Van Tampa naar Naples

Vandaag stond er wederom een verplaatsing op het programma. We zouden de Tampa Bay area verlaten op weg naar onze volgende halteplaats, Naples.

De reden voor deze stop op onze route was heel simpel. We wilden een dag stoppen in de Everglades en dan doorrijden naar Miami maar dat was te ver vanuit Tampa vandaar een tussenstop in Naples. Welnu ik heb maar een advies voor toekomstige reizigers, ga hier niet heen. Florida zelf is al een rustoord voor bejaarden maar als je echt niets meer wilt doen dan in de zon zitten dan is Naples the place to be. We vonden hier echt niets leuks om te doen dus na de autorit en een tocht door de stad werd de rest van de middag in het zwembad van het motel doorgebracht. Op zich ook wel weer lekker zo'n rustdag tussendoor. 's Avonds was dan het tweede hoogtepunt van de dag, het diner. We vonden een goed restaurant waar heerlijke vers gevangen vis werd geserveerd. Ik genoot dan ook van een yellowtail snapper. Na al die opwinding keerden we terug naar ons motel om nog een stukje televisie te kijken en vroeg naar bed te gaan zodat we op tijd aan de tocht van de volgende dag konden beginnen.

Tarpon Springs

Het was tijd om Orlando te verlaten en dus gingen we naar de westkust van Florida. Om precies te zijn naar de Tampa bay area. Na een vlotte rit en inchecken in ons hotel gingen we op excursie naar Tarpon springs.

Dit is een dorpje aan de kust dat ten eerste bestaat uit Griekse immigranten en ten tweede leeft van de sponzen vangst. We liepen na aankomst wat rond in het, niet al te grote dorp, en besloten een tocht met een sponzen boot te maken. Deze bracht ons naar de plek waar de sponzen opgedoken werden en een van de bemanningsleden deed een duikpak aan en ging naar de bodem om wat sponzen op te halen en die aan ons te tonen. Hierna gingen we weer terug naar het dorp waar we lunchten en wat winkels bezochten. In een van deze winkels hing een hele grote Ajax handdoek en we raakten met de Grieken in gesprek over Ajax in het bijzonder en voetbal in het algemeen. Hierna verlieten wij de winkel om terug te rijden naar hotel om even in het zwembad af te gaan koelen.

Hard rock café

Voordat we het Universal studio's park betraden had mijn vriendin al gezien dat er een hard rock café naast het park zat en meteen besloten dat we daar zouden gaan eten.

Zo betrad ik na het verlaten van het park mijn eerste Amerikaanse Hard Rock café. In 1993 was ik een paar keer over de drempel gestart maar meteen weer vertrokken daar wat zij Hard Rock noemden door mij als rock omschreven werd. Maar puur als restaurant gezien vond ik het absoluut geen slechte ervaring. Te midden van allerlei Rock 'n Roll memorabilia als gouden platen, gitaren en kleding genoten wij van een prima maaltijd. Dat alles verzorgd door een goede bediening en prettige muziek was het een prima afsluiting van ons pretpark bezoek. Na de maaltijd zochten we onze auto op om terug te rijden naar ons hotel want de volgende dag stond de eerste verplaatsing van deze vakantie op het programma.

Universal studio's

Onze laatste dag in Orlando zouden wij afsluiten zoals het hoort, met een bezoek aan een pretpark. De leuze was gevallen op Universal studio's, Ik was in 1993 in Universal Hollywood geweest en had in dat jaar al te horen gekregen dat het park in Florida vele malen beter was. Ik was dus ook erg benieuwd naar wat we te zien zouden krijgen.

