El pincho

Rechtsonder de inktvis

Vrijdagavond was het weer tijd voor een avondje film en uit eten met een ex collega. Deze keer zouden we in Haarlem naar de bioscoop gaan en daar zouden we dan ook gaan eten. Hij had deze keer voor tapasrestaurant el pincho (het spiesje) gekozen dat op de grote markt lag. Het was al behoorlijk druk maar er was nog een tafeltje beschikbaar (reserveren kon pas vanaf drie personen). Men bleek San Miguel van de tap te hebben en al gauw zaten wij met twee volle glazen de kaart te bestuderen. Onze keuze viel op geflambeerde chorizo worstjes, een lamsstoofpotje, tonijnsalade, geitenkaas kroketjes, inktvisringen van de plancha en een gemixt plateau van kaas, worst en olijven.

Na een tijdje gewacht te hebben werden alle heerlijkheden op tafel uitgestald en aangezien die niet al te groot was, was hij meteen vol. Alles was buitengewoon lekker maar de inktvisringen waren de koning van de tafel. Heerlijk mals, vers en goed gekruid, petje af voor de kok. Het tafeltje naast ons was inmiddels door drie dames bezet en die namen op ons advies ook de inktvis. Vooraf hadden wij het idee dat dit de eerste ronde zou zijn maar het was dusdanig veel dat er geen plek was voor een tweede ronde. In plaats daarvan werden er drie desserts besteld, een sgropiino voor mij en een crème catalan plus een cheesecake voor mijn disgenoot. Bij het afrekenen bestelde hij nog een cadeaubon en dit bleek een leuk uitgevoerd mini bordje te zijn dat bij vertrek netjes in mijn dashboardkastje verdween.

De thuisreis

File dus

De thuisreis begon vlot met het lopen naar het hotel, de auto uit de parkeergarage rijden en de snelweg opzoeken. Daarna was het afgelopen met de pret want er was stau (file op zijn Duits). Mijn navigatie wist me zelfs te vertellen dat het niet een file was maar drie stuks en dat de totale lengte zo´n vijfentwintig kilometer was. We sloten dan ook vrolijk aan kropen langzaam maar zeker richting Nederland.

Gelukkig kwam er op een gegeven ogenblik een einde aan de file en kon het gas erop richting Nederland. We reden non/stop door (Keulen is minder dan drie uur van Amsterdam) en bereikten in de avond eerst Nederland en dan thuis. Het was een fenomenaal weekend geworden en wij hebben heel er veel plezier gehad. Op naar de volgende trip.

Gilden im Zims

Het brauhaus

Op de terugweg naar het hotel bleek het behoorlijk druk te zijn op de pleinen met voetbal supporters. Er was een wedstrijd tussen FC Koln en SC Freiburg en supporters van beide ploegen hadden de diverse terrassen in bezit genomen. Wij vonden echter nog een vrij plekje bij Gilden in Zims om daar een hapje te gaan eten en een laatste Kolsch te drinken voor ons vertrek.We besloten om twee Keulse klassiekers te nemen als hpje en wel de Keulse kaviaar (bloedworst) en een Brauhaus frikadelle (gehakt) met plaatselijke mosterd.

Het smaakte allemaal prima en daar hielpen de omstandigheden ook bij. Toen ik dit tripje plande had ik verwacht dikke truien mee te moeten nemen maar we zaten heerlijk buiten in het zonnetje. Beter weer hadden we niet kunnen wensen voor dit weekend.

Farina haus

Een van de etalges van het pargum huis

Na ons bezoek aan het chocolademuseum was de volgden halte een bezoek aan het parfummuseum. Eigenlijk hadden we hier zaterdag heen gewild maar door de nationale feestdag waren alle winkels gesloten en dus ook het parfummuseum. We liepen dus vrolijk, in wederom schitterend weer ondanks de voorspelling van regen, langs de Rijn naar de oude stad en het Farina haus. Hier komt de oorspronkelijk eau de cologne vandaan en behalve een winkel is er ook een museum gevestigd over de geschiedenis van dit parfum huis en de eau de cologne.

Het was behoorlijk druk in de mooi aangeklede winkel en uiteraard was er heel veel personeel dat zo bij de Douglas weggelopen had kunnen zijn. Men bleek naast de klassieke geur ook een geur per sterrenbeeld te hebben maar die kon toch niet tippen aan het origineel. Uiteraard werd er wat aangeschaft voor we de zaak verlieten en met een net tasje verlieten we Farina haus.

Chocolademuseum

Chocolademaakster aan het werk

Na een goede nachtrust was het wederom een rustige morgen. Koffie en water op de kamer, douchen en inpakken en uitchecken was het programma. De auto stond nog in de parkeergarage en daar deden we de koffers in alvorens wederom richting stad te vertrekken. Deze keer maar een heel kort stukje want zodra we bij de Rijn aankwamen waren we al bij onze bestemming, het chocolade museum.

Het was al tegen twaalven dus eerst moest er gebruncht worden en dat kon mooi in het restaurant van het museum. Dat betekende voor mij een getoast broodje met Keulse leverworst, ui, mosterd en augurk en voor mijn reisgezel een stukje chocoladetaart.

