na het ophalen van de auto was het tijd om uit te gaan zoeken waar we tijdens ons verblijf in Los Angeles zouden overnachten. In 1994 had ik hier samen met Frank, Dennis & Simon in de Banana bungalow overnacht, een youth hostel en dat was ons redelijk goed bevallen. (net als heel veel andere zaken in Amerika bleek de Banana bungalow trouwens een keten te zijn met vestigingen in New York, Los Angeles en San Diego).
De trouwe Rand McNally atlas die ons in 1995 al zulke goede diensten bewezen had werd dan ook opengeslagen en de route naar de Banana bungalow werd dan ook uitgestippeld. We reden van de luchthaven naar het hostel en wilden daar een kamer huren. Helaas bleken alle kamers bezet te zijn en konden we voor de eerste nacht alleen een dorm room reserveren voor vier personen. We namen deze op voorwaarde dat we de volgende nacht naar een eigen kamer zouden verkassen en richten ons in voor onze eerste nacht aan de westkust. Door alle vermoeienissen van de reis waren we al snel onder zeil zodat we de volgende dag aan onze eerste dag in Los Angeles konden beginnen.
vrijdag 8 september 1995
Mercury Cougar
Nadat we geland waren, waren we deze keer erg vlot door de douane heen. Aangezien we op een binnenlandse vlucht zaten waren de controles een stuk minder intensief dan op een vlucht Amerika in en al gauw hadden we onze bagage weer in ons bezit. We liepen naar de plek waar de bussen naar de autoverhuurders vertrokken en hadden al gauw de bus naar Hertz gevonden.
Binnen het kwartier vulden we de papieren bij het verhuurbedrijf in en werden naar onze auto voor deze vakantie geleid. We bleken een Mercury Cougar te krijgen, een erg luxe, comfortabele en sportieve auto. Dit was het sportievere en kleinere broertje van de Mercury Sable waar wij in 1994 van New Orleans naar Miami mee waren gereden. Onze cougar was niet geschikt voor vier personen maar bood voor ons tweeën meer dan genoeg ruimte. We hadden dan ook het gevoel dat we erg veel plezier gingen beleven van onze cougar.
Binnen het kwartier vulden we de papieren bij het verhuurbedrijf in en werden naar onze auto voor deze vakantie geleid. We bleken een Mercury Cougar te krijgen, een erg luxe, comfortabele en sportieve auto. Dit was het sportievere en kleinere broertje van de Mercury Sable waar wij in 1994 van New Orleans naar Miami mee waren gereden. Onze cougar was niet geschikt voor vier personen maar bood voor ons tweeën meer dan genoeg ruimte. We hadden dan ook het gevoel dat we erg veel plezier gingen beleven van onze cougar.
Labels:
Amerika,
Los Angeles,
New Orleans,
Orlando,
Vakantie,
Vervoer
New York - Los Angeles
![]() |
| Los Angeles international airport (LAX) |
We verlieten de New Yorker (een hotel dat ik iedereen aan kan raden), met onze bagage en uiteraard onze standaard beker koffie en namen de metro naar JFK. na het inchecken en afgeven van onze bagage keken we eens wat er te beleven viel. Roken was uiteraard verboden maar we vinden een open deur naar een soort binnenplaats waar we heerlijk zittend in het zonnetje een sigaret opstaken en terugblikten op de afgelopen dagen. Al gauw was het tijd om aan boord van ons toestel van United Airlines te stappen en na een ontspannen vlucht landen we op LAX.
donderdag 7 september 1995
Times square MTV awards
![]() |
| Michael Jackson & Slash @ MTV awards 1995 |
We stapten deze keer dus niet uit onze gebruikelijke metro halte maar namen er een eerder om zo op Times Square af te lopen. Ruim voor we ter plekke waren was het al een ontzettend gekkenhuis geworden. Die avond was namelijk de uitreiking van de MTV awards 1995. De show werd in radio city music hall gehouden maar er was ook een podium op Times Square zelf neergezet waar ook een optreden op gegeven zou worden.Om de menigte heen manoeuvreerend wisten we het hotel tenslotte te bereiken.
Op de tv in onze kamer zagen we dat het buiten optreden door Bon Jovi gegeven werd en ondanks een kort twijfel moment bleven we toch binnen want de volgende dag moesten we op tijd opstaan voor onze vlucht naar Los Angeles.
Labels:
Amerika,
Los Angeles,
Muziek,
New York,
Restaurant,
Vakantie,
Vervoer
Washington square park
Na het bezoek aan de speelgoed en comic winkel was het tijd om Washington square park te gaan bezoeken. Dit park begrenst de Village en is een beetje met het Vondelpark te vergelijken qua bezoekers en activiteiten.
