De middag

Dappere zielen

Het was weer droog geworden dus wij verlieten Bries 20 en gingen het strand op waar het niet echt druk was zoals je op de foto kunt zien. Er waren echter drie dapper dodo's die niet alleen op het strand maar zelfs in het water waren waarvoor ons diepste respect.

Daarna was het terug naar het hotel waar wij onze aankopen in de kamer stalden alvorens opnieuw naar het dorp te gaan om wat te gaan drinken. De keuze was beperkt want bijna alle terrassen waren vol maar wij vonden nog een plekje bij L'avenir met zelfs een grote parasol boven ons hoofd. En dat was maar goed ook want terwijl wij van onze drankjes genoten braken de hemelsluizen boven ons open maar de parasol hield ons lekker droog. Na het beëindigen van zowel de drankjes als de bui was het tijd om terug te keren naar het hotel want wij hadden vanavond in het restaurant van het hotel gereserveerd.

Bries 20

Tijd om te genieten

Na het shoppen was het tijd voor de lunch en die wilden we op het strand gebruiken maar ondanks de korte afstand (een paar honderd meter) was dat nog een serieuze klim met heuvels om over de duinen te komen en een wind die steeds harder begon te blazen en de eerste druppels die de volgende bui aankondigden.

Nog redelijk droog bereikten we strandpaviljoen bries 20 waar we een tafeltje vonden en voorzien werden van verse jus d'orange en de kaart bestudeerden. Daar stonden zat lekkere hapjes op dus begonnen we met een rondje koude hapjes. Terwijl de regen steeds harder op het dak van het paviljoen kletterde arriveerden de sashimi en oesters vergezeld van een Skuumkoppe voor mij. Beide waren zo vers als mogelijk en ontzettend lekker en al gauw zaten we tegen lege borden aan te kijken maar de serveerster zag onze nood en bracht de kaart voor een nieuwe ronde.

Deze keer gingen we voor warme hapjes en dat werden gyoza en garnalen dim sum die al net zo goed smaakten als de koude gerechten. Nu zaten we wel vol en dus werd er espresso en verse muntthee besteld om een prima maaltijd mee af te sluiten. ook de regen was inmiddels weer verdwenen dus werd het tijd om bries 20 te verlaten en de buitenlucht weer op te zoeken.

Shoppen

Covid maatregelen zijn er overal

Vandaag was het weer een stuk slechter dan gisteren maar de opklaringen zouden over een uur beginnen dus we gingen eerst nog even naar de kamer maar een uur later was het inderdaad droog en verlieten we ons hotel.

Wederom was het dorp ons doel maar deze keer waren we ruim voor sluitingstijd dus er kon gewinkeld worden. Mijn vriendin liet zich zeker niet onbetuigd en er werden souvenirs maar ook kleding aangeschaft en de pakezel mocht het allemaal meesjouwen. Tot wij bij Semke arriveerden en toen was de pakazel aan de beurt, want hier waren lekkere dingen te krijgen. Zo scoorde ik, onder andere, plaatselijk bier, worst, kaas, mosterd een likeurtje en nog wat dingetjes, de dag was nu al geslaagd.

Ontbijt

Prima ontbijt

Na de gebruikelijke ochtend rituelen was het tijd voor het ontbijt en dat was in Corona tijden toch echt anders. Ten eerste hadden we al moeten aangeven hoe laat wij wilden ontbijten en bij het betreden van de ontbijtzaal werd ons uitgelegd dat we een keer langs het buffet mochten, daarna aan ons tafeltje moesten gaan zitten, het restaurant door de andere deur moesten verlaten en als we meer dingen wilden hebben moesten we dat aan het personeel vragen.

We maakten dus een rondje langs het buffet waarbij we onze borden iets voller stapelden dan normaliter met scrambled eggs, gebakken spek, croissantjes, broodjes, zoetigheid, sapjes, koffie en thee, zalm, boter en zowel  zoet als hartig beleg.De broden gingen netjes leeg maar we zaten dan ook goed vol en de enige extra bestelling was een tweede rondje drinken alvorens we terug gingen naar de kamer.

Avond programma

Nu alleen op het eiland te krijgen

Na de prima maaltijd was het tijd om terug naar het hotel te gaan maar wel met een tussenstop. Op weg naar het hotel lag namelijk een Lidl en we wilden daar gaan kijken voor typische producten van het eiland en meteen het een en ander voor op de hotelkamer meenemen. Welnu de Lidl bleek een normale vasteland supermarkt te zijn met geen specifieke Texelse producten dus we hielden het bij water, bier, chips, chocolade en verse munt voor op de kamer.

Daar terug gekomen werd er eerst een espresso in de Nespresso machine gedaan en water gekookt voor verse muntthee maar toen dat op was, was het tijd om de hotelbar te betreden. Het was intussen begonnen met regenen, na een dag met verder prima weer, dus de keuze om in het hotel te blijven was dan ook snel gemaakt. De hotelbar bleek leeg te zijn, wij waren de enige gasten en het personeel was drukker met het restaurant dan met de bar dus het duurde best wel een tijdje voor onze drankjes opgenomen werden. Cocktails stonden er niet op de kaart en op mijn vraag of de barkeepster toch iets kon maken werd er gevraagd wat wij wilden. Nadat drie redelijk standaard cocktail (long island iced tea, mai tai, sex on the beach) niet gemaakt konden worden gaven we het maar op en het werd een whisky cola en tweemaal een Texels biertje, een Tesselse witte gevolgd door een nieuwe IPA van de Texelse brouwerij, besloten wij onze eerste dag op het eiland te beëindigen.

