De citadel

Een van de torens met poort van de citadel

We gingen door richting centrum waar we tenslotte de bushalte vonden. Aangezien er nog wat tijd over was besloten sommigen nog een terras te bezoeken maar om drie uur was bus drie er en na het kopen van kaartjes reden we in comfort naar de top van de heuvel. Er was niet al te veel meer over van de citadel maar het was een mooi gebied waar we rustig doorheen liepen om onderweg op een terrasje neer te dalen om wat te drinken (als je in België bent moet je uiteraard aan het bier). Daarna werd de, inderdaad, steile route naar beneden ingezet en stonden we na een forse klauterpartij voor het hotel.

We betraden het hotel, pikten onze koffers op en checkten vervolgens in, in wat vergane glorie genoemd mocht worden. Onze grote kamer lag op de eerste verdieping en bleek geen airco te hebben en ontzettend bedompt te zijn. Alle ramen werden dus open gezet om het wat aangenamer te krijgen en we gingen terug naar de lobby omdat de hotel wifi het voor geen meter deed maar die wifi in de lobby wel werkte. Al gauw was ons groepje weer bij elkaar en liepen we wederom naar het centrum, nu voor het gezamenlijke diner.

Les must

Op het terras

De ingang van het hotel was recht tegenover de bus dus we stonden al vlot binnen waar bleek dat inchecken pas mogelijk was vanaf drie uur. De tassen werden dan ook in de opslag van het hotel neergezet en ik liep naar de balie toe om te vragen of ze een kaart hebben en hoe we bij de citadel moesten komen. De kaart werd gegeven en de route naar de citadel lag achter het hotel maar dat was 40 minuten steil klimmen. We kregen het advies om in het centrum de bus te pakken die ons bij de citadel zou afzetten.

Wij dus richting het centrum waar wij in het schitterende weer ons eerste terras meepakten. Dat werd het terras van les must op het place du theatre waar de eerste (en niet de laatste) biertjes van de vakantie besteld werden en het merendeel iets te eten nam van de simpele kaart. Populairste gerecht was wel de tosti en ik nam dan ook een croque madame, die prima smaakte. Na nog een tweede biertje was het tijd om op te staan en de route richting centrum te vervolgen.

Amsterdam - Namen

In de bus

Het was weer tijd voor het jaarlijkse PV uitje en deze keer was de bestemming Namen, de hoofdstad van Wallonië. In tegenstelling tot wat de kop zegt was het geen enkele reis van Amsterdam naar Namen, maar een route met vele halteplaatsen.

Mijn wekker ging op het wat minder vriendelijke tijdstip van zes uur in de ochtend maar ik stond vlot naast mijn bed, verrichtte de ochtendrituelen, pakte mijn reistas en sloot de voordeur achter mij. De eerste halte naar Namen was Zaandam waar ik mijn vaste kameraad voor dit soort tripjes ophaalde. Ook hij stond al klaar en stapte monter in zodat wij naar de tweede tussenstop konden gaan, Almere. Ondanks wat wegafzettingen in Zaandam kwamen wij netjes op tijd aan, zetten de auto neer op de parkeerplaats van mijn werk en stapten in de bus die ons naar Namen ging brengen. Na een zo'n anderhalf uur rijden werd de verplichte stop ingezet bij Hazeldonk waar iedereen de bus kon verlaten voor koffie en eventueel een hapje eten zodat de chauffeur zijn wettelijk verplichte rust kon pakken. Na een kop koffie bij de McDonald's, stapten wij de bus weer in die ons in een ruk naar de eindbestemming bracht. Het parkeren voor het hotel was nog enigszins avontuurlijk daar de chauffeur de zijstraat miste en vrolijk via een erg krappe bocht en even krappe eenrichtingsstraat, tegen het verkeer in, ons voor het hotel afzette.

Loetje aan 't IJ

Biefstuk Bali, frietjes, ui en champignons

Alhoewel mijn neefje al weer aardig wat weken geleden jarig was geweest hadden we nu eindelijk tijd om voor zijn verjaardag een hapje te gaan eten. De keus was op een van de acht filialen van Loetje gevallen en wel die aan het IJ. We kwamen redelijk laat aan aangezien ik van een seminar afkwam en met het drukke verkeer ging alles niet even vlot maar om half acht waren wij dan toch in de mooiste Loetje die ik tot nu toe gezien had. Net als altijd was het beredruk en het duurde dan ook even voor we een tafeltje kregen maar onder het genot van een drankje aan de bar was de korte wachttijd geen probleem.

Eenmaal gezeten viel de keuze op de Ibericoham en de sashimi van tonijn als voorgerecht en twee maal de biefstuk Bali, vergezeld van ui, champignon en friet, als hoofdgerecht. Mijn neefje schrok nogal van de hoeveelheid Iberico die hij kreeg maar toen hij erachter kwam dat er sla onder de ham lag was dat geen probleem, de sla werd gewoon netjes op het bord achtergelaten en er werd genoten van de ham. Het hoofdgerecht arriveerde na gepaste tijd en wederom kon deze de goedkeuring van mijn neefje wegdragen. Het smaakte prima maar de hoeveelheid was best wel fors. De biefstuk verdween echter tot de laatste gram maar friet en uitjes werden niet helemaal opgegeten. Hij zat zelfs zo vol dat er geen plaats meer was voor een ijsje en zo vertrokken wij met een voldaan en tevreden gevoel uit mij derde en zijn eerste Loetje.

