donderdag 5 augustus 1993
Laatste avond in New York
Na een ontzettend fijne middag kwamen wij afgeladen met goodies terug op onze hotelkamer. René, Simon en Dennis maakten nog een korte uitstap waarbij zij hun eerste Amerikaanse hotdog verorberden voordat wij 's avonds nog maar een comic shop gingen bezoeken. De eigenaar was een fijne snuiter die zelf ook meer lezer dan investeerder was. Hij vond het erg leuk dat wij geen nieuwe shit zochten maar juist wat oudere, door vele mensen vergeten, 70'er jaren klassiekers zochten. Iedereen vond wel iets, maar het leukste was dat we een Batman 400 vonden, waarrmee we Frances heel blij zouden maken wan, aangezien zij daar al heel lang naar aan het zoeken was. In het hotel werd wij nog een meloen a la Simon genuttigd en het was bedtijd.
DC
![]() |
| De boys met Denny O'Neill |
Toen bracht Frances ons naar de bibliotheek en zei pak maar een boek. Wat gegeneerd pakte ik Ironwulf van $30 en vroeg of het ok was. Toen zij zei "sure take anything you want" was het hek van de dam en begonnen wij toe te slaan. Ik hield het beschaafd met 2 hardcover's maar de overigen hadden er vijf of meer per persoon. Toen bracht ze ons naar een soort voorraad kasten en gaf ons een Sandman 50. René zag zijn kans schoon vroeg of ze zijn missende nummers had. Op drie delen na was dit ook zo. Nergens voor terugdeinzend probeerde René ook zijn Hellblazer's compleet te maken en probleemloos kreeg ik alles wat ze hadden. Dennis sloeg vervolgens toe met de Outsiders Hierna maakten wij kennis met Phylis met wie alles telefionoscuh geregeld was, Ondertussen was Frances onze grote vriendin geworden die echter zeer teleurgesteld was toen ze hoorde dat Frank pas 25 was en al een vriendin had.
Central Park
Goed uitgerust begonnen wij met een uitstapje naar het Museum of Natural History en Central Park. na het eerste, en waarschijnlijk laatste, culturele hoogtepunt van deze vakantie (Frank wou persé enige dinosaurussen zien) gingen wij het levensgevaarlijke Central Park binnen. In gesloten gelederen en met de wapens getrokken (twee fototoestellen en een camcorder) begonnen wij het park te verkennen. Na een forse wandeling konden wij in ons oorlogsjournaal noteren dar we met alleen een paar culturele verwondingen deze expeditie overleefd hadden. (Net zo spannend als het Vondelpark eind oktober volgens Dennis).
Door de opwinding over het bezoek aan DC moeten we uiteraard niet vergeten het 2e culturele bezoek te vermelden. Dit was werkelijk het toppunt en zal waarschijnlijk niet meer overtroffen worden. Toen wij het park verlieten en over de straten naar DC liepen kwamen wij voorbij een prachtig hotel met een statige vijver. Op zich was dit wel een foto waard maar de tien minuten die Simon filmde hadden duidelijk een betere oorzxaak. In deze vijver bevinden zich namelijk enige in bikini geklede schepselen waarvoor het woord "moppie" een zwaar understatement was. Dit was een opname voor het Amerikaans Swimsuit Illustrated maar elke passerende toerist (van het mannelijk geslacht) stelde dit zeer op rpijs. Dit verslag zal de door ons viertal geslaakte kreten dan ook niet herhalen want het moet wekl een fatsoenlijk iets blijven, (maar wat was het allemaal een lekker snoepgoed).
Door de opwinding over het bezoek aan DC moeten we uiteraard niet vergeten het 2e culturele bezoek te vermelden. Dit was werkelijk het toppunt en zal waarschijnlijk niet meer overtroffen worden. Toen wij het park verlieten en over de straten naar DC liepen kwamen wij voorbij een prachtig hotel met een statige vijver. Op zich was dit wel een foto waard maar de tien minuten die Simon filmde hadden duidelijk een betere oorzxaak. In deze vijver bevinden zich namelijk enige in bikini geklede schepselen waarvoor het woord "moppie" een zwaar understatement was. Dit was een opname voor het Amerikaans Swimsuit Illustrated maar elke passerende toerist (van het mannelijk geslacht) stelde dit zeer op rpijs. Dit verslag zal de door ons viertal geslaakte kreten dan ook niet herhalen want het moet wekl een fatsoenlijk iets blijven, (maar wat was het allemaal een lekker snoepgoed).
