De thuisreis

Het was weer tijd om naar huis te gaan en na ons laatste Schotse ontbijt verlieten we onze bed & breakfast voor de tocht naar het vliegveld. Eerst moest de auto teruggebracht worden en daar trad de eerste (en enige) domper van de vakantie op. Bij inname van de auto werd een beschadiging geconstateerd en die moesten wij uiteraard betalen. Gelukkig waren we met zijn vieren dus de kosten konden door vier gedeeld worden en vielen dus mee. Daarna betraden we de luchthaven en na het inchecken en het passeren van de douane kwamen we in het winkelgebied terecht. Uiteraard was hier een whisky shop te vinden maar in tegenstelling tot welke luchthaven (en winkel)dan ook kon je hier proeven voordat je ging kopen. Het proeven ging in plastic vingerhoed glazen dus dronken werd je er niet van maar het was wel een leuke geste. Het zorgde er echter wel voor dat iedereen minimaal een fles whisky kocht dus de methode werkte wel.

Na een vlucht zonder welke opwindende gebeurtenis dan ook landden we op Schiphol en namen we afscheid na een fantastische week in Schotland. We hadden veel gezien, veel gedaan en het belangrijkste doen van de reis, het bezoeken van whisky destilleerderijen was prima gelukt met het bezoeken van vijf verschillende stokerijen. Winnaar in de groep was duidelijk de Aberlour distillery en ik kan iedere Schotland bezoeker dan ook aanraden om hier een bezoek aan te brengen. Kortom een top vakantie en zeker voor herhaling vatbaar over een aantal jaren.

The royal mile

Na een prima ontbijt was het tijd voor onze tweede dag Edinburgh. Deze keer geen reizen maar gewoon een volle dag in de hoofdstad van Schotland. Onze eerste bestemming was The royal mile, de grote winkelstraat van de stad maar die viel niet zo goed bij het gezelschap. Keten winkelen werd niet echt geapprecieerd dus er werd al snel verhuisd naar het naastgelegen park dat aan de voet van Edinburgh castle lag. Dit beviel een stuk beter en het park werd dan ook van voor tot achter doorkruist.

Vervolgens werd wederom de weg naar boven ingezet maar onderweg stopten wij bij The world´s end. Deze kroeg zat op wat toen de stadsgrens was en dus het einde van de wereld voor de mensen uit Edinburgh. We dronken hier een biertje en aten een hapje voor het tijd was om Edinburgh verder te verkennen.

De namiddag en avond werden in alle rust doorgebracht. Het was onze laatste avond en we wandelden wat door de oude stad, hadden een relaxed diner en dronken nog wat in een pub voor we besloten terug te keren naar onze bed & breakfast en de laatste nachtrust op Schotse bodem door te brengen.

Avond in Edinburgh

We verlieten onze bed & breakfast en spoedden ons naar de stad waar we de grote winkelstraat bezochten die aan de ene kant in Edinburgh castle eindigt en aan de andere kant de oude stadspoort heeft. Hier zitten allemaal leuke winkeltjes die geen deel uitmaken van ketens en allemaal wel wat interessants te bieden hebben. Aangezien een van ons vieren een ex rugby´er was moest er uiteraard een Schots rugby shirt aangeschaft worden maar niemand ging echter voor een traditionele kilt.

In deze straat zat ook de Cadenhead whisky shop waarvan ook Amsterdam een filiaal heeft. Wij kenden de eigenaar van de Amsterdamse zaak, Andries, van diverse whisky proeverijen die we bij L&B onder zijn regie hebben gehouden en dus was een bezoek aan de moeder winkel uiteraard een must. Het was inderdaad een mooie zaak maar het aanbod verschild niet ontzettend met de Amsterdamse winkel. Wel in het (erg) dure segment maar dat was ons interesse gebied niet dus de zaak werd zonder aankopen verlaten. Diner deden we onderweg in een klein restaurant en de avond eindigde in een van de vele pub´s in de straat waar een van ons besloot om eens iets anders te drinken dan een single malt en een famous grouse bestelde, De kwaliteiten van de Poolse serveerster maakten weer erg veel indruk op een van de andere leden van het gezelschap waardoor hij weinig tijd voor ons had. Op een gegeven ogenblik besloten we op te breken en terug te keren naar onze bed & breakfast voor een goede nacht slaap.

