donderdag 13 juli 1989

De thuisreis

Een martinair toestel
Bij het opstaan waren we niet echt somber maar ook niet echt opgewekt. Vandaag zouden we tenslotte terugkeren naar huis na drie fantastische weken op de Griekse eilanden doorgebracht te hebben. Na het verlaten van het hotel zochten we de vertrekhalte van de bus op die ons naar het vliegveld zou brengen.

Na een korte rit waren we op een zeer saai vliegveld aangeland waar werkelijk niets te beleven viel. We zaten een beetje te hangen tot het eindelijk tijd was om aan boord van het toestel te gaan. Rond half vier landen we op Schiphol na een erg saaie vlucht en het eerste wat we zagen toen we de douane gepasseerd waren was onze reisgenoot die eerder terug naar huis moest gaan. Samen met zijn zuster was hij naar Schiphol gekomen om ons te verwelkomen en dat voelde wel heel erg goed aan. na een group hug en flink bijpraten ging tenslotte iedereen zijn of haars weg en was er een einde gekomen aan een hele fijne vakantie.

woensdag 12 juli 1989

Terug in Kos

Het eiland
Nadat we voet aan wal gezet hadden was de eerste taak om een kamer voor de nacht te scoren. Al snel hadden we voor de somma van 3000 drachme drie kamers weten te scoren en werd de bagage daar achter gelaten. Vervolgens was het de taak om als een razende Roeland wat souvenirs te scoren en dat lukte wonderwel. De buit bestond uit onder andere schaakborden, kalenders, onderzetters en geurtjes. Een wonderbaarlijk samenraapsel van zaken.

Daarna gingen we een hapje eten in ons favoriete restaurant waar we als verloren zonen en dochters (I.m gonna kill you like a chicken) binnengehaald werden. En daarna was het uiteraard naar de Viva pub waar we door zowel personeel als onze Zweedse vrienden juichend begroet werden. Men bleek zelfs kamers voor ons geregeld te hebben omdat ze wisten dat we van te voren niets geregeld hadden. Hoe aardig kunnen mensen wel niet zijn. Na een wilde nacht togen we tenslotte ter ruste na uitgebreid afscheid van iedereen genomen te hebben.

Terug naar Kos

Deze voer dus niet
We hadden geen haast vandaag want onze boot vertrok pas om 14:00 uur. Dus het was rustig opstaan, ontbijten, inpakken en vervolgen uitchecken. Toen we echter vroegen of tantetje een taxi voor ons kon bestellen wilde ze daar niets van horen. Ze stond er op dat haar man ons met de auto naar de haven zou brengen. Onder veel dankzeggingen namen we afscheid en arriveerden tegen een uur in Pothia.

Aldaar aangekomen bleek dat de ferry vandaag niet ging (Griekenland hè) maar om vier uur konden we een andere boot nemen. Toen wij om half vier aan boord gingen bleek dit een veel kleiner bootje te zijn en na onze tassen opgeborgen te hebben namen we plaats op het achterdek voor de terug vaart naar Kos. De zee was best wel wild te noemen en het was maar goed dat niemand gevoelig was voor zeeziekte want de boot maakte woeste bewegingen op de golven. Probleemloos kwamen wij echter weer op Kos aan.

dinsdag 11 juli 1989

Laatste dag op Kalymnos

Domus
Het was alweer onze laatste volle dag op Kalymnos, morgen gaan we terug naar Kos en overmorgen weer terug naar huis. We maakten ons op voor een laatste dag aan het strand bij Jurgo. Op de weg terug naar ons hotel werden de rieten matjes stevig opgerold en ontstond er een matjes gevecht die de matjes in ieder geval niet overleefden. Die verdwenen dan ook aan het eind van de strijd in de prullenbak.

's Avonds gingen wij na het eten voor de laatste maal naar Domus en namen ons voor om daar te blijven tot de tent dichtging. Welnu dat lukte maar het was diep in de nacht toen wij terugkeerden naar ons hotel. Een aantal ging te voet en een aantal werd door Jurgo, die met ons mee was wezen feesten, met zijn fiat teruggebracht. Gelukkig gebeurden er geen ongelukken want om nou te zeggen dat de chauffeur nuchter was, was de waarheid geweld aan doen. Uitgevloerd gingen we voor de laatste keer slapen in Kalymnos.

maandag 10 juli 1989

Tweede verjaardag

Een verjaardagstaart
Hoe ongelooflijk het ook mag klinken, vandaag hadden we wederom een verjaardag te vieren deze vakantie. Helaas konden we de kamer van de jarige niet versieren want die spullen zaten allemaal in de bagage van onze reisgenoot die helaas terug naar huis moest gaan maar we besloten er wel een mooie dag van te maken.

Pal na middernacht zaten we gezamenlijk in Jurgo.s bar waar deze speciaal een verjaardagstaart had laten aanrukken vanuit de stad. Zijn zusje, Despina,  had oorbellen voor de jarige (ja het was een van de dames in ons gezelschap) gekocht en wij hadden mooie cadeau's zoals een emmertje en een schepje voor haar gekocht. Het was een erg leuk begin van de nacht en vervolgens vertrokken wij samen met Jurgo en zijn zusje naar Domus om het feest tot in de kleine uurtjes voort te zetten. Ook de tweede verjaardag op deze vaknntie was heel erg geslaagd maar helaas zou er geen derde meer volgende. De jarigen waren op.

Naar de stad

De plaatselijke busdienst
Vandaag zouden we een dagje geen strand gaan doen maar ons naar Pothia begeven om te gaan winkelen. Het einde van de vakantie begon namelijk in het zicht te komen en er waren nog nul souvenirs gekocht, dat kon natuurlijk niet zo blijven.

