen van de vermoeienissen van de reis en de drukke dag die wij in Seaworld gehad hadden. We sliepen dus lekker uit en genoten van ons ontbijt alvorens we de stad indoken.

We keken wat naar de sights van Orlando (die zijn er niet echt veel want Orlando is en blijft de pretpark hoofdstad van de wereld) en gingen toen maar voor de andere erg belangrijke activiteit in Amerika, shoppen. We bezochten een grote mall in Ierse decoratie uitgerust met heel erg veel winkels waar wij naast het winkelen van de lunch genoten. Naast de mall was ook nog een historisch treinstation waar wij even rondkeken maar daarna vonden wij het wel genoeg. We reden terug richting de stad en gebruikten onderweg het diner alvorens wij terug gingen naar het hotel om een einde aan onze tweede dag in Orlando te breien.

Shamu

De arena waar Shamu zijn kunsten vertoonde

Het was tijd voor the main event, de show van en met Shamu, de killer whale. We betraden ruimschoots op tijds het stadion en zochten een goed plekje. Dit was in de splash zone waar de bordjes niet zeiden "Pas op U kunt nat worden" maar de omineuze waarschuwing "U gaat nat worden" toonden. Aangezien het warm genoeg was onder de zon van Florida maakten we ons niet al te druk en gingen er goed voor zitten.

De start was een film over orka's in het wild en die was best wel interessant maar niet waar we voor gekomen waren. Welnu dat begon heel onverwacht want de film was nog niet afgelopen of er dook een orka op uit de diepten van het bassin op met zijn trainer op zijn neus, die sprong op het hoogtepunt van de neus van de orka het water in. Wat volgde was een opeenstapeling van stunts met de gigantische beesten die elke keer na een kunstje een beloning kregen. Niet één haring zoals we bij dolfijnen en zeeleeuwen hadden gezien maar gewoon een arm lading vis die naar binnen geschoven werd. We kregen wel wat spetters maar werden niet echt nat zodat we dat van die splash zone typische Amerikaanse overdrijving vonden. Totdat de spreekstalmeester ons vertelde dat wat we tot nu toe gezien hadden de vrouwtjes en de jonkie's waren en dat Shamu zelf nu de arena ging betreden. Welnu er kwam inderdaad een mega orka naar binnen zwemmen die in een keer met zijn staart de inhoud van drie zwembaden het publiek inzwiepte. Het bordje had gelijk, je werd inderdaad nat. Daarmee was er een einde gekomen aan een erg indrukwekkende show en verlieten wij het stadion.

Seaworld

Aangezien Orlando de pretpark hoofdstad van de wereld is stond het bezoek aan pretpark uiteraard in de agenda. We gingen dan ook naar Seaworld toe waar we onze eerste dag zouden doorbrengen. Het park bestond uit een combinatie van rides en shows en we waren dan ook erg benieuwd hoe alles er uit zou zien.

Welnu dat was allemaal erg goed en we genoten van diverse attracties als een show over een hotel met twee zeeleeuwen als eigenaren waar veder ook otters en een walrus aan deelnamen. Het was erg vermakelijk en we moesten ook diverse malen luidkeels lachen. Verder bood het park ook een erg mooie 3D ride over een tocht naar de pool waarna je na afloop ook een aantal pool dieren in hun natuurlijke leefomgeving zag. Verder was er een mooi natuurgetrouw gebied dat gevuld was met zeeleeuwen en andere dieren die luidkeels om voedsel (ja je mocht ze permanent voeren) liepen te roepen. Er was een aquarium met manta rays die over je handen gleden en ook een groot gebeide met dolfijnen die om etenstijd allemaal naar voren kwamen zwemmen om gevoerd te worden. Het was de eerste keer dat ik een dolfijn aanraakte en het was een mooi moment, iets dat ik iedereen kan aanraden. Toen was het echter tijd voor the main event, Shamu.

Hotel gezocht

In tegenstelling tot vorig jaar hadden wij dit jaar alles van te voren geregeld we hoefden deze keer dus nergens naar hotels te zoeken. Dat betekende dat wij eenmaal in de huurauto ingestapt wij de Rand McNally opensloegen (dat was al weer mijn derde Amerika vakantie die deze trouwe atlas dienst deed) en de route naar ons hotel opzochten. We hadden het hotel al gauw gevonden en reden er vlot naar toe maar eenmaal bij de balie aangekomen bleek onze reservering niet te kloppen.

Na flink wat heen en weer gepraat kwamen wij erachter dat er twee filialen van ons hotel in Orlando bleken te zijn en uiteraard waren wij naar de verkeerde locatie gereden. We stapten dus opnieuw de auto in om naar de goede locatie te rijden (uiteraard aan de andere kant van de stad) en aldaar konden wij wel inchecken. We zochten al heel snel ons bed op want we waren al heel wat uurtjes in touw en we wilden de volgende dag uitgerust beginnen.

Suzuki sidekick

Na de landing op Orlando international airport en de douane formaliteiten waren we klaar voor de start van onze vakantie. Dat hield als eerst in het ophalen van onze huurauto en na wat gezoek op het vliegveld hadden we al gauw de shuttlebus gevonden die ons naar het kantoor van de verhuur maatschappij bracht.