Het eerst was opviel was dat er een aantal attracties waren die beide locaties kenden zoals back to the future, maar dat daarnaast Florida een aantal rides bood die in Hollywood onderdeel waren van de studio tram tour. De mooiste hiervan was wel Jaws, waar je in Hollywood alleen de haai even voorbij zag komen bood Florida een fantastische ride met een boor door de haven waarbij je Jaws meermalen ontmoette en hij op een gegeven ogenblik zelfs een boothuis binnenviel waar je aan het schuilen was. De tweede grote uitbreiding was de Kongfrontation ride waar je met een een bovengrondse metrotrein door New York reed en een fantastische ontmoeting met King Kong had. Het enige slechte moment was eigenlijk bij de Hanna Barbera ride waar mijn vriendin licht misselijk van werd. Gelukkig ging dit snel over en konden we verder genieten van onze dag in Universal studio's Florida.

Dagje Orlando

Op onze tweede dag in Orlando deden wij niet ontzetten veel. Het was meer bijkomen van de vermoeienissen van de reis en de drukke dag die wij in Seaworld gehad hadden. We sliepen dus lekker uit en genoten van ons ontbijt alvorens we de stad indoken.

We keken wat naar de sights van Orlando (die zijn er niet echt veel want Orlando is en blijft de pretpark hoofdstad van de wereld) en gingen toen maar voor de andere erg belangrijke activiteit in Amerika, shoppen. We bezochten een grote mall in Ierse decoratie uitgerust met heel erg veel winkels waar wij naast het winkelen van de lunch genoten. Naast de mall was ook nog een historisch treinstation waar wij even rondkeken maar daarna vonden wij het wel genoeg. We reden terug richting de stad en gebruikten onderweg het diner alvorens wij terug gingen naar het hotel om een einde aan onze tweede dag in Orlando te breien.

Shamu

De arena waar Shamu zijn kunsten vertoonde

Het was tijd voor the main event, de show van en met Shamu, de killer whale. We betraden ruimschoots op tijds het stadion en zochten een goed plekje. Dit was in de splash zone waar de bordjes niet zeiden "Pas op U kunt nat worden" maar de omineuze waarschuwing "U gaat nat worden" toonden. Aangezien het warm genoeg was onder de zon van Florida maakten we ons niet al te druk en gingen er goed voor zitten.

De start was een film over orka's in het wild en die was best wel interessant maar niet waar we voor gekomen waren. Welnu dat begon heel onverwacht want de film was nog niet afgelopen of er dook een orka op uit de diepten van het bassin op met zijn trainer op zijn neus, die sprong op het hoogtepunt van de neus van de orka het water in. Wat volgde was een opeenstapeling van stunts met de gigantische beesten die elke keer na een kunstje een beloning kregen. Niet één haring zoals we bij dolfijnen en zeeleeuwen hadden gezien maar gewoon een arm lading vis die naar binnen geschoven werd. We kregen wel wat spetters maar werden niet echt nat zodat we dat van die splash zone typische Amerikaanse overdrijving vonden. Totdat de spreekstalmeester ons vertelde dat wat we tot nu toe gezien hadden de vrouwtjes en de jonkie's waren en dat Shamu zelf nu de arena ging betreden. Welnu er kwam inderdaad een mega orka naar binnen zwemmen die in een keer met zijn staart de inhoud van drie zwembaden het publiek inzwiepte. Het bordje had gelijk, je werd inderdaad nat. Daarmee was er een einde gekomen aan een erg indrukwekkende show en verlieten wij het stadion.

Seaworld

Aangezien Orlando de pretpark hoofdstad van de wereld is stond het bezoek aan pretpark uiteraard in de agenda. We gingen dan ook naar Seaworld toe waar we onze eerste dag zouden doorbrengen. Het park bestond uit een combinatie van rides en shows en we waren dan ook erg benieuwd hoe alles er uit zou zien.

Welnu dat was allemaal erg goed en we genoten van diverse attracties als een show over een hotel met twee zeeleeuwen als eigenaren waar veder ook otters en een walrus aan deelnamen. Het was erg vermakelijk en we moesten ook diverse malen luidkeels lachen. Verder bood het park ook een erg mooie 3D ride over een tocht naar de pool waarna je na afloop ook een aantal pool dieren in hun natuurlijke leefomgeving zag. Verder was er een mooi natuurgetrouw gebied dat gevuld was met zeeleeuwen en andere dieren die luidkeels om voedsel (ja je mocht ze permanent voeren) liepen te roepen. Er was een aquarium met manta rays die over je handen gleden en ook een groot gebeide met dolfijnen die om etenstijd allemaal naar voren kwamen zwemmen om gevoerd te worden. Het was de eerste keer dat ik een dolfijn aanraakte en het was een mooi moment, iets dat ik iedereen kan aanraden. Toen was het echter tijd voor the main event, Shamu.