Daarna was het een bezoek brengen aan het museum, dit bleek te bestaan uit een verhaal over de cacao en de chocolade (niet al te interessant) en een werkende chocolade fabriek waar allerlei chocolade producten gemaakt werden en dat was wel weer erg leuk om te zien. De weg naar buiten leidde uiteraard door de giftshop en daar werd uiteraard het een en ander aangeschaft alvorens we het museum verlieten.

Im Roten Ochsen

De rode os

Na de biergarten keerden we terug naar het hotel om te relaxen voor de avond. Het was een namiddag van lekker relaxen in de wellness en lezen tot een uur of acht voordat we het hotel weer verlieten voor de avondmaaltijd.

Uiteraard moest er vanavond Duits gegeten worden en de keuze viel op een brauhaus, in de rode os. We scoorden een mooi plekje op de verhoging naast een tafel vol winde Ieren die heel veel lol hadden en een fors aantal Ierse klassiekers voorbij lieten komen zoals the wild rover. Na bestuderen van de kaart koos ik voor de ossenwangen met boontjes en spekjes en aardkapelpuree. Aan de andere kant van de tafel werd het een klassieke schnitzel met champignon roomsaus en uiteraard kozen wij beiden voor een biertje. Korte tijd later arriveerde ons eten en het was allemaal heel erg lekker maar wederom heel erg veel. De schnitzel verdween niet helemaal maar dat had niets met de kwaliteit te maken want die was uitstekend maar met de hoeveelheid. Kortom wederom een prima maaltijd die bewees dat je in Duitsland erg lekke kunt eten voor een hele goede prijs,

Hafenterrasse

Het weer kon niet beter

De middag hadden we bedoeld om te gaan shoppen maar vandaag was een nationale feestdag en alle winkels waren gesloten. We wandelden dan ook rustig terug door de stad in de richting van ons hotel want daar zat das hafenterasse,  een mooie biergarten aan de Rijn.

Het was er erg druk (had ik al eerder gezegd dat we heel erg mooi weer hadden) maar we wisten toch een plekje aan de rivier te bemachtigen. De combinatie van druk en (te) weinig bediening zorgde ervoor dat het lang duurde voor we onze drankjes kregen maar tenslotte genoten we van een kolsch en een hefeweizen. De biergarten had geen eten maar er stond een stand naast waar je worst kon scoren en ik liep daar heen en kwam terug met een currywurst en een bockwurst. We brachten de namiddag hier door en gingen daarna terug richting hotel om ons op te frissen voor de avond.

Brauhaus

Het mosterdmuseum

De opstaphalte van de tram was pal voor het terras dus we konden vrijwel direct instappen. De tocht voerde door de diverse toeristische attracties van de oude stad zoals de vismarkt, diverse musea en het oudste parfumhuis van Keulen. Meer aan de buitenkant passeerden wij onder andere het mosterdmuseum en het chocolademuseum. We noteerden er een aantal van om te gaan bezoeken op zondag en voltooiden de rit.

Daarna was het tijd voor een bezoek aan een brauhaus, een van de vele brouwerijen die Keulen rijk is en waar kolsch gebrouwen en geschonken wordt. Vlak bij dom zit een van de beroemdste, Fröh am Dom en die vereerden wij dan ook met een bezoek. Het terras zat helaas vol dus we moesten binnen gaan zitten. Binnen bleek erg groot te zijn dus een vrij tafeltje was geen probleem en al gauw hadden we beiden een kolsch voor ons staan. Om bij te houden wat je dronk bleek men streepjes op je viltje te zetten, een leuke methode vond ik.

De dom

De dom

Daarna was het tijd om tourist te gaan spelen en dat begon uiteraard met een bezoek aan de dom, Keulens grootste attractie. We liepen dan ook naar de bovenkant van de oude stad waar de kathedraal ligt. Hij was erg imposant en het was mogelijk om naar boven te lopen maar wij pasten daarvoor en brachten een bezoek aan de binnenkant. Daar was een dienst gaande dus we konden niet het hele interieur bekijken maar alleen de buitenrand.

We besloten vervolgens een tocht met de toeristentram door de stad te maken maar aangezien deze pas over dertig minuten vertrk namen we een koffie op het terras van café Reichard. We raakten daar met een Amerikaan in gesprek die op cruise was door Europa en wiens volgende stop Amsterdam was. Na een geanimeerd gesprek en een aantal tips voor Amsterdam gegeven te hebben verlieten wij het terras om onze dag te vervolgen.

Ontbijt

Heerlijk buiten zitten

Na een goede nachtrust deden we het 's ochtends rustig aan, we hadden er namelijk voor gekozen om niet n het hotel maar in de stad te ontbijten. Er werd su rustig gedoucht en koffie op de  kamer gezet alvorens we naar de stad liepen. In het zonnetje liepen we nu bij daglicht en konden wat beter zien waar we gisteren allemaal langs gekomen waren.

Deze keer liepen we een plein verder en zagen daar café extrablatt met een groot terras waar een hoop mensen zaten. We zochten dan ook een vrij tafeltje op en bestudeerden de kaart. We bestelden scrambled eggs, de een met ham en  de ander met spek, jus d;orange, san pellegrino, cappuccino en thee. We begonnen in de schaduw maar het zonnetje bereikte al gauw ons tafeltje en we genoten van een heerlijk ontbijt in de buitenlucht en dat op 1 november. Een beter begin van de dag was bijna niet denkbaar.