Naar het vliegveld

Druk

Nadat alle schaapjes in de bus zaten werd de weg naar het vliegveld ingezet en het duurde best wel een tijd voor we het drukke gedeelte van de stad verlieten en eindelijk wat vaart konden maken. Onze gids vertelde wederom verhalen over de wijken waar we door heen reden en de rite verliep voorspoedig. Toen we echter in de buurt van het vliegveld kwamen raakte een stel in verwarring want Istanbul kent twee vliegvelden en hun vlucht vertrok niet van het vliegveld waar wij heen reden. Bij het uitstappen werd er ook voor hun een taxi geregeld terwijl de rest van het gezelschap afscheid nam van gids en chauffeur en het vliegveld betrad.

Onze vlucht was een avondvlucht en het was middag dus dat betekende dat we heel wat uurtjes op het vliegveld moesten doorbrengen. We konden nog niet inchecken en hadden dus onze koffers nog bij ons maar we hadden ook honger dus zochten we naar een plek om wat te eten te krijgen.

Moskee en Markt

De moskee

Eindelijk was het zover de bus kon vertrekken maar minus twee stellen, de tijd was dusdanig uitgelopen dat zij hun vliegtuig gingen missen en zij werden dus met een taxi naar het vliegveld gebracht. Eenmaal de luchthaven uit kon ik zien dat onze chauffeur zijn gewicht in goud waard was want toen ik hier vijftien jaar geleden was, was het al druk maar nu was de stad een gekkenhuis.

Met deskundig commentaar van onze gids over wat we onderweg zagen brachten we eerst een bezoek aan een moskee waar we foto's maakten en verhalen te horen krijgen. De tweede halte was een grote overdekte spijsmarkt waar uiteraard geprobeerd werd ons van alles en nog wat aan te smeren onder het mom van uitleg krijgen. De markt was echter de moeite waard en na een leuk bezoek gingen we terug naar onze bus.

Paniek.

Afscheid

Eindelijk was het dan zo ver en we werden opgesteld door onze gidsen om het schip te verlaten. De start was prima, van het theater naar de uitgang en daarna de loopplank om het schip te verlaten en vervolgens naar de douane om Turkije te betreden.

Toen begon echter de ellende want onze gids bleek niet door de douane heen te kunnen en zo stond haar groep op een gegeven ogenblik op Turkse bodem maar was onze gids nergens meer te vinden. Iedereen stond op een kluitje maar er was een bordje te zien dat groep zwart (wij) naar links moesten. De twijfelaars bleven achter en wij en andere avonturiers gingen verder. Het eerste wat wij vonden waren rekken met koffers en al gauw vonden wij de onze en zo werden wij herenigd met onze bagage. Het volgende wat wij vonden waren gidsen die ons naar onze bussen wezen maar aangezien de groep absoluut niet compleet was duurde het een behoorlijke tijd voor wij klaar waren om te vertrekken.
 

Vertrek

Uitgestorven

Vandaag werden wij wakker van de wekker want we moesten ons schip verlaten. Douchen, aankleden, het aangelegde noodontbijt verorberen en alles inpakken was de start van de dag. Daarna verlieten we onze hut, namen afscheid van Gabriel en hadden gelukkig nog tijd voor een koffie bij het zwembad voor we naar het Stardust Theatre gingen.

Dat was namelijk het startpunt van onze laatste excursie voor we richting huis gingen en al gauw zaten wij en andere excursie gangers daar begon echter het lange wachten want er gebeurde niets. Een van de gidsen pakte een microfoon en legde uit dat het schip iets te laat in de haven was en dat het inklaren daardoor langer duurde. Wachten was helaas de enige optie die we hadden.
 

Another white party

Deze keer binnen

Op onze kamer vonden we de instructies voor het ontschepen en die hielden in dat onze koffers voor negen uur 's avonds op de gang moesten staan voorzien van de juiste label. Dat betekende dus inpakken en alleen een reistas met toiletspullen en een verschoning overhouden voor de volgende dag. Daarna was het naar het zwembad gaan want het was tenslotte nog erg vroeg in de middag om wat te snacken en te drinken.

Vanavond was de nieuwe poging voor een white party maar aangezien de weersvoorspelling het over veel wind had nam de cruise director geen enkel risico en werd die in de Bliss salon gehouden zodat het weer geen spelbreker kon zijn. De DJ en het dansteam trokken alle stoppen los om er een knalfuif van te maken en dat lukte ze ook zodat onze laatste avond aan boord goed afgesloten werd.