Hotel gezocht

In tegenstelling tot vorig jaar hadden wij dit jaar alles van te voren geregeld we hoefden deze keer dus nergens naar hotels te zoeken. Dat betekende dat wij eenmaal in de huurauto ingestapt wij de Rand McNally opensloegen (dat was al weer mijn derde Amerika vakantie die deze trouwe atlas dienst deed) en de route naar ons hotel opzochten. We hadden het hotel al gauw gevonden en reden er vlot naar toe maar eenmaal bij de balie aangekomen bleek onze reservering niet te kloppen.

Na flink wat heen en weer gepraat kwamen wij erachter dat er twee filialen van ons hotel in Orlando bleken te zijn en uiteraard waren wij naar de verkeerde locatie gereden. We stapten dus opnieuw de auto in om naar de goede locatie te rijden (uiteraard aan de andere kant van de stad) en aldaar konden wij wel inchecken. We zochten al heel snel ons bed op want we waren al heel wat uurtjes in touw en we wilden de volgende dag uitgerust beginnen.

Suzuki sidekick

Na de landing op Orlando international airport en de douane formaliteiten waren we klaar voor de start van onze vakantie. Dat hield als eerst in het ophalen van onze huurauto en na wat gezoek op het vliegveld hadden we al gauw de shuttlebus gevonden die ons naar het kantoor van de verhuur maatschappij bracht.

De aldaar werkzame employee deed zijn uiterste best om ons een duurdere auto aan te smeren (tegen meerprijs uiteraard) dan degene die wij besteld hadden maar wij hielden voet bij stuk dat wij de klasse auto wilden hebben die wij besteld hadden. Toen hij doorhad dat wij echt niet meer gingen betalen hield hij er mee op en kregen wij tenslotte de papieren en de sleutels van onze huurauto. Dat bleek een Suzuki sidekick te zijn, een redelijk stoer Jeep model. (in tegenstelling tot de witte op de foto was de onze groen van kleur.) We waren klaar voor de start van onze vakantie!

Amsterdam - Washington DC - Orlando

Het karretje op Dulles

Het was weer zover. Vandaag vertrokken we voor onze tweede vakantie in de US of A. Deze keer zouden we een week naar Florida gaan gevolgd door een week in de Bahama's. Ook zouden we de deze keer als ex rokers op vakantie gaan. Enige weken voor we vertrokken hadden we gedrieën (ik en twee vriendinnen, een waar ik mee op vakantie ging en een andere) en ikzelf afgesproken om te stoppen met roken. Helaas was het mijn reisgenote niet gelukt om ook te stoppen maar toen wij op Schiphol aankwamen verkruimelde zij zelfbewust haar laatste sigaretten en zo stapten wij aan boord van ons toestel dat ons naar Washington DC zou brengen.

Na een ontspannen vlucht arriveerden wij op Dullas international airport en het eerste wat mijn vriendin daar deed was sigaretten kopen. Het stoppen was van erg korte duur geweest. Wat verder opviel in Dulles was dat de terminals van elkaar gescheiden waren en niet te voet te bereiken waren. Er kwam een soort karrteje naar de terminal gereden dat zichzelf op een soort stelten omhoog werkte zodat je de terminal kon verlaten en naar een andere terminal gereden werd. Zo werden wij dan ook van onze aankomst naar onze vertrek terminal gebracht waar wij wachtten op onze aansluitende vlucht naar Orlando. Dit duurde niet al te lang en binnen korte tijd stonden wij op het vliegveld van Orlando om aan onze tweede vakantie in Amerika te beginnen.