Testworks conf

Dee flyer

Vrijdag was ik in pakhuis de zwijger voor een seminar met de naam testworks conf over testautomatisering georganiseer door Xebia.

Ik was er samen met een collega en beide hadden we onze auto op de P&R Zeeburg neergezet om twee haltes met lijn 26 te reizen en vervolgens voor het pakhuis uit te stappen. De ontvangst ging vlot en al gauw waren wij binnen, hadden koffie op en zaten in de grote zaal voor de keynote speech die ingang op de oorsprong van test automation. Wat volgde waren prima sessie over de hedendaagse mogelijkheden met hands on demo's allen onderbroken door een prima lunch van heerlijke broodjes en aan het einde van de dag besloten met een borrel met snacks (bittervallen!) en hapjes.Al met al een prima verzorgde dag waar ik het een en ander opgestoken heb dat ik in mijn dagelijkse werkzaamheden kan toepassen.

Politiefuik

Mijn fuik was een stuk kleiner

's Avonds reed ik mijn wijk binnen maar bij het passeren van winkelcentrum dukaat dook er een agente op die mij tegenhield en naar een gereedgemaakt parkeervak op het winkelcentrum stuurde. Hier werd ik door een tweede agent benaderd die mij vriendelijk uitlegde dat i.v.m. inbraken in de omgeving men controleerde wie de wijk in en uitreed. Of ik mijn rijbewijs en autopapieren af wou geven. Na enkele minuten kwam de goede man weer terug, gaf mijn papieren terug en wenste mij een goede avond.

Kennelijk zijn er dus wat inbraken geweest de afgelopen tijd maar of men op deze manier potentiële daders gaat vinden, geen idee. Wat extra politie controle en aanwezigheid kan echter geen kwaad dus wat mij betreft prima dit soort controles, vooral als het je weinig tijd kost.

Namen

Vandaag een heel kort berichtje uit de Belgische Ardennen. Ik bevind mij in hotel beauregard in namen waar zometeen dag twee van de Belgische tweedaagse start. Dag een hadden we prima weer en vele mooie terrassen waarna we de avond afsloten met live muziek. Vandaag dag twee met oa een boottocht en abdijbezoek. Uiteraard een uitgebreide rapportage als ik weer thuis ben maar eerst nog een dagje genieten. 

Happas

De ballen

Ik heb, uiteraard, een AH bonus kaart en doe hier redelijk bewust boodschappen mee. Bepaalde aankopen zoals waspoeder en wasverzachter koop ik uiteraard in de drie halen twee betalen (of nog betere) aanbiedingen en andere producten koop ik als ze in de bonus zijn, je bent Hollander of niet.

Heel af en toe wordt er een gratis product aangeboden en deze keer bleken dat Happas te zijn. Happas is een oven snack van Mora in vier verschillende smaken en ik mocht een pak gratis halen. Ik koos de tomaat, mozzarella, risotto variant en stopte deze in de vriezer voor later gebruik. Welnu later was nu en ik bereidde de ballen netjes in de oven om ze daarna op tafel te zetten. De conclusie was eensluidend, niet slecht maar bitterballen zijn het niet. Aangezien ik echter geen snacks in huis haal, uitzonderingen daargelaten zullen de Happas voorlopig niet (nooit?) meer bij mij in huis komen, maar ik zal niemand afraden om ze een keer te proberen, het is weer eens wat anders.

Arrow

De cast

Na een tijdje wat kalmer aangedaan te hebben werden de afgelopen weken de laatste afleveringen van de Flash gekeken en dus was het weer tijd om aan nieuwe serie te beginnen. Aangezien het superheldengenre mij aanspreekt was het de hoogste tijd om te beginnen aan de serie die de hedendaags revival mogelijk gemaakt heeft, Arrow.

Seizoen een stond er klaar voor en ik begon aan de eerste aflevering waarin alle klassieke elementen terug te vinden waren, zoals de schipbreuk en miljonair Oliver Queen. Echter wel met een flink aantal twists plus het feit dat niet meteen duidelijk werd hoe de playboy veranderde in de held. het smaakte naar mer en dus werden afleveringen twee en drie meteen gekeken en elke aflevering toonde wel wat flashbacks om het mysterie langzaam maar zeker in te gaan vullen. Ik ben hooked zoals dat heet en Arrow staat voorlopig bij mij op het programma, alhoewel voorlopig, er zijn al drie seizoen dus dat gaat best wel even duren.

MRI II

Daar waren we weer

Dinsdag was het tijd voor mijn tweede MRI scan en ik melde mij dan om kwart voor negen netjes aan de balie van de afdeling radiologie van het slotervaart ziekenhuis. Ik kende de procedure dus liep na mij gemeld te hebben door naar de wachtruimte waar ik al gauw naar binnen geroepen werd.

Ik lag al snel op de bank maar toen week de procedure af van de vorige keer. Aangezien ik nu een nek scan kreeg werd mijn hoofd met een open masker bedekt en kreeg ik wat kussentjes onder mijn hoofd om te zorgen dat ik stabiel lag. Ook werd er een naald in mijn arm geprikt daar ik twee keer gescand zou worden, zonder en met contrast vloeistof. Het zou een half uurtje duren, net zoals de vorige keer, maar op het eind besloot de arts om ook mijn onderrug nog een keer te scannen vanwege de contrast vloeistof vermoed ik. Kortom i.p.v. een half uur duurde het een uur voor ik weer naar huis kon. De afspraak met de arts is een week later dus dan ga ik horen wat er gevonden is en wat de vervolgstappen gaan worden.