Sinatra

De band

We stapten de auto weer in voor bestemming nummer twee in Providence, het davol plein met haar gezellige straatjes eromheen. We kwamen met schitterend weer aan in de namiddag en parkeren was nu wel een probleem want het was overal valet parking voor klanten en de straat stond vol. Na een keer heen en weer rijden ging er echter pal voor ons iemand weg en enkele seconden later stonden we dan ook netjes, en wederom gratis, langs de stoep en nog wel vlakbij het plein.

De band bleek al bezig te zijn met het klaarzetten van hun spullen maar dat ging nog wel even duren zodat wij rustig de straten rond het plein konden verkennen. Bij terugkomst was de band nog steeds niet begonnen en wij wilden ergens wat gaan drinken maar alle tafeltjes in de buitenlucht werden gereserveerd voor eters en zover waren wij nog niet. Aangezien wij geen zin hadden om binnen te gaan zitten met het mooie weer namen wij plaats op de erg brede rand van de vijver en wachtten tot de band ging beginnen, en dat was met een niet onaardige versie van Come fly woth me, old blue eyes zou niet in zijn graf liggen tollen.

Providence

Tweede state capitol

Kennelijk is zondag de dag dat wij state capitols bezoeken want dit was de tweede zondag van de vakantie en wederom gingen we een state capitol bezoeken. We hadden hetzefde voordeel als een week geleden, parkeren was gratis en geen probleem maar we konden het gebouw helaas niet in. We maakten wel een rondje om het, erg mooie, gebouw en de bijbehorende gronden alvorens we naar onze tweede bestemming op weg gingen het providence river park. Daar bleek een vlooienmarkt aan de gang te zijn dus alvorens we het park gingen verkennen werd de markt verkend.

Daarna was het echter een wandeling langs de rivier met de mooie architectuur en het waterfire, de vuurkorven die op sommige nachten aangingen, in de rivier. Gegeten moest er uiteraard ook worden en dat gebeurde bij Hemenway's, een luxe seafood bar. Hier nam ik een specialiteit uit New England die ik nog niet eerder gehad had, New England clam chowder, een vissoep die door heel New Engalnd heen geserveerd wordt maar waar Rhode Island een speciale versie van had (helder tegen troebel), en goed glas plaatselijk craft bier erbij en het was genieten geblazen. Mijn vriendin koos trouwens voor krab en zalm cakes en die waren ook niet te versmaden. We konden er weer tegen voor de volgende etappe van de wandeling.

Ontbijt

Leuke presentatie

Vandaag vertrokken we alweer uit Boston en we wilden dat op een goede manier doen met een mooi ontbijt. Alvorens het zover was werden eerst de koffers herpakt. In de ene verdween al het vuile goed en in de tweede alles wat nog schoon was. En in het reiskoffertje verdwenen spullen voor drie dagen zodat we de koffers de komende nachten in de auto konden achterblijven.

De keuze voor het ontbijt was gevallen op het zwaar aanbevolen (volgens de gidsen) McKenna´s café. Of het zo goed was als beweerd wordt zullen we nooit weten want de rij liep door tot op de straat dus wij gingen aan de overkant ontbijten bij Savin bar and kitchen waar in ieder geval vrije tafeltjes waren, de kwaliteit van het eten zouden we wel bemerken. We namen plaats en kregen water en de kaart van de serveerster. Ik besloot tenslotte tot de bagel met zalm en cream cheese en koffie (helaas was er alleen Amerikaanse koffie) en mijn vriendin had trek in wat stevigs dus dat werden gebakken eieren met worstjes, en gebakken aardappeltjes met daarbij thee. Het eten was prima dus wij gingen vol goede moed op stap naar onze volgende bestemming, Providence in Rhode Island. Alhoewel Rhode Island,? Ons hotel voor de komende nacht, een comfort inn deze keer, bleek nog in Massachusetts te liggen maar dat mocht de pret niet drukken vonden wij. We checkten in lieten de reiskoffer op de kamer achter en gingen op weg naar Rhode Island.

Dorset hall revisited

Wederom uitstekend

De terugweg duurde wat langer dan de heenweg want de metro liep prima maar we bleken de shuttle naar het hotel net gemist te hebben en moesten een half uur op de volgden wachten. Op de kamer werden alle aankopen neergelegd en keken we elkaar even aan. We hadden niet echt zin om op zoek te gaan naar een restaurant en de zaak van gisteren was uitstekend bevallen dus we besloten daarheen terug te keren.