Toen wij aankwamen was een straatartiest bezig en zijn act (hij was een samoerai die iemand anders opleidde) was dusdanig grappig dat we bleven kijken. Toen hij een toeschouwer dusdanig voor lul zette dat deze echt boos werd moest hij lopen voor zijn leven en ging bijna plat op zijn bek. De slotact was het doormidden slaan van een brandende stellage en slim genoeg was dat het moment dat hij geld liep in te zamelen.
Dit soort acts waren wij niet gewend en we bleven dan ook voor het volgende groepje dat uit enkele acrobaten bestonden die behoorlijke stunts uithaalden. De strong man van het gezelschap liet even zien hoe een echte kerel zich opdrukte, hij deed dat met zijn vingers i.p.v. met zijn handen. Na deze act bleven we niet wachten op wat er nog meer kwam maar zochten een restaurant op want het was inmiddels tijd voor het avondeten.
Toen wij aankwamen was een straatartiest bezig en zijn act (hij was een samoerai die iemand anders opleidde) was dusdanig grappig dat we bleven kijken. Toen hij een toeschouwer dusdanig voor lul zette dat deze echt boos werd moest hij lopen voor zijn leven en ging bijna plat op zijn bek. De slotact was het doormidden slaan van een brandende stellage en slim genoeg was dat het moment dat hij geld liep in te zamelen.
Dit soort acts waren wij niet gewend en we bleven dan ook voor het volgende groepje dat uit enkele acrobaten bestonden die behoorlijke stunts uithaalden. De strong man van het gezelschap liet even zien hoe een echte kerel zich opdrukte, hij deed dat met zijn vingers i.p.v. met zijn handen. Na deze act bleven we niet wachten op wat er nog meer kwam maar zochten een restaurant op want het was inmiddels tijd voor het avondeten.
F.A.O. Schwarz
We vervolgden onze shopping dag met een bezoek aan de grootste (ik zie hier een thema) speelgoed winkel van New York, F.O.A. Schwarz, een paradijs voor kinderen (en ouderen die het kind nog in zich hebben) maar aangezien wij geen van beiden kinderen hadden brachten we hier niet al te veel tijd door.
De volgende stop was een solo stop voor mij want alhoewel dit niet zo'n comic gerichte vakantie zou worden als de reis uit 1993 met Dennis, Frank en Simon moest er uiteraard een comic shop bezocht worden. Ik vond een grote zaak, maar er was niet echt veel sfeer, heel anders dan destijds onze comic shop in de Village. Ik wist echter de time beavers graphic novel van Timothy Truman te scoren dus ook voor mij gold deze dag mission acomplished.
De volgende stop was een solo stop voor mij want alhoewel dit niet zo'n comic gerichte vakantie zou worden als de reis uit 1993 met Dennis, Frank en Simon moest er uiteraard een comic shop bezocht worden. Ik vond een grote zaak, maar er was niet echt veel sfeer, heel anders dan destijds onze comic shop in de Village. Ik wist echter de time beavers graphic novel van Timothy Truman te scoren dus ook voor mij gold deze dag mission acomplished.
Macy´s
Onze laatste volle dag in New York stond in het teken van shoppen. Mijn vriendin had zich thuis al aardig voorbereid en bovenaan haar lijstje stond het kopen van iets van Donna Karan. De plaats waar de moest gebeuren zou Macy's zijn, het grootste warenhuis van New York.
We zaten dan al gauw na de koffie in de metro om bij Macy's weer uit te stappen. Toen we binnen waren begrepen we een beetje wat een groot warenhuis nu echt betekende. Ons Nederlandse vlaggenschip de Bijenkorf kon je in een hoekje van Macy's kwijt en dan zou het nog niet opvallen. En daarnaast had je in Macy's hele afdelingen met designer spullen. Zo was er een ruime Calvin Klein setting te vinden maar ook van Donna Karan was goed vertegenwoordigd. Uit het ruime aanbod koos mijn vriendin na lang wikken en wegen voor een mooie portemonnee. Mission accomplished en op naar het volgende adres.
