Voedsel Chicago style

Italian beef

Chicago, één van de steden van Amerika 2014, heeft drie verschillende eigen varianten van vette kledder voedsel en uiteraard moeten we die gaan proberen tijdens de vakantie. Via de Chicago pagina van wikitravel had ik al gauw de aanbevolen plekken gevonden om van deze lekkernijen te gaan genieten.

De eerste van de drie is de Chicago hot dog. Deze onderscheid zich van de standaard hot dog doordat het op een maanzaad broodje zit, een complete groentetuin aan toppings heeft en, last but not least, er mag ABSOLUUT geen ketchup op zitten. De beste plek om van een echte Chicago style dog te genieten schijnr Portillo's te zijn dus die staat genoteerd op de lijst. Nummer twee is de deep dish pizza, dit is een pizza met een hoge rand, eerder een vlaai dan de platte pizza's zoals wij die geweend zijn. Hier gaan dan heel veel toppings op om de vlaai te vullen en dan in de omgekeerd volgorde om te zorgen dat de kaas bv niet verband ligt deze onderop. Er worden een paar plaatsen aanbevolen zo zijn er de restaurants Uno (waar deze pizza is uitgevonden) en Due (geopend omdat Uno te druk was geworden) of cafetaria Gino's. Misschien gaat het Gino's worden want dat past wel mooi op de dag dat we onze binnenlandse vlucht naar Minneapolis hebben.

De derde en laatste op de lijst is een sandwich, de Italian beef. Dit broodje bevat dun geschaafd rundvlees dat gestoofd is in knoflook, oregano en nog wat andere kruiden. Het wordt dan overgoten met de eigen sappen en met zoete of hete pepers naar keuze. Dennis raadt deze af maar waarschijnlijk gaan we er toch eentje proberen en dan bij een restaurant dat ze zelf maakt en vers opdient en niet eentje dat alles inkoopt en het vlees en de sappen apart bewaard om ze te verhitten en te serveren. De beste keuzes zijn dan Mr. Beef of Luke's of Chicago..

Glasvezel

De aanleggende partij

Vrijdag zou er dan glasvezel bij mij geïnstalleerd worden. In de begeleidende brief stond dat dit waarschijnlijk in de meterkast ging gebeuren. Een van mijn buurvrouwen was niet thuis en had mij de sleutel van haar meterkast gegeven met het verzoek die open te doen voor de installateurs. Tegen een uur of negen ging mijn deurbel en stond een van de mensen van reggefiber voor mijn deur, toen ik de meterkast voor hem open wilde doen zei hij dat hij daar niet moest wezen maar in de warmtekast in het huis. Er gingen meteen twee dingen door mij heen. De eerste was dat ik de timmerman niet persé voor vrijdag had hoeven laten komen en de tweede was dat mijn buurvrouw nu een probleem had.

De kabel werd van de begane grond naar mijn verdieping doorgegeven en vervolgens kwam een tweede man die de kabels netjes in een kabelgoot deed en het modem aan de wand bevestigde. De rest van de kabels werd opgerold want verder naar boven konden ze niet. Daarna werd mij verteld dat ze nog een keer langs moesten komen (waarom stond dat niet in de informatiebrief vraag je je dan af) en dat er een afspraak gemaakt zou worden om alles af te ronden. Glasvezel is weer een stap dichterbij en daarmee de aanschaf van een moderne tv (ik heb nog steeds de 100hz JVC die ik kocht toen ik hier ging wonen) en afscheid van UPC.

De timmerman

Een kudde klussers

Het waren twee klusdagen achter elkaar bij mij thuis want er zou glasvezel aangelegd worden op vrijdag. Dat zou in de meterkast gebeuren en die deur klemde dusdanig dat hij niet meer open te krijgen was. Het bureau dat onze VVE runt zorgde voor een vakbekwame timmerman die, ba een afspraak met mij gemaakt te hebben, donderdagochtend keurig bij mij op de stoep stond. Hij had de deur vlot open en maakte wat aantekening en nam wat foto's om te gaan overleggen wat de definitieve oplossing zou worden om het klemmende deur probleem voor eens en altijd de wereld uit te helpen. Het was allemaal lekker snel verlopen en ik zat dan ook bijna meteen weer in de auto naar mijn werk.