woensdag 4 augustus 1993
Geen Marvel
Volledig uitgerust maakten wij ons op voor een nieuwe dag. Als eerste vertrokken wij naar Marvel om te kijken of we op visite konden gaan. helaas, onze "vriend" bij Marvel bleek zwaar aan het vergaderen te zijn en onze poging faalde jammerlijk. Wij besloten om niet bij de pakken neer te gaan zitten en gingen twee deuren verderop ontbijten.
Na dit teleurstellende begin van de dag werd er een visite aan the strand gebracht., de groots 2e hands boeken zaak van New York. Voor wij de zaak binnenliepen zagen wij echter een comic shop en deze moest uiteraard betreden worden. Het werd een groot succes voor onze junks (speciaal voor René, vooral omdat Dennis een bord spotte met Valiant comics te koop gevraagd. Na deze dan toch naar the strand waar Frank sterk wist te scoren. Hierna werd Tower records in gezet voor de opnieuw sterk scorende Frank.
Het avond programma werd opnieuw de Village waar deze keer bar Wha? ingezet werd. Een R&B en Rock & Roll bar maar de band speelde (vooral tot teleurstelling van Dennis) ook bv. The Jacksons. Een wijs geworden Dennis besloot deze avond niet te drinken zodat wij met slechts een slaperige Simon terugkeerden op onze thuisbasis.Hier maakten wij kennis met een 2e lid van de vreemde staf van dit hotel. na de 1½ crimineel Lee deze maal de zwaar alternatieve Shelly. Na een gezellige babbel besloot iedereen te gaan slapen voor onze laatste volle dag New York.
Na dit teleurstellende begin van de dag werd er een visite aan the strand gebracht., de groots 2e hands boeken zaak van New York. Voor wij de zaak binnenliepen zagen wij echter een comic shop en deze moest uiteraard betreden worden. Het werd een groot succes voor onze junks (speciaal voor René, vooral omdat Dennis een bord spotte met Valiant comics te koop gevraagd. Na deze dan toch naar the strand waar Frank sterk wist te scoren. Hierna werd Tower records in gezet voor de opnieuw sterk scorende Frank.
Het avond programma werd opnieuw de Village waar deze keer bar Wha? ingezet werd. Een R&B en Rock & Roll bar maar de band speelde (vooral tot teleurstelling van Dennis) ook bv. The Jacksons. Een wijs geworden Dennis besloot deze avond niet te drinken zodat wij met slechts een slaperige Simon terugkeerden op onze thuisbasis.Hier maakten wij kennis met een 2e lid van de vreemde staf van dit hotel. na de 1½ crimineel Lee deze maal de zwaar alternatieve Shelly. Na een gezellige babbel besloot iedereen te gaan slapen voor onze laatste volle dag New York.
dinsdag 3 augustus 1993
Rock and roll café
Na enige uren rust voor de vermoeide Volendammers gingen we naar de Village. Niemand had honger zodoende werd er een burger verorberd bij de McDonalds Hierna zagen wij een uniek gezicht in New York: terrasjes. De village zag er goed uit (vooral de dames) en vol goede moed betraden wij het Rock and roll café. Hier bestelden wij een biertje, maar ja This is America dus een biertje bleek plusminus een halve liter te zijn. De avond werd opgevrolijkt door een cover band genaamd Wise guy. De 1e set was leuk met o.a. Aerosmith, Lynyrd Skynyrd en Rush. In de pauze kwam de band de kroeg in en we raakten in gesprek. Het waren aardige gozers en samen met hen draaiden we de 2e set in elkaar die netjes gespeeld werd. Helaas vielen Frank zijn ogen dicht en had Dennis last van migraine zodat we met een taxi teruggingen naar het hotel. Simon wist echter nog wel twee drumstokken en 1 plectrum van de band los te peuteren.
De chauffeur was een praatgrage Algerijn die veel over Holland wist zodat we in no time terug waren. Simon viel in de taxi in slaap (watje). Terug in het hotel begon hij echter meteen met Amy, een werkeloze advocate, te ouwehoeren en konden we hem slechts met moeite naar boven krijgen.