De reis naar Edinburgh

Na de stop in Blair Athol vervolgden we onze reis naar Edinburgh. Zoals elke dag deed onze Tom Tom netjes zijn werk alleen deze keer kwam er een kleine kink in de kabel. Dit was de enige stad waar we een bed & breakfast uitgezocht hadden maar de weg hierheen bleek afgezet te zijn. We moesten vele mijlen omrijden voordat onze Tom Tom niet meer wilde omdraaien maar een nieuwe route naar het doel aangaf. Hoe cynisch was het dan ook om er ter plaatse achter te komen dat men geen kamers meer vrij had.

Niet lang getreurd want we hadden een uitgebreide lijst met bed & breakfast´s in Edinburgh bij ons en het tweede adres werd dan ook in de Tom Tom ingevoerd. Deze keer geen problemen met de weg en al snel waren we gearriveerd. Hier was wel plaats voor one en dit bleek, zoals verwacht, onze duurste en kleinste bed & breakfast te zijn maar al snel waren we gesetteld in onze kamers. Na het uitpakken van de tassen maakten we ons dan ook op voor onze eerste avond in Edinburgh.

Blair Atholl

Blair castle op de achtergrond van de destilleerderij

Onderweg naar Edinburgh deden we voor de laatste keer iets wat deze vakantie zo ontzettend leuk en onvoorspelbaar maakte. We zagen een bord dat naar Blair castle verwees en we doken de weg af om een bezoek te brengen.

Het bleek een mega groot kasteel te zijn, dat in tegenstelling tot alle ruïnes die we bezocht hadden, gewoon bewoond werd. We betaalden de entree en bezochten zowel kasteel als de zeer uitgebreide grondn die erbij hoorden. Na een uitgebreide wandeling lunchten we in het kasteel en vertrokken we weer.

We gingen echter niet al te ver want naast het kasteel was ook de Blair Atholl destilleerderij gevestigd en dit was tenslotte een whisky vakantie. Ook hier besloten we om de tour niet te nemen maar bekeken alleen de destilleerderij, de gebouwen en de gronden en namen uiteraard de nodige foto's. Toen was het echt tijd om de auto in te stappen en het laatste stukje van de reis naar Edinburgh te maken.

Edradour

Voor de tweede keer deze vakantie stond er een ochtend bezoek aan een destilleerderij gepland en dus stonden we op tijd op en namen een goed Schots ontbijt om dat broodnodige bodempje te leggen. We verlieten onze gastvrije bed & breakfast waar we bij het ontbijt zeiden dat we nooit zulk mooi weer in Schotland hadden verwacht als we deze week hadden.

We stapten in de auto en reden naar de nabijgelegen Edradour destilleerderij, de kleinste van Schotland.. Aldaar aangekomen bleek dat de tour gratis was, iets waar we gezien de Schotse gierigheid, positief versteld over stonden. Onze gids was een oudere dame en als eerste kregen we een film over de historie van whisky en Edradour te zien vergezeld van een dram. Daarna werden we over de gronden geleid en kregen we uitleg over alles wat we zagen.

Na afloop van de tour werden we uiteraard naar de souvenir shop geleid (het lijkt wel een pretpark) waar flink gepusht werd om wat te kopen. Dit irriteerde ons mateloos en we vertrokken al gauw om richting Edinburgh te vertrekken, de laatste halte van onze vakantie.

Pitlochry

Na ons ongeplande uitstapje bij Strathisla vervolgden wij onze tocht. Zonder verdere pauzes kwamen wij aan bij het eindpunt van deze dag Pitlochry.

Pitlochry is een langgerekt lint van een dorp en even buiten het centrum vonden we een mooie bed & breakfast. Het was een statig landhuis dat volledig los stond. We zetten de auto neer op het terrein en besloten dat dit ons verblijf in Pitlochry zou worden. Nadat we de spullen op de kamers neergezet hadden liepen we het dorp in en voor het eerst tijdens onze vakantie waren we in een stadje waar meerdere restaurants, hotels en kroegen waren en waar ook een echt nachtleven was. We hadden een goede maaltijd in een van de vele restaurantjes die het centrum rijk was en verkenden daarna het nachtleven. We bezochten diverse kroegen maar eindigden tenslotte in een hotel bar waar de plaatselijke jeugd zat te feesten. Voor het eerst op deze vakantie maakten we het redelijk laat en het was dan ook ruim na middernacht voor we terugkeerden in onze bed & breakfast.