Zo kwamen we voor de tweede keer bij Dorset hall terecht. Deze keer geen voorgerecht maar twee hoofdgerechten en een salade. Toen we aangaven die te willen delen werd die netjes over twee borden verdeeld, wederom een voorbeeld waarom ik de Amerikaanse service waardeer. Het eten was net zo goed als gisteren maar deze keer gingen we niet na de maaltijd weg maar namen plaats aan de bar om van een tweede drankje te genieten en naar de dj te luisteren, die inmiddels was begonnen. Een prima einde aan een prima dag en ons verblijf in Boston. Als we meer dagen hadden gehad was ik graag wat langer gebleven maar dat zat er deze keer niet in, volgende keer beter.

Faneuil hall

Comics

Het einde van de tocht was lunchtijd en wonder boven wonder was om de hoek ook een hard rock café. Dat betekende dat we ons tweede hard rock café gingen bezoeken deze vakantie en al gauw zaten we achter een koud biertje (de wandeling was best wel warm geweest) de kaart te bestuderen. De keuze viel op een hamburger en een caesar salade met kip en beide smaakten prima.

Het café bleek pal naast faneuil hall marketplace te liggen en dat was onze tweede bestemming van vandaag. Dit zijn een soort markthallen met restaurantjes, winkeltjes en van alles en nog wat en hier brachten wij aardig wat uurtjes door. haar favoriete plek was een make-up winkel met heel veel spulletjes en de mijn een geek store met platen, vinyl en comics. Een Amerika vakantie zonder comic winkel kan niet en ik kocht hier dan ook wat comics uit het ultimate universum zodat ik mijn matties tenminste onder ogen kon komen als echter comic junk. Gezamenlijk hadden we ook een favoriete winkel en dat was een fantastische ijswinkel waar we van een heerlijk ijsje genoten. Daarna was het weer tijd voor winkelen en tenslotte een drankje op een terras voor we besloten dat het mooi was geweest voor vandaag.

The freedom trail

Onze gids

De metro bracht ons naar de Boston commons, het hart van de binnenstad waar wij in het visitor centre kaartjes kochten voor een wandeling met gids langs the freedom trail. Deze wandeling brengt je langs de plaatsen waar de opstand van de Amerikanen tegen de Engelsen begon die tot de onafhankelijkheidsoorlog leidde.

We kwamen prima op tijd aan want de volgende groep vertrok binnen tien minuten en we verzamelden ons buiten waar onze gids al bezig was zijn groep te verzamelen. De gids was getooid in klederdracht uit die tijd en speelde ook een persoon die meegedaan had aan de strijd en al gauw begon onze wandeling. Onze gids was een meeslepende verteller en de tocht die ruim twee uur duurde leerde mij vele nieuwe feiten over die tijd en de personen die toen leefden terwijl we langs plekken liepen waar alles destijds gebeurd was. Ik kan iedereen dan ook deze tour van harte aanbevelen als je ook maar een klein beetje geïnteresseerd bent in het omstaan van Amerika, thumbs up and highest recoomendation.

Naar het centrum van Boston

Not a skinhead on the MBTA

Vandaag was het zover, we zouden Boston gaan verkennen dus na het ontbijt liepen we naar de receptie want we hadden bij onze aankomst in de stad al begrepen dat de auto niet het juiste vervoermiddel was om naar de stad te gaan. Gelukkig nood ons hotel een gratis shuttle naar de dichtstbijzijnde halte van de MBTA, Boston.s OV, die elke half uur ging.

De volgende ging over twintig minuten dus we gingen even terug naar de kamer en een kwartiertje later stonden we weer beneden om in te stappen. De shuttle was een busje voor 15 personen en samen met enkele andere gasten namen we plaats om naar de metro gebracht te worden. Ter plekke aangekomen bleken er heel veel mensen te staan die informatie boden over het OV en de route naar de haven want dit weekend was het Boston's beurt om Sail te hosten. Dat betekende voor ons dat we uitleg kregen van iemand hoe we het beste naar de stad konden gaan en wat het voordeligste kaartje voor ons was (en dat bleek tot mijn verbazing geen dagkaart te zijn) en al gauw hadden we één herbruikbaar kaartje voor ons tweeën voor de tochten van vandaag. Gewapend met het kaartje begaven we ons naar ons spoor en dat was erg leeg want wij gingen naar de binnenstad en de kuddes gingen naar de havens. Hopelijk hadden we in de stad hetzelfde patroon.