Snackbar Parkwijk

De soep

Donderdag had een collega van mij wat logisitieke problemen aangezien zijn auto naar de garage moest. Hij had een leenauto van het werk maar die moest hij eerst bij hem thuis zien te krijgen. We reden dus met twee auto's in de lunchpauze naar zijn huis zodat hij de tijdelijke auto daar neer kon zetten en we met mijn auto weer terug naar het werk konden rijden.

Aangezien het toch lunchpauze was besloten we meteen buiten de deur te lunchen en wel bij snackbar parkwijk. Dit bleek een combinatie van een traditionele snackbar (friet, kroketten, hamburgers), maar ook een Surinaams Chinese eettent. Na bestuderen van de kaart ging ik voor de Chinese pikante soep. Op mijn vraag of dar genoeg was voor de lunch werd er wat twijfelend gekeken maar onder het motto 'je kunt altijd meer bestellen' hield ik het erbij. Ik kreeg een forse kom heerlijke soep en die was meer dan voldoende voor mijn maaltijd. Mijn collega had echter een compleet gerecht, So Ja Faan, besteld en dat was iets te veel voor een simpele lunch. Ondanks dat ik nog wat stukjes kip, varken en groenten meepikte ging het bord bij lange na niet op. Ik heb erg lekker gegeten en wat mij betreft hebben we er weer een lunch adresje bij.

De slager

De nog betere keurslager

Ik her er inmiddels een gewoonte van gemaakt om met mijn twee directe collega's minimaal een keer in de week buiten de deur te gaan lunchen. Aangezien ik tegenwoordig wat gezonder leef valt de keuze vaak op klassiekers als Bakker Bart of Subway maar soms komt er iets anders uit de bus. Zo wilde een van mijn collega's naar de slager en dan niet mijn slager maar naar een andere die tegenover de Bakker Bart zat. Op de etalage stond dat zij wereldberoemd in Almere waren en ook hadden zij veel prijzen voor hun eigengemaakte producten gewonnen.

Zo arriveerde wij daar voor de lunch en mijn collega bestelde er HET slagersgerecht een broodje bal, en in zijn geval met satésaus.Dat bleken ze niet te hebben en de ballen waren zelfs koud en niet warm. De teleurstelling droop van het gezicht van mijn collega af en zonder eten verlieten wij dan ook de slagerij om aan de overkant van de weg iets bij Bakker Bart te halen. in mijn geval een meergranenbroodje met zalm, tomaten, komkommer en sla en in zijn geval een saucijzenbroodje en nog een warme hap. Mochten we nog een keer naar de slager gaan dan wordt het wederom de mijne!

Facebook

Het logo van Facebook

Het bleek dat Facebook vandaag alweer tien jaar oud was geworden en dat nieuws werd uiteraard wijdlopig gebracht. Want ondanks het feit dat de jeugd Facebook de rug begint toe te keren is het een nog steeds groeiend miljarden bedrijf en hoeft oprichter Mark Zuckerberg zich niet meer zo druk om zijn toekomst te maken, hij is namelijk een van de twintig rijkste Amerikanen.

Ik ben al sinds 2009 gebruiker van Facebook en gebruik het medium voornamelijk voor contacten met in het buitenland wonende vrienden en het plaatsen van foto's die heel erg vaak over eten gaan (hoe zou dat nu komen). vanwege zijn tiende verjaardag heeft Facebook een speciale pagina in het leven geroepen die de hoogtepunten uit jouw periode op Facebook vertoont. Dat bleek een soort van foto collage te zijn van mijn oudste foto's, meest populaire foto's en een vlucht door de jaren heen. Ik kreeg aardig wat oh ja momenten bij een aantal van de foto's en vond het erg leuk om te zien. Klik zelf ook eens op bovenstaande link om jouw Facebook verleden in één minuut te zien.

Winkelen in Amerika

De ingang van de Mall of America

Een van de verplichte activiteiten tijdens een Amerika vakantie is uiteraard winkelen. Kleding is daar uiterst prettig geprijsd in de outlets en wij slaan daar dan ook altijd flink in. Daarom is shoppen dan ook een belangrijk onderdeel van Amerika 2014 en we hebben daar een hele dag voor gereserveerd. We gaan eerst 's ochtends naar de Albertville premium outlets toe om flink in te slaan en verkassen daarna naar het grootste winkelparadijs dat Amerika rijk is. Zo groot dat er zelfs een compleet amusement park in zit. Ik ben al druk bezig mijn shopping list samen te stellen en daar staan in ieder geval spijkerbroeken, pantalons, polo's, shirts, truien en een riem op. Ook de nieuwste iPad, de air, is onderdeel van de lijst maar dat is geen zekerheid zoals de andere zaken.