De aldaar werkzame employee deed zijn uiterste best om ons een duurdere auto aan te smeren (tegen meerprijs uiteraard) dan degene die wij besteld hadden maar wij hielden voet bij stuk dat wij de klasse auto wilden hebben die wij besteld hadden. Toen hij doorhad dat wij echt niet meer gingen betalen hield hij er mee op en kregen wij tenslotte de papieren en de sleutels van onze huurauto. Dat bleek een Suzuki sidekick te zijn, een redelijk stoer Jeep model. (in tegenstelling tot de witte op de foto was de onze groen van kleur.) We waren klaar voor de start van onze vakantie!

Amsterdam - Washington DC - Orlando

Het karretje op Dulles

Het was weer zover. Vandaag vertrokken we voor onze tweede vakantie in de US of A. Deze keer zouden we een week naar Florida gaan gevolgd door een week in de Bahama's. Ook zouden we de deze keer als ex rokers op vakantie gaan. Enige weken voor we vertrokken hadden we gedrieën (ik en twee vriendinnen, een waar ik mee op vakantie ging en een andere) en ikzelf afgesproken om te stoppen met roken. Helaas was het mijn reisgenote niet gelukt om ook te stoppen maar toen wij op Schiphol aankwamen verkruimelde zij zelfbewust haar laatste sigaretten en zo stapten wij aan boord van ons toestel dat ons naar Washington DC zou brengen.

Na een ontspannen vlucht arriveerden wij op Dullas international airport en het eerste wat mijn vriendin daar deed was sigaretten kopen. Het stoppen was van erg korte duur geweest. Wat verder opviel in Dulles was dat de terminals van elkaar gescheiden waren en niet te voet te bereiken waren. Er kwam een soort karrteje naar de terminal gereden dat zichzelf op een soort stelten omhoog werkte zodat je de terminal kon verlaten en naar een andere terminal gereden werd. Zo werden wij dan ook van onze aankomst naar onze vertrek terminal gebracht waar wij wachtten op onze aansluitende vlucht naar Orlando. Dit duurde niet al te lang en binnen korte tijd stonden wij op het vliegveld van Orlando om aan onze tweede vakantie in Amerika te beginnen.

Thuisreis

Het einde van de UKCAC was ook meteen het einde van ons Londense weekend want diezelfde avond vlogen wij terug naar Amsterdam. We pakten onze bullen dan ook bij elkaar (en door de gekochte comics was dat flink wat meer dan waar wij gisteren mee aankwamen) en namen de metro naar Heathrow waar we een snelle hap scoorden als avondmaaltijd.

Na het gebruikelijke gewacht op het vertrek van het vliegtuig bracht de KLM ons binnen het uur weer terug naar Amsterdam. Ons tweede bezoek aan Londen was ons erg goed bevallen en we namen ons heilig voor om dit niet de laatste keer te laten zijn dat we de Britse hoofdstad (en de UKCAC) zouden bezoeken.

De UKCAC dag twee

Een van de vele panels tijdens de UKCAC

De tweede dag op de beurs verschilde heel erg van de eerste dag. We hadden alle interviews gedaan die we wilden doen en hoefden daar dus geen tijd meer in te investeren. Waar we wel heel veel tijd in investeerden was het kopen van comics. Waarom wisten we niet maar de handelaren hadden hun prijzen zwaar omlaag geschroefd. En dat was iets waar we alle vier flink van profiteerden. We kochten allemaal heel erg veel comics voor prijzen van (bijna) niets. De X-O Manowar gold cover ging bijvoorbeeld weg voor slechts 50 pence en dat lieten we niet voorbij gaan. Ook complete runs van top series en silver age comics gingen voor absolute bodem prijzen en iedereen had dan ook een flinke stapel comics voor de beurs afgelopen was.

Verder keken we wat rond op de diverse panel discussies (niet echt ons ding) en gebruikten de tijd om onze contacten met DC comics flink te verbeteren. DC had had flinke afvaardiging waaronder Patty Jerez, marketing directeur van DC, en wij bouwden een hele goede relatie met haar op voor de toekomst. We werden zo'n beetje als laatste de deur uitgeveegd toen de beurs afgelopen was en waren erg tevreden met de gescoorde comics en geboekte resultaten voor de Nuff Said.

Breakfast

Na goed geslapen te hebben en geen gebruik gemaakt te hebben van het zwembad (toch wel een van de belangrijke redenen waarom we dit hotel geselecteerd hadden) begaven we ons naar de ontbijtzaal. Het was een erg grote (en op leeftijd zijnde) ruimte waar een groot buffet aan de zijkant klaar stond. Nadat de serveerster ons koffie en thee gebracht had inspecteerden we het buffet en we zagen dat het goed was. Naast de standaard ingrediënten van het complete Engels ontbijt (eieren, spek, worstjes, tomaat en toast) waren er nog heel veel andere dingen te krijgen en de borden werden dan ook vol gestapeld voor de eerste ronde.

Niemand die ons kent zal het verbazen maar alle borden gingen schoon leeg en even later stonden we wederom aan het buffet om de borden vol te laden voor de tweede ronde. Daarna begon het toch wat af te zakken want niet iedereen ging voor de derde ronde, sommigen waren na twee rondes al voldaan. Met een heel erg stevig ontbijt achter de kiezen waren we dan ook klaar om de tweede dag van de UKCAC te betreden.