dinsdag 4 juli 2017

Naar Boston

Ik heb wel eens beter geluncht
Eenmaal terug in de haven was het tijd voor onze volgende bestemming, Boston. We stapten dan ook in de auto zetten de Tom Tom aan en gingen op weg. Aangezien we op de boot alleen een hot dog hadden gegeten waren we best wel hongerig en dus werd er bij een KFC gestopt voor de lunch.

Daarna gingen we verder richting Boston en eenmaal in de stad bleek het druk te zijn, heel druk. We kwamen van het noorden en ons hotel was in het zuiden en dat betekende dat we de stad door moesten via een soort tunnel systeem en dat stond zo vast als een huis.Na een lange tijd ondergronds doorgebracht te hadden kwamen we tenslotte weer in de open lucht en konden we de weg naar ons hotel vervolgen. Het was een Ramada en verreweg het duurste hotel van de hele reis en dat oorzaak bleek sail te zijn. Wij waren namelijk exact tijdens dat weekend in Boston en dus waren de hotelprijzen torenhoog maar daar konden we weinig aan veranderen dus het moest maar voor de komende drie nachten.

Walvissen

Ga dit doen als je de kans krijgt
We stonden vroeg op en gebruikten het ontbijt in de receptie van ons hotel. Er waren twee tafeltjes en je moest zelf je spullen uit de ijskast halen wat het erg grappig maakte. Maar we hadden haast want vandaag gingen we walvissen spotten.

Alle bedrijven daar boden zo ongeveer hetzelfde voor exact dezelfde prijs en ik had gekozen voor degene die het dichtst bij ons hotel lag. Na een paar minuten rijden arriveerden we dan ook en parkeerden de auto op het terrein en een half uurtje later mochten we aan boorde van de Hurricane II. De boot had zware motoren en eenmaal de haven uit ging het vol tempo naar de voedergronden die zo'n tien mijl uit de kust lagen. Eenmaal daar aangekomen werd in perfecte samenwerking tussen de kapitein en de bioloog aangegeven waar de walvissen boven kwamen en het schip werd er constant netjes heen gestuurd. We zagen voornamelijk bultruggen en het was erg imposant en mooi. Maar op een gegeven ogenblik werd onze biologe erg opgewonden want er kwam een vinvis naar boven en dat is de op een na grootste walvis die er leeft en dat was pas echt imposant. Na een ruim uur walvissen werd de tocht naar de haven weer ingezet en ik vond het een fantastische ervaring die ik echt iedereen kan aanraden. Samen met Niagara falls was dit tot nu toe het hoogtepunt van de vakantie.

maandag 3 juli 2017

Sea lion motel

Helemaal niks mis mee
We kwamen aan bij onze eindbestemming Gloucester en vonden al snel ons hotel, de zeeleeuw. Aan de buitenkant dacht ik waar zijn we nu weer terecht gekomen maar eenmaal binnen bleken we een erg grote en moderne kamer te hebben met bijbehorende badkamer. Misschien wel ons mooiste hotel van de hele vakantie. De dame achter de receptie was ook erg vriendelijk en gaf ons een kaartje en tips waar we uitstekende zeebanket konden eten.

Na het opfris rondje stapten we dan ook in de auto om misschien wel bij het beste visrestaurant in Gloucester aan te komen. We begonnen met oesters en wijn (geen bier bij onze mooie zee arrangement) en volgden met voor haar een schaal met pasta, tomatensaus en schelp en schaaldieren en voor mij kreeft maar dan gestoomd, vergezeld van asperges en coleslaw (waar ik meer dan de helft van kon inleveren maar daar kreeg ik aardig wat zeebanket voor terug). We zaten op het terras aan de haven en de terrasverwarmers en deken zorgden ervoor dat het prima uit te houden was. Een heerlijke avond met heerlijk voedsel. Na het eten dronken we nog een laatste drankje in het buurtcafé maar toen was het ook afgelopen wamt morgen wachtten de walvissen.