Izmir

Parkje

Na vier dagen Griekenland was vandaag de eerste van twee dagen Turkije en om precies te zijn waren we in Izmir. Net zoals in Piraeus was de haven niet echt in het hartje van de stad maar in tegenstelling tot Piraeus was er hier wel het een en ander te zien en te doen. En dat was maar goed ook want heel veel tijd om te reizen hadden we vandaag niet. De boot was slechts zeven uur in Izmir en aangezien we al om half zeven in de haven lagen hadden wij veel minder dan die zeven uur om de stad te verkennen.

Na het ontbijt liepen we dan ook de kade op voor een korte verkenningstocht in de omgeving en dat leverde een supermarktbezoek op waar wat spulletjes gekocht werden, een park, een voetbalstadion en wat winkelstraten en mooie gebouwen voor we teruggingen naar ons schip.

 

Pizza

Lekker

Aan boord was er een nieuwe lunch optie bijgekomen La Cucina , het Italiaanse restaurant van ons schip, werd nu ook tijdens de lunch opengedaan en ondanks het beperkte menu van Caesar salade en pizzapinten waren dat wel toppers. Zo zat ik achter een bak met een gezonde salade en twee minder gezonde punten van champignons en peperoni aan een tafeltje bij onze vast stek, het zwembad.

Die avond keek ik ook uit naar het optreden van Sonata in de bliss lounge want voor hun laatste set van de avond was er rock beloofd en dat bleek inderdaad mijn muziek te zijn. Mijn verzoekje van Highway to hell werd niet ingewilligd maar ACDC werd wel opgevoerd met She shook me all night long. Mijn tweede verzoek was Guns 'n Roses en dat werd wel geaccepteerd met de ballad Sweet child of mine. Kortom een heerlijke muziek avond om de dag mee af te sluiten.

Mykonos

Kerkje

Vandaag was onze boot aangelegd in de oude haven van Mykonos en hadden we voor de zekerheid ontbijt op de kamer besteld maar gelukkig was het herstel van mijn vriendin goed gevorderd en na het ontbijt besloten we dan ook de stad te bezoeken.

Ook Mykonos was een tenderhaven maar daar waren we zo langzamerhand oude rotten in en al snel stonden we in de oude haven waar we met de sea bus naar het andere eind (niet echt heel ver maar heen en weer lopen duurde best wel even) voeren. Daar stapten we uit en liepen we langs het water terug met af en toe een uitstapje naar de binnenkant van het eiland. De route langs de haven bestond voornamelijk uit restaurants, de winkeltjes zaten verder naar binnen. 

We maakten een stop bij een restaurantje waar we van een mocktail en een cola genoten en vervolgden daarna onze route naar de oude haven en ons schip.

Cagney

Beste maaltijd tot nu toe

Vanavond hadden wij ons tweede luxe etentje aan boord en na het Franse restaurant van de vorige keer was nu het steakhouse aan de beurt. Cagney lag op de twaalfde en hoogste verdieping van het schip en bleek behoorlijk druk te zijn toen wij het restaurant op de afgesproken tijd.

De maître bracht ons zelf naar ons tafeltje en nam meteen ook de rol van sommelier waar, waarna onze ober ons van de kaart en de gekozen wijnen voorzag, beide een glas rosé, zij uiteraard een zoete variant. Beiden gingen we voor surf en turf, een voorgerecht van vis en een hoofdgerecht van vlees. Dat werd krabcake voor haar en jumbo garnalen voor mij en beiden een filet mignon met alleen verschillende sauzen, ik koos de port en zij de steak. Bijgerechten werden truffel frietjes, broccoli en champignons. De biefstukken waren perfect gegaard alleen vond zij mijn port saus lekkerder dan haar steak saus dus die werden omgeruild. Met nog een cheesecake als nagerecht verlieten wij Cagney en waren unaniem van mening dat dit de beste maaltijd tot nu toe was geweest en dat de kans dat we een nog betere maaltijd gingen krijgen erg klein was.

 

Piraeus

Niets te beleven

Vandaag werd onze standaard routine van een nieuwe dag een nieuwe stad doorbroken. Ten eerste omdat wij in Piraeus aanmeerden en het echte doel van vandaag Athene was maar ook omdat mijn vriendin wakker werd met keelpijn en griepverschijnselen. Ik ging dan ook alleen ontbijten en nam een bordje met voedsel en een glas warm water mee terug naar de hut zodat zij ook wat voedsel had. Vervolgens gaf ik aan Gabriel door dat hij onze hut vandaag kon skippen.

In de middag ging het alweer een stuk beter met mijn vriendin en dus verlieten we het schip even om Piraeus te bezoeken maar we zaten echt in de haven en zoals je op de foto kunt zien was er werkelijk niets te beleven. We keerden dan ook snel weer naar de luxe van het schip terug met zijn eten, drinken en entertainment.