Strathisla

Na het beste destilleerderij bezoek van onze vakantie en de broodnodige rust daarna lieten wij Aberlour achter ons om onze route te vervolgen.

Na nog geen half uur rijden besloten wij echter te stoppen omdat we in het plaatsje Keith een bord zagen met daarop een mededeling dat de Strathisla destilleerderij hier gelegen was. Strathisla is als single malt bijna niet te krijgen omdat het merendeel van de productie in de Chivas Regal verdwijnt. Wij hadden echter begrepen dat dit een van de mooiste distilleerderijen van Schotland was en besloten daarom een bezoekje te brengen. Daar was geen woord aan gelogen want de gebouwen en de gronden waren om door een ringetje te halen. Aangezien we echter verder moesten bleef het bij een kort bezoek en deden we de rondleiding niet. Ook de winkel werd even bezocht maar aankopen werden er niet gedaan. Zo vertrokken wij na een kort bezoek weer en vervolgden onze reis.

Aberlour

Nadat we de destilleerderij verlieten zat de stemming er goed in, vooral bij de mannen die negen dram's op hadden. Voedsel was dan ook een grote noodzaak maar gelukkig stond er schuin tegenover de destilleerderij een mooi etablissement met de naam The mash tun. In dit restaurant annex bed & breakfast werd een stevige lunch naar binnen gewerkt om de alcohol voedsel ratio weer op pijl te krijgen.

Na deze noodzakelijke voedsel stop gingen wij het dorp en de rivier de Spey verkennen. De Spey is de hoofdader van het gebeid bekend als de Speyside, de groots whisky producerende regio in Schotland. De Spey is erg indrukwekkend en we maakten  een uitgebreide wandeling in het zonnetje door zowel het dorp als langs de rivier. Na een uur keerden we weer terug naar de destilleerderij waar de auto klaar stond om ons verder te brengen op onze Schotse rondreis.

Aberlour distillerry

We stonden vroeg op want de tour bij Aberlour begon al om 10 uur. De reden dat Aberlour op de routekaart stond was dat ik bij een van de whisky proeverijen in L&B had gehoord dat men hier de beste rondleiding had gehad van welke distilleerderij dan ook. We waren gewaarschuwd door onze vriend in het Glenfiddich restaurant dat er een stevige whisky geschonken werd dus iedereen ging voor een vol Schots ontbijt met eieren spek, worstjes en nog het e.e.a.

Netjes op tijd stonden we voor de deur en betaalden de tien pond die de tour kostte, dat was meer dan de zeven pond die anderen rekenden. Onze gids was een goede verteller die de historie van de whisky met mooie verhalen omkleedde over de Schotse historie. Ook hij vertelde dat fotograferen verboden was maar lei dat meteen volgen door de opmerking dat hij absoluut niet kon zien wat er achter zijn rug gebeurde dus we hadden deze keer een mooie rapportage van de destilleerderij.

Na de rondleiding (inderdaad de beste die we gehad hadden) kwamen we in het proeflokaal voor de afsluitende dram whisky. Tot onze verrassing stonden er echter zes glazen klaar i.p.v. het ene glas dat we verwacht hadden. Een met spirit (zeg maar de ongerijpte alcohol die het vat in gaat) en vijf met diverse whisky's van Aberlour. Ondanks het vroege uur gingen we eens goed voor zitten en een van ons gaf aan dat hij de rest van de dag zou rijden zodat wij ons ongegeneerd aan de whisky te buiten konden gaan. Ik dronk met plezier mijn zes dram's en voelde dat best wel maar de andere twee vonden het zonde om de dram's van de chauffeur te laten staan en dronken die ook nog eens op. Zij waren dan ook erg vrolijk toen wij het proeflokaal verlieten. Ik moet zeggen, met voorsprong het beste bezoek dat wij in Schotland gebracht hebben en een aanrader voor iedereen. Mijn dank dan ook aan de anonieme proevers in L&B van wie ik deze tip heb gekregen.