Voorspoedig 2010

Voor iedereen een heel voorspoedig 2010. Dat de beste dag van het oude jaar de slechtste dag van het nieuwe jaar moge zijn. En om dat goede voornemen te beklinken is een mooie champagne een mooie manier.

De Oriënt

Een van de cafés waar wij af en toe een bezoek brengen op donderdagavond stapavond is de Oriënt, in de volksmond bekend als de cocktail bar omdat barman Sem een mean cocktail shaket. De Oriënt is een Thaise bar, ja hier is een thema te herkennen, waarvan Sem eigenaar en barman is. Sem heeft in Thailand een wedstrijd gewonnen en zijn barkeeper van het jaar award hangt dan ook trots tegen de muur van het café aan. De zaak bestaat uit een lange bar waarachter shaker Sem staat, heeft een lounge hoek aan de voorkant en achterin zijn wat tafeltjes en uiteraard de gokkasten te vinden. Het publiek bestaat voornamelijk uit Thai en de liefhebbers van Thailand.

Daar een kennisje van ons dit tot haar vaste hangplek heeft gebombardeerd brengen wij zo af en toe een bezoekje aan deze kroeg. Ondanks ons zeer onregelmatig bezoek worden wij altijd uitbundig door Sem begroet en staat ons biertje al klaar voor wij een woord hoeven te zeggen. We komen hier ook altijd een aantal kennissen tegen die wij in de andere zaken die we frequenteren niet ontmoeten dus het is bijna altijd gezellig als we hier zo eens per maand binnen stappen. Kortom geen vaste stek op onze route maar wel een waar wij met plezier binnenstappen zo eens per maand.

Wonder Wok

Na afloop van de donderdagavond wordt er zo af en toe een hapje gegeten om het alcohol peil wat te dempen. Aangezien het dan al laat (of vroeg) is komt het niet op verfijnd voedsel aan maar staat de categorie vette kledder hoog op de agenda. Dat betekent de ene keer een kroket (rund of kalf of saté) bij de Febo en de andere keer een broodje shoarma op de oudezijds achterburgwal bij de shoarma zaak waar ik de naam iedere keer van vergeet. Ik zal pogen de volgende keer eens op te letten zodat ook deze zaak voor het voetlicht gebracht kan worden. Zo werd ook deze donderdag de gang naar de shoarma zaak ingezet, tot onze grote teleurstelling bleek de zaak om half drie al dicht te zijn, waarschijnlijk doordat het kerstavond was.

We besloten eens te gaan kijken wat er verder nog open was en kwamen zo terecht bij de wonder wok, een van de tegenwoordig zeer populaire wok to go zaken. Gelukkig had deze zaak ook zitplaatsen want het was behoorlijk gaan regenen en om nu in de regen rond te lopen met een kartonnetje wok voedsel zag ik niet echt zitten. Ik had me er niet al te veel van voorgesteld maar werd blij verrast. Je kiest eerst het type rijst dan het vlees en vervolgens de bijbehorende saus. Ik had een prima portie nasi met beef in en een zwarte bonen saus, mijn compagnon had noodles met garnalen en oestersaus. Dit is zeker voor herhaling vatbaar alhoewel ook het klassieke broodje shoarma na het stappen in ere gehouden zal worden.

De stripdagen revisited

Zoals al eerder gememoreerd was dit het laatste jaar van mijn standhouder schap op de stripdagen. Dat was tevens de reden om mijn lidmaatschap van het stripschap op te zeggen, alleen leden mogen namelijk een stand op de beurs huren. (Neelie zou ervan gruwen). Als onderdeel van dat lidmaatschap krijg je op onregelmatige tijdstippen het kwartaalblad stripnieuws toegezonden. Deze week kreeg ik het laatste nummer waar ik recht op scheen te hebben, nummertje 36, in de brievenbus geschoven. Het is altijd een klusje van nog geen 5 minuten om het blad te scannen en vervolgens bij het oud papier te deponeren. Deze keer had ik bijna de volle 5 minuten nodig want er stond een artikel in over de zeer succesvolle stripdagen 2009. Aangezien ik zelf zeer ontevreden was en datzelfde commentaar van andere stand houders had opgevangen nam ik het artikel even door. Het succes bestond uit de aanwezigheid van Ronald Plasterk en de vele media aandacht die het festival had gekregen. Geen letter over de grote en kleine stand houders die er met hun dure kraam huur voor zorgen dat het spektakel financieel haalbaar is en die de hoofdreden zijn dat de duizenden bezoekers het festival bezoeken. Kortom een hoog gehalte van de beroemde wc-eend reclame “Wij van wc-eend bevelen wc-eend aan.”