We zaten dan al gauw na de koffie in de metro om bij Macy's weer uit te stappen. Toen we binnen waren begrepen we een beetje wat een groot warenhuis nu echt betekende. Ons Nederlandse vlaggenschip de Bijenkorf kon je in een hoekje van Macy's kwijt en dan zou het nog niet opvallen. En daarnaast had je in Macy's hele afdelingen met designer spullen. Zo was er een ruime Calvin Klein setting te vinden maar ook van Donna Karan was goed vertegenwoordigd. Uit het ruime aanbod koos mijn vriendin na lang wikken en wegen voor een mooie portemonnee. Mission accomplished en op naar het volgende adres.
woensdag 6 september 1995
Pier 17
We namen de metro van Central Park naar Fulton Street. Hier ligt Pier 17, vroeger de haven van New York en nu een verzameling van winkels. musea en attracties. Er werd wat geshopt in de diverse winkels die het gebied rijk was en we bekeken de diverse historische boten die hier hun laatste ankerplaats hebben gevonden.
Het was een vermoeiende dag geweest en we verlieten de pier tenslotte weer richting Little Italy. We wilden vandaag lekker Italiaans gaan eten en waar beter dan in de Italiaanse wijk van de stad. Toen wij daar waren hadden we diverse leuke restaurants gezien en na ons zoveelste metro ritje stapten wij dan ook in Little Italy uit. We hadden al gauw onze keuze bepaald en zaten in een sfeervol restaurant waar het plafond verstopt zat onder de rieten wijn kruiken. We deelden gezamenlijk een voorgerecht (Amerikaanse porties zijn veel te groot voor ons Europeanen) en namen pasta en lasagne als hoofdgerecht. Alles smaakte prima en na de maaltijd vertrokken wij weer richting hotel.
Het was een vermoeiende dag geweest en we verlieten de pier tenslotte weer richting Little Italy. We wilden vandaag lekker Italiaans gaan eten en waar beter dan in de Italiaanse wijk van de stad. Toen wij daar waren hadden we diverse leuke restaurants gezien en na ons zoveelste metro ritje stapten wij dan ook in Little Italy uit. We hadden al gauw onze keuze bepaald en zaten in een sfeervol restaurant waar het plafond verstopt zat onder de rieten wijn kruiken. We deelden gezamenlijk een voorgerecht (Amerikaanse porties zijn veel te groot voor ons Europeanen) en namen pasta en lasagne als hoofdgerecht. Alles smaakte prima en na de maaltijd vertrokken wij weer richting hotel.
Central park
Die tweede halte van deze dag was een bezoek aan Central park, de oase van groen die in het hart van Manhattan ligt. Het park is ontzettend groot en we dwaalden heel wat uurtjes rond waarbij we onder andere de obelisk en Belvedere castle bezochten.
Toen we in de buurt van het theater kwamen zagen we aanplak biljetten voor een show die Annie Lennox hier zou geven. We waren best wel geïnteresseerd maar de show van Annie was op 8 september, de dag dat wij naar Los Angeles vertrokken. Redelijk moe verlieten wij tenslotte het park op weg naar de laatste stop van vandaag.
Toen we in de buurt van het theater kwamen zagen we aanplak biljetten voor een show die Annie Lennox hier zou geven. We waren best wel geïnteresseerd maar de show van Annie was op 8 september, de dag dat wij naar Los Angeles vertrokken. Redelijk moe verlieten wij tenslotte het park op weg naar de laatste stop van vandaag.
Labels:
Amerika,
Los Angeles,
Muziek,
New York,
Vakantie
Greenwich Village
Het was alweer de derde dag van ons bezoek aan New York en wederom stonden een aantal wijken op het programma. Na de inmiddels bekende start van koffie in het hotel en wederom een pretzel in het tentje in de subway reisden we naar de eerste halte van onze dagplanning: Greenwich Village.
The Village is sinds jaar en dag de hippe en studentikoze buurt van New York en dat kun je wel zien met alle kleine en aparte winkeltjes die in het stadsdeel te vinden zijn. We brachten hier dan ook heel wat uurtjes door en lunchten in een gezellig en echt New York's tentje waar we met goede koffie en een bagel (uiteraard met cream cheese) de lunch gebruikten. De dag was dusdanig hard gegaan dat we besloten Washington Square park (de start van de Village met de grote triomfboog) naar de volgende dag te verplaatsen en ons naar de tweede attractie van deze dag te gaan.
The Village is sinds jaar en dag de hippe en studentikoze buurt van New York en dat kun je wel zien met alle kleine en aparte winkeltjes die in het stadsdeel te vinden zijn. We brachten hier dan ook heel wat uurtjes door en lunchten in een gezellig en echt New York's tentje waar we met goede koffie en een bagel (uiteraard met cream cheese) de lunch gebruikten. De dag was dusdanig hard gegaan dat we besloten Washington Square park (de start van de Village met de grote triomfboog) naar de volgende dag te verplaatsen en ons naar de tweede attractie van deze dag te gaan.
Abonneren op:
Posts (Atom)









