zondag 25 juni 1989

Verjaardag

Ballonnen doen het altijd goed
Vandaag was een bijzondere dag want een van ons was jarig. Er waren vanuit Nederland al diverse voorbereidingen gedaan zoals slingers, ballonnen en een oud laken. Op dat laken werd met grote letters gekenmerkt dat er een jarige was en dat hing uiteraard over het balkon heen gedrapeerd zodat de hele wereld kon zien dat er iemand jarig was.

Ter plekke waren er allemaal mooie cadeaus voor de jarige aangeschaft zoals zwembandjes en een pet met een hele grote klep. Terwijl we gezamenlijk aan de koffie zaten in het appartement van de jarige bleek hij ook een cadeau voor ons te hebben. Alsof de duivel er mee gespeeld had, had hij voor ons ook petjes aangeschaft maar dan uiteraard met een normale klep. Iedereen deed dan ook netjes zijn of haar pet op alvorens we op de fiets stapten richting het strand.

zaterdag 24 juni 1989

Ontbijt

Een typisch ontbijt van ons
Aangezien we het elke nacht behoorlijk laat maken en er redelijk wat alcohol doorheen gaat op die avonden hebben we uiteraard een goede start van de dag nodig. Nu hebben onze appartementen ook een keuken en alhoewel we daar in de middag en de avond geen gebruik van maken wordt deze in de ochtend erg goed gebruikt.

We hebben de beschikking over een koffiezet apparaat (waar best wel een hoge boete op staat indien we hem kapot maken) en hebben koffie uit Nederland meegenomen (Griekse koffie is simpelweg niet te zuipen). Daarnaast worden er fanatiek eieren met spek gebakken (nemen we elke dag mee uit de supermarkt aan de overkant) en die combinatie zorgt ervoor dat de ontberingen van de afgelopen nacht terzijde gelegd worden en dat we ons weer in de geneugten van de volgende dag kunnen storten. Wij zorgen goed voor onszelf want het leven is zwaar!

De supermarkt

Een typisch winkeltje op Kos
Tegenover ons appartementen complex zit een soort van mini supermarkt waar de winkel van Sinkel nog wat van kan leren.Ze verkopen er van alles en nog wat van toeristen artikelen zoals petjes, ansichtkaarten tot eten zoals eieren, spek, groenten, fruit enzovoorts enzovoorts. En uiteraard verkopen ze er bier en nootjes en van beide producten zijn wij grootverbruiker. Elke dag worden er heel veel halve liters Heineken en pakken met pistache en cashew nootjes aangeschaft. Uiteraard worden er ook andere dingen gekocht want we moeten uiteraard wel ontbijten en fruit wordt er ook gegeten maar bier en nootjes zijn toch wel de producten die wij het meeste afnemen. Na nog geen twee dagen zijn wij al graag gezien gasten en worden hartelijk begroet als wij de zaak betreden en met stapels producten weer vertrekken. 

vrijdag 23 juni 1989

Playboy

De huidige naam van de playboy
Nadat we eerst naar ons appartement gereden hadden en ons opgefrist hadden was het tijd voor het avondprogramma. Deze keer liepen we niet naar de haven maar gebruikten onze fietsen waardoor we een stuk vlotter arriveerden. Dat betekende dat we eerst wat gingen drinken voor het tijd was om aan tafel te gaan. Onder het genot van een drankje besloten we dat Mire mare ons gisteren erg goed bevallen was qua prijs en kwaliteit van het eten dus daar gingen we opnieuw heen. Na een wederom erg goede maaltijd was het tijd om uit te gaan en de dames wilden naar een plek waar je kon dansen. Op advies van de ober van Mire mare besloten we naar de playboy te gaan, de beste club van Kos werd ons verzekerd.

Welnu het was er druk, je kon er dansen, er waren veel dames en er werden cocktails geschonken. Kortom het school voorbeeld van een club. Gelukkig hadden ze ook bier en konden wij rustig een biertje drinken terwijl de dames konden dansen. Het was best wel een gezellige avond maar ik denk niet dat ik hier terug ga komen, de anderen misschien wel maar ik niet.

Fietsen

Een moderne roze fiets met mandje
Na de maaltijd was het tijd om wederom naar de fietsenhandel te gaan om ons stalen ros uit te gaan zoeken. Het was inmiddels vijf uur geworden en de zaak was open. Er stonden werkelijk gigantisch rijen met fietsen op nieuwe huurders te wachten en wij gingen er allemaal eentje uitzoeken.

 Na wat gesteun en gekreun had iedereen een hyper moderne fiets met als winnend item een mandje voorop. Best wel handig om je strandspullen in te vervoeren en om gekochte boodschappen mee terug naar de appartementen te vervoeren. De heren hadden allemaal een blauw of grijs exemplaar uitgekozen maar de dames waren, uiteraard, voor een roze gegaan. tevreden verlieten we allemaal de fietsenstalling (nu ja fietsenstalling, het was gewoon een ruimte in de buitenlucht) en stapten op onze nieuwe aanwinsten. Er werden een paar rondjes gedraaid om zowel aan de fietsen als aan het verkeer te wennen maar Kos kan met Amsterdam wedijveren als fietsersstad. Het verkeer hield netjes rekening met de fietsers en dat was best wel noodzakelijk want niet iedereen die hier fietste was in Nederland opgegroeid en sommige mensen waren niet echt een held op het stalen ros. Wij hadden gelukkig allemaal een goede fiets carrière achter de rug en gingen probleemloos de stad in.