Kerstmaaltijd

Het kerstdiner anno 2010 was een makkie voor mij. Waar ik de laatste paar jaar de familie bij mij uitnodigde en dus druk in de weer was om alles voor te bereiden en klaar te maken, uiteraard kon en wilde ik mijn vader niet uit de keuken houden tijdens de bereiding van de diverse gangen, was het dit jaar bij mijn ouders aangezien ik de tijd niet vrij kon maken om het zelf te doen. In de loop van de middag arriveerde iedereen in het gezellig ingerichte huis en werden de cadeaus onder de boom geplaatst. Onder het genot van toastjes met zalm, paling en andere lekkernijen werden de cadeaus uitgepakt en overhandigd. Van te voren was er een budget gesteld wat een cadeau maximaal mocht kosten en voor het eerst in jaren had ik me daar netjes aan gehouden. Ik bleek echter de enige te zijn want de rest van het gezelschap had nergens rekening mee gehouden.

Daarna was het tijd om van de maaltijd te gaan genieten. Mijn vader had de registers opengetrokken en het werd genieten van diverse gangen. Zo kwam daar voorbij, een salade van eendenborst en kip, een heldere kippensoep met asperges, een portobello met geitenkaas, honing en spek, kangaroe (voor de dames ossenhaas) met diverse groeten en gefrituurde aardappels, een kaasplankje, ijs met vruchten en tenslotte koffie met friandises. Dit alles bevloeid met een chablis, een mooie bordeaux, port en cognac zorgde voor een goed verzorgde inwendige mens. Na afloop zat iedereen dan ook lui onderuitgezakt na te genieten. Volgend jaar mag ik (helaas) weer aan de bak want het is best wel lekker zo’n jaartje genieten zonder iets te hoeven doen.

Kerst feest

Ik was uitgenodigd voor een kerstfeest bij een stel vrienden in Bilthoven op 23 december. Ik had geen idee wat ik kon verwachten want, om een understatement te gebruiken, hij zat niet slecht in zijn slappe was. Nu heb ik nog een goede vriend die niet moeilijk over geld hoeft te doen maar dit is buitencategorie. Toen ik bijna op de plaats van bestemming was zat ik in een villawijk categorie Quote 500, ik stelde dus mijn verwachtingen nog maar een graadje bij. Parkeren voor de deur was uiteraard onmogelijk maar er konden genoeg auto’s op het eigen terrein staan.

Het huis was ontzettend in kerstsfeer en kerstlicht gestoken. Bij binnenkomst werden we door onze gastheer begroet met de mededeling dat het een erg intiem feestje was. In totaal 8 personen waarvan er nog 2 uit Denemarken moesten arriveren, ik en een vriend, onze gastheer en vrouw en 2 dames die uit Hongkong kwamen en hier logeerden. Het feest vond plaats in de gameroom, de kleine dan wel en niet de sportieve ruimte waar de tennisbaan en het zwembad zich bevonden. De kleine gameroom bood naast een snooker tafel, een mega flat screen, een dartsboard, een bar, dansruimte en een zithoekje ook een tafelvoetbalspel. Eigenlijk was het enige dat ontbrak, maar dat zou volgens de gastheer ook verholpen worden, een paal waarlangs de dames hun kunsten konden vertonen. Nu moesten zij zich behelpen met een vierkante pilaar die midden in de ruimte stond om het plafond te ondersteunen. Iedereen deed waar hij zin in had, zo zaten op een gegeven moment 2 mensen een film te kijken (Hangover), stond ik met een van de dames te snookeren en waren 2 anderen aan het tafel voetballen, terwijl de laatste 2 aan de bar stonden te kletsen.

Er was drank in overvloed (wat wil je met een eigen bar) en een constante stroom van warme en koude hapjes. Ik had kunnen blijven overnachten maar had besloten om terug naar huis te rijden en was al snel op het water overgestapt. Toen ik om half vier besloot te vertrekken werd er nog een extra optie aangeboden. Mijn gastheer vroeg of ik wel kon rijden (hij had meer dan genoeg gedronken en dus niet zo goed in de gaten dat ik al uren aan het water zat) omdat hij anders zijn chauffeur zou bellen om mij thuis te laten brengen. Toen ik aangaf nuchter te zijn vroeg hij mij om het Deense stel mee te nemen om in Amsterdam bij hun hotel af te zetten. Uiteraard geen enkel probleem en na een uurtje was ik weer thuis na mijn eerste feestje bij de upper 10. Volgende keer gaan we het overdoen maar dan in zijn huis in Hongkong.