De chauffeur was een praatgrage Algerijn die veel over Holland wist zodat we in no time terug waren. Simon viel in de taxi in slaap (watje). Terug in het hotel begon hij echter meteen met Amy, een werkeloze advocate, te ouwehoeren en konden we hem slechts met moeite naar boven krijgen.
Labels:
Amerika,
Café,
Drinken,
Eten,
McDonalds,
Muziek,
New York,
Restaurant,
Rock and roll café,
Vakantie,
Vervoer
Valiant
Na een rustige nacht en uit eigen broodjes bestaand ontbijt vertrokken wij voor onze 2e expeditie in New York. Als opener zetten wij de metro in naar 5th avenue/59th street, het shopping centre of the rich and famous. Wij kwamen langs Tiffany's, Rolex, Cartier, etc. etc. Om half twee arriveerden wij bij Valiant comics voor onze visite. Het was een zeer geslaagd bezoek waarbij we verschillende schrijvers, inkters en tekenaars aan het werk zagen. Men was zeer ingenomen met onze cadeau's en wij kregen een gold logo Rai 9 cadeau. Als grote surprise kwam opeens Joe Quesada langs (de tekenaar van o.a. X-O 0). Hij bleek zeer aardig te zijn en signeerde voor ons nog een comic. Na dit geslaagde bezoek gingen wij de stad weer in. Wij bezochten o.a. het empire state building, Columbus square, het Washington square park en Greenwich village. Dennis & René keerden terug naar de hotelkamer om vakantie kaarten te schrijven (altijd een hoogtepunt van de vakantie) en Frank & Simon gingen op expeditie om schoenen te kopen.
Vol goede moed gingen Frank & Simon op weg om de meest moeilijk te verkrijgen Nike Jeruzalem te vinden. De eerste zaak had ze wel gehad maar was uitverkocht, dus zochten wij verder. Echter toen wij al halverwege Amsterdam avenue waren gelopen, nog steeds geen schoenen. Frank liep terug en Simon niet (die is nog even naar Volendam gelopen) slechts 20 km verder.
Vol goede moed gingen Frank & Simon op weg om de meest moeilijk te verkrijgen Nike Jeruzalem te vinden. De eerste zaak had ze wel gehad maar was uitverkocht, dus zochten wij verder. Echter toen wij al halverwege Amsterdam avenue waren gelopen, nog steeds geen schoenen. Frank liep terug en Simon niet (die is nog even naar Volendam gelopen) slechts 20 km verder.
maandag 2 augustus 1993
Jazz bar
's Avonds toen we de hele stad hadden doorgelopen kwamen we onvermoeid in ons hotel aan. Daar maakten we een halve liter wodka (die we op Schiphol gekocht hadden) soldaat en lieten vervolgens nog twee liter bier zakken. Dennis & Simon zaten beneden aan de balie, Frank lag al in bed en René was even naar boven gegaan, toen Lee, de receptionist, vroeg of we meegingen naar een leuke bar. Hij was klaar met werken en we hadden hem al meermalen gevraagd naar een leuke plek om uit te gaan.
Dus wij mee naar een leuke club met live jazz muziek. het gezelschap bestond naast Dennis, René & Simon uit drie Zwitsers, Twee Japanse en onze native guide through New York Lee Li. Na een gezellige drie uur met wel een beetje saaie muziek en volgegoten met kamikaze, zeiden we Lee Li gedag en wensten hem veel succes de volgende dag in de rechtszaal waar hij moest verschijnen omdat hij een zwarte neger in elkaar geslagen had. Vermoeid na een dag struinen, drank en wilde vrouwen viel iedereen vrijwel direct in slaap. Sommigen in een zware alcoholische was (hé Dennis) anderen gewoon na een welbestede dag.
Dus wij mee naar een leuke club met live jazz muziek. het gezelschap bestond naast Dennis, René & Simon uit drie Zwitsers, Twee Japanse en onze native guide through New York Lee Li. Na een gezellige drie uur met wel een beetje saaie muziek en volgegoten met kamikaze, zeiden we Lee Li gedag en wensten hem veel succes de volgende dag in de rechtszaal waar hij moest verschijnen omdat hij een zwarte neger in elkaar geslagen had. Vermoeid na een dag struinen, drank en wilde vrouwen viel iedereen vrijwel direct in slaap. Sommigen in een zware alcoholische was (hé Dennis) anderen gewoon na een welbestede dag.