Na ons gezamenlijke ontbijt op het balkon, toch wel een erg fijne manier om de dag te beginnen, wandelden we dan ook een flink stuk naar de opstaphalte van de bus in ons eigen dorp. Die arriveerde netjes op tijd, iets wat we niet verwacht hadden want dit is tenslotte Griekenland, en binnen korte tijd arriveerden we in Pothia, de plek waar wij voor het eerst voet op de bodem van Kalymnos hadden gezet. Het shoppen werd geen onverdeeld succes (er werd echt helemaal niets gekocht), maar de andere activiteiten zoals eten en drinken slaagden prima. We aten kip, broodjes gyros en dronken een biertje op een zonnig terras. Allemaal prima. Aan het eind van de dag namen we de bus terug naar ons eigen dorp en kwamen er achter dat er ook een halte was om de hoek van ons appartement. De extra wandeling van vanochtend was helemaal niet nodig geweest.

zondag 9 juli 1989

Een rustige dag

Het logo van de wakkerste krant van Nederland
Vandaag namen we het er eens lekker van na de vermoeiende tocht van gisteren. Na ons gebruikelijke ontbijt op het balkon zakten we af naar het strand waar we onze vertrouwde plekken voor Jurgo's bar innamen. Binnen lag de krant op ons te wachten die Jurgo die ochtend uit de grote stad voor ons had meegenomen.

We speelden wat, zwommen wat, lazen wat en lunchten met broodjes met de uitstekende tonijnsalade van Jurgo. Daarna was het terug naar het appartement en diner bij een nieuw restaurantje. Die avond maakten we het samen met Jurgo erg laat in Domus. Kortom een heerlijke ontspannen dag precies waar we vandaag behoefte aan hadden.

zaterdag 8 juli 1989

Griekse avond

Dansen in klederdracht
Een van de dingen die wij nog niet gedaan hadden was een traditionele Griekse avond bezoeken met zang, dans, ouzo, voedsel en stukgegooide borden. Tantetje vond dat we dat niet konden missen en had voor ons plaatsen gereserveerd bij een plaatselijk restaurant.

Toen we aankwamen was er al een tafel voor ons klaargezet in de buitenlucht en kwam de eerste ouzo meteen op tafel. De band begon te spelen en het voedsel kwam op tafel en wij keken naar de in klederdracht gestoken dansers die aan het dansen waren. Het was erg leuk en tevens erg lekker maar op een gegeven ogenblik kwam dat wat een van ons al gevreesd had, de sirtaki werd ingezet. De obers gooiden de borden stuk zoals het hoort en wij werden van tafel gesleept door de dansers om mee te doen. Onder veel gelach en gejoel deden wij onze best om zo hoog mogelijk te schoppen maar we vielen uiteraard in het niets bij de dansgroep. Daarna konden we weer aan tafel gaan om het nagerecht naar binnen te werken en nog een drankje te nemen. Toen we tenslotte van tafel gingen was iedereen het er over eens dat we het niet hadden willen missen, alhoewel we er met lichte dwang heen gestuurd waren door tantetje.

Eiland verkenning

Een gele cross brommer
Na wederom een heerlijk door tantetje verzorgd ontbijt op het balkon vertrokken wij op onze gemotoriseerde voertuigen om een rondje Kalymnos te doen. Na fietsen, jeeps, taxi's, bussen en vliegtuigen hadden we nu scooters en brommers als vervoermiddelen.

Het eiland is niet al te groot dus we besloten overal naar toe te gaan, om te beginnen naar Emporios, de plaats die het verst van ons verwijderd was. Er was weinig verkeer, wat maar goed was want de wegen waren smal en verkeersregels bestaan niet op Kalymnos. Onze route voerde ons langs de kust waar we mooie baaien met daarin veel (zeil)boten. Echt een prachtige rit. In Emporios, een leuk vissersdorp, stalden we onze brommers in de haven en genoten van koffie met wat lekkers erbij. Na deze break stapten we weer op om de rit naar de andere kant van het eiland te maken. Deze keer een wat saaiere rit want we gingen voor het grootste deel niet langs de kust maar dwars over het eiland heen.

De volgende stop was Pothia waar wij met de boot aangekomen waren. Dit was een grote plaats en hier werd er geluncht met broodjes gyros van een kraampje in de haven. Na het rondwandelen door de stad stapten we weer op onze brommers voor de rit naar ons eigen dorp, Panormos. Het was een heerlijke dag geweest en iedereen had er flink van genoten, alhoewel ik erg blij was dat het niet al te druk met verkeer was geweest want brommer rijden, daar was ik vandaag wel achter gekomen, was niet mijn ding.


vrijdag 7 juli 1989

Domus

Domus
Die avond gingen we samen met Jurgo naar Domus, volgens hem de beste bar aan het strand. We betraden de relaxte bar via een trap die vanaf het strand omhoog liep en namen een tafeltje in beslag. In no time stonden onze drankjes op tafel en keken wij eens om ons heen. We hadden een fantastisch uitzicht de zee en zagen de lichtjes van de boten die het eiland voorbij voeren op weg naar hun bestemming boven het water,

Binnen waren er aardige mensen, werd er goede muziek gedraaid en bleek er een dartbord aanwezig te zijn. Al gauw waren we in een fanatieke Grieks-Nederlandse competitie verwikkeld die naarmate de avond vorderde steeds slechter ging. Dat had waarschijnlijk iets met de hoeveelheid ingenomen drank te maken. We besloten het niet al te laat te maken want de volgende dag gingen we tenslotte met onze brommers het eiland verkennen en we braken dus bijtijds op. Een aantal liep het stukje terug naar het appartement en de anderen werden door Jurgo in zijn auto gebracht. Zo kwam er een einde aan onze eerste volle dag op Kalymnos en dat was een top dag geworden.