Fijne Kerst

Vandaag een korte maar zeer ter zake doende blogpost. Fijne kerstdagen voor iedereen en eet en drink vooral niet te weinig!

Wie gaat er mee racen?

Een paar weken geleden blogde ik over een auto die een vriendin van mij cadeau had gekregen van haar man. Nu was ik daar (Bilthoven) onlangs voor een feestje en uiteraard wilde ik een blik op haar verjaardagscadeau werpen (en wel twee ook). De auto was inderdaad de limited edition van de Vanquish (nr. 2 van 50 zoals de plaque vermelde) maar hij had het niet eenzaam in de garage. Naast nog wat los en vast spul stond daar een DB9, volgens de mannen van Top Gear, een auto die de term cool ruim overstijgt. Bij het wat moeizame vertrek uit de garage kreeg ik als opmerking mee dat ik, als ik zin had in een potje scheuren, ik van de zomer maar eens langs moest komen.

Kerstmarkt

Mijn werk doet tegenwoordig aan een moderne kerstpakketten methode. In plaats van de standaard prefab dozen met eten en drinken worden er een aantal stalletjes in de kantine opgebouwd van diverse winkels (parfum, wijn, chocolade, hapjes, boeken, cadeaus etc.) en krijgt iedereen een bedrag aan muntjes. Hiermee kun je je eigen kerstpakket bij elkaar winkelen. Aangezien onze kantine eigenlijk te klein is om en de winkeltjes, en de mensen en tafeltjes om te zitten met een drankje en een hapje kwijt te kunnen is het er druk, warm en benauwd. Elk jaar vervloek ik dit geheel weer en besluit de volgende keer om het alternatief te vragen (een prefab doos) en elk jaar vergeet ik dat weer.

Dit jaar was er, zoals altijd, een uitstekend buffet met eten (salades, broodjes, zalm, groenten, vlees) en een tap met Brand bier en daarnaast wijn, fris en jus d’orange om de inwendige mens te versterken tijdens het shop gebeuren. Ik besloot er dit jaar snel mee klaar te zijn, prosecco en dessert wijn gecombineerd met lekkerre kaasjes en een dure doos van Armani (Aqua de Gio) zorgden ervoor dat ik snel door mijn muntjes heen was. Vervolgens wat eten, wat drinken en met collega’s praten, daarna was het tijd om huiswaarts te keren. En ja dit jaar is echt het laatste jaar dat ik op de kerstmarkt heb lopen winkelen! Dat is al het 1e goede voornemen voor 2010.

The death of Captain America

In een grijs verleden heb ik het eens gehad over de Daredevil omnibus van Ed Brubaker. Ik was daar behoorlijk enthousiast over en Dennis bevestigde deze mening van harte. Spring voorwaarts naar december 2009 en de postbode belt aan met een vers pakje van mijn Amerikaanse comic winkel Tales of Wonder. Er zaten leuke dingen in maar wat er uitsprong was de Death of Captain America omnibus. De 2e omnibus die het werk van Ed Brubaker op dit icoon van Marvel bundelde. Waar Brubaker op Daredevil bijgestaan wordt door Micahel Lark is Steve Epting zijn partner in crime op Captain America, wederom een goede combinatie. En eigenlijk is er niets veranderd na de Daredevil omnibus. Wederom heb ik met ingehouden adem de 500 pagina’s in bijna een ruk uitgelezen. Vanaf de dood van Cap (die trouwens ook in de eerste omnibus stond, maar het is een goed begin van deze omnibus) tot het moment dat Bucky accepteert dat hij de rol van Captain America over moet nemen. De klassieke supporting cast bestaande uit Agent 13 (Sharon Carter), The Falcon en the Black Widow is weer terug en, alhoewel je hem niet ziet, ook Nick Fury is op de achtergrond aanwezig. Is er dan echt niets aan te merken op deze omnibus? Ja toch een ding, hij had dikker gemoeten. Er hadden makkelijk nog acht (of meer) deeltjes van dit meesterwerk van Brubaker ingepast!