Hard Rock café
Nog een forse tijd voor een "bar" waar het gemiddelde muziek peil niet boven het N.A.P. van de Sahara komt. Dennis had bijna al zijn pin's achter de rhododendron geflikkerd. Gelukkig was ook het personeel aan de deur de mening toegedaan de muziek niet gekwalificeerd kon worden als rock. Een lekker burger kan je er wel krijgen en ook jonge deerne's zat maar een goed schijfje (van bv. Aerosmith) hebben we niet gehoord. Wat een klote zooi. Maar misschien morgen in Greenwich village, we'll wait and see
Statue of liberty
Door de jetlag werden we 's ochtends om 6 uur al wakker en na douchen etc. gingen we de stad in. Na een echt Amerikaans ontbijt van koffie (1 kopje is ¼ liter) een omelet en gebakken aardappelen met een broodje namen we de metro (na eerst nog een half uur lopen) naar battery park.
Hier namen we de ferry naar het statue of liberty. Gevieren bestormden we de 354 treden naar de top. Helaas moest René na 200 treden afhaken wegens hoogtevrees, de overigen lieten zich echter niet stuiten in hun weg naar de top. Na het statue gingen we naar Ellis island, het oude immigratie centrum. Alhoewel dit iets tegenviel deed het ons toch denken aan de manier waarop we het land via de luchthaven waren binnengekomen.
Na deze leerzame opening van de dag hebben we de hele middag over Broadway gewandeld, om weer in ons hotel terug te keren. De terugkomst in het hotel was zeer plezierig omdat we door een schoonmaker al in een nieuwe kamer MET badkamer waren geïnstalleerd. We zijn gereed voor het avondprogramma.
Hier namen we de ferry naar het statue of liberty. Gevieren bestormden we de 354 treden naar de top. Helaas moest René na 200 treden afhaken wegens hoogtevrees, de overigen lieten zich echter niet stuiten in hun weg naar de top. Na het statue gingen we naar Ellis island, het oude immigratie centrum. Alhoewel dit iets tegenviel deed het ons toch denken aan de manier waarop we het land via de luchthaven waren binnengekomen.
Na deze leerzame opening van de dag hebben we de hele middag over Broadway gewandeld, om weer in ons hotel terug te keren. De terugkomst in het hotel was zeer plezierig omdat we door een schoonmaker al in een nieuwe kamer MET badkamer waren geïnstalleerd. We zijn gereed voor het avondprogramma.
zondag 1 augustus 1993
JFK
![]() |
| Frank, René & Simon op JFK |
We vertrokken vanaf Schiphol met een roerend afscheid van de achterblijvers voor onze vakantie in de Verenigde staten. Sommigen vertrokken moeiteloos, anderen kwamen bijna niet los van de achterblijvers (hé Frank?).Na een vlotte vlucht arriveerden we op JFK. Hier lieten we ons door ene Luigi L. overhalen om een limo te nemen naar ons hotel. De limo werd bestuurd door ene Salvatore S. die ons een mooie sight seeing tour door de stad gaf. Zijn rijstijl was nogal ruig en toen hij zei dat hij vier paar remmen per jaar verbruikte geloofden we hem direct.
Bij het Malibu studio's hotel aangekomen kwam de eerste verrassing van de vakantie meteen opzetten, onze reservering was niet aangekomen. De eigenaar bleek een aardige vent te zijn die ons toch nog een kamer kon geven, echter zonder badkamer. Na de spullen op de kamer gezet te hebben gingen we de stad in voor onze eerste blik op New York. Na een slice pizza gegeten te hebben, hebben we een stuk over Broadway gelopen en zijn we gaan slapen.
Bij het Malibu studio's hotel aangekomen kwam de eerste verrassing van de vakantie meteen opzetten, onze reservering was niet aangekomen. De eigenaar bleek een aardige vent te zijn die ons toch nog een kamer kon geven, echter zonder badkamer. Na de spullen op de kamer gezet te hebben gingen we de stad in voor onze eerste blik op New York. Na een slice pizza gegeten te hebben, hebben we een stuk over Broadway gelopen en zijn we gaan slapen.
Abonneren op:
Posts (Atom)