Het strand

Vier strandstoelen
Een van de belangrijkste redenen om naar Griekenland op vakantie te gaan is toch wel het weer en vandaag was onze bestemming dan ook het strand. We gingen eerst naar de fietsenverhuur want de fiets is toch wel het transportmiddel op Kos. Deze bleek nog niet open te zijn dus daar zouden we later op de dag wel naar teruggaan.

Wederom gingen we dus te voet op pad en kwamen even later op het strand aan waar we 2000 drachme besteden aan het huren van acht strandstoelen. Er werd druk gesmeerd, geluierd, gezwommen, gespeeld en gezond totdat het tijd was voor de lunch.

We verlieten het strand en namen plaats in een van de vele restaurantjes die er op de weg naar het strand lagen. We besloten tot een eenvoudige doch voedzame maaltijd en in mijn geval was dat spaghetti. Uiteraard bier erbij (de drank gaat erg vlot op dit soort vakanties) en ook de tweede maaltijd in Kos beviel ons erg goed.

donderdag 22 juni 1989

Mire mare

Souvlaki met een salade
Nadat we onze spullen in het appartement geparkeerd hadden was het tijd voor een eerste verkenning van de stad. De lange broeken werden verruild voor korte broeken en we waren er klaar voor. We deden de deuren achter ons op slot en wandelden naar de haven. Het was etenstijd en vanuit elk restaurantje probeerden men je naar binnen te lokken met kreten dat het hier het lekkerste en goedkoopste was.

Na wat om ons heen kijken viel de keuze tenslotte op restaurant Mire Mare waar een van de obers zijn beheersing van het Engels toonde met de kreet "Kill you like a chicken". Er werden wat tafeltjes tegen elkaar aangeschoven om plek voor acht personen te creëren en we namen plaats. Uiteraard werd er een ouzo van het huis aangeboden maar daarna bestelden we bier en baco. Aangezien we in Griekenland waren moest er Grieks gegeten worden en dus werden er plaatselijke specialiteiten als moussaka, keftedes, en souvlaki besteld. Uiteraard ging er iemand aan het lamsvlees maar ook vis was er meer dan genoeg te krijgen en mijn keuze viel op zwaardvis. Dat alles werd begeleid door gebakken aardappeltjes en Griekse salade. Het eten was prima en voldaan verlieten we Mire mare, hier gaan we nog wel vaker een hapje eten in de komende weken.

De appartementen

Een typisch Grieks appartementsgebouw
Ons appartement gebouw zag er niet echt uit als een luxe verblijf maar eerder als een grote betonnen bak met wat palm bomen er om heen. Aan de voorkant bevond zich een soort terras met wat tafeltjes en stoeltjes achter een laag betonnen muurtje.

We betraden het gebouw en na het tonen van onze reserveringen kregen we de sleutels van onze appartementen die op de tweede verdieping bleken te liggen. De identieke appartementen bleken over een twee slaapkamers te beschikken, een met tweepersoons en een met twee eenpersoons bedden, een balkon, een woonkamer en een compleet uitgeruste keuken. Van die laatste waren we niet van plan al te veel gebruik te maken, behalve dan de ijskast om de drank in op te slaan, het fornuis om ontbijtjes te bereiden en uiteraard de koffiekan. Kennelijk sneuvelde die laatste regelmatig want er hing een briefje in de kast dat er 400 drachme (60 gulden) in rekening gebracht zou worden bij een gesneuvelde koffiekan.

Naar Kos stad

Een bus naar Kos stad.
Nadat we geland waren stroomde iedereen het vliegtuig uit. De douane stelde weinig tot niets voor en het vliegveld overigens ook niet. Buiten het gebouw was een vlakte van asfalt en zand en daar stonden rijen bussen klaar om de vakantiegangers naar hun hotels en appartementen te vervoeren.

Met behulp van de reisleidsters wist iedereen zich in de juiste bus te plaatsen en al gauw werd de weg naar ons Kos stad ingezet. Bij hotels en appartementen werden er steeds groepjes uitgelaten en al gauw waren ook wij bij ons appartementencomplex aangekomen en verlieten de bus. Helaas bleef er in de haast en drukte een plastic zak in de bus achter en dat betekende dat we een van de flessen drank (four roses) die we op Schiphol gekocht hadden kwijt waren, samen met wat sigaretten en ander klein spul. Dat merkten we uiteraard pas toen de bus alweer verder gereden was en onder wat schouderophalen werd de rest van de bagage bij elkaar geraapt en betraden we het complex, benieuwd naar hoe onze appartementen er uit zouden zien.

Amsterdam - Kos

Een martinair toestel
Vandaag was het dan zover, samen met zes collega's en de vriendin van een van hen zouden we drie weken op vakantie gaan naar Griekenland. Aangezien we van overal en nergens zouden komen was het afspraak punt de desk van Martinair op Schiphol. Iedereen was op tijd en had er zin in zodat we al snel achter de douane stonden en ons op de tax free winkels konden storten.

De aankopen vielen uiteraard in de bekende categorieën van drank, rookwaren en luchtjes en al gauw liepen we naar de gate om te gaan boarden. Aan boord gekomen vertrokken we met enige vertraging daar een van de passagiers onwel werd en het vliegtuig moest verlaten maar daarna gingen we toch het luchtruim in. Ruim drie uur later stapten we uit in de Griekse zon. De vakantie was nu echt begonnen.