Hekserij

Zijn dit heksen?
Vandaag hadden wij uiteraard een nieuwe staat (Massachusetts) op het programma staan maar ook een uitgebreide tussenstop. We besloten tot een goed ontbijt bij de Panera (salade, thee, koffie, sapje en sandwich) naast ons hotel en gingen daarna op weg. De Tom Tom stond op het visitor centre van Salem ingesteld en hier bleek een grote parkeergarage tegenover te zitten dus dat kwam goed uit. Eenmaal binnen kregen we kaarten en uitleg van de Rangers (het bleek dus een nationaal park te zijn) maar daarna was het tijd voor de lunch.

We probeerden voor de tweede keer Thais en nu bleek het wel een origineel Thais restaurant te zijn dus na wat heen en weer gepraat in het Thai kwam er een prima maaltijd op tafel vergezeld van water want het was nog vroeg. We kozen voor de makkelijke manier om de stad te verkennen en dat was hier de trolley tour. Het was een leuke tocht maar er was weinig over van het macabere verleden van de stad en de heksenverbrandingen van vroeger. Na de trolley brachten we nog een bezoekje aan het kerkhof (hoort erbij op een vakantie in Amerika) waar een van de hoofdpersonen uit de heksenprocessen begraven lag en dronken een heerlijk plaatselijk biertje op het terras van de dorpskroeg alvorens wij in de auto starten om naar ons einddoel van de dag te rijden.

zondag 2 juli 2017

The great lost bear

Niet weinig kreeft
De avondmaaltijd werd, zoals vaker deze vakantie in een craft brewery annex restaurant doorgebracht en deze keer was dat the great lost bear. Parkeren bleek lastig te zijn maar na wat zoeken besloten we de auto bij de Wallmart neer te zetten en een stukje terug te lopen naar de beer. Het was erg druk en dit was de eerste keer deze vakantie dat we even moesten wachten tot er een tafeltje vrijkwam maar daarna verliep alles in het bekende vlotte Amerikaanse tempo. We besloten, naast het inmiddels traditionele bier bij het eten, voor de eerste keer tot een voorgerecht, een schaal nacho's met hete dipsaus. Daarnaast kozen we beide voor de lobster roll want Maine betekent kreeft zoals ik al uitgelegd had.

Bier en nacho's arriveerden vlot en het was, zoals al gevreesd, een grote schaal, ruim voor die op was kwamen dan ook de lobster rolls op tafel en daar zat best wel veel kreeft op. Na afloop van de maaltijd zaten we dan ook beiden goed vol en lag er nog een grote bak nacho's met saus die ons naar goed Amerikaans gebruik om een doggybag liet verzoeken. Bij het teruglopen naar de Wallmart moest er uiteraard nog een bezoekje aan de pharmacy gebracht worden (kleding en make-up worden de twee toppers deze vakantie) maar daarna was het dan ook tijd om ons motel weer op te zoeken want dan gingen we wederom een nieuwe staat verkennen.

Duck tour

Leuke stad
Aangezien het redelijk warm en benauwd was besloten we niet te gaan lopen maar met de duck tour de stad en de haven te verkennen. Net zoals destijds in Texas bleken de kaartjes in een souvenirwinkel verkocht te worden en we hadden nog een ruim half uur voor de eend van start zou gaan. Die gebruikten we om even bij een bank wat geld te gaan wisselen en daarna liepen we terug naar de start en binnen enkele minuten kwam de eend voorrijden.

Niet alleen de verkoop in de souvenirwinkel was hetzelfde als in Texas maar ook de flauwe grappen en het doe als een eend gebeuren was exact hetzelfde, alleen de eendenfluitjes ontbraken. De tocht was echter wel de moeite want Portland was een mooie stad en de gids gaf, naast de flauwe groepen, ook goede uitleg en het stuk door het water was erg leuk met veel uitleg over de kreeftenvisserij. Kortom een prima manier om met dit warme weer de stad te verkennen.

Portland

De haven
Vandaag was het wederom state wisselen want we gingen van New Hampshire naar Maine, bekend om zijn kreeften. De rit was wederom niet al te lang en met slechts een tussenstop bij het Maine Visitor Information Centre langs de snelweg reden we door naar ons hotel. Daarna was het downtown Portland en dat was best wel druk. Gelukkig was er nog plek op de grote parkeerplaats aan de haven en voor het beschaafde bedrag van $10 konden we onze auto de hele dag stallen.