Dorset hall

Erg lekker

De terugtocht verliep niet echt vlot met het slechte weer maar tenslotte waren we bij ons hotel en brachten de aankopen naar de kamer alwaar we een niet al te ver gelegen restaurant uitzochten voor het diner. De keuze viel op Dorset hall dat, net als gisteren, weer in een ander dorp lag.

Het regende nog steeds en de parkeerplaats lag tegenover het restaurant maar bij binnenkomst bleek de keuze erg goed te zijn. Het was een mooi en modern restaurant met leuke muziek en goede bediening. Algauw zaten we achter een cocktail en een bier en onze keuze viel op de salmon cakes als voorgerecht om te delen en voor mij fish & chips (ja het was een echter visvakantie voor mij) en de ossenhaas puntjes met uienringen en groenten voor haar. De zalm was echter op en op advies van de ober kozen we voor het pannetje mosselen en dat was een gouden tip want ze waren overheerlijk. Ook de hoofdgerechten waren prima alleen bleek er geen ijs te zijn als nagerecht, wel als onderdeel van een nagerecht maar niet los. Nu was dit Amerika en uiteraard werden er in no time twee schaaltjes met in elk een BOL ijs op tafel gezet, geen gezeik van dat hebben we niet op de kaart staan.

Na de maaltijd keerden we terug naar de auto in de nog steeds vallende regen en reden terug naar het hotel om die bekende klus tijdens Amerikaanse vakanties uit te voeren, het ontdoen van de aankopen van labeltjes en stickers om bij een mogelijke douane controle geen gezeur te krijgen. De tv ging aan op de kamer, er werd een biertje bij gepakt en al gauw groeide de stapel labelloze kleding aan de ene kant en de stapel dozen, tassen en afval aan de andere kant. Het kamermeisje had wat te doen morgen.

Shoppen

Toen was het nog droog

Vandaag was onze tweede dag in Boston maar er waren flinke buien voorspeld dus we zouden naar de dichtstbijzijnde outlet gaan en de dag daar doorbrengen. De rit zou een uur duren maar er stonden flink wat files en het was dan ook bijna twee uur later voor we aankwamen. Bij de aankomst was het weer werkelijk schitterend en er werd flink ingeslagen, ik kon bijna mijn hele lijst wegstrepen, er bleef alleen één spijkerbroek staan maar verder was alles weg. En waar mijn vriendin bij de eerste outlet nogal timide was, werd de schroom helemaal afgeworpen en werd er probleemloos aangeschaft. Op een gegeven moment ging ik even op en neer naar de auto om alle spullen weg te leggen en daarna was het tijd voor de lunch.

Outlets hebben meestal niet zo veel maar dan een foodcourt hier bleek een redelijke diner te zitten dus voor het eerst van mijn leven streek ik neer bij een Ruby Tuesday. Ik koos voor de burger en aan de overkant werd er, uiteraard, een salade besteld. Daarbij twee lekkere biertjes en dit was denk ik de beste maaltijd die ik bij een outlet gehad heb. Na de lunch was het wederom shoppen maar toen begn het te regenen. En regenen. En regenen. Het kwam werkelijk met bakken uit de hemel en ondanks dat we het uitstelden moesten we op een gegeven ogenblik toch terug naar de auto. Galant als ik ben liet ik mijn vriendin op een overdekt bankje bij de ingang achter en ging de auto ophalen waarbij ik goed nat werd maar het resultaat was dat vriendin en tweede set aankopen relatief droog binnen waren. Het was tijd om terug naar Boston te gaan.

Chinatown

Top

Onze kamer (net zoals het merendeel van de kamers) bleek in het gebouw te liggen dus we hadden geen ramen maar verder was alles ok. We pakten onze spullen uit en maakten ons op voor ons eerste trip in Boston, Quincy. Dit voorstadje lag niet al te ver van ons hotel en ze hadden een mooie Chinatown met bijbehorende restaurants en wij hadden trek in sushi.

We gingen bij Fuji naar binnen en bestelden uiteraard een biertje van Samuel Adams terwijl we ons eten gingen uitzoeken. Onze keuze viel op de huis special, miso soep, salade en een mooie schaal met sushi en sashimi aangevuld met een extra zeewier salade. Het eten was echt top en we genoten er ten volle van. Na de maaitijd maakten we nog een wandeling door de wijk en uiteraard werd er een pharmacy bezocht (echt de meest bezochte winkel soort deze vakantie) en daarna besloten we dat het genoeg was geweest, het was een topdag geweest vanaf de walvissen tot de sushi en daar gingen we in de toekomst vaak aan terugdenken.