Ontbijt en diner zijn op die dag ook al ingepland, Ontbijt is bij de wise acre eatery en diner is bij een filiaal van Benihana. We hebben dus alleen nog een lunchplek nodig om de dag compleet te maken en met malls is de Subway waarschijnlijk wel een optie. Kortom wederom een gevulde dag voor onze vakantie.

Blunderbank

Het logo van de bludenrbank

Een paar jaar geleden begon de Rabobank het uitzetten van pinpassen buiten Europa als maatregel tegen skimmen. Omdat ik jaarlijks buiten Europa reis en mijn pas gebruik werd deze niet uitgezet. Een prima actie wat mij betreft en iets wat je van een goede bank mag verwachten.

Afgelopen week kreeg ik echter een brief van ze dat mijn pas ook uitgezet zou worden omdat ik hem het afgelopen jaar niet buiten Europa gebruikt zou hebben.Nu bevreemde mij dat ten zeerste want ik was in mei in Texas geweest en had mijn pas daar gebruikt.Ik belde dan ook de bank en was kennelijk niet de eerste want al bijna meteen kreeg ik te horen dat ze een fout gemaakt hadden. Na wat navraag bij een collega vertelde hij mij hoe ik alles kon herstellen en was ik klaar. Maar om nu te zeggen dat ik tevreden was met deze actie van de Rabobank, nee dus!

Chicago greeter

Deze organisatie dus

Een van de dingen die we gaan proberen voor de Amerika 2014 trip is het krijgen van een Chicago greeter. Dat houdt in dat je twee tot vier uur door een enthousiaste inwoner op sleeptouw wordt genomen die je van alles en nog wat over de stad vertelt. Je kunt van te voren aangeven wat je interessant vindt (sport en muziek waren uiteraard inkoppers) en krijgt een paar weken voor je vertrekt of je aanvraag gehonoreerd wordt. Om de prijs hoef je het trouwens niet te laten want die is in dollars en in euro's exact gelijk. Namelijk gratis. En je krijgt er zelfs nog een openbaar vervoer pas bij die de hele dag geldig is in de hele stad.

Dit blijkt trouwens een wereldwijde organisatie te zijn met als naam het global greeter network. In Nederland is er ook een stad die meedoet en wel Den Haag. Mocht je zelf op vakantie gaan kijk dan eens of de plek waar je heen gaat ook deze service doet want Dennis heeft het al eerder gedaan en die is reuze enthousiast.

Kong kha

De vis

Vrijdagavond was weer een ouderwetse stapavond want er werd begonnen met een maaltijd. Wij hadden met zijn drieën om 19:00 afgesproken bij Kong kha, in de rivierenbuurt. Niet onze normale locatie maar een vriendin van ons werkte hier en daarom hadden we hier afgesproken. Uiteraard was degene die van de verste locatie kwam op tijd en diegene die het dichtsbij woonde ruim over tijd binnen.

Daarom begonnen we getweeën onder het genot van een Warsteiner van de tap alvast aan het voorgerecht van viskoekjes en saté. Toen we tenslotte compleet waren lieten we het aan onze vriendin over om het eten uit te kiezen en dat bestond uit heel veel verschillende dingen. Zo waren er twee schaaltjes met in beide een redelijk pittige vleesgerecht, een in bamboeblad bereidde visgerecht, een schaal met een gerecht met tofoe en nog een schaal met een rundvlees gerecht. Uiteraard ging niet alles op en ik heb geen idee wat we allemaal gegeten hadden maar het was in ieder geval erg lekker. Daarna was het tijd om onder het genot van een biertje wat bij te kletsen wat op een gegeven ogenblik onderbroken werd door de komst van het laatste gerecht. Uiteraard geen toetje want daar doet men in Azië niet aan maar een schaal met mosselen. Als laatsten verlieten we tenslotte het restaurant om de reis naar onze normale stapgronden aan te vangen en de avond daar voort te zetten.