Het was lunchtijd en aan de haven waren uiteraard meerdere tentjes. Wij kozen voor eentje met een mooi terras aan het water en bestelden het eten en drinken aan de bar waarna we een buzzer meekregen (in de vorm van een kreeft) die ons zou vertellen wanneer we ons eten konden ophalen. Gezeten achter twee koude biertjes (een craft en een light) ging de kreeft al gauw af en liep ik naar het loket om ons eten te halen. Dat werden, uiteraard erg gezond, een salade en een sandwich met avocado en kalkoen, Versterkt door de prima en gezonde maaltijd was het tijd om de stad te gaan bekijken, kreeft zou namelijk vanavond op het menu staan

zaterdag 1 juli 2017

Strange brew

Niet druk
Voor ons diner hadden we een keuze gemaakt met behulp van de reisgids. Deze raadde Strange brew aan, een kroeg annex brouwerij annex restaurant waar elke avond live muziek te horen was.

Bij binnenkomst viel het ons op dat het niet al te druk was maar er stond inderdaad een aardig podium met wat instrumenten dus dat zat wel goed. Onderdeel twee was ook prima, men had een uitgebreide bierkaart en met hulp van de bediening kozen we beiden een mooi craft bier. Het eten was redelijk goed en er waren flink wat opties behalve hamburgers op de kaart. Onze keuze viel dan ook op jambalaya en een salade (echt wel het meest gegeten voedsel tijdens deze vakantie) en was erg lekker. Het enige wat er niet gebeurde was muziek want de reisgids had het tegenwoordig niet meer bij het rechte eind met zeven dagen per week muziek. We besloten er dan ook geen al te lange avond van te maken maar keerden weer terug naar ons paleisje van een nacht.

The mall of New Hampshire

Geen outlet
Vandaag stond de tweede dag shoppen op het programma met een bezoekje aan The mall of New Hampshire. Deze keer geen outlet met aantrekkelijke prijzen maar een hele andere reden om hierheen te gaan. New Hampshire kent namelijk geen BTW, mijn iPad was echt te oud geworden en er zat een Apple store in deze mall. We betraden de mall maar de Apple store was niet het eerste waar we terecht kwamen want er bleek ook een Victoria secrets in de mall te zitten en het was leuk dat ik een iPad wilde kopen maar andere dingen waren belangrijker. Daarna was het echter door naar de Apple store waar ik een nieuwe iPad aanschafte die mij inderdaad €100 scheelde met wat ik er in Nederland voor had moeten betalen.

Daarna was het tijd voor de foodcourt waar we bij Master Wok voor een eenvoudige en voedzame maaltijd kozen met twee flesjes water erbij. De rest van de mall werd ook verkend met wat kleine aankopen her en der maar beiden waren we meer dan gelukkig met onze eerste aankoop dus veel drive zat er niet meer in en aan het einde van de dag verlieten we de mall dan ook weer.

On the road again

Prima de luxe
Vandaag was het weer tijd om een nieuwe staat te gaan bezoeken. We verlieten, na een overigens prima ontbijt, en stapten de auto in voor een wederom korte etappe. We waren al gauw de staatsgrens over en stopten bij de eerste rest area die we tegen kwamen, Lebanon.

Die rest area's zijn hier prima geregeld, mooie schone toiletten in een fors gebouw waar je allemaal foldertjes kan scoren over hotels en wat er te doen valt in deze staat en, mocht je vragen hebben, dan zijn er ook nog mensen die uitleg kunnen geven. Na toilet bezoek en foldertjes inname stapten we de auto weer in voor het tweede gedeelte van de rit dat ons naar Manchester voerde waar wij deze keer een Best Western plus scoorden. De plus was er duidelijk aan af te zien want alles was wat luxer dan we gewend waren. We gaan ons hier best wel thuis voelen voor die ene nacht dat we hier zijn.