Vis van Beek

Niks mis mee

Zoals onze receptioniste ons al verteld had was Vis van Beek geen fine dining experience maar hadden ze, volgens haar, wel de beste vis van het eiland. We betraden de zaak die uit een afhaal balie met buzzer systeem bestond en een flinke stapel tafeltjes had, zowel binnen als buiten. Aangezien het buiten vol zat namen we binnen plaats en maakten onze keuze uit de kaarten die op tafel lagen. Dat werd voor mij een lekkerbekje met aardappelsalade en voor mijn vriendin tonijn van de gril met frietjes en salade. Ik bestelde onze keuze aan de balie en nam daar een Skuumkoppe en spa blauw bij maar tot mijn verrassing werd verteld dat het eten gebracht zou worden omdat wij maaltijden hadden uitgezocht en geen los visje.

Ik nam de drankjes mee terug naar de tafel waar wij lang, erg lang moesten wachten op ons eten. Ik benaderde de balie dan ook met de vraag of ik te ongeduldig was of dat zij ons niet konden vinden maar werd verzekerd dat wat in het vat zat niet verzuurde. Eindelijk kwamen onze visjes dan en de receptioniste had gelijk, het was top. Geen twijfel mogelijk als je in de Koog bent ga naar van Beek want dat is genieten!

Het dorp

Het dorpsplein

Het was tijd om het dorp te gaan verkennen en aangezien we ook wilden gaan eten vroegen we in het hotel waar we het beste voor vis terecht konden en hoe we moesten lopen. Het hotel had een prima locatie op een paar honderd meter van het hart van het dorp maar wel overal buiten gelegen zodat het lekker rustig was.

Dat werd dus hotel uit, terrein aflopen en enkele honderden meters verder de dorpsstraat in die bestond uit winkels, restaurants, cafés, en niet veel anders. Het was bijna zes uur en de winkels begonnen allemaal dicht te gaan dus, tot grote spijt van mijn vriendin, kon er alleen maar in etalages gekeken worden maar er werd wel een wensenlijstje opgesteld van waar we de volgende dag zeker moesten terugkomen. De dorpsstraat was niet al te lang en al gauw waren we aan het andere eind gekomen en dus werd het tijd om te gaan eten.

Het hotel

Ons terras

Met een kwartiertje waren we terug bij ons hotel en aangezien de papierwinkel al geregeld was kregen we de sleutel mee en vertrokken naar onze kamer. Deze bleek op de begane grond te liggen en was best wel ruim te noemen. Een mooie badkamer, met rituals producten constateerde mijn vriendin vreugdevol, een slaapgedeelte en een woongedeelte met bank, stoel, een zitje en een koffiehoek met Nespresso apparaat en cups.

Voeg daar uiteraard een minibar, tv en een zitje in de tuin aan toe en je kon zien dat we niets tekort kwamen voor onze trip naar Texel. De tas werd uitgepakt, de badkamer en kast werden ingericht, de foldertjes van what to do in Texel werden doorgenomen en er werd een koffie en een thee genomen. We waren klaar voor de verkenning van het dorp.

De vuurtoren

Niet druk

Na de prima maaltijd was het tijd om de vuurtoren, het doel van onze tocht, en het strand te bezoeken en dat bleek een kippeneindje van het restaurant verwijderd te zijn. Texel mag dan het grootste waddeneiland zijn, de afstanden zijn niet al te groot.

De parkeerplaats was niet al te vol mat auto's maar wel met water zodat we zorgvuldig een plekje zonder natte voeten uitzochten. Als eerste werden er wat foto's van de vuurtoren gemaakt en daarna liepen we naar het strand waar het erg rustig was qua mensen maar erg wild qua zee. Het was eb en dat bleek een flinke wandeling naar het water te betekenen waar niemand in lag, vast dankzij de borden verboden te zwemmen. We waren in ieder geval goed uitgewaaid dus we gingen terug naar de auto want onze kamer zou inmiddels beschikbaar zijn.

De robbenjager

Toch te koud

Onze eerste tocht voerde ons naar de noordkant van het eiland waar de vuurtoren gelegen is. Het was ondertussen al laat in de middag geworden en dus hadden we best wel trek gekregen en we stopten dus bij een restaurant dat op de route lag.

Bij binnenkomst bij de robbenjager was het eventjes een formulier invullen i.v.m. de Corona regels en via de looproute een plekje op het terras bemachtigen. Er werd een Skuumkoppe en een cola light besteld en daarna kozen we voor een salade carpaccio en een uitsmijter ham en kaas die we echter binnen nuttigden want de wind was toch net wat te sterk op het terras om daar van de maaltijd te kunnen genieten. Het eten smaakte prima (net zoals de skuumkoppe trouwens) en met een volle maag besloten wij om de tocht naar de Noordkaap te vervolgen.